តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

១៦ ធ្នូ ២០២៥អានរយៈពេល ១៦ នាទី

មើល២៥២ដង

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

«នេះជាភស្តុតាងពីការជំនុំជម្រះដ៏សុចរិតរបស់ព្រះ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានរាប់ជាស័ក្ដិសមនឹងព្រះរាជ្យរបស់ព្រះ ដែលអ្នករាល់គ្នាកំពុងរងទុក្ខលំបាកដោយព្រោះព្រះរាជ្យនេះឯង។ ដ្បិតនេះជាសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះ ដែលទ្រង់នឹងសងសេចក្ដីវេទនា ដល់អស់អ្នកដែលធ្វើទុក្ខអ្នករាល់គ្នា ហើយប្រោសប្រទានឲ្យអ្នករាល់គ្នាដែលត្រូវគេធ្វើទុក្ខនោះ បានសម្រាកជាមួយយើងវិញ នៅពេលព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវលេចមកពីស្ថានសួគ៌ ជាមួយពួកទេវតាដ៏មានឫទ្ធានុភាពរបស់ព្រះអង្គ នៅក្នុងអណ្ដាតភ្លើង ទាំងសងសឹកអស់អ្នកដែលមិនស្គាល់ព្រះ និងអស់អ្នកដែលមិនស្តាប់តាមដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះអម្ចាស់នៃយើង។ គេនឹងទទួលទោសជាសេចក្ដីអន្តរាយអស់កល្បជានិច្ច គឺឃ្លាតពីព្រះភក្ត្រព្រះអម្ចាស់ និងពីសិរីល្អនៃឫទ្ធានុភាពរបស់ព្រះអង្គ នៅពេលព្រះអង្គយាងមក ដើម្បីទទួលសិរីល្អក្នុងចំណោមពួកបរិសុទ្ធរបស់ព្រះអង្គ ហើយនៅថ្ងៃនោះ អស់អ្នកដែលជឿនឹងមានចិត្តស្ញប់ស្ញែង ព្រោះអ្នករាល់គ្នាបានជឿទីបន្ទាល់របស់យើង» (២ថែស្សាឡូនីច ១:៥-១០ គកស)។

ចូរនៅខ្ជាប់ខ្ជួន

២ថែស្សាឡូនីច ១:៦-៧ បានពន្យល់បង្ហាញអំពីរបៀបនៃ សេចក្ដីខ្ជាប់ខ្ជួនរបស់អ្នកជឿគឺជាភស្តុតាងពីការជំនុំជម្រះដ៏សុចរិតរបស់ព្រះ (ខ៥)។ ពាក្យ «ដ៏សុចរិត) នៅក្នុង ខ៦ គឺដូចគ្នាទៅនឹងគុណនាមជាភាសាក្រិក «ឌីខេអូស» (dikaios) ដែលគេបកប្រែថា «សុចរិត» នៅក្នុង ខ៥។ ដោយផ្សំគ្នាជាមួយនឹងពាក្យ «ដ្បិត» នៅដើម ខ៦ នេះបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងដ៏រឹងមាំរវាង ខ៥ និងខ៦-៧។ ការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះជាម្ចាស់រួមបញ្ចូលនូវធាតុផ្សំពីរគឺការរំដោះរាស្ដ្ររបស់ទ្រង់ឲ្យរួចពីទោស និងការវិនាសនៃខ្មាំងសត្រូវរបស់ទ្រង់។

ខ៦ ផ្ដោតលើធាតុផ្សំនៃសេចក្ដីហិនវិនាសនៃធាតុផ្សំទាំងពីរនោះ។ ខណៈដែលពួកអ្នកជឿនៅក្រុងថែស្សាឡូនីចនឹងចូលរួមក្នុងនគរដ៏អស់កល្បជានិច្ច នោះខ្មាំងសត្រូវរបស់ពួកគេនឹងត្រូវដកចេញពីនគរនោះ។ការដកចេញនេះនឹងនាំទៅរកសេចក្ដីវិនាសរបស់ពួកគេ។ អ្នកបៀតបៀនដល់រាស្ដ្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ទាំងនេះនឹងត្រូវទទួលការតបស្នងមកវិញក្នុងសណ្ឋានបែបដូចគ្នានោះដែរនៅក្នុងការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ច។ ព្រះជាម្ចាស់បង្ហាញឲ្យឃើញនូវសេចក្ដីក្រោធដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ចំពោះអស់អ្នកដែលបដិសេធទ្រង់ មើលងាយក្រឹត្យវិន័យ និងការណែនាំខាងសីលធម៌របស់ទ្រង់ ធ្វើឲ្យរាស្ត្រទ្រង់របួស ហើយព្យាយាមរារាំងការរីកចម្រើននៃដំណឹងល្អនៃនគររបស់ទ្រង់។ លក្ខណៈជាក់លាក់នៃសេចក្ដីហិនវិនាសរបស់ពួកគេត្រូវបានពន្យល់យ៉ាងលម្អិតនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១: ៨-១០។ ការនេះគឺស៊ីគ្នានឹងការរំពឹងទុកនៃសេចក្ដីទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ (ឧ. អេសាយ ៦៦:១៥-១៦; យេរេមា ២៥:១៥-៣៨; យ៉ូអែល ៣:១-២១) ការបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវ (ឧ. ម៉ាថាយ ១០:១៤-១៥; ១១:២០-២៤; ១២:៣៨-៤២; ២៥:៤១-៤៦; ម៉ាកុស ៩:៤២-៤៨; យ៉ូហាន ៣:៣៦; ៥:២៥-២៩) និងទីបន្ទាល់របស់ពួកសាវ័ក (ឧ. រ៉ូម ២:៥-១១; អេភេសូរ ៥:៣-៦; ១ថែស្សាឡូនីច ១:១០; ២ពេត្រុស ២:១-៣; ៣:១-១៣; វិវរណៈ ៦:១០; ២០:១១-១៥)។

សេចក្តីសង្គ្រោះបានមកដោយសារព្រះគុណ តាមរយៈសេចក្ដីជំនឿចំពោះអស់អ្នកជឿ ដែលបង្ហាញអំពីសេចក្ដីជំនឿរបស់ពួកគេ ជាបន្តបន្ទាប់នៅពេលដែលពួកគេបន្តទុកចិត្តលើព្រះយេស៊ូវ ដោយមិនគិតពីការរងទុក្ខ និងការបៀតបៀននៅក្នុងជីវិតនេះ។

ការដាក់បញ្ចូលគ្នានៃ ខ៥-៦ នៃកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ជំពូកទី១ នោះយើងអាចសង្កេតឃើញពីរបៀបដែលអ្នកជឿទ្រាំទ្រនៅក្នុងការរងទុក្ខរបស់ពួកគេបង្ហាញឲ្យឃើញនូវភាពយុត្តិធម៌របស់ព្រះជាម្ចាស់រួមជាមួយ (១) តាមរយៈរបៀបដែលអ្នកជឿទាំងនេះនឹងត្រូវបានរំដោះឲ្យមានសេរីភាពយ៉ាងពេញលេញចូលទៅក្នុងនគររបស់ព្រះជាម្ចាស់ (២) ក្នុងរបៀបដែលការរងទុក្ខរបស់ពួកគេសម្រាប់ព្រះគ្រីស្ទបញ្ជាក់ថាអ្នកដែលបៀតបៀនដល់ក្រុមជំនុំរបស់ព្រះគ្រីស្ទពិតជាសមនឹងទទួលបាននូវសេចក្ដីហិនវិនាស និងការដកចេញពីនគររបស់ព្រះជាម្ចាស់។

ការរំដោះឲ្យមានសេរីភាព

ខ៧ បង្ហាញពីការលេចឡើងវិញនៃការរំដោះឲ្យមានសេរីភាពនៃរាស្ដ្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ (សូមមើល ខ.៥) ។ ខគម្ពីរនេះចាប់ផ្ដើមដោយពាក្យ «និង» (ក្នុងភាសាក្រិក «ខៃ» kai ) ដែលបង្ហាញថា ព្រះជាម្ចាស់រាប់ «ជាសេចក្ដីសុចរិត» ទាំងខ្លឹមសារនៃ ខ៦ «និង» ខ្លឹមសារនៃ ខ៧-៨ ។ ដោយសារតែការជំនុំជម្រះដ៏សុចរិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់នាំមកនូវសេចក្ដីហិនវិនាសដល់ពួកទាស់ប្រឆាំងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (ខ.៦) ដូច្នេះ ព្រះរាជក្រឹត្យរបស់ទ្រង់ក៏ផ្តល់ឲ្យរាស្ដ្ររបស់ទ្រង់បានសម្រាកដ៏អស់កល្បជានិច្ចពីការរងទុក្ខវេទនារបស់ពួកគេ។

ការនេះក៏ស៊ីគ្នានឹងទំនាយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ការបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវ និងសេចក្ដីបង្រៀនរបស់ពួកសាវ័កផងដែរ។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើយើងពិនិត្យមើលឡើងវិញនូវអត្ថបទព្រះគម្ពីរមួយចំនួនដែលបានលើកឡើងនៅក្នុងខមុនៗ ដែលទាក់ទងនឹងការសងសឹករបស់ព្រះជាម្ចាស់ទាស់នឹងពួកទាស់ប្រឆាំងរបស់ទ្រង់ នោះ។ យើងសង្កេតឃើញថា បរិបទនៃអត្ថបទព្រះគម្ពីរដូចគ្នានេះជាច្រើនក៏ឆ្លុះបញ្ចាំងពីការរំដោះឲ្យរួចនៃរាស្ត្រជ្រើសតាំងរបស់ទ្រង់ផងដែរ ដ្បិតទិដ្ឋភាពនៃការវិនិច្ឆ័យទាំងពីរនេះ (ពោលគឺសេចក្ដីហិនវិនាសលើពួកទាស់ប្រឆាំងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងសេចក្ដីសង្គ្រោះសម្រាប់រាស្ត្ររបស់ទ្រង់) នឹងកើតឡើងដំណាលគ្នា។

សូមកត់សម្គាល់ពីរបៀបដែលសាវ័ក ប៉ុល បានរាប់បញ្ចូលខ្លួនគាត់ ជាមួយនឹងក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីច ក្នុងចំណោមអស់អ្នកដែលនឹងទទួលការរំដោះពីការបៀតបៀន នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវយាងមក ដើម្បីនឹងជំនុំជម្រះនោះ។ សាវ័ក ប៉ុល ពិតជាបានស៊ូទ្រាំនឹងការរងទុក្ខវេទនា និងការលំបាកជាច្រើន (សូមមើលការអត្ថាធិប្បាយនៅ ១ថែស្សាឡូនីច ២:២) ហើយគាត់ក៏ចង់បានការរំដោះពីព្រះជាម្ចាស់ផងដែរ។ ប៉ុន្តែ ការរាប់បញ្ចូលខ្លួនគាត់នេះក៏មាននាទីក្នុងការរម្លឹកដល់ក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីចអំពី (១) របៀបដែលសាវ័ក ប៉ុល កំណត់សម្គាល់ខ្លួនលោកជាមួយនឹងពួកគេ និងអំពី (២) របៀបដែលពួកគេកំពុងធ្វើតាមគំរូនៃស្មរបន្ទាល់របស់ពួកសាវ័កដែលបានប្រកាសដំណឹងល្អជាលើកដំបូងដល់ពួកគេ នៅពេលដែលពួកគេរងទុក្ខលំបាក (១ថែស្សាឡូនីច ១: ៦)។

ទោះបីជាព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានពេលវេលានៃការសម្រាក និងព្រះពរដល់រាស្ដ្ររបស់ទ្រង់ក្នុងជីវិតនេះក៏ដោយ ក៏សម័យកាលនៃ «ការសម្រាក» នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៧-៨ គឺជាសម័យកាលនៃការជំនុំជម្រះនាពេលអនាគត ដោយសំដៅទៅលើកាល «ដែលព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវទ្រង់លេចមក» ។ ការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទគឺជាប្រធានបទដ៏សំខាន់មួយនៅក្នុងសំបុត្រទាំងពីររបស់សាវ័ក ប៉ុល ទៅកាន់ក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីច (១ថែស្សាឡូនីច ១:១០; ២:១៦; ៣:១៣; ៤:១៣-៥:១១; ៥:២៣-២៤; ២ថែស្សាឡូនីច ១:៥-២:១៥)។ វាមិនគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ ដែលលក្ខណៈសំខាន់ៗនៅក្នុងខគម្ពីរខាងក្រោមនេះទាក់ទងនឹងការបង្រៀនរបស់សាវ័ក ប៉ុល នៅក្នុងសំបុត្រមុនរបស់គាត់ទៅកាន់ទីក្រុងថែស្សាឡូនីច និងសំបុត្រផ្សេងទៀតរបស់គាត់។ ឧទាហរណ៍ សូមមើលការពិភាក្សាអំពីការយាងចុះមករបស់ព្រះគ្រីស្ទពីស្ថានសួគ៌ជាមួយនឹងការអមដំណើររបស់ពួកទេវតានៅក្នុងការអត្ថាធិប្បាយនៅកណ្ឌគម្ពីរ ១ថែស្សាឡូនីច ៤:១៦។

ខ៨ បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា ព្រះយេស៊ូវនឹងយាងមក «នៅក្នុងអណ្ដាតភ្លើង»។ ជារឿយៗ អក្សរសាស្ត្របែបទំនាយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់បង្ហាញពីរូបភាពនៃអណ្ដាតភ្លើង ជាពិសេសបើយោងទៅលើការប្រើប្រាស់ភ្លើងរបស់ពួកអាសស៊ើរ និងពួកបាប៊ីឡូនក្នុងសង្គ្រាមឡោមព័ទ្ធ (ឧ. យេរេមា ២១:១០; អេសេគាល ១៥:១-៨; យ៉ូអែល ២:៣; អេម៉ុស ២:១-៥) ។ ហោរានៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ជាច្រើនពណ៌នាពីការយាងមកដល់របស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការជំនុំជម្រះដោយភ្លើង (ឧ. អេសាយ ៦៦:១៥-១៦; ណាហ៊ុម ១:៥-៨; សេផានា ៣:៨; ម៉ាឡាគី ៤:១)។ យើងគួរកត់សម្គាល់ជាពិសេសថា និមិត្តរបស់លោក ដានីយ៉ែល អំពីកូនមនុស្ស បង្ហាញឲ្យឃើញនូវអណ្ដាតភ្លើងនៅជុំវិញទ្រង់ នៅពេលដែលព្រះអង្គនាំភ្លើងនៃការជំនុំជម្រះមក (ដានីយ៉ែល ៧:៩-១២)។ រូបភាពនៃអណ្ដាតភ្លើងគឺជារូបភាពទូទៅនិយាយពីការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះនៅក្នុងអត្ថបទព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី (ឧ. ម៉ាថាយ ១៣:៤០-៤២; ១៨:៦-៩; ២៥:៤១;លូកា ១៦:២២-២៨; ២ពេត្រុស ៣:៧-១៣; វិវរណៈ ២០:១០-១៥; ២១:៨)។

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩) ។ មនុស្សដែលនឹងទទួលនូវការផ្ដន្ទាទោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុង ខ៨ គឺជា «ពួកអ្នកដែលមិនស្គាល់ព្រះ» និង «ពួកអ្នកដែលមិនស្តាប់តាមដំណឹងល្អ ពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាព្រះអម្ចាស់នៃយើង»។ វាអាចទៅរួចដែលថា មនុស្សទាំងនេះគឺជាមនុស្សពីរប្រភេទ ពោលគឺ មនុស្សមួយចំនួនមិនស្គាល់ព្រះ ខណៈដែលមនុស្សមួយចំនួនទៀតបានឮដំណឹងល្អ ហើយបដិសេធមិនដើរតាមព្រះយេស៊ូវ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មនុស្សទាំងពីរប្រភេទនេះទំនងជាបញ្ជាក់ន័យឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមក ពោលគឺ ពួកអ្នកដែលមិនព្រមទទួលដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវក៏មិនស្គាល់ព្រះផងដែរ។

ការស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់គឺជាប្រធានបទដ៏ធំនៅក្នុងព្រះគម្ពីរដែលលាតសន្ធឹងពាសពេញព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ (ឧ. និក្ខមនំ ៦:៧; ចោទិយកថា ៤:៣៥-៤០; ទំនុកដំកើង ៤៦:១០; សុភាសិត ២:៥) ហើយបន្តទៅដល់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី (យ៉ូហាន ១៧:៣; ២កូរិនថូស ២:១៤; ៤:៦; កាឡាទី ៤:៨-៩; អេភេសូរ ១:១៦-២៣)។ ការស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់បែបនេះមិនមែនគ្រាន់តែជាចំណេះដឹងខាងបញ្ញាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏រួមបញ្ចូលនូវការរួមចំណែកដោយផ្ទាល់ខ្លួនក្នុងការស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់ជាមួយនឹងគ្រប់ផ្នែកនៃជីវិតរបស់យើងផងដែរ ដោយយោងទៅលើការបើកសម្ដែងរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ នៅខគម្ពីរផ្សេងទៀត សាវ័ក ប៉ុល សរសេរអំពីការខ្វះប្រាជ្ញានឹងរកស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់ (១កូរិនថូស ១:២១; កាឡាទី ៤:៨; ១ថែស្សាឡូនីច ៤:៥; ទីតុស ១:១៦)។

សាវ័ក ប៉ុល បានសរសេរអំពីអ្នកដែល «មិនស្តាប់តាមដំណឹងល្អ»។ ដំណឹងល្អគឺជាសារដ៏ល្អដែលសាវ័ក ប៉ុល បានប្រកាសទាក់ទងនឹងសេចក្ដីសង្គ្រោះតាមរយៈសេចក្ដីជំនឿលើព្រះមេស្ស៊ីដែលទ្រង់ត្រូវគេឆ្កាង ហើយមានព្រះជន្មរស់ពីសុគតឡើងវិញ។ អ្នកខ្លះអាចនឹងភ្ញាក់ផ្អើលដោយឃ្លា «ស្ដាប់តាមដំណឹងល្អ» ដ្បិតយើងច្រើនតែនិយាយអំពីការជឿលើដំណឹងល្អ។ ប៉ុន្តែ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅខគម្ពីរផ្សេងទៀត សាវ័ក ប៉ុល បានមានប្រសាសន៍ស្រដៀងគ្នានេះអំពី «ការស្តាប់តាម» ដំណឹងល្អ (រ៉ូម ១០:១៦; សូមមើលផងដែរនៅកណ្ឌគម្ពីរ ១ពេត្រុស ៣:១; ៤:១៧) ឬ «ការស្តាប់តាម» សេចក្តីពិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (រ៉ូម ២:៨ និងកាឡាទី ៥:៧)។ ដំណឹងល្អពីព្រះគ្រីស្ទតម្រូវឲ្យមានការចុះចូលចំពោះសារនៃដំណឹងល្អនោះ ដ្បិតការចុះចូលគឺជាការឆ្លើយតបដ៏ត្រឹមត្រូវនៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់ជឿលើសេចក្ដីពិតនៃសារនោះ (សូមកត់ចំណាំពីរបៀបដែលសាវ័ក ប៉ុល បានផ្សារភ្ជាប់ប្រធានបទទាំងអស់នេះនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១០:១៦)។ ការផ្ដន្ទាទោសដ៏អស់កល្បជានិច្ចកំពុងតែរង់ចាំពួកអ្នកដែលបដិសេធមិនធ្វើតាមសេចក្ដីប្រកាសដ៏ល្អរបស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវជាព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងជាព្រះអម្ចាស់។

នៅក្នុងភាសាដើម ខ៩ ចាប់ផ្ដើមដោយសព្វនាមឈ្នាប់ជាភាសាក្រិក «ហយទីណេស» (hoitines) ដែលប្រែថា «ដែល»។ ដូច្នេះ ខ៩ បានតភ្ជាប់ប្រធានបទរបស់វាជាមួយនឹងមនុស្សដែលបានលើកឡើងនៅក្នុង ខ៨ ហើយ ខ៩-១០ បន្តប្រយោគដែលបានចាប់ផ្ដើមនៅក្នុង ខ៣ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរជាភាសាក្រិក ។ ពួកមនុស្សទាំងនេះដែលមិនស្គាល់ព្រះ ឬស្ដាប់តាមដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់ នោះពួកគេប្រឈមមុខនឹង «សេចក្ដីហិនវិនាស» ដ៏អស់កល្បជានិច្ច (ភាសាក្រិក «អូឡេត្រុស» (olethros); សូមមើល រ៉ូម ៩:២២; ភីលីព ១:២៨; ៣:១៩; ១ថែស្សាឡូនីច ៥:៣)។ នៅត្រង់នេះ សាវ័ក ប៉ុល ធ្វើតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវថា ដូចដែលព្រះអង្គប្រទានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចដល់ពួកអ្នកជឿដែលដើរតាមទ្រង់ដែរ នោះទ្រង់ក៏នឹងនាំមកនូវការជំនុំជម្រះ និងសេចក្តីហិនវិនាសដ៏អស់កល្បជានិច្ចចំពោះអស់អ្នកដែលបដិសេធទ្រង់ និងដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់ផងដែរ (ម៉ាថាយ ១៨:៨-៩; ២៥:៤១-៤៦; យ៉ូហាន ៥:២១-២៩; កាឡាទី ៦:៧-៨)។

សេចក្ដីហិនវិនាសនេះគឺការ «ឃ្លាតពីព្រះភក្ត្រនៃព្រះអម្ចាស់» ។ រូបភាពប្រៀបធៀបសំខាន់បំផុតសម្រាប់ស្ថាននរកគឺពាក់ព័ន្ធនឹងការរងទុក្ខ និងភ្លើង (ឧ. ម៉ាថាយ ៥:២២, សូមមើលការអត្ថាធិប្បាយនៅ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៧-៨) ប៉ុន្តែ សេចក្តីពិតខាងឯវិញ្ញាណដ៏សំខាន់នៃស្ថាននរកគឺជាទីកន្លែងសម្រាប់ដាក់អ្នកដែលគ្មានជំនឿនៅខាងក្រៅវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ សេចក្ដីហិនវិនាសត្រូវបានគេរៀបរាប់បន្ថែមទៀតថា ជាការនៅឃ្លាតឆ្ងាយពី «សិរីល្អនៃព្រះចេស្ដាទ្រង់» ។ ព្រះអម្ចាស់នៅត្រង់នេះគឺព្រះយេស៊ូវ (សូមមើល ១:១០) ហើយនៅខគម្ពីរផ្សេងទៀត សាវ័ក ប៉ុល បានផ្សារភ្ជាប់សិរីល្អ សិទ្ធិអំណាច និងព្រះចេស្ដាជាមួយនឹងទ្រង់ (១កូរិនថូស ២:៨; ៥:៤; អេភេសូរ ១:១៧-២៣; ២ថែស្សាឡូនីច ១:១២; ទីតុស ២:១៣) ។

ការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវ

ព្រះយេស៊ូវនឹងយាងត្រឡប់មកវិញនៅ «ថ្ងៃនោះ» ដោយពឹងផ្អែកលើរូបភាពពីព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ និងសញ្ញាថ្មីនៃ «ថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់» (សូមមើលការអត្ថាធិប្បាយនៅ ១ថែស្សាឡូនីច ៥:២; ២ថែស្សាឡូនីច ២:២)។ សាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើងនូវគោលបំណងពីរសម្រាប់ការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទគឺ «ដើម្បីឲ្យបានតម្កើងឡើងក្នុងពួកបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់» និង «ឲ្យបានគេមើលទ្រង់ដោយអស្ចារ្យក្នុងពួកអ្នកដែលជឿ»។ ពួកបរិសុទ្ធដែលមានជំនឿទាំងនេះនឹងនាំមកនូវសិរីល្អ និងការកោតសរសើរដល់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេ។ សាវ័ក ប៉ុល បានសង្កត់ធ្ងន់ទៅកាន់ក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីចថា គាត់បានចាត់ទុកពួកគេថាស្ថិតនៅក្នុងចំណោមអ្នកជឿទាំងនេះ («ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាបានជឿពាក្យបន្ទាល់របស់យើងខ្ញុំហើយ») ដែលនេះបង្ហាញជាថ្មីទៀតនូវទំនុកចិត្តថា ពួកគេនឹងស្ថិតក្នុងចំណោមហ្វូងមនុស្សដែលព្រះយេស៊ូវនឹងប្រគល់ទៅក្នុងនគរដ៏អស់កល្បជានិច្ចរបស់ទ្រង់ (១:៥, ៧)។

និពន្ធដោយ៖ David W. Chapman
បកប្រែដោយ៖ លោក ជឿន ជីវិចន្ធា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ហុង សម្ភស, លោក ឡង់ គីមឡុង, លោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ និងលោក ឈាង បូរ៉ា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.crossway.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

១២២.៦K

ល្បីៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ ធ្នូ ២០២៤

តើអ្វីទៅជាអត្ថន័យបុណ្យណូអែល?

ព្រះឱរសអង្គមួយនោះ គឺជាភស្តុតាងដែលបង្ហាញថា ព្រះជាម្ចាស់ពិតជាបានស្រឡាញ់មនុស្សលោកខ្លាំងដល់ម្ល៉េះ «បានជាទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែ១ ដើម្បីឲ្យអ្នកណាដែលជឿដល់ព្រះរាជបុត្រានោះ មិនត្រូវវិនាសឡើយ គឺឲ្យមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចវិញ» (យ៉ូហាន ៣:១៦)។

អានបន្ថែម

តើមានន័យដូចម្តេចដែល ហោរា សាំយូអែល ត្រូវបានខាបព្រលឹងយកមកពីស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់? (១សាំយូអែល ២៨)

៧២៣៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២១ ឧសភា ២០២៤

តើមានន័យដូចម្តេចដែល ហោរា សាំយូអែល ត្រូវបានខាបព្រលឹងយកមកពីស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់? (១សាំយូអែល ២៨)

ស្ដេច សូល បានប្រព្រឹត្តស្របតាមច្បាប់របស់លោក ម៉ូសេ (លេវីវិន័យ ១៩:៣១; ២០:២៧; ចោទិយកថា ១៨:៩-១៤) ហើយបានសម្អាតស្រុកដោយសម្លាប់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តមន្តអាគម និងអាបធ្មប់...

អានបន្ថែម

តើមានន័យដូចម្តេចដែលថាព្រះជាម្ចាស់ស្អប់ លោក អេសាវ (ម៉ាឡាគី ១)

៥២១៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៤ ឧសភា ២០២៤

តើមានន័យដូចម្តេចដែលថាព្រះជាម្ចាស់ស្អប់ លោក អេសាវ (ម៉ាឡាគី ១)

នៅក្នុងប្រយោគដ៏ខ្លីនេះ ហោរា ម៉ាឡាគី បានចាប់យកការភ្ញាក់ផ្អើលនាពេលអនាគតរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល ចំពោះសិរីល្អរបស់ព្រះអម្ចាស់ នៅពេលដែលទ្រង់ធ្វើការដោយយុត្តិធម៌នៅលើផែនដី...

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

៥១៨៤

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៨៦

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៨២៤២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម