
ចេះបន្ទាប
«លក្ខខណ្ឌមួយនៃការលូតលាស់ខាងឯវិញ្ញាណគឺ៖ យើងត្រូវតែបន្តស្មោះត្រង់ និងចេះបន្ទាបខ្លួន។» (John Calvin)
ល្បីៗ
អត្ថបទដែលមានអ្នកអានច្រើន និងអត្ថបទដែលក្រុមការងារជ្រើសរើស។

«លក្ខខណ្ឌមួយនៃការលូតលាស់ខាងឯវិញ្ញាណគឺ៖ យើងត្រូវតែបន្តស្មោះត្រង់ និងចេះបន្ទាបខ្លួន។» (John Calvin)

«ខ្ញុំមិនចោលអ្នករាល់គ្នាឲ្យនៅកំព្រាទេ ខ្ញុំនឹងមកឯអ្នករាល់គ្នាវិញ» (យ៉ូហាន១៤:១៨)

«ចូរកុំលាក់ពន្លឺរបស់លោកអ្នកក្រោមកញ្ជើឡើយ តែចូរដាក់នៅកន្លែងដែលអ្នកដទៃអាចមើលឃើញ»។ (John Piper)

តើលោកអ្នកដឹងទេថា ខ្លួនគឺជាមនុស្សដែលមានបាបយ៉ាងខ្លាំង? តើលោកអ្នកដឹងទេថា ព្រះយើងគឺជាព្រះដែលអត់ទោសអំពើបាប? តើលោកអ្នកឃើញថា…

ទាំងនោះគឺជាសំណួរដ៏ល្អ។ ជាដំបូង នេះគឺជាងារដែលព្រះយេស៊ូវសព្វព្រះហឫទ័យចូលចិត្តប្រើប្រាស់ក្នុងការហៅខ្លួនឯង ក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី។ មូលហេតុគឺ ពីព្រោះព្រះអង្គកំពុងតែបង្ហាញអំពីការបន្ទាបខ្លួនរបស់ទ្រង់។ ហើយព្រះអង្គក៏កំពុងតែគេចចេញពីការឈ្លោះគ្នា ដែលគ្មានការចាំបាច់ ឬក៏គ្មានប្រយោជន៍ទាក់ទងទៅនឹងនយោបាយ ក្នុងបរិបទនៃការរំពឹងរង់ចាំ «ព្រះមេស្ស៊ី»

«ប៉ុន្តែ បើយើងខ្ញុំ ឬទេវតាពីស្ថានសួគ៌ នឹងប្រាប់ដំណឹងណាមកអ្នករាល់គ្នា ខុសពីដំណឹងល្អ ដែលយើងខ្ញុំបានប្រាប់ហើយ នោះឲ្យគេត្រូវបណ្តាសាចុះ» (កាឡាទី ១:៨)

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ ប្រសិនបើខ្ញុំមិនធ្លាប់ដែលអានព្រះគម្ពីរតែម្នាក់ឯងសោះ តើខ្ញុំគួរចាប់ផ្ដើមអាននៅក្នុងកណ្ឌមួយណា?» ខ្ញុំចង់និយាយលេងជាមួយនឹងអ្នកសួរសំណួរនេះខ្លាំងណាស់។ ដូច្នេះ ខ្ញុំសង្ឃឹមថា គាត់កំពុងតែអាន ឬក៏ស្ដាប់ការឆ្លើយតបនេះ។ តោះ! ចូរយើងចាប់ផ្ដើមពីចំណុចសូន្យ ដោយពិនិត្យមើលរូបភាពធំសិន ដែលការធ្វើដូចនោះនឹងជួយឲ្យងាយយល់ចម្លើយដ៏សាមញ្ញរបស់ខ្ញុំ។ ព្រះគម្ពីរគឺជា. . .

សាវ័ក យ៉ូហាន បានបង្ហាញនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១យ៉ូហាន ២:១២-១៤ អំពីដំណាក់កាលបីនៃភាពចាស់ទុំខាងឯវិញ្ញាណ ដើម្បីជួយបញ្ជាក់ថាអ្នកអានរបស់គាត់បានទទួលសេចក្ដីសង្គ្រោះដោយព្រះលោហិតនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនិងដើម្បីតឿនពួកគេឲ្យមានភាពរីកចម្រើនឡើងនៅក្នុងសេចក្តីជំនឿរបស់ខ្លួន...

«ព្រះអម្ចាស់ប្រទានសេចក្ដីស្រឡាញ់ដល់អស់អ្នកដែលគ្មានសេចក្ដីស្រឡាញ់»។ (Charles Spurgeon)

ដោយអាស្រ័យលើរាល់អ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះគ្រីស្ទបានសម្រេចនៅលើឈើឆ្កាង នោះស្នូកសត្វក៏បានក្លាយជាទីកន្លែងដែលពេញដោយក្ដីសង្ឃឹមក្នុងចក្រវាលដ៏ងងឹតដែលគ្មានសង្ឃឹមឡើយ។

«ដូចដែលការឃោរឃៅនៃខ្យល់ និងរលកធ្វើឲ្យនាវាលិច នោះការល្មោភស៊ីផឹកក៏នឹងពន្លិចព្រលឹង និងរូបកាយរបស់យើងចូលទៅក្នុងទីជម្រៅនៃស្ថាននរកដែរ»។ (Andrew Gray)

«ចូរអធិស្ឋានដោយអស់ពីចិត្តទៅកាន់ព្រះវរបិតា។» (John Piper)