
ការថ្វាយបង្គំព្រះ
«ឯព្រះទ្រង់ជាវិញ្ញាណ ហើយអ្នកណាដែលថ្វាយបង្គំទ្រង់ នោះត្រូវតែថ្វាយបង្គំ ដោយវិញ្ញាណ និងសេចក្ដីពិតដែរ។» (យ៉ូហាន ៤:២៤)
ល្បីៗ
អត្ថបទដែលមានអ្នកអានច្រើន និងអត្ថបទដែលក្រុមការងារជ្រើសរើស។

«ឯព្រះទ្រង់ជាវិញ្ញាណ ហើយអ្នកណាដែលថ្វាយបង្គំទ្រង់ នោះត្រូវតែថ្វាយបង្គំ ដោយវិញ្ញាណ និងសេចក្ដីពិតដែរ។» (យ៉ូហាន ៤:២៤)

ពួកគេបានឮទេវតា កាព្រីយ៉ែល ប្រកាសប្រាប់នាង ម៉ារា ថា «ព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះ ទ្រង់នឹងប្រទានរាជ្យនៃហ្លួងដាវីឌ ជាឰយុកោទ្រង់ថ្វាយទ្រង់សោយ» ហើយរាជ្យទ្រង់នឹងមិនចេះផុតឡើយ (លូកា ១:៣១-៣៣)។

កុំឲ្យខ្វល់ខ្វាយឡើយ ចូរទូលដល់ព្រះជាម្ចាស់ពីទុក្ខកង្វល់របស់អ្នកចុះ។

វាកើតឡើងចេញពីរឿងដ៏តូចតាចតែប៉ុណ្ណោះដែលបណ្ដាលឲ្យខ្ញុំច្រឡោតបែបនេះ។ វាមិនទាក់ទងទៅនឹងអំពើបាបដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ ឬក៏ការផិតក្បត់ដ៏គួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម ដែលបណ្ដាលឲ្យយើងខ្ញុំមានការងឿងឆ្ងល់អំពីគាត់នៅក្នុងចិត្តគំនិតនោះទេ។ វាគ្រាន់តែជារឿងដ៏តូចតាចមួយប៉ុណ្ណោះ ជារឿងដែលទំនងមិនមែនជាអំពើបាបផង។

«ក្ដីមេត្តាករុណាដ៏តិចតួចបំផុតពីព្រះជាម្ចាស់គឺជាការអស្ចារ្យណាស់។» (C.H. Spurgeon)

និយាយម្យ៉ាងវិញទៀត អត្តសញ្ញាណរបស់លោក យ៉ូហាន-បាទីស្ទ ជាហោរា អេលីយ៉ា គឺមិនមែនជាអ្វីដែលបានទាយទុកទាក់ទងទៅនឹងការដែលថាគាត់មានសាច់ឈាមរបស់ហោរា អេលីយ៉ា ផ្ទាល់នោះទេ ប៉ុន្តែទាក់ទងទៅនឹងតួនាទីនៃការឆ្លើយតបរបស់មនុស្សម្នាទេតើ។

«តើមានចំណុចល្អអ្វីក្នុងយើងដែលបណ្ដាលឲ្យព្រះជាម្ចាស់បញ្ជូនព្រះរាជបុត្រាតែមួយគត់របស់ទ្រង់ឲ្យមកសុគតសម្រាប់បាបរបស់យើង? គ្មានចំណុចល្អអ្វីទេ!» (Sinclair Ferguson)

«តែឯផលផ្លែនៃព្រះវិញ្ញាណវិញ នោះគឺសេចក្ដីស្រឡាញ់ អំណរអរ មេត្រីភាព អត់ធ្មត់ សុភាព សប្បុរស ស្មោះត្រង់ ស្លូតបូត ហើយដឹងខ្នាត…

ព្រះគ្រីស្ទ «បានទទួលរងនូវទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរក្នុងអំឡុងរាជ្យរបស់ស្ដេច ទីប៊ែរុស (Tiberius) ក្នុងកណ្តាប់ដៃនៃទេសាភិបាលម្នាក់របស់យើងគឺលោក ប៉ុនទាស ពីឡាត់។ សរុបមក គ្មានអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏ម៉ឺងម៉ាត់ណាម្នាក់ចោទសួរអំពីព្រះជន្មរបស់ព្រះយេស៊ូវនៃស្រុកណាសារ៉ែតនោះទេ មិនថាអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រជាគ្រីស្ទបរិស័ទ ឬអ្នកមិនជឿព្រះនោះឡើយ។

«យើងត្រូវទទួលស្គាល់នូវរាល់គ្រប់ព្រះបន្ទូលទាំងអស់នៅក្នុងគម្ពីរ មិនត្រូវស្រឡាញ់មួយចំនួន ហើយបោះបង់មួយចំនួនដែលលោកអ្នកគិតថា មិនសូវជាល្អចំពោះអារម្មណ៏របស់ខ្លួន ទាក់ទង់និងអ្នកលោកអ្នកចង់ ឬមិនចង់ធ្វើ ពីព្រោះគ្រប់ព្រះបន្ទូលគឹ ជាព្រះវិញ្ញាណបណ្តាលឲ្យតែងទេ»។


«ការបន្ទាបខ្លួនគឺជាដើមចមនៃការមានចំណេះដឹងដ៏ពិត» (John Calvin)