
សេចក្ដីអំណរ ដោយញ័ររន្ធត់
«ចូរគោរពដល់ព្រះយេហូវ៉ា ដោយកោតខ្លាច ហើយមានសេចក្ដីអំណរ ដោយញ័ររន្ធត់» (ទំនុកតម្កើង ២:១១
ល្បីៗ
អត្ថបទដែលមានអ្នកអានច្រើន និងអត្ថបទដែលក្រុមការងារជ្រើសរើស។

«ចូរគោរពដល់ព្រះយេហូវ៉ា ដោយកោតខ្លាច ហើយមានសេចក្ដីអំណរ ដោយញ័ររន្ធត់» (ទំនុកតម្កើង ២:១១

«ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ាជាប៉មមាំមួន មនុស្សសុចរិតរត់ចូលទៅពឹងជ្រក ហើយមានសេចក្ដីសុខ»។ (សុភាសិត ១៨:១០)

«ដ្បិតព្រះយេស៊ូវពិតជាព្រះមែន ចូរកុំឲ្យមានការច្រឡំឡើយ!» (Stephen Nichols)

«ដ្បិតព្រះគ្រីស្ទក៏បានរងទុក្ខម្តងជាសូរេច ព្រោះតែបាបដែរ គឺព្រះដ៏សុចរិតរងទុក្ខជំនួសមនុស្សទុច្ចរិត ដើម្បីនាំយើងទៅរកព្រះ។…

ព្រះជាម្ចាស់ប្រើរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ដើម្បីនិយាយសេចក្ដីពិតចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ ហើយនេះរួមបញ្ចូលទាំងសេចក្ដីពិតនៃការរិះគន់ដែរ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនធ្វើដូចនេះនៅក្នុងទំនាក់ទំនងនៃការបង្កើតសិស្សរបស់អ្នក នោះអ្នកដូចជាអ្នកគង្វាលដែលគ្មានដំបងដែរ។

«តើលោកគ្រូជឿថា «ផែនដីចាស់» ហើយកើតចេញពីការវិវត្តន៍មែនឬ?» ប្រសិនបើតាមរយៈពាក្យ «ទទួលជឿ» អ្នកសួរចង់មានន័យថា «តើមានគ្នាក្នុងចំណោមពួកចាស់ទុំយើងដែលប្រកាន់ខ្ជាប់តាមទ្រឹស្ដីដែលថាផែនដីចាស់?

យើងបានកើតជាថ្មីម្ដងទៀតនៅក្នុងជីវិតថ្មីដោយសារព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ We are born again into new life by the Word of God. (John Piper)

យើងខ្ញុំគិតថា មូលហេតុទីមួយ ដែលព្រះទ្រង់បង្គាប់លោកអ្នកក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១២:៩ ឲ្យ «ខ្ពើមសេចក្តីអាក្រក់ ហើយកាន់ខ្ជាប់ខាងសេចក្តីល្អវិញ» គឺដោយសារលោកអ្នកមិនអាចស្រឡាញ់ការល្អ ដោយមិនបានស្អប់ការអាក្រក់នោះទេ។ ដើម្បីឲ្យលោកអ្នកអាចប្រកាន់ខ្ជាប់អ្វីដែលល្អ ហើយស្រឡាញ់សេចក្តីល្អ ហើយចង់ឲ្យសេចក្តីល្អឈ្នះសេចក្តីអាក្រក់ ព្រមទាំងចង់ឲ្យគេពិសោធន៍នឹងសេចក្តីល្អ លោកអ្នកត្រូវតែស្អប់សេចក្តីអាក្រក់ ហើយលោកអ្នកត្រូវតែស្អប់សាតាំង ដែលវាមិនចេះខ្មាសអៀន និងជាប្រភពនៃការអាក្រក់គ្រប់យ៉ាង។ ការមិនស្អប់ប្រភពនៃសេចក្តីអាក្រក់ គឺជាការមិនស្រឡាញ់សេចក្តីល្អ។ ដូចនេះ យើងខ្ញុំគិតថា ព្រះទ្រង់ស្អប់សាតាំង ក្នុងន័យទាំងពីរនេះ ហើយយើងក៏គួរតែស្អប់វាយ៉ាងដូចនេះផងដែរ។

«ព្រះគ្រីស្ទគឺជាព្រះក្នុងសណ្ឋានជាមនុស្សដែលមានសាច់ឈាម ហើយទ្រង់បានផ្ដល់ជាភស្តុតាងតាមរយៈការដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ពីសុគតឡើងវិញ»។ (Billy Graham)

«តើលោកអ្នកសម្លាប់? តើលោកអ្នកសម្លាប់រាល់ថ្ងៃទេ? ចូរសម្លាប់រាល់ពេលខណៈពេលលោកអ្នកនៅមានជីវិត។ ចូរកុំឈប់ឲ្យសោះក្នុងការងារនេះ។ ចូរសម្លាប់អំពើបាប ព្រោះបើមិនដូច្នោះទេវានឹងសម្លាប់លោកអ្នក»។ (John Owen)

«ដូច្នេះ យើងមិនត្រូវគិតថា ការសម្រាកឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់ និងញ៉ាំឲ្យបានទៀងទាត់មិនមានសារៈសំខាន់ក្នុងការតយុទ្ធនឹងអារម្មណ៍មិននឹងនរនៅពេលថ្វាយបង្គំនោះទេ។» (Matthew Westerholm)

«ដ្បិតបើព្រះទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យឲ្យអ្នករាល់គ្នារងទុក្ខ នោះស៊ូរងដោយព្រោះការល្អជាជាងការអាក្រក់» (១ពេត្រុស ៣:១៧)