តើការរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទឲ្យបានបរិសុទ្ធមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច?

ប៉ុន្តែ យើងខ្ញុំក៏មិនស៊ើបសួរនាំនៅឯព្រះវិហារ ឬក៏កន្លែងធ្វើការរបស់យើងខ្ញុំថា តើបុគ្គលិកបាន ឬក៏នឹងធ្វើអ្វីខ្លះដែរ? អ្វីដែលយើងខ្ញុំចង់លើកឡើងគឺថា លោកអ្នកត្រូវតែញែកថ្ងៃណាមួយនៃសប្តាហ៍ ដើម្បីសម្រាក ហើយលោកអ្នកត្រូវរករបៀបនិយាយទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ថា «ទូលបង្គំស្រឡាញ់ទ្រង់។ ទូលបង្គំគោរពកោតខ្លាចព្រះអង្គ។ ហើយទូលបង្គំក៏នឹងថ្វាយព្រះកិត្តិយសដល់ព្រះអង្គក្នុងរបៀបដ៏ពិសេសនៅថ្ងៃនេះផងដែរ»។

២៦ កក្កដា ២០២១អានរយៈពេល ១២ នាទី

មើល៥៨៨ដង

យើ

ងខ្ញុំគិតថា ចំណុចនេះពាក់ព័ន្ធទៅនឹងសតិសម្បជញ្ញៈផ្ទាល់ខ្លួន។ ហើយវាគួរតែបែបនោះ។ ប៉ុន្តែ នេះមិនមែនមានន័យថា វាមិនមានអត្ថន័យ ឬក៏ការណែនាំក្នុងព្រះគម្ពីរនោះទេ។

សំណួរដ៏ធំទាក់ទងទៅនឹងថ្ងៃសប្ប័ទគឺថា តើព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីបាន ឬក៏មិនបានបញ្ជាឲ្យយើងរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទឲ្យបានបរិសុទ្ធក្នុងរបៀបដូចដែលព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់បានបញ្ជា។

វាគឺជាបទល្មើសមូលធនក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់។ ដោយគ្រាន់តែលី ឬក៏កាន់មែកឈើនៅថ្ងៃសប្ប័ទ លោកអ្នកអាចទទួលការប្រហារជីវិតចោល។

យើងខ្ញុំនឹងមិនអើពើលើបញ្ហានៃថ្ងៃអាទិត្យ v.s. ថ្ងៃសៅរ៍នោះទេ ដោយគ្រាន់តែសន្មតថាវាមិនមែនជាសំណួរតែម្ដង។ ថ្ងៃអាទិត្យគឺជាថ្ងៃសប្ប័ទសម្រាប់គ្រីស្ទបរិស័ទ ជាថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់ ថ្ងៃដែលព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ។ ហើយយើងខ្ញុំក៏ឯកភាពជាមួយនឹងប្រយោគនេះដែរ។ យើងខ្ញុំគិតថា អស់អ្នកដែលថ្វាយបង្គំនៅថ្ងៃសៅរ៍គឺកំពុងតែមានការយល់ដឹងខុសហើយលើថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់ ថ្ងៃដែលព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងពីសុគតវិញ គឺជាថ្ងៃដែលក្រុមជំនុំដំបូងបានកត់សម្គាល់ថាជាថ្ងៃបរិសុទ្ធនៃដើមអាទិត្យ។

ដូច្នេះ សំណួរសួរថា តើព្រះអម្ចាស់មានព្រះទ័យយ៉ាងដូចម្ដេចសម្រាប់ថ្ងៃដែលព្រះអង្គបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ សម្រាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដូចដែលមានបើកសម្ដែងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី?

ចំពោះយើងខ្ញុំកណ្ឌគម្ពីររ៉ូមជំពូក១៤ គឺសំខាន់ណាស់ដោយសារក្នុងជំពូកនេះ យើងឃើញថាហាក់ដូចជាមិនមានការឯកភាពគ្នាក្នុងក្រុមជំនុំ។ បុគ្គលម្នាក់ប្រារព្ធថ្ងៃមួយ ហើយបុគ្គលម្នាក់ទៀតរាប់ថ្ងៃទាំងអស់ថាដូចគ្នា។ សូមកត់សម្គាល់ត្រង់ថា ជំពូកនោះមិនបានលើកឡើងយ៉ាងចំៗអំពីបញ្ហាលើថ្ងៃសប្ប័ទទេ។ វាអាចជាថ្ងៃឈប់សម្រាកណាផ្សេងទៀតក៏ថាបាន។ ប៉ុន្តែ បានលើកឡើងថា «ម្នាក់រាប់ថា ថ្ងៃ១ល្អជាងថ្ងៃ១ ម្នាក់ទៀតរាប់ថា ថ្ងៃណាក៏ដូចជាថ្ងៃណា» ដែរ (រ៉ូម ១៤:៥)។

យើងខ្ញុំចងចាំអំពីការសន្ទនាមួយនេះជាមួយនឹងសាស្ត្រាចារ្យព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ម្នាក់ ហើយគាត់បានលើកឡើងថា ខនេះមិនបានលើកឡើងថាបុគ្គលម្នាក់បានរាប់ «ថ្ងៃទាំងអស់ទាក់ទិននឹងសាសនាទេ» ប៉ុន្តែទំនងថា «ថ្ងៃទាំងអស់គឺបរិសុទ្ធ»។ ហើយយើងខ្ញុំក៏បានតបថា «ពិតណាស់! នេះជាអ្វីដែលខ្ញុំបានសន្មតអំពីអត្ថន័យ។» និយាយម្យ៉ាងវិញទៀតទៅ រាល់ថ្ងៃនៃសប្តាហ៍ទាំងអស់គឺបរិសុទ្ធចំពោះព្រះអម្ចាស់សម្រាប់មនុស្សមួយចំនួនក្នុងកណ្ឌគម្ពីររ៉ូម ហើយអ្នកផ្សេងក៏បានតបវិញថា «ពិតណាស់! ប៉ុន្តែ ថ្ងៃមួយនេះគឺបរិសុទ្ធជាង។»

មើលទៅហាក់បីដូចជាថាមិនមានការឯកភាពគ្នា។ ហើយរបៀបដំណោះស្រាយរបស់សាវ័ក ប៉ុល ទាក់ទងទៅនឹងការមិនឯកភាពគ្នាគឺថា គាត់មិនកាន់ជើងអ្នកណានោះទេ។ នោះគឺជាអ្វីដែលធ្វើឲ្យវាសំខាន់៖ គឺគាត់បានលើកឡើងថា «អ្នកណាដែលប្រកាន់ថ្ងៃណា នោះក៏ប្រកាន់ដោយគោរពដល់ព្រះអម្ចាស់ ហើយអ្នកណាដែលមិនប្រកាន់ថ្ងៃណា នោះក៏មិនប្រកាន់ ដោយគោរពដល់ព្រះអម្ចាស់ដែរ»។

នោះគឺជាចំណុចដ៏សំខាន់ណាស់ ពីព្រោះយើងខ្ញុំគិតថា មនុស្សដែលមិនគិតអំពីថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់ ឬក៏ធ្វើអ្វីមួយដើម្បីធ្វើឲ្យថ្ងៃនោះពិសេសក៏ទំនងមិនធ្វើការសម្រេចចិត្តចំពោះព្រះជាម្ចាស់ដែរ។

មើលទៅហាក់បីដូចជាពួកគាត់មិនយកចិត្តទុកដាក់ទេ ដោយមិនគិតអំពីអ្វីដែលពួកគាត់កំពុងតែធ្វើ។ ហើយពួកគាត់បែរជាជ្រើសរើសមើលគេលេងកីឡាអាជីពលើទូរទស្សន៍ ឬក៏មើលរឿងភាគទៅវិញ។ ហើយនៅពេលដែលលោកអ្នកឃើញទង្វើ នោះលោកអ្នកក៏នឹងលើកឡើងថា «តើថ្ងៃនេះខុសពីថ្ងៃសៅរ៍មែនឬ? តើវាមានអ្វីសំខាន់ពីថ្ងៃនេះមែនឬ?» ហើយមានគ្រីស្ទបរិស័ទជាច្រើននឹងតបថា «ទេ មិនមានអ្វីពិសេសអំពីថ្ងៃនេះនោះទេ»។

ហើយយើងខ្ញុំគិតថា គោលការណ៍នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីគឺថា ព្រះជាម្ចាស់បានគ្រោងទុកឲ្យមានថ្ងៃមួយក្នុងថ្ងៃទាំងប្រាំពីរក្លាយជាថ្ងៃសម្រាក។ យើងខ្ញុំគិតថា នេះគឺជាការគ្រោងទុកពេលព្រះអង្គបង្កើតរបស់សព្វសារពើ សម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់យើង និងសម្រាប់ជាសុខភាពដល់យើង។

ដូច្នេះ នៅថ្ងៃព្រះអម្ចាស់ ចំណុចមួយដែលយើងគួរធ្វើក្នុងចំណុចនានាគឺធ្វើនូវអ្វីដែលនាំឲ្យមានការលម្ហែដល់យើងសម្រាប់ព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះអង្គ មិនថាខាងឯខួរក្បាល រាងកាយ ឬក៏វិញ្ញាណក៏ដោយ។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើលោកអ្នកធ្វើការដោយអង្គុយនៅតុមួយកន្លែងពេញអាទិត្យ នោះអ្វីដែលលោកអ្នកគួរធ្វើគឺទៅដើរ ឬក៏ជិះកង់លេងនៅថ្ងៃអាទិត្យ។ ហើយប្រសិនបើលោកអ្នកធ្វើការនៅឯចម្ការ ហើយឈឺខ្នងពេញមួយអាទិត្យ (ដ្បិតនោះគឺជាអ្វីដែលពួកគេធ្វើនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់) នោះអ្វីដែលលោកអ្នកគួរធ្វើគឺអង្គុយ ហើយសម្រាកដោយគេងលេងនៅថ្ងៃអាទិត្យ។

យើងខ្ញុំគិតថា ចំណុចដែលឲ្យយើងសម្រាកគឺពាក់ព័ន្ធទៅនឹងចិត្តសាស្ត្រ ហើយចេញពីទស្សនៈនៃការបង្កើតតាមលំដាប់លំដោយ វាក៏ជាការដ៏មានប្រាជ្ញាដែរ។ យើងខ្ញុំប្រើពាក្យ «ប្រាជ្ញា» ជាជាងតម្រូវឲ្យធ្វើអ្វីមួយក្នុងរបៀបណាមួយ។ សូមញែកថ្ងៃណាមួយក្នុងចំណោមថ្ងៃទាំងប្រាំពីរចេញ ហើយយកវាទុកជាថ្ងៃដែលលោកអ្នកនឹងសម្រាកឲ្យមានកម្លាំងឡើងវិញខាងឯសាច់ឈាមចុះ។

នៅពេលដែលយើងមានថ្ងៃឈប់សម្រាកនៅចុងអាទិត្យ នោះយើងតែងតែគិតថា «តើវាទាក់ទងអ្វីជាមួយនឹងថ្ងៃសៅរ៍?»។ ខណៈពេលដែលព្រះគម្ពីរមានចែងថា «ក្នុងរវាង៦ថ្ងៃ នោះត្រូវឲ្យឯងធ្វើអស់ទាំងការរបស់ឯងចុះ តែឯថ្ងៃទី៧ នោះគឺជាថ្ងៃឈប់សម្រាក» (និក្ខមនំ ២០:៩-១០)។ ដូច្នេះ ព្រះគម្ពីរមិនមានថ្ងៃធ្វើការតែប្រាំថ្ងៃនោះទេ ប៉ុន្តែមានប្រាំមួយថ្ងៃ។

នោះគឺជារបៀបដែលយើងខ្ញុំគិតជាមួយនឹងខ្លួនឯង។ យើងខ្ញុំធ្វើការប្រាំមួយថ្ងៃក្នុងមួយអាទិត្យ ហើយនៅថ្ងៃចន្ទ—ជាថ្ងៃដែលយើងខ្ញុំឈប់សម្រាក—យើងខ្ញុំនឹងសម្រួលឥរិយាបថដោយសម្រាក ហើយមិនគិតអំពីការងារ។ ប៉ុន្តែ ផ្ទុយទៅវិញ យើងខ្ញុំអធិស្ឋាននៅដើមថ្ងៃថា «ឱព្រះអម្ចាស់អើយ! អ្វីដែលនឹងកើតឡើងនៅថ្ងៃនេះ សូមប្រើប្រាស់វា ដើម្បីឲ្យទូលបង្គំមានកម្លាំងនៅថ្ងៃអង្គារ។ សូមឲ្យទូលបង្គំមានកម្លាំងសម្រាប់ថ្ងៃនានានៅក្នុងសប្ដាហ៍នេះដែលនឹងមកដល់។ សូមប្រទានកម្លាំងដល់ទូលបង្គំ សូមប្រទានថាមពលដល់ទូលបង្គំ។»

ចំណុចបរិសុទ្ធគឺជាចំណុចដែលកំពុងតែផ្ដោតលើក្នុងសំណួរមួយនេះ។ យើងខ្ញុំគិតថា ចំណុចបរិសុទ្ធគឺទាក់ទងជាមួយនឹងការថ្វាយបង្គំ។ មិនថានៅយប់ថ្ងៃសៅរ៍មុននោះ ឬក៏ព្រឹកថ្ងៃអាទិត្យ សូមញែកមួយថ្ងៃជាការផ្ដោតដ៏សំខាន់ក្នុងការជួបជុំគ្នាថ្វាយបង្គំ។ យើងខ្ញុំគិតថា ចំណុចនេះគឺច្បាស់លាស់ណាស់ក្នុងរបៀបដែលព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីបានលើកឡើងអំពីការជួបជុំគ្នានៃរាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ដូច្នេះ ថ្ងៃនោះបរិសុទ្ធក្នុងអត្ថន័យថា វាគឺជាថ្ងៃដែលបានញែកទុកសម្រាប់ជួបជុំគ្នា ដើម្បីថ្វាយបង្គំព្រះជាម្ចាស់។

ជាបន្ទាប់ យើងខ្ញុំគិតថា លោកអ្នកគួរព្យាយាមគេចខ្លួនចេញពីការចូលរួមជាមួយនឹងលោកីយ៍ ដើម្បីឲ្យលោកអ្នកអាចលើកឡើងអំពីចំណុចពិសេសនៅថ្ងៃនេះបាន។ វាខុសគ្នាពីថ្ងៃនានា ពីព្រោះព្រះគ្រីស្ទគឺជាព្រះអម្ចាស់ ហើយព្រះអង្គក៏បានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញក្នុងរបៀបដែលយើងខ្ញុំចង់និយាយអំពីចំណុចចម្លែករបស់វានៅថ្ងៃនេះ។ ប៉ុន្តែ យើងខ្ញុំមិនចង់លើកយកក្រឹត្យវិន័យថា វាគួរមានលក្ខណៈយ៉ាងដូចម្តេចនោះទេ? យើងខ្ញុំនឹងគ្រាន់តែចែកចាយនូវការអនុវត្តមួយចំនួនដែលគ្រួសាររបស់យើងខ្ញុំបានបង្កើតឡើង។

គ្រួសារយើងខ្ញុំមិនមើលការប្រកួតកីឡាអាជីពនៅថ្ងៃអាទិត្យនោះទេ។ កូនប្រុសៗរបស់យើងក៏មិនទៅប្រកួតបាល់នៅថ្ងៃអាទិត្យដែរ។ ហើយយើងខ្ញុំក៏មិនបានហាមប្រាមថា ពួកគាត់មិនអាចទៅផ្ទះមិត្តភក្ដិ ហើយមើលទូរទស្សន៍ដែរ។ មនុស្សមួយចំនួននឹងទំនងជាលើកឡើងថា «មើលទៅហាក់បីដូចជាចម្លែកណាស់។ នោះគឺជាការហាមប្រាមដែលគួរឲ្យអស់សំណើចមែន?»។ ប៉ុន្តែ យើងខ្ញុំមានមូលហេតុរបស់ខ្លួន។ ហើយយើងខ្ញុំក៏បានប្រាប់អំពីមូលហេតុនោះទៅកាន់កូនប្រុសៗរបស់យើងខ្ញុំដែរ អំពីការមានចំណែកក្នុងសកម្មភាពដែលមិនពាក់ព័ន្ធជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់នៅឯពហុកីឡាដ្ឋាន។

គ្រួសារយើងខ្ញុំក៏មិនទៅមើលកុននៅថ្ងៃអាទិត្យដែរ។ ៩៩% នៃរឿងមិនបង្ហាញពីការកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់នោះទេ ហើយក៏លើកតម្កើងការសប្បាយបែបលោកីយ៍ផងដែរ ទោះបើថាវាមិនមែនជាអំពើ «អាក្រក់» ក៏ដោយ។ រឿងទាំងអស់នោះមិនពាក់ព័ន្ធជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់ទាល់តែសោះ។ ហើយយើងខ្ញុំផ្ទាល់ក៏មិនដែលទៅមើលកុននៅថ្ងៃអាទិត្យ ហើយក៏មិនមានផែនការទៅមើលនៅអនាគតដែរ។ នេះគឺជាចរិតរបស់យើងខ្ញុំ។

លោកគ្រូបានរម្លឹកយើងឲ្យញែកពេលវេលាសម្រាកជារៀងរាល់អាទិត្យ ហើយយកពេលនោះកោតខ្លាចព្រះនាមរបស់ព្រះអង្គ។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ John Piper
បកប្រែដោយ៖ លោកគ្រូ ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ឯក ធីម៉ូថេ, លោក សឹម រក្សា និងលោក ឈាង បូរ៉ា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

៤ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

៤៥៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

តើខ្ញុំអាចជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូល ហើយព្រះអង្គនៅមិនបានជ្រើសរើសខ្ញុំដែរឬទេ?

៤១១១

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៧ មេសា ២០២៥

តើខ្ញុំអាចជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូល ហើយព្រះអង្គនៅមិនបានជ្រើសរើសខ្ញុំដែរឬទេ?

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ តើអាចទេដែលយើងជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូលនៅក្នុងខួរក្បាលរបស់យើង និងជឿលើគ្រប់ចំណុចនៃសេចក្ដីពិតខាងឯជំនឿគ្រីស្ទបរិស័…

អានបន្ថែម

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

៤១៩៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៩ មេសា ២០២៥

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រោសព្រះគ្រីស្ទឲ្យបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះដំណឹងល្អរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ជំនឿរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ដែលនេះមានន័យថា យើងកំពុងតែប្រកាសដំណឹងក្លែងក្លាយ។ បើដូច្នោះមែន នោះយើងគួរតែស៊ីផឹក ហើយអរសប្បាយចុះ ដ្បិតថ្ងៃស្អែកយើងនឹងស្លាប់។

អានបន្ថែម