សេចក្ដីប្រាថ្នាដំបូងគេបង្អស់ក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើបាបរបស់សាតាំងមកពីណា?

ប៉ុន្តែ ខ្ញុំចង់បញ្ចប់នៅកន្លែងដែលខ្ញុំបានចាប់ផ្ដើម៖ ទាក់ទងនឹងរបៀបដែលអំពើបាបដំបូងក្នុងចក្រវាលនេះបានកើតឡើងគឺថា ខ្ញុំមិនដឹងចម្លើយទេ។ វាគឺជារឿងអាថ៌កំបាំងចំពោះខ្ញុំ។ ខ្ញុំមិនដឹងអំពីរបៀបទេ។ អ្វីដែលព្រះគម្ពីរបានបង្រៀនខ្ញុំគឺថា ព្រះជាម្ចាស់មានពេញទៅដោយអធិបតេយ្យភាពលើរាល់គ្រប់អ្វីៗទាំងអស់ ដែលនេះមានរួមទាំងអំពើបាប ហើយថាព្រះអង្គផ្ទាល់មិនមានបាបនោះទេ។

១៥ មីនា ២០២១អានរយៈពេល ១៤ នាទី

មើល៤៤៥ដង

ឆ

ន្ទៈជ្រើសរើសសេរីគឺជាការធ្វើនូវអ្វីដែលយើងប្រាថ្នាចង់ធ្វើ ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់គឺជាអង្គដែលប្រទានសេចក្ដីប្រាថ្នាឲ្យធ្វើការល្អនោះ។ ដោយយោងលើកណ្ឌគម្ពីរ យ៉ាកុប ១:១៣ ខ្ញុំនៅមានការពិបាកយល់អំពីរបៀបដែលសាតាំងទទួលបានសេចក្ដីប្រាថ្នាដំបូងរបស់វាក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើបាបមកពីណាណាស់។

ផ្នត់គំនិតនៃសេចក្ដីសន្និដ្ឋានដែលមិនអាចយល់បានដ៏ពិបាកគឺថា ទាំងសាតាំង និងលោក អ័ដាម បានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ពីព្រោះព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានការប្រាថ្នាដល់ពួកគេ ដើម្បីប្រព្រឹត្តបាប (ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ “Chosen But Free” ក្នុងទំព័រ៣៦ និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Norman Geisler)។ ខ្ញុំគិតថាលោក អ័ដាម ទទួលសេចក្ដីប្រាថ្នាក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើបាបពីនាង អេវ៉ា ដែលទទួលសេចក្ដីប្រាថ្នានោះពីសាតាំង ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់មានអធិបតេយ្យភាពលើរាល់គ្រប់អ្វីៗទាំងអស់—ដែលមានរួមទាំងសេចក្ដីប្រាថ្នារបស់យើង—តើការនេះធ្វើឲ្យទ្រង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធដំបូងនៃការមានសេចក្ដីប្រាថ្នាមុនគេបង្អស់ក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើបាបមែនឬ?

ការធ្លាក់ក្នុងអំពើបាបដំបូង

តាមដែលខ្ញុំអាចចងចាំបាន ជាច្រើនឆ្នាំមកហើយខ្ញុំធ្លាប់លើកឡើងម្ដងហើយម្ដងទៀតថា នេះគឺជារឿងអាថ៌កំបាំងដ៏ខ្លាំងបំផុតក្នុងទេវវិទ្យារបស់ខ្ញុំដែលខ្ញុំមិនដែលមានចម្លើយសមល្មមបាន។ សំណួរដ៏ជាក់លាក់ត្រង់នេះគឺថា តើអំពើបាបដំបូងកើតឡើងដោយរបៀបណា—ពាក្យ «ដោយរបៀបណា» គឺជាពាក្យគន្លឹះ។ លើឃ្លា «អំពើបាបដំបូង» ខ្ញុំមិនសំដៅលើអំពើបាបដំបូងរបស់លោក អ័ដាម ទេ។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំសំដៅលើអំពើបាបដំបូងរបស់សាតាំង ដែលនោះគឺជាអំពើបាបដំបូងបង្អស់នៅក្នុងចក្រវាលនេះ។

ការបើកឆាកក្នុងព្រះគម្ពីរមិនបានបើកឡើងដោយពន្យល់អំពីអំពើអាក្រក់ដំបូងនោះទេ ប៉ុន្តែអំពីវត្តមាននៃអំពើអាក្រក់ដែលមិនមានការពន្យល់។ ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមនុស្សយើងដោយគ្មានកំហុសខុសឆ្គងទេ ហើយសត្វពស់មានវត្តមាននៅទីនោះរួចស្រេចទៅហើយ។ សត្វពស់នោះមានចិត្តពេញដោយល្បិចកល ហើយក៏បានបង្ហាញអំពីការទាស់ប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ទាក់ទងទៅនឹងរបស់សព្វសារពើដែលទ្រង់បានបង្កើតមកដែរ។ នេះឯងគឺជាចំណុចដែលព្រះគម្ពីរបានចាប់ផ្ដើម។

តាមដែលខ្ញុំអាចយល់ឃើញបាន មើលទៅ ព្រះគម្ពីរមិនបានប្រទានការពន្យល់អំពីរបៀបដែលសាតាំងក្លាយជាតួអាក្រក់នោះទេ។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំដឹងថា តាមតម្រុយ សាតាំងគឺជាទេវតាដ៏ល្អម្នាក់ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមក។ លោក យូដាស បានលើកឡើងអំពីពួកទេវតាដែលមិនបាននៅក្នុងឋានៈនៃអំណាចរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែបានចាកចេញពីទីកន្លែងដែលពួកគេកំពុងនៅ។ គាត់បានលើកឡើងថា ព្រះជាម្ចាស់បានឃុំទេវតាទាំងនោះក្នុងច្រវាក់ដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចក្រោមភាពងងឹតដ៏ស្រងេះស្រងោចរហូតដល់គ្រានៃថ្ងៃថ្កោលទោសយ៉ាងខ្លាំង (យូដាស ១:៦)។

ខ្ញុំមិនមានមន្ទិលសង្ស័យថា ពេលដែលព្រះជាម្ចាស់បង្កើតសាតាំងមក វាល្អ ហើយបន្ទាប់មកវាក៏បានធ្លាក់ពីកន្លែងដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់វា ដូចដែលលោក យូដាស បានលើកឡើងនោះទេ ពីព្រោះខ្ញុំមិនគិតថាអំពើអាក្រក់ និងព្រះជាម្ចាស់មានក្នុងពេលតែមួយតាំងពីអស់កល្បជានិច្ចឡើយ។ ខ្ញុំមិនជឿថាមានកម្លាំងពីរប្រឆាំងគ្នានោះទេ៖ មានតែព្រះជាម្ចាស់ សេចក្ដីសប្បុរសរបស់ទ្រង់ និងព្រះប្រាជ្ញាញាណ និងអំណាចព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ប៉ុណ្ណោះដែលមានតាំងពីអស់កល្បជានិច្ចមក។ ប៉ុន្តែ ក្នុងរបៀបណាមួយ អំពើអាក្រក់ក៏បានកម្លាយចេញមក។ តែវាជាចំណុចទី២ ដោយសារព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាអង្គប្រព្រឹត្តអំពើបាប។ ទាក់ទងនឹងចំណុចនេះ ស្ទើរតែគ្រីស្ទបរិស័ទគ្រប់ៗរូបឯកភាពគ្នា។

ចម្លើយខ្លី ហើយឥតប្រយោជន៍

តើសាតាំងបានក្លាយជាតួអង្គអាក្រក់ដោយរបៀបណា? ខ្ញុំមិនដឹងទេ។ ហើយវាក៏ច្បាស់លាស់ចំពោះខ្ញុំដែរថា ចំពោះអ្នកដែលជឿជាក់លើរបស់សព្វសារពើរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលកើតឡើងដោយសិទ្ធិសម្រេចផ្ទាល់ខ្លួន (ដូចជាទេវតា និងមនុស្ស) ក៏មិនដឹងចម្លើយដែរ។ ការលើកឡើងថាសាតាំងមានឆន្ទៈសេរី—ដែលកើតឡើងដោយសិទ្ធិសម្រេចផ្ទាល់ខ្លួន—គឺមិនមែនជាការពន្យល់អំពីមូលហេតុដែលវាបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបដំបូងរបស់វាទេ។ វាគ្រាន់តែជាផ្លាកឈ្មោះមួយប៉ុណ្ណោះ។ នេះមិនមែនជាការពន្យល់ទេ។

វាគ្រាន់តែជាការដាក់ផ្លាកឈ្មោះលើរឿងអាថ៌កំបាំងប៉ុណ្ណោះ។ តើឲ្យជីវិតដ៏ល្អឥតខ្ចោះ—ដោយមានឆន្ទៈដ៏ល្អឥតខ្ចោះ និងដួងចិត្តដ៏ល្អឥតខ្ចោះ—អាចមានបទពិសោធន៍នៃសន្ទុះមិនល្អឥតខ្ចោះបណ្ដាលឲ្យឆន្ទៈបង្វែរទៅទិសដៅនៃអំពើបាបដោយរបៀបណាបាន? ចម្លើយគឺ៖ គ្មានអ្នកណាដឹងទេ ដែលមានរួមអស់ទាំងអ្នកដែលលើកឡើងថា «អូ៎! វាជាឆន្ទៈសេរី!»។ នេះមិនមែនជាការពន្យល់ទេ។ វាគ្រាន់តែជាឈ្មោះមួយសម្រាប់រឿងអាថ៌កំបាំងប៉ុណ្ណោះ។

យើងមិនដឹងទេ។ ព្រះគម្ពីរក៏មិនបានពន្យល់អំពីរបៀបនោះដែរ។ ខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំមិនឯកភាពនឹងសម្រង់សម្ដីរបស់លោកគ្រូ Norman Geisler «ផ្នត់គំនិតនៃសេចក្ដីសន្និដ្ឋានដែលមិនអាចយល់បានដ៏ពិបាកគឺថា ទាំងសាតាំង និងលោក អ័ដាម បានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ពីព្រោះព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានការប្រាថ្នាដល់ពួកគេ ដើម្បីប្រព្រឹត្តបាប» ទេ។ ខ្ញុំមិនជឿថា ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទាននូវសេចក្ដីប្រាថ្នាចម្បងក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើបាបដល់សាតាំងនោះទេ។ នេះគឺជាការពន្យល់បែបសង្ខេបដ៏សាមញ្ញបំផុតនូវទស្សនៈរបស់មនុស្សស្ទើរតែទាំងអស់គ្នា។ ខ្ញុំមិនដឹងថា តើសាតាំងចាប់ផ្ដើមមានអារម្មណ៍ក្នុងការមានទំនោរចិត្តដំបូង ដើម្បីបះបោរទាស់ប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ដោយរបៀបណាទេ។

ជំហរដែលពេញទៅដោយអធិបតេយ្យភាព

នេះគឺជាចំណុចដែលខ្ញុំដឹង៖ ព្រះជាម្ចាស់មានពេញទៅដោយអធិបតេយ្យភាព។ គ្មានអ្វីកើតឡើងលើកលែងតែចេញពីផែនការរបស់ទ្រង់ ដែលមានរួមទាំងអ្វីៗដែលទ្រង់បណ្ដាលឲ្យកើតឡើងផ្ទាល់ មិនថាតិច ឬច្រើន—និងអ្វីៗដែលទ្រង់មិនបណ្ដាលឲ្យកើតឡើងផ្ទាល់ មិនថាតិច ឬច្រើនដែរ។ ខ្ញុំមិនមានមន្ទិលសង្ស័យទេត្រង់ថា ការធ្លាក់ចុះរបស់សាតាំង និងរាល់ចំណុចនៃផែនការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់សិរីល្អនៃព្រះគុណរបស់ទ្រង់ក្រោយនោះបន្ទាប់ពីផែនការដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចរបស់ព្រះអង្គ។

ប៉ុន្តែ គឺនៅត្រង់ចំណុចនេះហើយដែលរបៀបនៃបុព្វហេតុ របៀបនៃការដែលសាតាំងបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបដំបូងបានកើតឡើង។ ខ្ញុំមានរបៀបនៃការគិតរបស់ខ្ញុំទាក់ទងនឹងចំណុចដែលព្រះជាម្ចាស់ទតឃើញវា ទាក់ទងនឹងអ្វីដែលកើតឡើងដែលទ្រង់ស្អប់។

ឧទាហរណ៍៖ នេះជាអ្វីដែលទ្រង់បានធ្វើពេលព្រះអង្គបានគ្រោងទុកការឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូវ យោងតាមកណ្ឌគម្ពីរ កិច្ចការ ៤:២៧-២៨។ ការសម្លាប់ព្រះយេស៊ូវគឺជាអំពើបាប ហើយវាក៏ត្រូវបានគ្រោងទុកយ៉ាងលម្អិតដោយព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ លោកអ្នកអាចអានអំពីការនេះក្នុងកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើង ហើយលោកអ្នកក៏អាចអានអំពីការនេះក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីបានផងដែរ។

ទាក់ទងនឹងរបៀប ខ្ញុំមិនដឹងទេ—របៀបដ៏ជាក់លាក់ដែលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើខណៈពេលដែលព្រះអង្គនៅមិនមានអំពើបាប ហើយអំពើបាបនៃរាល់អ្វីៗទាំងអស់នោះដែលបានកើតឡើង និងទំនួលខុសត្រូវខាងឯសីលធម៌របស់អ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបទាំងនោះ។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំគិតថា ព្រះគម្ពីរបង្រៀនឲ្យយើងជឿថា ព្រះអង្គមានអធិបតេយ្យភាពលើរាល់អំពើបាបទាំងអស់ ហើយថាព្រះអង្គក៏មិនដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបដែរ។ នេះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំជឿជាក់ថា ព្រះគម្ពីរបានបង្រៀនយើង។

តម្រុយក្នុងព្រះគម្ពីរ

ទាក់ទងនឹងរបៀបដែលព្រះអង្គធ្វើការទាំងអស់នោះក៏យើងឃើញថាមានតម្រុយខ្លះៗក្នុងព្រះគម្ពីរដែរ។ ខ្ញុំចង់លើកឡើងនូវចំណុចមួយ។ ខ្ញុំមិនអះអាងថានេះគឺជាការពន្យល់ទេ ប៉ុន្តែគឺជាគំនិតដែលស័ក្ដិសមក្នុងការគិតទាក់ទងនឹងការពន្យល់មួយបែប ដែលយើងអាចនឹងចាប់ផ្ដើមយល់នៅថ្ងៃណាមួយបាន។

ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ ៦៣:១៧ ហោរាបានស្រែកទៅកាន់ពួកមនុស្សម្នាថា៖ «ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ! ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គធ្វើឲ្យយើងខ្ញុំវង្វេងចេញពីផ្លូវរបស់ព្រះអង្គ?» ទាន់ទេបងប្អូន «ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ! ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គធ្វើឲ្យយើងខ្ញុំវង្វេងចេញពីផ្លូវរបស់ព្រះអង្គ»? «ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ! ហើយឲ្យយើងខ្ញុំមានចិត្តរឹងទទឹងចំពោះសេចក្ដីកោតខ្លាចដល់ព្រះអង្គដូច្នេះ? សូមព្រះអង្គវិលមកវិញដោយយល់ដល់ពួកអ្នកបម្រើរបស់ព្រះអង្គគឺជាកុលសម្ព័ន្ធទាំងប៉ុន្មាននៃមរតករបស់ព្រះអង្គ»។

ដូច្នេះ យើងឃើញថា គាត់បានលើកឡើងថា នៅចុងបញ្ចប់ព្រះជាម្ចាស់គឺជាអង្គដែលជាបុព្វហេតុនៃការវង្វេងរបស់យើង—ការវង្វេងរបស់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលក្នុងអំពើបាប។ តើព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើការនោះដោយរបៀបណា? ផ្នែកទី២នៃខគម្ពីរ៖ «សូមព្រះអង្គវិលមកវិញដោយយល់ដល់ពួកអ្នកបម្រើរបស់ព្រះអង្គ» លើកជាសំណើរ ឬក៏ចង្អុលបង្ហាញថា របៀបណាមួយ ក្នុងអវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ការនោះបានក៏កើតឡើង។

បន្ទាប់មក គាត់បានលើកឡើងក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ ៦៤:៧ ដែលប្រមាណជា៩ខបន្ទាប់ថា៖ «គ្មានអ្នកណាអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះអង្គ ឬដាស់តឿនខ្លួនអ្នកឲ្យចាប់តោងព្រះអង្គឡើង ដ្បិតព្រះអង្គបានគេចព្រះភក្ត្រចេញពីយើងខ្ញុំ ហើយក៏បានធ្វើឲ្យយើងខ្ញុំរលាយទៅដោយសារអំពើទុច្ចរិតរបស់យើងខ្ញុំផង»។ ជាថ្មីម្ដងទៀត គឺការលាក់ព្រះភ័ក្ត្ររបស់ទ្រង់នោះឯងដែលពន្យល់អំពីអំពើបាប។

ពន្លឺ និងស្រមោល

ខ្ញុំមិនមែនកំពុងលើកឡើងថា នេះគឺជាការពន្យល់អំពីអំពើបាបដែលមិនអាចមានការជំទាស់បានទេ ប៉ុន្តែក្នុងរបៀបណាមួយ ពេលដែលព្រះជាម្ចាស់បាំងសិរីល្អរបស់ទ្រង់ពីសាតាំង ហើយក្នុងការបាំងសិរីល្អរបស់ទ្រង់នោះ—ដែលការនេះខ្ញុំនៅមិនអាចយល់ទាំងស្រុងបាននៅឡើយ—នោះសាតាំងក៏មានចិត្តចង់ឡើងខ្ពស់ជាងព្រះជាម្ចាស់ដែលបានបាំងសិរីល្អរបស់ទ្រង់។

ខ្ញុំមិនដឹងថាការនេះកើតឡើងដោយរបៀបណានោះទេ ប៉ុន្តែនេះគឺជាការបង្ហាញមួយថាទំនងជាមានអ្វីមួយកើតឡើងបែបនេះ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែលើកឡើងថា នេះទំនងជាចំណុចមួយដែលស័ក្ដិសមឲ្យយើងយកមកគិតលើ៖ អ្នកដែលថាព្រះជាម្ចាស់ទំនងជាអាចសោយរាជ្យលើវត្តមាន និងអវត្តមាននៃអំពើបាបបាន មិនថាដោយផ្ទាល់ តាមរយៈសកម្មភាពសកម្មនោះឡើយ ប៉ុន្តែស្របពេលនោះក៏តាមរយៈការលាក់រូបអង្គទ្រង់ផ្ទាល់នោះដែរ។

មានលោកគ្រូម្នាក់បានលើកឡើងថា៖ មានចំណុចខុសគ្នារវាងរបៀបដែលពន្លឺភ្លឺឡើងនៅរសៀលម៉ោង ៣:០០ តាមរយៈពន្លឺនៃព្រះអាទិត្យ និងរបៀបដែលមានស្រមោលតាមរយៈការដែលដើមឈើបាំងពន្លឺនោះ—ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គឺពន្លឺនៃព្រះអាទិត្យនោះហើយដែលមានទំនួលខុសត្រូវសម្រាប់ទាំងពន្លឺនៅពេលថ្ងៃ និងស្រមោលនៅក្រោមដើមឈើនោះ។

យើងមិនអាចពន្យល់អំពីរបៀបដោយសាតាំងបានក្លាយជាអាក្រក់ទេ ប៉ុន្តែយើងដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់មិនបានធ្វើផ្ទុយពីសេចក្ដីសប្បុរស និងសិរីល្អរបស់ទ្រង់ក្នុងការអនុញ្ញាតឲ្យសាតាំងធ្លាក់ក្នុងអំពើបាបឡើយ។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ John Piper
បកប្រែដោយ៖ លោកគ្រូ ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ឯក ធីម៉ូថេ, លោក សឹម រក្សា, លោកស្រី ពុល រដ្ថា និងលោក ឈាង បូរ៉ា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

១១២

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

តើខ្ញុំអាចជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូល ហើយព្រះអង្គនៅមិនបានជ្រើសរើសខ្ញុំដែរឬទេ?

២៩៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៧ មេសា ២០២៥

តើខ្ញុំអាចជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូល ហើយព្រះអង្គនៅមិនបានជ្រើសរើសខ្ញុំដែរឬទេ?

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ តើអាចទេដែលយើងជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូលនៅក្នុងខួរក្បាលរបស់យើង និងជឿលើគ្រប់ចំណុចនៃសេចក្ដីពិតខាងឯជំនឿគ្រីស្ទបរិស័…

អានបន្ថែម

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

៤១៩០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៩ មេសា ២០២៥

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រោសព្រះគ្រីស្ទឲ្យបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះដំណឹងល្អរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ជំនឿរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ដែលនេះមានន័យថា យើងកំពុងតែប្រកាសដំណឹងក្លែងក្លាយ។ បើដូច្នោះមែន នោះយើងគួរតែស៊ីផឹក ហើយអរសប្បាយចុះ ដ្បិតថ្ងៃស្អែកយើងនឹងស្លាប់។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២៧២

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥៣២៦

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

១០២៦៣

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២៣១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។