គួរយល់ដឹងអំពីសំណួរ-ចម្លើយ

សំណួរ-ចម្លើយគឺជាទម្រង់មួយនៃការណែនាំខាងឯជំនឿសាសនា ជាទូទៅមានបទបង្ហាញជាទម្រង់និយាយ។ ជាទូទៅ ការណែនាំមានមូលដ្ឋានលើសៀវភៅ ឬក៏ឯកសារដែលគេហៅថា (“catechism” ក្នុងភាសាអង់គ្លេស ប្រែជាភាសាខ្មែរថាជា «សំណួរ-ចម្លើយ») ដែលមានគោលការណ៍សង្ខេបៗ ជាពិសេសទាក់ទងទៅនឹងគោលជំនឿសាសនា។

២៣ សីហា ២០២១អានរយៈពេល ៩ នាទី

មើល៤៩៨ដង

ចំ

ណុច៩យ៉ាងដែលលោកអ្នកគួរយល់ដឹងអំពីសំណួរ-ចម្លើយ

១. សំណួរ-ចម្លើយគឺជាទម្រង់មួយនៃការណែនាំ

២. សំណួរ-ចម្លើយគឺជារបៀបបង្រៀនមួយដែលមាននៅក្នុងព្រះគម្ពីរ

ពាក្យនានាដែលទាក់ទងនឹង “catechism” ក្នុងភាសាអង់គ្លេសគឺជាពាក្យដែលកើតចេញពីក្នុងភាសាក្រិក “katecheo” («ខាតថិខិអូ») ដែលមានន័យថា «ការបង្រៀនផ្ទាល់មាត់ ឬក៏ការណែនាំ»។ យើងអាចឃើញលំនាំនៃការបង្រៀនបែបនេះនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ លូកា ១:៤ និង១កូរិនថូស ១៤:១៩។ សាវ័ក ប៉ុល ក៏បានបង្រៀនដូចរបៀបនេះនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ កាឡាទី ៦:៦ នៅពេលដែលគាត់បានលើកឡើងថា «អ្នកណាដែលមានគ្រូបង្រៀនខាងព្រះបន្ទូល នោះត្រូវចែកគ្រប់ទាំងរបស់ល្អឲ្យដល់គ្រូនោះផង»។ ដូចគ្នាផងដែរ នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ កិច្ចការ ១៨:២៥ សាវ័ក ប៉ុល បានមានប្រសាសន៍ថាលោក អ័ប៉ុឡូស «បានសិក្សាខាងឯផ្លូវព្រះអម្ចាស់...បានជាគាត់អធិប្បាយហើយបង្រៀនយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ពីអស់ទាំងសេចក្ដីខាងឯព្រះអម្ចាស់»។

៣. សំណួរ-ចម្លើយគឺជារបៀបបង្រៀនមួយពីប្រវត្តិសាស្ត្រ

ស្ទើរតែគ្រប់និកាយ និងប្រពៃណីក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រក្រុមជំនុំនីមួយៗបានប្រើប្រាស់ទម្រង់ផ្ទាល់មួយចំនួននៃសំណួរ-ចម្លើយសម្រាប់ការបង្រៀនអំពីជំនឿសាសនាទៅកាន់កុមារ និងមនុស្សធំដែលជាគ្រីស្ទបរិស័ទ៖ និកាយលូធ័រិន (“Lutherans” សំណួរ-ចម្លើយខ្លីៗរបស់លោកគ្រូ លូធ័រ “Luther's Small Catechism”) និកាយប្រេសប៊ីធើរាន (“Presbyterians” សំណួរ-ចម្លើយគោលជំនឿគ្រីស្ទានជាភាសាខ្មែរ “Westminster Shorter Catechism”) និកាយបាទីស្ទ (“Baptist” សំណួរ-ចម្លើយខ្លីៗរបស់លោកគ្រូ ខិក “Keach’s Catechism”) និកាយកាតូលិក (“Catholics” សំណួរ-ចម្លើយនៃក្រុមជំនុំកាតូលិក “Catechism of the Catholic Church”) និកាយក្រុមជំនុំអង់គ្លីខិន (“Anglicans” សំណួរ-ចម្លើយពីសៀវភៅការអធិស្ឋានរួម “The Catechism from the Book of Common Prayer”)។ល។

៤. ជាទូទៅ សំណួរ-ចម្លើយមានចំណុចសំខាន់ៗ៤យ៉ាង

ខណៈពេលចំណុចនៃគោលជំនឿនៃសំណួរ-ចម្លើយមានភាពខុសៗគ្នាយ៉ាងខ្លាំងពីក្រុមជំនុំដំបូងរហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ ក៏ចំណុចសំខាន់នៃសំណួរ-ចម្លើយនៅមានរួមនូវចំណុច៤យ៉ាង៖ គោលជំនឿនៃពួកសាវ័ក ព្រះបន្ទូលអំពីការអធិស្ឋាន ក្រឹត្យវិន័យទាំង១០ប្រការ និងការបង្រៀនលើពិធីបង្ហូរព្រះគុណ (ឧ. ពិធីលាងព្រះអម្ចាស់ និងពិធីច្រមុជទឹក)។

៥. អ្នកកំណែទម្រង់ជឿថាពួកគាត់បាន «រកឃើញឡើងវិញ» នូវសំណួរ-ចម្លើយ

បន្ទាប់ពីសម័យកំណែទម្រង់ មានគ្រូប្រូតេស្តង់ជាច្រើននាក់ជឿថា អ្វីដែលបុព្វការីជននៅសម័យកណ្ដាលបានបង្រៀន នោះគេមិនគួររាប់ថាជាសំណួរ-ចម្លើយនោះទេ។ អ្វីដែលលោកគ្រូ ចន ខិលវិន (John Calvin) បានលើកឡើងនៅក្នុងសេចក្ដីផ្ដើមនៃសៀវភៅសំណួរ-ចម្លើយរបស់គាត់ថាអារក្សផ្ទាល់បានផ្តួលរម្លំសំណួរ-ចម្លើយចោល ហើយ «ក៏មិនបានបន្សល់អ្វីក្រៅពីភាពកំប៉ិកកំប៉ុកតែប៉ុណ្ណោះ ដែលនឹងបង្កើតឲ្យមានតែអបិយជំនឿ បើគ្មានផលផ្លែនៃការស្អាងឡើងវិញទេ»។ ហើយលោកគ្រូ ម៉ធិន លូសើរ (Martin Luther) ក៏បានលើកឡើងថា «តាមរយៈព្រះគុណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំបាននាំឲ្យមានការផ្លាស់ប្ដូរយ៉ាងខ្លាំង ដល់ថ្នាក់ថាឥឡូវនេះក្មេងស្រី ឬក្មេងប្រុសដែលមានអាយុ១៥ឆ្នាំស្គាល់គោលជំនឿគ្រីស្ទបរិស័ទច្រើនជាងទេវវិទូទាំងអស់នៃមហាវិទ្យាល័យដ៏អស្ចារ្យនានាដែលធ្លាប់ដឹងនៅសម័យមុនៗទៅទៀត។ ក្នុងចំណោមយើង យើងបានត្រឡប់ទៅប្រើប្រាស់សំណួរ-ចម្លើយវិញ៖ ព្រះបន្ទូលអំពីការអធិស្ឋាន គោលជំនឿនៃពួកសាវ័ក ក្រឹត្យវិន័យទាំង១០ប្រការ...»

៦. ទម្រង់សំណួរ-ចម្លើយទាក់ទងគ្នាជាមួយនឹងលោកគ្រូ ម៉ធិន លូសើរ

ស្ទើរតែគ្រប់ទម្រង់សំណួរ-ចម្លើយទាំងអស់ទាមទារឲ្យមានទម្រង់នៃការទន្ទេញឲ្យចំមាត់ខ្លះៗ។ ប៉ុន្តែ មិនមែនថាគ្រប់ទម្រង់សំណួរ-ចម្លើយទាំងអស់សុទ្ធតែប្រើប្រាស់នូវទម្រង់អត្ថបទសំណួរ-ចម្លើយនោះទេ។ ដោយមានការបារម្ភចង់ឲ្យគ្រីស្ទបរិស័ទយល់អំពីអ្វីដែលពួកគាត់កំពុងតែទន្ទេញ នោះលោកគ្រូ លូសើរ ក៏បានសរសេរបញ្ចូលក្នុងសំណួរ-ចម្លើយខ្លីៗរបស់គាត់ ដែលនិពន្ធឡើងនៅក្នុងឆ្នាំ១៥២៩ថា «តើនេះមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច?» បែបជាសំណួរអមជាមួយនឹងចម្លើយដែលគាត់បានបង្កើតឡើង។ ទោះបើលោកគ្រូ លូសើរ មិនបានបង្កើតទម្រង់នៃសំណួរ-ចម្លើយក៏ដោយក៏គាត់ជាអ្នកដែលធ្វើឲ្យទម្រង់នៃសំណួរ-ចម្លើយរបស់ក្រុមប្រូតេស្តង់មានភាពល្បីល្បាញដែរ។

៧. សំណួរ-ចម្លើយគឺជាចំណុចមួយដែលជះឥទ្ធិពលលើសម័យកំណែទម្រង់

នៅក្នុងអំឡុងឆ្នាំសម័យកំណែទម្រង់ ម៉ាស៊ីនបោះពុម្ពមិនគ្រាន់តែបានអនុញ្ញាតឲ្យមនុស្សម្នាមានព្រះគម្ពីរក្នុងភាសារៀងៗខ្លួននោះទេ ប៉ុន្តែក៏បានជួយផ្សព្វផ្សាយធនធាននៃសំណួរ-ចម្លើយប្រូតេស្តង់ដែរ។ លោក ចន ថិលឡូតសិន (John Tillotson) ដែលជាមហាសាសនិកនៃទីក្រុងខិនអ័របារី (Archbishop of Canterbury) នៅប្រទេសអង់គ្លេសពីឆ្នាំ១៦៩១-១៦៩៤បានមានប្រសាសន៍ថា «សំណួរ-ចម្លើយ និងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃពួកមរណសាក្សីគឺជាសសរពីរដ៏អស្ចារ្យនៃពួកប្រូតេស្តង់»។ ហើយក្រុមប្រឹក្សារ៉ូម៉ាំងកាតូលិកនៃទីក្រុងត្រេន (Roman Catholic Council of Trent) បានរអ៊ូថា ពួកប្រូតេស្តង់បានប្រព្រឹត្ត «អំពើរប៉ិលរប៉ូច» យ៉ាងធំតាមរយៈការប្រើប្រាស់ទម្រង់សំណួរ-ចម្លើយ។

៨. សំណួរ-ចម្លើយបន្ថែមលើការអធិប្បាយ

មូលហេតុមួយដែលបណ្ដាលឲ្យសំណួរ-ចម្លើយមានការជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងបន្ទាប់ពីសម័យកំណែទម្រង់គឺ ដូចដែលលោកគ្រូ ខិននេធ ប្រោនណិល (Kenneth Brownell) បានពន្យល់ថា «[វា] ផ្ដល់ជូននូវរចនាសម្ព័ន្ធនៃគោលជំនឿចំពោះមនុស្សជាច្រើននាក់ ដែលនាំឲ្យគ្រូគង្វលមានការគិតដែលបានត្រៀមទុកយ៉ាងល្អក្នុងការដែលពួកគាត់លើកឡើងអំពីដំណឹងល្អ»។ លោកគ្រូ អៀន ហ្គ្រិន (Ian Green) ក៏បានកត់សម្គាល់ផងដែរថា ក្នុងសម័យបន្ទាប់ពីកំណែទម្រង់ គ្រូបង្រៀន «ក៏បានទាញយកនូវចំណុចភ្ជាប់គ្នារវាងជោគជ័យក្នុងការទន្ទេញឲ្យចាំមាត់ និងជោគជ័យក្នុងការប្រាកដឲ្យសមាជិកក្រុមជំនុំយល់សេចក្ដីអធិប្បាយដែលពួកគេបានឮផងដែរ»។

៩. សំណួរ-ចម្លើយគឺជាទម្រង់ដ៏សំខាន់មួយនៃការបង្កើតសិស្ស

ក្នុងការទទួលយកទម្រង់សំណួរ-ចម្លើយខ្លះៗរបស់និកាយបាទីស្ទ លោកគ្រូ ចន ផាបភ័រ (John Piper) ក៏បានលើកឡើងនូវមូលហេតុ៥យ៉ាង ដែលបានលើកឡើងថាការអនុវត្តទម្រង់សំណួរ-ចម្លើយគឺសំខាន់ដោយសារ៖

១. ព្រះអង្គបានតម្រូវឲ្យយើង «នៅជាប់លាប់ ហើយមាំមួន ក្នុងសេចក្ដីជំនឿដែរ» (កូឡូស ១:២៣)។

២. ព្រះអង្គបានជំរុញយើង «បានរួបរួមខាងឯ... [ការ] ស្គាល់ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ...ដើម្បីកុំឲ្យយើងនៅជាកូនតូចទៀត ទាំងត្រូវគ្រប់អស់ទាំងខ្យល់នៃសេចក្ដីបង្រៀនបោកហើយផាត់យើងចុះឡើង» (អេភេសូរ ៤:១៣-១៤)។

៣. មានអ្នកនាំឲ្យវង្វេងជាច្រើននាក់ (១យ៉ូហាន ២:២៦)។

៤. មានគោលជំនឿពិបាកៗជាច្រើន «ពួកអ្នកខ្លៅល្ងង់ និងពួកមិនខ្ជាប់ខ្ជួន គេបង្វែរន័យសេចក្ដីទាំងនោះ...ឲ្យខ្លួនគេត្រូវវិនាស» (២ពេត្រុស ៣:១៦)។

៥. យើងត្រូវតែបណ្ដុះបណ្ដាលអ្នកដឹកនាំដែលអាច «បង្រៀនដ៏ត្រឹមត្រូវ ហើយឲ្យបានផ្ចាញ់ដល់ពួកអ្នកដែលស្រដីទទឹង» (ទីតុស ១:៩)។

និពន្ធដោយ៖ Joe Carter
បកប្រែដោយលោកគ្រូ៖ ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង, លោក ប៊ុន ធីម៉ូថេ, និងលោក ឯក សត្យា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.crossway.org ដោយមានការអនុញ្ញាត

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

២ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៨៣៧៤

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៩១

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១៣៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម