
ព្រះជាម្ចាស់អនុញ្ញាត
«ព្រះជាម្ចាស់អនុញ្ញាតឲ្យយើងមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចពេលដែលយើងចែកចាយដំណឹងល្អ ព្រោះព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឲ្យយើងទុកចិត្តលើទ្រង់» (Timothy K. Beougher)
ថ្មីៗ
អត្ថបទថ្មីបំផុតដែលបានផ្សាយលើ ផ្លូវពិត។

«ព្រះជាម្ចាស់អនុញ្ញាតឲ្យយើងមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចពេលដែលយើងចែកចាយដំណឹងល្អ ព្រោះព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឲ្យយើងទុកចិត្តលើទ្រង់» (Timothy K. Beougher)

«បើព្រះអង្គយកព្រះហស្តទ្រង់ចេញពីយើង គ្រាន់តែមួយភ្លែត នោះយើងនឹងត្រឡប់ទៅជាដីវិញភ្លាមជាមិនខាន» (John Calvin)

«ការបន្ទាបខ្លួនគឺជាដើមចមនៃការមានចំណេះដឹងដ៏ពិត» (John Calvin)

«បើគ្មានការអធិស្ឋាន នោះក៏គ្មានការស្និទ្ធស្នាលជាមួយព្រះជាម្ចាស់បានដែរ» (Albert Mohler)

ស្ត្រីដែលមានរៀបរាប់ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរសុភាសិតជំពូក៣១គឺមិនមែនជាស្ត្រីដែលតំណាងឲ្យស្ដង់ដារដែលយើងមិនអាចត្រាប់តាមបាននោះទេ ប៉ុន្តែនាងតំណាងឲ្យស្ដង់ដារនៃការកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់—សព្វថ្ងៃនេះយើងហៅថា

«តែពួកស្ងួនភ្ងាអើយ កុំឲ្យភ្លេចសេចក្តី១នេះឡើយ គឺថា នៅចំពោះព្រះអម្ចាស់១ថ្ងៃទុកដូចជា១ពាន់ឆ្នាំ ហើយ១ពាន់ឆ្នាំក៏ទុកដូចជា១ថ្ងៃដែរ» (២ពេត្រុស ៣:៨)

«ពីព្រោះព្រះអង្គ ដែលញែកជាបរិសុទ្ធ និងពួកអ្នកដែលទ្រង់ញែកជាបរិសុទ្ធ នោះសុទ្ធតែកើតមកពីព្រះតែ១ បានជាទ្រង់មិនខ្មាសនឹងហៅគេជាបងប្អូនទេ» (ហេព្រើរ ២:១១)

«ជំនឿដែលសង្គ្រោះគឺជាជំនឿដែលមានទំនុកចិត្តលើព្រះអង្គ» (Albert Mohler)

«ព្រះអម្ចាស់ស្រឡាញ់អស់អ្នកដែលមានចិត្តសប្បុរសចំពោះអ្នកក្រ។» (Kevin DeYoung)

«យើងថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការរងទុក្ខរបស់យើង ពេលដែលយើងប្រើប្រាស់វា ដើម្បីបង្រៀនអ្នកដទៃ។» (Michael Otieno Maura)

«គោលលទ្ធិពិតតែងតែមានប្រភពពីព្រះជាម្ចាស់ដែលជាព្រះដ៏ពិត»។ (Tim Challies)

យើងគួរតែអធិស្ឋានបែបសាមញ្ញៗដោយជំនឿ ហើយមានចិត្តចុះចូលនឹងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ យើងងាយនឹងជក់ចិត្តទៅនឹងបញ្ហាផ្នែកទេវវិទ្យាដែលទាក់ទងនឹងការអធិស្ឋាន។