ខ្ញុំបានជេរអ្នកហើយ

កុំគិតថា «បើត្រឹមតែពាក្យសម្ដី នោះវានឹងមិនដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំឈឺទេ»។ ដំបង និងដុំថ្មប្រហែលវាយឲ្យខ្ញុំបាក់ឆ្អឹង ប៉ុន្តែពាក្យសម្ដី…ពាក្យសម្ដីធ្វើឲ្យឈឺចាប់ខ្លាំងជាងនោះទៅទៀត។ មិនដឹងយ៉ាងមិចដែរ ពេលខ្លះការវាយអស់មួយទំហឹងឈឺចាប់តិចជាងពាក្យដែលអណ្ដាតគ្រលាស់ទៅទៀត។ ក្រោយពីមួយរយៈ ស្នាមជាំរលប់បាត់អស់ទៅ តែពាក្យសម្ដីវិញនៅកប់ជ្រៅប្រៀបដូចជាដាវដោតជាប់។ ខ្ញុំស្គាល់មនុស្សដែលនៅបន្តរងរបួសដោយពាក្យសម្ដីយង់ឃ្នងមកលើពួកគេជាយូរឆ្នាំ និងរាប់ទសវត្សរ៍កន្លងទៅហើយ។

២៤ តុលា ២០២៣អានរយៈពេល ៧ នាទី

មើល៣៣១ដង

គ្មានអ្វីចម្លែកនោះឡើយ នេះជាមូលហេតុដែលព្រះគម្ពីរបានព្រមានយើងជាញឹកញាប់ទាស់នឹងពាក្យសម្ដីច្រឡោតខឹង។ ហើយក៏គ្មានអ្វីដែលចម្លែកដែរ ដែលព្រះគម្ពីរព្រមានអំពីការដែលមានកំហឹង ឬភាពល្វីងជូរចត់។ ក្រៅពីអ្វីៗទាំងអស់ ពាក្យសម្ដីរបស់យើងហូរចូលក្នុងដួងចិត្ត ហើយអ្វីដែលចិត្តជឿ នោះមាត់ក៏ប្រកាស។

ប៉ុន្តែ ព្រះគម្ពីរមិនត្រឹមតែព្រមានយើងតែអំពីអ្វីដែលយើងនិយាយនោះឡើយ តែក៏ថែមទាំងបានណែនាំយើងអំពីពាក្យសម្ដីដែលយើងស្ដាប់ផងដែរ។ អ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរសាស្ដាលើកឡើងថា «មួយទៀត កុំឲ្យយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះពាក្យទាំងអស់ដែលគេពោលឡើយ ក្រែងឯងឮបាវបម្រើដល់ឯង ដ្បិតចិត្តឯងក៏ដឹងហើយថា ឯងបានជេរគេដូច្នោះជាច្រើនដងដែរ» (៧៖២១-២២)។

ដូចសព្វមួយដង អ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរសាស្ដាតែងតែប្រកាសពីសេចក្ដីពិត។ ខ្ញុំដឹងច្បាស់ថា អ្វីដែលខ្ញុំនិយាយជាច្រើនអំពីអ្នកដទៃ វាគ្មានខ្លឹមសារ និងមិនសមរម្យ ហើយថាពាក្យសម្ដីទាំងនោះ វានិយាយស្ដែងអំពីខ្ញុំច្រើនជាងអ្នកដែលខ្ញុំនិយាយអំពីទៅទៀត។ ជាញឹកញាប់ ខ្ញុំនិយាយដោយសេរីពេក រិះគន់ពីអ្នកដទៃពេក—សូម្បីតែអំពីមនុស្សដែលខ្ញុំស្រឡាញ់។ ខ្ញុំមិនទាំងជឿដូច្នោះផង តែមិនដឹងជាយ៉ាងម៉េច ខ្ញុំនៅតែនិយាយវាចេញទៅកើត។ លោក ជីម វីនធើ (Jim Winter) បានលើកឡើងថា «យើងគ្រប់គ្នាមុខជាអាម៉ាស់ បើសិនជាអ្នកផ្សេងទៀតដឹងអំពីអ្វីដែលយើងបាននិយាយអំពីពួកគេ នៅពេលដែលពួកគេមិននៅទីនោះ។ បើសិនជាយើងត្រូវព្យាយាមពន្យល់អំពីទង្វើរបស់យើង នោះយើងអាចនឹងនិយាយថា យើងបាននិយាយដោយសារតែកំហឹងមួយពេល ឬក៏យើងមិនមែនចង់មានន័យដូចដែលយើងបាននិយាយនោះទេ ឬក៏យើងគ្រាន់តែមានថ្ងៃមួយដែលមិនល្អ ហើយមិនមានពាក្យសម្ដីអ្វីល្អសម្រាប់នរណាម្នាក់។ វាអាចជាការពិត ប៉ុន្តែការខូចខាតបានកើតឡើងរួចស្រេចទៅហើយ»។ ខ្ញុំតែងតែមានលេសដែលអាចពន្យល់ បកស្រាយបានទាំងអស់។

នៅពេលខ្ញុំមើលទៅកាន់ពាក្យសម្ដីរបស់ខ្ញុំ នោះខ្ញុំអាចយល់បានដោយងាយអំពីអ្វីដែលខ្ញុំពិតជាចង់សំដៅលើ និងអាចឃើញអំពីភាពល្វីងជូរចត់ដែលហូរចេញមកពីក្នុងវិញ្ញាណដែលខ្ទេចខ្ទាំ។ ប៉ុន្តែ ជាធម្មតា ពេលខ្លួនខ្ញុំផ្ដោតទៅលើទស្សនៈនៃលោកីយ៍នេះច្រើនពេក នោះវាបណ្ដាលឲ្យខ្ញុំមានការយល់ខុសអំពីការពិតជាក់ស្ដែង។ «អ្វីមួយដែលយើងត្រូវចាំនៅក្នុងចិត្តគំនិតរបស់យើងនោះគឺថា នៅពេលដែលមានមនុស្សនិយាយអាក្រក់អំពីយើង ការបកស្រាយរបស់ពួកគេក៏ប្រហែលជាដូចគ្នានឹងយើងដែរ! បើសិនជាយើងប្រតិកម្មតប ខ្លាំងជ្រុលពេក នោះយើងមុខជានៅជាប់ដិតដាមនឹងគ្រប់ពាក្យរបស់គេជាមិនខាន។ ប្រសិនបើជាយើងទទួលបានព័ត៌មានតាមរយៈបុគ្គលទីបី យើងក៏នឹងនៅដិតដាមជាប់ជាមួយសម្រង់សម្ដីដែលខុសទាំងឡាយនោះដែរ»។ ទោះបីជាខ្ញុំដឹងអំពីចំនួនដ៏ច្រើននៃពាក្យសម្ដីគ្មានខ្លឹមសារដែលខ្ញុំបានស្រដីចេញយ៉ាងណាក្ដីក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំនៅតែគិតថា អ្នកដទៃទៀត គេនិយាយដោយមានចេតនានូវរាល់ពាក្យសម្ដីដែលគេនិយាយ។ ខ្ញុំបានបើកផ្លូវចំហធំសម្រាប់ខ្លួនឯងជាងបើកផ្លូវចំហសម្រាប់អ្នកដទៃ។ ខ្ញុំបានលើកលែងទោសសម្រាប់ខ្លួនឯង ខណៈដែលខ្ញុំថ្កោលទោសអ្នកដទៃ។

អ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរសាស្ដាតែងតែផ្ដល់ជាគំនិតប្រាជ្ញា។ គាត់ប្រាប់ខ្ញុំឲ្យគិតចំពោះពាក្យសម្ដីរបស់អ្នកដទៃ ដូចដែលខ្ញុំចង់ឲ្យអ្នកដទៃគិតចំពោះពាក្យសម្ដីរបស់ខ្ញុំដែរ—ដោយដឹងថា ពួកគេក៏ប្រព្រឹត្តបាបដូចជាខ្ញុំប្រព្រឹត្តដែរ ពួកគេក៏មិនមានចេតនាលើគ្រប់ពាក្យ ដូចដែលខ្ញុំមិនមានចេតនាផងដែរ។ កំណត់ចំណាំនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសិក្សា ម៉កខសស៊ើរ (MacArthur Bible Study) បានលើកឡើងយ៉ាងច្បាស់ថា៖ «ដោយលោកអ្នកត្រូវការការអភ័យទោសពីពាក្យសម្ដីដែលធ្វើឲ្យអ្នកដទៃអាក់អន់ចិត្តជាច្រើន ដូច្នេះហើយកុំឲ្យនៅប្រកាន់ទោសតឹងរ៉ឹងពេកចំពោះពាក្យសម្ដីដែលធ្វើឲ្យអ្នកអាក់អន់ចិត្តរបស់ពួកគេមកលើអ្នកដែរ»។ ឬក៏តាមដំបូន្មានរបស់លោកគ្រូ ស្ពើជិន (Spurgeon) «លោកអ្នកមិនអាចបញ្ឈប់មនុស្សមិនឲ្យនិយាយបានឡើយ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាអ្វីមួយដែលល្អបំផុតដែលលោកអ្នកអាចធ្វើគឺឈប់ស្ដាប់ ហើយមិនចាំបាច់ខ្វល់ខ្វាយជាមួយនឹងអ្វីដែលគេនិយាយទៅជាការស្រេច។ មាននូវពិភពនៃក្រុមមនុស្សដែលនិយាយតែរឿងគ្មានប្រយោជន៍ និយាយដើមគេ ហើយសម្រាប់អស់អ្នកដែលចាំតែសម្គាល់ នោះមុខជាមិនសូវមានពេលទំនេរច្រើនទេ»។ មាននូវពិភពនៃក្រុមមនុស្សដែលនិយាយតែរឿងគ្មានប្រយោជន៍ និងមានក្រុមមនុស្សដែលនិយាយតែរឿងគ្មានប្រយោជន៍នៅខាងក្នុងដែរ។

មែនទែនទៅ ការពិតគឺថា៖ ខ្ញុំបានជេរលោកអ្នក ហើយលោកអ្នកក៏បានជេរខ្ញុំដែរ។ យើងទាំងពីរនាក់បានប្រព្រឹត្តបាប ហើយពីរនាក់យើងក៏ចាំបាច់ត្រូវទទួល និងពង្រីកព្រះគុណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលព្រះអង្គបានដាក់បណ្ដាសាព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ ប្រយោជន៍ឲ្យយើងអាចទទួលបានការអត់ទោសតាមរយៈព្រះបុត្រាទ្រង់។

និពន្ធដោយ៖ Tim Challies
បកប្រែដោយ៖ លោក ស៊ូ ទិត្យ
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា,
លោក ឯក ធីម៉ូថេ, លោក សឹម រក្សា, លោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ និងលោក ឈាង បូរ៉ា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.challies.com ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៨៣៨៥

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១៣៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម