
អ្នកនិពន្ធ


មួយវិញសោត អំណាចដែលក្លាយពីការមានតៗគ្នាក៏មានដែរ។ អ្នកកាត់ស្រាយសព្វថ្ងៃនេះក៏ទទួលបានអំណាចពីអ្នកនិពន្ធផងដែរ នៅពេលដែលគាត់កាត់ស្រាយអត្ថបទរបស់អ្នកនិពន្ធដោយមានភាពត្រូវគ្នាជាមួយនឹងអត្ថន័យរបស់អ្នកនិពន្ធ។ ដូច្នេះ ក្នុងវិសាលភាពដែលអ្នកកាត់ស្រាយបដិសេធដោយមិនពឹងផ្អែកលើការយល់ដឹងរបស់គាត់ផ្ទាល់ ហើយចុះចូលចំពោះ ឆន្ទៈរបស់អ្នកនិពន្ធ នោះគាត់ក៏មានអំណាចក្នុងការប្រាប់អ្នកដទៃថា

«ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ល្អ ទ្រង់ជាទីពឹងមាំមួននៅគ្រាលំបាក ក៏ស្គាល់អស់អ្នកដែលយកទ្រង់ជាទីពឹងផ្អែក» (ណាហ៊ុម១:៧)

«តែវេទនាដល់អ្នករាល់គ្នា ជាអ្នកមាន ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាកំពុងតែមានសេចក្ដីកំសាន្តចិត្តក្នុងសម័យនេះ» (លូកា៦:២៤)

«បុគ្គលណាដែលបានប្រគល់ជីវិតខ្លួនទាំងស្រុងទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់នឹងមិនគិតថាគាត់កំពុងតែធ្វើការច្រើនពេកហើយសម្រាប់ព្រះអង្គនោះទេ»។ (Henry Scougal)

«ព្រះគុណគឺជាការចាប់ផ្ដើមសិរីល្អ ហើយសិរីល្អគឺជាការធ្វើឲ្យព្រះគុណល្អឥតខ្ចោះ»។ (Jonathan Edwards)

ព្រះអង្គជា «កូនមនុស្ស» ដែល «ជាម្ចាស់នៃថ្ងៃសប្ប័ទ» (២:២៨) ហើយក្នុងទ្រង់យើងក៏អាចទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះនេះផងដែរ។ ដូច្នេះ សូមបើកមាត់ដោយ «

«កាលអេលីសាបិតបានឮពាក្យម៉ារាជំរាបសួរ នោះកូនក៏បង្រះនៅក្នុងផ្ទៃ រួចគាត់បានពេញជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ» (លូកា ១:៤១)

«គេចោលស្ទេផាននឹងថ្ម កំពុងដែលគាត់ទូលអង្វរដល់ព្រះថា ឱព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវអើយ សូមទទួលវិញ្ញាណទូលបង្គំផង» (កិច្ចការ ៧:៥៩)

«ព្រះអង្គមិនដែលបោះបង់ចោលអ្វីណាមួយដែលទ្រង់បានបង្កើតនោះទេ»។ (Augustine)

«ការអធិស្ឋានខ្លីៗគឺយូរល្មមហើយ»។ (Charles Spurgeon)

«ព្រះបន្ទូល និងព្រះវិញ្ញាណសហការគ្នា។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើយើងចង់ទទួលបានការលួងលោមពីព្រះវិញ្ញាណ ដាច់ខាតយើងត្រូវតែយកចិត្តទុកដាក់នឹងព្រះបន្ទូល។» (Richard Sibbes)