
ការរស់នៅ
«ផែនការរបស់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់យើងដែលបានទទួលក្ដីសង្គ្រោះ គឺឲ្យយើងរស់នៅដោយបរិសុទ្ធ។» (Kevin DeYoung)
អ្នកនិពន្ធ

«ផែនការរបស់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់យើងដែលបានទទួលក្ដីសង្គ្រោះ គឺឲ្យយើងរស់នៅដោយបរិសុទ្ធ។» (Kevin DeYoung)

«មានតែព្រះជាម្ចាស់មួយគត់ដែលអាចធ្វើឲ្យលោកអ្នកមានការបំផ្លាស់បំប្រែចិត្តដ៏ពិតក្នុងព្រលឹងលោកអ្នកបាន។» (R.C. Sproul)

«ចូរឲ្យទង្វើរបស់លោកអ្នកប្រកាសដំណឹងល្អ។» (Jen Wilkin)

បើគិតទៅ កាលនោះ ខ្ញុំពិតជាប្រាថ្នាចង់មាននរណាម្នាក់មកជួយខ្ញុំឲ្យយល់ពីការនៅលីវ និងការរស់នៅដោយពឹងលើភាពអស់កល្បជានិច្ច។ ខ្ញុំគិតថា កាលនោះ បើមានគេជួយពន្យល់ខ្ញុំ ទំនងជាខ្ញុំនឹងចេះមានអំណរនៅក្នុងការរស់នៅដោយកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ និងអាចចេះសម្រេចការងារជាច្រើន ក៏ដូចជាចេះមានការស្កប់ចិត្តនៅក្នុងភាពនៅលីវរបស់ខ្លួនផងដែរ។

ព្រះយេស៊ូវអោយជីវិតអស់កល្បជានិច្ចមកខ្ញុំ

«ហើយគ្មានសេចក្ដីសង្គ្រោះ ដោយសារអ្នកណាទៀតសោះ ដ្បិតនៅក្រោមមេឃ គ្មាននាមឈ្មោះណាទៀតបានប្រទានមកមនុស្សលោក ឲ្យយើងរាល់គ្នាបានសង្គ្រោះនោះឡើយ ។»

ដ្បិតគឺដោយព្រះគុណ ដែលអ្នករាល់គ្នាបានសង្គ្រោះដោយសារសេចក្ដីជំនឿ ហើយសេចក្ដីនោះក៏មិនមែនកើតពីអ្នករាល់គ្នាដែរ…

លោកអ្នកប្រហែលជាបានគិតអំពីការនោះយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ ដោយមិនឲ្យនរណាម្នាក់ដឹងឡើយ ហើយលោកអ្នកក៏ប្រហែលជាលាក់បាំងរឿងនោះក្នុងគោលបំណងល្អដែរ។ ជាដំបូង លោកអ្នកប្រហែលជាគិតថា ស្ថានភាពនឹងមានការប្រែប្រួល។ លោកអ្នកគិតថា ប្រសិនបើខ្ញុំរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់ នោះវាមានភាពល្អប្រសើរជាង ហើយលោកអ្នកក៏នឹងមិន «បង្ក» រឿងដោយនិយាយអ្វីដែរ។ បន្ទាប់មក លោកអ្នកបានរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់ ពីព្រោះលោកអ្នកមិនចង់ឲ្យរឿងនោះលេចឮដល់អ្នកដទៃទៀត ឬក៏មិនចង់ឲ្យមាននរណាម្នាក់ឈឺចាប់ដែរ។ ចុងក្រោយ លោកអ្នកនៅតែរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់ ពីព្រោះលោកអ្នកជឿថា វានឹងលែងមានការផ្លាស់ប្រែមិនថាឥឡូវនេះ ឬក៏នៅពេលអនាគត។ ឥឡូវនេះ បន្ទាប់ពីលោកអ្នកបានរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់ចំពោះការរិះគន់អស់រយៈពេលប៉ុន្មានខែនេះមកហើយ លោកអ្នកក៏បានសម្រេចចិត្តថា ចាកចេញ។

«មានតែព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទតែមួយប៉ុណ្ណោះដែលអាចសម្អាតបញ្ញាចិត្តរបស់យើងនៅក្នុងយុគសម័យនេះ ក៏ដូចជាយុគសម័យមុនៗផងដែរ។»

ដូច្នេះ យើងក៏ចាប់ផ្ដើមឈប់រអ៊ូរទាំអំពីអ្វីដែលយើងមិនមាន ដ្បិតទ្រង់បានប្រទានច្រើនណាស់ដល់យើង។ យើងចាប់ផ្ដើមចេះចុះចូលចំពោះព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងព្រះជាម្ចាស់នៃយើងយ៉ាងជាប់លាប់ មិនថាទ្រង់នាំអ្វីមកក្នុងជីវិតយើងក៏ដោយ។ ភាពរឹងចចេសរបស់យើងចេះមានការទន់ភ្លន់ដោយចុះចូល។ យើងក៏នឹងចាប់ផ្ដើមលូតលាស់ក្នុងព្រះគុណ និងចំណេះដឹងរបស់ព្រះអម្ចាស់ដែរ (២ពេត្រុស ៣:១៨)។

«ឯការសុគតរបស់ព្រះរាជបុត្រានោះមានអំណាចអាចអត់ទោសបាបរបស់មនុស្សតាំងពីដើមមកម៉្លេះ ហើយក៏មានអំណាចអាចអត់ទោសបាបរបស់មនុស្សទាំងអស់នៅថ្ងៃអនាគតបានផងដែរ។

ពេលខ្លះវាកើតឡើងចំពោះយើងគ្រប់ៗគ្នា។