
ធ្វើជាមនុស្សបរិសុទ្ធ
«បុគ្គលណាដែលនឹងធ្វើជាមនុស្សបរិសុទ្ធ—ក៏នឹងធ្វើជាអ្នកជាអ្នករងទុក្ខដែរ»។ (Nathaniel Vincent)
ល្បីៗ
អត្ថបទដែលមានអ្នកអានច្រើន និងអត្ថបទដែលក្រុមការងារជ្រើសរើស។

«បុគ្គលណាដែលនឹងធ្វើជាមនុស្សបរិសុទ្ធ—ក៏នឹងធ្វើជាអ្នកជាអ្នករងទុក្ខដែរ»។ (Nathaniel Vincent)

«បើលោកអ្នកមិនស្កប់ចិត្តនឹងអ្វីដែលលោកអ្នកមាន នោះលោកអ្នកក៏នឹងមិនស្កប់ចិត្តទោះបើខ្លួនមានទ្វេដងដែរ»។ “If you are not content with…

«ការញែកមួយថ្ងៃទុកជាថ្ងៃសម្រាកគឺជាការប្រកាសទៅកាន់លោកីយ៍ដ៏ឯករាជ្យថា ការងាររបស់យើងមិនសង្គ្រោះយើង ឬក៏ផ្ដល់អត្ថន័យដល់យើងនោះឡើយ តែព្រះជាម្ចាស់ទេតើ»។ (John Piper)

"មានពរហើយ អស់អ្នកដែលមានចិត្តបរិសុទ្ធ ដ្បិតអ្នកទាំងនោះនឹងបានឃើញព្រះ" (ម៉ាថាយ ៥:៨)

«យើងត្រូវតែរំពឹងចង់បានភាពឧត្តុង្គឧត្តមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទុកជារង្វាន់ដ៏ធំបំផុត លើសជាងអ្វីៗទាំងអស់ដែលលោកីយ៍នេះអាចនឹងឲ្យយើងបាន។» (John Piper)

«ដ្បិតទ្រង់នឹងអុជប្រទីបរបស់ទូលបង្គំ ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះនៃទូលបង្គំ ទ្រង់នឹងធ្វើឲ្យសេចក្ដីងងឹតនៃទូលបង្គំភ្លឺឡើង។» (ទំនុកដំកើង ១៨:២៨)

កាលពីពីរទៅបីថ្ងៃមុន អៃលីន ដែលជាប្រពន្ធរបស់ខ្ញុំ និងខ្ញុំនៅឯកន្លែងហាត់ប្រាណមួយ ដោយធ្វើការលើកឆ្លាស់ឡើងចុះនៅឧបករណ៍ធ្ងន់ៗ ហើយដាក់ចុះវិញម្តងហើយម្តងទៀត (ដោយលាយឡំនឹងការរត់ទៅនេះទៅនោះដោយមិនចំចំណុចណាឲ្យប្រាកដ)។ ជារឿយៗ សកម្មភាពបែបនេះបន្សល់ទុកនូវការឈឺចាប់សាច់ដុំ ហើយកាលនោះក៏មានគ្រូបង្វឹកកាយសម្បទាម្នាក់ដែលធ្វើការនៅថ្ងៃនោះ គាត់បានផ្តល់ការបង្ហាញ ដើម្បីកាត់បន្ថយការឈឺចាប់។ វាប្រៀបដូចជាការភ្លក់យ៉ាងសាមញ្ញដែលផ្តល់ដោយក្លឹបសុខភាពដូចជាការភ្លក់នំ ឬភីហ្សា។

សេចក្ដីសន្និដ្ឋានក្នុងការវែកញែក៖ ព្រះបន្ទូលបានបង្រៀនថា «ដ្បិតខ្ញុំជឿជាក់ថា ទោះស្លាប់ ឬរស់ ពួកទេវតា ឬអំណាចអ្វី ការអ្វីនៅជាន់នេះ ឬទៅមុខ ឬឥទ្ធិឫទ្ធិអ្វី ទីមានកម្ពស់ ទីជម្រៅ ឬរបស់អ្វីដែលកើតមកឯទៀតក្ដី នោះពុំអាចនឹងពង្រាត់យើង ចេញពីសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះ ដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ ជាព្រះអម្ចាស់នៃយើងរាល់គ្នាទៅបានឡើយ»

«អ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យចង់បានពីយើងគឺមិនមែនគ្រាន់តែថាឲ្យយើងមានអារម្មណ៍ចង់អរព្រះគុណនោះទេ ប៉ុន្តែគឺឲ្យយើងបង្ហាញការអរព្រះគុណតាមរយៈការថ្វាយជីវិតរបស់យើងដោយអរព្រះគុណ»។ (R.C. Sproul)

«ក្នុងទង្វើល្អរបស់យើងគឺគ្មានអ្វីជាកម្មសិទ្ធរបស់យើងនោះទេ។» (John Calvin)

«ភាពបរិសុទ្ធគឺមិនមែនជាផ្លូវទៅកាន់ព្រះគ្រីស្ទទេ ព្រះគ្រីស្ទគឺជាផ្លូវទៅកាន់ភាពបរិសុទ្ធវិញទេតើ»។ (C.H. Spurgeon)

«តែពួកស្ងួនភ្ងាអើយ កុំឲ្យភ្លេចសេចក្តី១នេះឡើយ គឺថា នៅចំពោះព្រះអម្ចាស់១ថ្ងៃទុកដូចជា១ពាន់ឆ្នាំ ហើយ១ពាន់ឆ្នាំក៏ទុកដូចជា១ថ្ងៃដែរ» (២ពេត្រុស ៣:៨)