
រាប់អានដល់មនុស្ស
«ចូររាប់អានដល់មនុស្សទាំងអស់ ហើយស្រឡាញ់បងប្អូន កោតខ្លាចដល់ព្រះ ព្រមទាំងគោរពប្រតិបត្តិដល់ស្តេចផង»។ (១ពេត្រុស ២:១៧)
អ្នកនិពន្ធ

«ចូររាប់អានដល់មនុស្សទាំងអស់ ហើយស្រឡាញ់បងប្អូន កោតខ្លាចដល់ព្រះ ព្រមទាំងគោរពប្រតិបត្តិដល់ស្តេចផង»។ (១ពេត្រុស ២:១៧)

«គ្មានបុគ្គលណាពូកែលើសជាងការដែលគាត់ចំណាយអធិស្ឋាននោះឡើយ»។ (Leonard Ravenhill)

«ព្រះជាម្ចាស់ដកការដែលយើងស្រឡាញ់លោកីយ៍ចេញ ដើម្បីឲ្យដួងចិត្តរបស់យើងកាន់តែឱបក្រសោបទ្រង់ដោយចិត្តស្ម័គ្រស្មោះ»។ (Thomas Watson)

«ព្រះអង្គដែលមិនចេះប្រែប្រួលគឺជាប្រភពជីវិតនៃព្រលឹងវិញ្ញាណទូលបង្គំ។» (Augustine)

«ចូរអធិស្ឋាន ហើយឲ្យព្រះជាម្ចាស់ខ្វល់ខ្វាយចុះ។» (Martin Luther)

នាង ម៉ារា គឺជានារីសាមញ្ញធម្មតាម្នាក់ ជាស្ត្រីក្រីក្រចេញមកពីស្រុកដែលគ្មានអ្វីដែលគួរឲ្យសំខាន់នោះទេ។ ចំណែក សាវ័ក ពេត្រុស គាត់ក៏ជាម្នាក់ដែលមិនបានរៀនសូត្រអ្វីខ្ពង់ខ្ពស់នោះទេ គាត់គ្រាន់តែជាអ្នកនេសាទម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ យើងអាចនឹងឃើញសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ តាមរយៈការដែលទ្រង់ធ្វើការតាមរយៈភាពកម្សោយរបស់យើង។

ចូរសូម នោះតែងនឹងឲ្យមកអ្នក ចូររក នោះតែងនឹងឃើញ ចូរគោះ នោះតែងនឹងបើកឲ្យអ្នក។ (ម៉ាថាយ ៧:៧)

«ឯអ្នកណាដែលសងការអាក្រក់ ស្នងនឹងការល្អសេចក្ដីអាក្រក់នឹងមិនឃ្លាតចេញពីផ្ទះអ្នកនោះឡើយ»។ (សុភាសិត ១៧:១៣)

«បុគ្គលណាដែលមានព្រះជាម្ចាស់ជាទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួន បុគ្គលនោះមានគ្រប់អ្វីៗទាំងអស់តែម្ដង។» (A.W. Tozer)

«ចូរទៅព្រះវិហារដើម្បីជួបព្រះគ្រីស្ទមិនមែនទៅដើម្បីរិះគន់នោះទេ។» (Matthew Westerholm)

ការរួបរួមជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទមិនមែនជារឿងមនោសញ្ចេតនា ការប្រៀបធៀប បទបង្ហាញ ឬក៏គ្រាន់តែជាទេវវិទ្យាប៉ុណ្ណោះទេ។ ហើយការនេះក៏មិនមែនជាវិធី ដើម្បីនឹងនិយាយអំពីរឿងអ្វីផ្សេងទៀត ដូចជាការរាប់ជាសុចរិត ការញែកជាបរិសុទ្ធ ឬក៏អត្ថប្រយោជន៍ដែលយើងបានពីព្រះគ្រីស្ទនោះទេ (ទោះបើវាមានរួមជាអត្ថប្រយោជន៍ហើយមានលើសពីនោះទៅទៀតក៏ដោយ)។

«ព្រះអង្គជាជីវិតនៃព្រលឹងវិញ្ញាណយើង។ ទ្រង់ជាប្រភពនៃជីវិត។ ទ្រង់ផ្ទាល់គឺជាជីវិត។» (Augustine)