តើមានន័យដូចម្តេចដែលថាព្រះជាម្ចាស់ស្អប់ លោក អេសាវ (ម៉ាឡាគី ១)

នៅក្នុងប្រយោគដ៏ខ្លីនេះ ហោរា ម៉ាឡាគី បានចាប់យកការភ្ញាក់ផ្អើលនាពេលអនាគតរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល ចំពោះសិរីល្អរបស់ព្រះអម្ចាស់ នៅពេលដែលទ្រង់ធ្វើការដោយយុត្តិធម៌នៅលើផែនដី...

១៤ ឧសភា ២០២៤អានរយៈពេល ១៦ នាទី

មើល២២០ដង

[១] នេះជាព្រះបន្ទូលយ៉ាងធ្ងន់នៃព្រះយេហូវ៉ាដល់អ៊‌ីស្រាអែល ដោយសារម៉ាឡាគី។[២] ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានបន្ទូលថា «អញបានស្រឡាញ់ឯងរាល់គ្នា»។ ប៉ុន្តែឯងរាល់គ្នាថា «ទ្រង់មិនបានស្រឡាញ់យើងរាល់គ្នាឯណា?» ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់តបថា «ឯអេសាវ តើមិនមែនជាបងរបស់យ៉ាកុបទេឬអី? ទោះបើយ៉ាងនោះ គង់តែអញបានស្រឡាញ់យ៉ាកុប»។[៣] តែចំណែកអេសាវនោះ អញបានស្អប់វិញ ហើយបានធ្វើឲ្យស្រុកភ្នំរបស់គេបានស្ងាត់ច្រៀប ក៏ឲ្យមរដករបស់គេដល់ពួកស្វាននៅទីរហោស្ថាន [៤] ហើយទោះបើពួកអេដុំ គេពោលថា «យើងត្រូវបំផ្លាញហើយ តែយើងនឹងវិលទៅសង់កន្លែងខូចបង់ឡើងវិញ» គង់តែព្រះយេហូវ៉ានៃពួកពលបរិវារ ទ្រង់មានបន្ទូលដូច្នេះថា «គេនឹងសង់ឡើងវិញ តែអញនឹងរំលំចុះទៀត នោះមនុស្សនឹងហៅគេថា "ជាព្រំស្រុកនៃសេចក្ដីអាក្រក់" ហើយថា "ជាសាសន៍ដែលព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានសេចក្ដីគ្នាន់ក្នាញ់ចំពោះគេជាដរាប។"» [៥] ភ្នែកឯងរាល់គ្នានឹងឃើញដែរ ហើយឯងនឹងពោលថា «សូមឲ្យព្រះយេហូវ៉ាបានតម្កើងឡើង ក្រៅពីព្រំស្រុកអ៊‌ីស្រាអែលទៅទៀត» (ម៉ាឡាគី ១:១-៥)។

ភាពជាអ្នកនិពន្ធរបស់ព្រះអម្ចាស់
ខទីមួយនៃកណ្ឌគម្ពីរនេះ បានផ្តល់ព័ត៌មានលើសអំពីអ្នកនិពន្ធដែលជាមនុស្ស។ ពាក្យនីមួយៗគាំទ្រអំណាច និងព្រះបន្ទូលដើមរបស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងព្រះរាជសារទាំងមូល។ ពាក្យដែលបកប្រែថា «នេះជាព្រះបន្ទូល» ជាញឹកញាប់ច្រើនតែជាពាក្យដែលពួកហោរាបានទាយទុកជាមុន (ឧទាហរណ៍៖ អេសាយ ១៣:១; ១៥:១; ១៧:១) ហើយមានន័យត្រង់ថា «យ៉ាងធ្ងន់ / បន្ទុក» (ជនគណនា ៤:៤៧; ១១:១១) គឺជាពាក្យដែលបង្ហាញអំពីភាពបន្ទាន់។ ពាក្យថា «បន្ទុក» នេះ ត្រូវបានកំណត់អត្ថន័យលើសពីនេះទៅទៀត ព្រោះវាជាពាក្យ «នៃព្រះបន្ទូលយ៉ាងធ្ងន់នៃព្រះយេហូវ៉ា» (សូមអានបន្ថែម ២ពេត្រុស ១:២១) ដែលមនុស្សដែលអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់បានទាយទុកជាមុន។ ព្រះបន្ទូលនេះគឺជាការប្រកាសពេញទៅដោយអំណាចរបស់ព្រះមហាក្សត្រ ដែលមានប្រសិទ្ធភាពនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ ដើម្បីរៀបចំព្រឹត្តិការណ៍ទាំងអស់ ឲ្យស្របទៅតាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ (អេសាយ ៥៥:១១; យេរេមា ១:៩-១០; ២៣:២៩)។ ព្រះបន្ទូលនេះត្រូវបានគេប្រកាសទៅកាន់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលទាំងមូល ទោះបីជានៅជំនាន់ហោរា ម៉ាឡាគី នៅសល់តែសហគមន៍នៃសាសន៍យូដាតែមួយប៉ុណ្ណោះក៏ដោយ។ សហគមន៍ក្រោយសម័យនិរទេស គឺជាសហគមន៍ដែលនឹងទទួលមរតកពីព្រះអម្ចាស់ ដូចដែលទ្រង់បានសន្យាជាមួយនឹងសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលទាំងអស់។

ព្រះបន្ទូលដំបូងដែលព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលតាមរយៈហោរា ម៉ាឡាគី មិនបានបង្ហាញអំពីអំពើបាបរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលនៅឡើយទេ (មិនដូចនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ ១:២-៣; យេរេមា ២: ១-៣; អេសេគាល ២: ៣-៤) ប៉ុន្តែគឺជាការប្រកាសអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គចំពោះពួកគេវិញ។ ពាក្យ «ស្រឡាញ់» នេះបង្ហាញទាំងសេចក្ដីស្រឡាញ់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅ និងភាពស្មោះត្រង់ក្នុងគ្រប់ប្រភេទនៃទំនាក់ទំនងរបស់មនុស្សលោក (មានដូចជា៖ ទំនាក់ទំនងអាពាហ៍ពិពាហ៍, លោកុប្បត្ដិ ២៤:៦៧; ទំនាក់ទំនងឪពុកម្តាយ និងកូន, លោកុប្បត្ដិ ២៥:២៨; ទំនាក់ទំនងមិត្តភក្ដិជិតស្និទ្ធ, ១សាំយ៉ូអែល ២០:១៧)។ ទំនាក់ទំនងនេះក៏បានរម្លឹកអំពីសេចក្តីសន្យារបស់ព្រះអម្ចាស់នៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គចំពោះសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរបញ្ចកណ្ឌថា ព្រះអង្គបានស្រឡាញ់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលតាំងពីជំនាន់ដំបូងបង្អស់មកម៉្លេះ ហើយទ្រង់បានជ្រើសរើសពួកគេ (ចោទិយកថា ៤:៣៧; ១០:១៥) ដោយទ្រង់បានបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់តាមរយៈការប្រទានពរ និងចម្រើនពួកគេឲ្យមានគ្នាកាន់តែច្រើនឡើងៗ (ចោទិយកថា ៧:១៣)។ សេចក្ដីស្រឡាញ់នេះ មានអធិបតេយ្យភាព និងឥតលក្ខខណ្ឌ ដែលកើតមានដោយគ្មានហេតុផលអ្វីក្រៅពីលក្ខណសម្បត្តិនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងភាពស្មោះត្រង់របស់ព្រះអម្ចាស់ឡើយ។ ទម្រង់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះនៃកិរិយាសព្ទ (perfect form of the verb) ដែលបង្ហាញពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអម្ចាស់ គឺជាទង្វើពេញលេញទាំងស្រុង។ ព្រះជាម្ចាស់បានចាប់ផ្ដើមកណ្ឌគម្ពីរនៃជម្លោះនេះ ដោយប្រកាសអំពីសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ដែលនៅស្ថិតស្ថេរ និងមិនចេះប្រែប្រួលចំពោះប្រជារាស្ដ្រទ្រង់។

ពាក្យដែលបកប្រែថា «ឯណា» ពេលខ្លះសំដៅទៅលើភស្តុតាងខាងក្រៅដែលសកម្មភាពខ្លះបានកើតឡើងរួចហើយ ឬដែលនឹងកើតឡើង (លោកុប្បត្ដិ ១៥:៨; និក្ខមនំ ៣៣:១៦)។ អ្នកអានកណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាឡាគី មើលមិនឃើញអំពីភស្តុតាងនៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអម្ចាស់ដែលមានចំពោះពួកគេទេ។ ពួកគេមានអារម្មណ៍ថា មិនបានទទួលសេចក្តីស្រឡាញ់សោះឡើយ—ហើយដូចដែលយើងនឹងឃើញ អារម្មណ៍នេះមិនមែនមិនត្រឹមត្រូវទាំងស្រុងនោះទេ។ ប៉ុន្តែហោរា ម៉ាឡាគី បានបង្ហាញការសង្ស័យដែលមិនត្រឹមត្រូវបំផុតរបស់ពួកគេអំពីព្រះអម្ចាស់ ដើម្បីបង្វែរការសង្ស័យទាំងនោះវិញ។

សេចក្តីស្រឡាញ់ដែលមិនចេះប្រែប្រួល និងមិនសមនឹងទទួលបាន
ហោរា ម៉ាឡាគី ប្រឈមនឹងការទាមទាររបស់ប្រជាជនដែលថា ពួកគេមិនទទួលបានសេចក្ដីស្រឡាញ់ ដោយការនាំពួកគេឲ្យត្រឡប់ទៅរកការចាប់ផ្ដើមនៃប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ខ្លួន។ ទោះបីជារឿងរបស់លោក យ៉ាកុប និងលោក អេសាវ មានភាពស្មុគស្មាញក៏ដោយ (លោកុប្បត្ដិ ២៥-៣៦) ហើយលោក អេសាវ ហាក់បីដូចជាអសកម្មខាងឯវិញ្ញាណក្នុងឱកាសមួយចំនួនក៏ដោយ (២៥:២៩-៣៤; ២៦:៣៤-៣៥; ២៨:៦-៩) ក៏កណ្ឌគម្ពីរលោកុប្បត្ដិបានបង្ហាញថា ការពេញចិត្តរបស់ព្រះអម្ចាស់បានមានមកលើលោក យ៉ាកុប មុនពេលដែលក្មេងប្រុសទាំងពីរនាក់បានកើតមកទៅទៀត (២៥:២៣; សូមអានបន្ថែម រ៉ូម ៩:១០-១៣)។ ទោះបីជាស្ថានភាពដំបូងរបស់ពួកគេដូចគ្នា ទោះបីជាភាគីទាំងពីរដែលគេកំពុងតែសួរនាំស្មើគ្នាក៏ដោយ (ទាំងពីរជាបងប្អូនប្រុស) ក៏ព្រះអម្ចាស់បានកំណត់សេចក្តីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ចំពោះលោក យ៉ាកុប មិនមែនចំពោះ លោក អេសាវ ដោយគ្មានហេតុផលណាមួយឡើយ។ ដោយសារតែសេចក្តីស្រឡាញ់នេះមិនសមនឹងឲ្យនរណាទទួលបាន ហើយសេចក្តីស្រឡាញ់នេះក៏មិនចេះប្រែប្រួលដែរ។ ព្រះអម្ចាស់បានស្រឡាញ់ពួកសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលតាំងពីមុនកំណើតដូនតារបស់ពួកគេមកម៉្លេះ។ ទម្រង់កិរិយាស័ព្ទមិនល្អឥតខ្ចោះ (imperfect form of the verb) នៅខាងចុងខនៃកណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាឡាគី ១:២ បានបង្ហាញនូវសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះអម្ចាស់ដែលមានបន្តទៅដល់លោក យ៉ាកុប ខណៈពេលដែលកិរិយាសព្ទដ៏ល្អឥតខ្ចោះ (perfect verb) នៅដើមខទីបីបានបង្ហាញអំពីសណ្ឋាន និងការប្រឆាំងដែលមិនផ្លាស់ប្រែរបស់ទ្រង់ដែលមានចំពោះលោក អេសាវ។

ដូចដែលសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញទាំងការស្រឡាញ់ និងភាពស្មោះត្រង់របស់ទ្រង់ ដូច្នេះនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់បានបង្ហាញថា ការស្អប់ ការខ្ពើម និងណាយចិត្ត (ទំនុកតម្កើង ១១៩:១៦៣; សាស្ដា ២:១៨) ក៏ដូចជាការបដិសេធ និងការប្រឆាំង (ទំនុកតម្កើង ២៦:៥; អេសាយ ៦៦:៥ ប្រពន្ធដែលមិនសូវទទួលបាននូវសេចក្តីស្រឡាញ់គឺជាប្រពន្ធដែលត្រូវបាន «ស្អប់» ចោទិយកថា ២១:១៥)។ ទោះបើសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលប្រហែលជាមិនឃើញភស្តុតាងនៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអម្ចាស់ចំពោះពួកគេឡើយក៏ដោយ ក៏នៅមានភស្តុតាងជាច្រើនរួចទៅហើយអំពីការស្អប់របស់ព្រះអង្គចំពោះសាសន៍អេដំម ដោយសារតែព្រះអម្ចាស់បានធ្វើឲ្យស្រុកភ្នំរបស់ពួកគេក្លាយទៅជាស្រុកដែលស្ងាត់ជ្រងំ «ស្ងាត់ច្រៀប»។ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ជាញឹកញាប់ «ភ្នំ» គឺជានិមិត្តសញ្ញានៃភាពសម្បូររុងរឿង (ចោទិយកថា ៣៣:១៥; ទំនុកតម្កើង ៥០:១០; ៧២:៣) និងភាពរឹងមាំ និងស្ថេរភាព (ទំនុកតម្កើង ៤៦:២; អេសាយ ៥៤:១០) ប៉ុន្តែទិដ្ឋភាពដ៏រឹងមាំ និងគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុតនេះនៃស្រុកអេដំមត្រូវក្រៀមស្វិតទៅហើយ ដូច្នេះគ្មានអ្វីអាចរីកដុះឡើងបានឡើយ។ លើសពីនេះទៅទៀតសាសន៍អេដំមត្រូវបានកាត់ចេញពីមរតករបស់ខ្លួន (សូមអានបន្ថែម ចោទិយកថា ៣២:៨-៩) ហើយប្រគល់ទៅឲ្យអ្នករើសសំរាមវិញ។ ទិដ្ឋភាពនៃសត្វស្មោកគ្រោកដែលកំពុងរស់នៅក្នុងទីក្រុង ឬទឹកដីដែលធ្លាប់មានមនុស្សរស់នៅត្រូវបានរកឃើញថា ជាលទ្ធផលនៃការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (ទំនុកតម្កើង ៤៤:១៩; អេសាយ ១៣:២២; ៣៤:១៣; យេរេមា ៩:១១; ១០:២២; ៤៩:៣៣)។ រូបភាពនេះមានអត្ថន័យដ៏គួរឲ្យភ័យខ្លាចសម្រាប់ជនជាតិអ៊‌ីស្រាអែលពីសម័យមុន ហាក់បីដូចជាថាស្រុកអេដំមត្រូវបានប្រគល់ទៅឲ្យអំណាចខាងឯវិញ្ញាណងងឹត។

វាហាក់បីដូចជាចម្លែក ឬក៏ហាក់បីដូចជាមានការប្រមាថចំពោះព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ចំពោះប្រជាជាតិមួយ ដោយការបំផ្លាញប្រជាជាតិមួយទៀតទាំងមូល។ ប៉ុន្តែ ការជាប់ជាទាសករនៅក្នុងស្រុកបាប៊ីឡូនពិតជាគួរឲ្យតក់ស្លុត និងគួរឲ្យរន្ធត់ជាខ្លាំង និងជាការបំពានលើប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ណាស់ ដែលសាសន៍អេដំមមានអំណរចំពោះការវិនាសរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល (ទំនុកតម្កើង ១៣៧:៧) និងការកេងប្រវ័ញ្ចលើភាពងាយរងគ្រោះរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល ដើម្បីផលប្រយោជន៍របស់ខ្លួន (អេសេគាល ៣៥:១៥; អូបាឌា ១០)។ រឿងនេះមានកត់ត្រានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរហោរានៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ទាំងមូលថា ជាកំហុសឆ្គងយ៉ាងខ្លាំង (គឺវាស្រដៀងគ្នាទៅនឹងការសប្បាយចិត្តអំពីការរំលោភសមាជិកណាម្នាក់នៅក្នុងគ្រួសារ)។ ការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះអម្ចាស់លើស្រុកអេដំមអាចនឹងមិនត្រូវបានគេយល់ថា ហួសហេតុពេកនោះទេ។

ក្នុងការធ្វើឲ្យប្រជារាស្ដ្ររបស់ព្រះអម្ចាស់មានការជឿជាក់លើសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ស្មោះត្រង់របស់ទ្រង់ចំពោះពួកគេ នោះព្រះអម្ចាស់ក៏បានរារាំងការដែលគេអាចជំទាស់ដ៏ខ្លាំងក្លានេះ។ ខណៈពេលដែលសេដ្ឋកិច្ចរបស់សាសន៍យូដាបានធ្លាក់ចុះនៅសម័យហោរា ម៉ាឡាគី ជោគវាសនារបស់សាសន៍អេដំមមើលទៅហាក់បីដូចជាកើនឡើង («យើងនឹងវិលទៅសង់កន្លែងខូចបង់ឡើងវិញ»)—ពួកគេមានការរំពឹងទុកថា នឹងងើបឡើងវិញបាន ជាប្រជាជាតិមួយ។ ព្រះអម្ចាស់មិនចាត់ទុកសមត្ថភាពរបស់ពួកគេក្នុងការកសាងឡើងវិញ ដូចជាការគិតដែលប្រាថ្នាចង់បានឡើយ ប៉ុន្តែព្រះអង្គបានបង្ហាញនូវការស្អប់ខ្ពើមរបស់ទ្រង់ចំពោះស្រុកអេដំម ដោយការបំផ្លាញការរីកចម្រើនណាដែលពួកគេបានធ្វើជំនួសវិញ។ ស្រុកអេដំមនឹងត្រូវបានគេហៅថាជា «ជាព្រំស្រុកនៃសេចក្ដីអាក្រក់» ដែលនេះមានន័យថា ព្រះជាម្ចាស់នឹងបញ្ចប់អំពើបាបរបស់ពួកគេជាសាធារណៈ ដែលនេះជាវិធីមួយដែលនឹងគ្មាននរណាម្នាក់ឆ្ងល់ថា ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គជំនុំជម្រះសាសន៍នេះនោះទេ។

ផលប៉ះពាល់នៃអំពើបាប
ជោគវាសនាខាងឯវិញ្ញាណរបស់សាសន៍អេដំមត្រូវបានពណ៌នាជាពីរប្រយោគថា «ព្រំស្រុកនៃសេចក្ដីអាក្រក់» (ន័យត្រង់ «ប្រទេសដ៏អាក្រក់») និង «ជាសាសន៍ដែលព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានសេចក្ដីគ្នាន់ក្នាញ់ចំពោះគេជាដរាប»។ ប្រយោគទាំងពីរនេះពណ៌នាទាំងអំពីទឹកដី និងមនុស្ស ទាំងហេតុ និងផលនៅក្នុងការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យថា «សេចក្ដីគ្នាន់ក្នាញ់» មានន័យដូចគ្នាទៅនឹងពាក្យ «[ការ] ដាក់បណ្ដាសា» នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ជនគណនា ២៣:៧ ហើយនិងជាមួយពាក្យ «សេចក្ដីក្ដៅក្រហាយ» របស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទំនុកតម្កើង ៦៩:២៤ និងសាការី ១:១២។ សាសន៍អេដំមស្ថិតនៅក្រោមព្រះពិរោធដ៏យុត្តិធម៌របស់ព្រះជាម្ចាស់ជារៀងរហូតដោយសារអំពើបាបរបស់ពួកគេ។

ខចុងក្រោយនៃបទគម្ពីរនេះបានបញ្ចប់ការពណ៌នាដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្ហាញអំពីការស្អប់របស់ទ្រង់ចំពោះ សាសន៍អេដំម ដោយបែរទៅរកវិធីដែលទ្រង់បានបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល។ ប្រហែលជាគេអាចរំពឹងថា ព្រះជាម្ចាស់នឹងអះអាងដល់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល (ផ្ទុយទៅនឹងសាសន៍អេដំម) ថា ពួកគេនឹងត្រូវបានស្អាងឡើង ហើយនឹងចម្រើនឡើង ឬថានឹងមិនមានអ្នកណាមកកេងប្រវ័ញ្ចលើពួកគេទៀតទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ប្រជារាស្ដ្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ត្រូវបានលើកតម្កើងព្រះរបស់ខ្លួនឲ្យលើសពីអ្វីៗទាំងអស់។

ខគម្ពីរដ៏ខ្លីនេះមានអត្ថន័យដ៏សាមញ្ញដោយឆបោក និងពិតជាសំខាន់យ៉ាងខ្លាំង។ ត្រង់ថាសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល «នឹងឃើញ» បានធ្វើឲ្យការសង្ស័យរបស់ពួកគេបញ្ច្រាសពីមុន ទាក់ទងនឹងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់ នៅពេលដែលពួកគេបញ្ជាក់ថា មិនបានឃើញភស្តុតាងនៃសេចក្តីស្រឡាញ់នោះ (ខ២) ។ ឥឡូវនេះ ពួកគេនឹងនិយាយអះអាងដែលគួរឲ្យជឿជាក់បាន។ ប៉ុន្តែ ពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេទាក់ទងទៅនឹងព្រះជាម្ចាស់ និងសិរីល្អរបស់ទ្រង់ទាំងស្រុង គឺមិនមែនសំដៅទៅលើខ្លួនឯងទេ។ ភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់តែងតែត្រូវបានមើលឃើញជាញឹកញាប់នៅក្នុងអន្តរាគមន៍របស់ទ្រង់សម្រាប់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល (ទំនុកតម្កើង ៩២:៥; ១២៦:២-៣) ឬក្នុងសម្រាប់បុគ្គលណាម្នាក់ក្នុងស្រុកអ៊‌ីស្រាអែល (ទំនុកតម្កើង ៣៥:១៧; ៤០:១៧; ៨៦:១១)។ ការនិយាយអំពីភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះអម្ចាស់ គឺជាការបញ្ជាក់អំពីសិរីល្អរបស់ទ្រង់ (សូមអានបន្ថែម អេសាយ ៤២:២១) និងការលើកតម្កើងទ្រង់ (ទំនុកតម្កើង ៩៩:២)។ នៅក្នុងប្រយោគដ៏ខ្លីនេះ ហោរា ម៉ាឡាគី បានចាប់យកការភ្ញាក់ផ្អើលនាពេលអនាគតរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល ចំពោះសិរីល្អរបស់ព្រះអម្ចាស់ នៅពេលដែលទ្រង់ធ្វើការដោយយុត្តិធម៌នៅលើផែនដី។

ចំពោះការបញ្ជាក់អត្ថន័យដ៏ទូលំទូលាយនៃការលើកតម្កើងនេះ យើងមិនគួរមើលរំលងទេ—ភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់នឹងត្រូវបានគេដឹង «ក្រៅពី» (ន័យត្រង់ «លើសពី ឬក៏ហួសពី») ព្រំដែននៃសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល។ ភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះអម្ចាស់ស្ថិតនៅជុំវិញព្រំដែននៃប្រជារាស្ដ្រនៃការតាំងសេចក្តីសញ្ញារបស់ទ្រង់ ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានកម្រិតឲ្យនៅត្រឹមទីនោះទេ។ នេះជារបៀបដែលព្រះអម្ចាស់បង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ចំពោះប្រជារាស្ដ្ររបស់ព្រះអង្គ ដែលធ្លាក់ទឹកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង និងត្រូវបានគេធ្វើខុសដាក់យ៉ាងខ្លាំង—ទ្រង់ធ្វើការដោយយុត្តិធម៌នៅលើផែនដី ដើម្បីសិរីល្អដ៏អស្ចារ្យរបស់ទ្រង់។

និពន្ធដោយ៖ Eric Ortlund
បកប្រែដោយ៖ លោកស្រី កែវ សិរីវុឌ្ឍី
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ហុង សម្ភស,
លោក សឹម រក្សា, លោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ និងលោក ឈាង បូរ៉ា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.crossway.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៥៧

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម

១២២.៧K

ល្បីៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ ធ្នូ ២០២៤

តើអ្វីទៅជាអត្ថន័យបុណ្យណូអែល?

ព្រះឱរសអង្គមួយនោះ គឺជាភស្តុតាងដែលបង្ហាញថា ព្រះជាម្ចាស់ពិតជាបានស្រឡាញ់មនុស្សលោកខ្លាំងដល់ម្ល៉េះ «បានជាទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែ១ ដើម្បីឲ្យអ្នកណាដែលជឿដល់ព្រះរាជបុត្រានោះ មិនត្រូវវិនាសឡើយ គឺឲ្យមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចវិញ» (យ៉ូហាន ៣:១៦)។

អានបន្ថែម

តើមានន័យដូចម្តេចដែល ហោរា សាំយូអែល ត្រូវបានខាបព្រលឹងយកមកពីស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់? (១សាំយូអែល ២៨)

៧២៤២

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២១ ឧសភា ២០២៤

តើមានន័យដូចម្តេចដែល ហោរា សាំយូអែល ត្រូវបានខាបព្រលឹងយកមកពីស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់? (១សាំយូអែល ២៨)

ស្ដេច សូល បានប្រព្រឹត្តស្របតាមច្បាប់របស់លោក ម៉ូសេ (លេវីវិន័យ ១៩:៣១; ២០:២៧; ចោទិយកថា ១៨:៩-១៤) ហើយបានសម្អាតស្រុកដោយសម្លាប់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តមន្តអាគម និងអាបធ្មប់...

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២១៦

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៩៧

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៩២៥១

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២២៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

តើមានន័យដូចម្តេចដែលថាព្រះជាម្ចាស់ស្អប់ លោក អេសាវ (ម៉ាឡាគី ១)

១៤ ឧសភា ២០២៤អានរយៈពេល ១៦ នាទី

មើល២២០ដង

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

តើ​អ្វី​ទៅ​ជា​អត្ថន័យ​​បុណ្យ​ណូអែល?

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

តើ​អ្វី​ទៅ​ជា​អត្ថន័យ​​បុណ្យ​ណូអែល?

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្វីទៅជាអត្ថន័យបុណ្យណូអែល?

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

តើអ្វីទៅជាអត្ថន័យបុណ្យណូអែល?

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)