ការជឿយ៉ាងអាក្រក់

១៩ កុម្ភៈ ២០២០អានរយៈពេល ១០ នាទី

មើល៨១៣ដង

អំ

ពើបាបមានភាពរឹងរូសដែលធ្វើឲ្យយើងមានការភ្ញាក់ផ្អើល និងមានការខកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ ជីវិតជាគ្រីស្ទបរិស័ទគឺជាជីវិតមួយដែលកាន់តែជោគជ័យទៅលើអំពើបាប ប៉ុន្តែទោះបើយើងមានអំណរអរជាច្រើនប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែមានការខកចិត្តជាច្រើនដែរ ហើយទោះបើមានជ័យជម្នះជាច្រើនក៏នៅមានការបរាជ័យជាច្រើនដែរ។ ទោះបើយើងបានសម្លាប់អំពើបាបជាច្រើនក៏ដោយ ក៏នៅមានអំពើបាបជាច្រើនទៀតនោះដែរ។

ចំណុចមួយនៃអំពើបាបដែលបន្តធ្វើឲ្យយើងខ្ញុំទាល់គំនិត ហើយខកចិត្តគឺទាក់ទងទៅនឹងចំណុចដែលយើងខ្ញុំមិនអាចគិតឲ្យបានជាប់លាប់ ហើយធ្វើការវិនិច្ឆ័យឲ្យបានត្រឹមត្រូវអំពីទឹកចិត្តនៃមូលហេតុរបស់បុគ្គលណាម្នាក់។ ទំនងវាមិនទាក់ទងនឹងការគិតអំពីទឹកចិត្តនៃមូលហេតុរបស់គេប៉ុន្មានទេ ប៉ុន្តែទាក់ទងនឹងការដែលយើងខ្ញុំសន្មតអំពីពួកគេវិញ។ យើងខ្ញុំពិតជាមានភ្ញាក់ផ្អើលមែនទែនទាក់ទងនឹងទំនោរនៃការសន្មតយ៉ាងអាក្រក់ៗដែលចេញពីគំនិតរបស់យើងខ្ញុំទៅលើអ្នកដទៃ ជាពិសេសទៅកាន់អស់អ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើល្អៗជាច្រើនសម្រាប់យើងខ្ញុំ។

យើងខ្ញុំបានរៀបការជាមួយនឹង អេលីន (Aileen) ដែលជាប្រពន្ធរបស់យើងខ្ញុំលើសជាង ១៤ ឆ្នាំហើយឥឡូវនេះ។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ គាត់បានស្រឡាញ់ មានភាពស្មោះត្រង់ ពេញដោយក្តីមេត្តា និងមាននូវរាល់ចំណុចដែលប្ដីគ្រប់គ្នាអាចនឹងចង់បានពីប្រពន្ធរបស់ខ្លួន។ គាត់បានបង្កើតកូនបីនាក់សម្រាប់យើងខ្ញុំ បានទ្រទ្រង់យើងខ្ញុំនៅរាល់គ្រប់កាលៈទេសៈនៃការផ្លាស់ប្ដូរការងារ បានអត់ទ្រាំនឹងអំពើបាបរបស់យើងខ្ញុំ ព្រមទាំងបានអធិស្ឋានសម្រាប់យើងខ្ញុំក្នុងរាល់ចំណុចពិបាកៗ បានជួយយើងខ្ញុំឲ្យក្លាយជាបុរសម្នាក់ដែលក្រុមជំនុំអាចហៅថាជាគ្រូគង្វាលរបស់ពួកគេបាន។ ប៉ុន្តែ ក្នុងពេលវេលាតែមួយភ្លែត ក្នុងពេលតែមួយពព្រិចភ្នែកតែប៉ុណ្ណោះ ពេលដែលគាត់បានធ្វើនូវអ្វីមួយដែលមិនជាការសប្បាយចិត្តដល់យើងខ្ញុំ យើងខ្ញុំក៏បានច្រឡោតឡើងហាក់បីដូចជាថា គាត់មិនដែលបានស្រឡាញ់យើងខ្ញុំទាល់តែសោះ ហាក់បីដូចជាថាគាត់បានប្រព្រឹត្តចំពោះយើងខ្ញុំតែអ្វីដែលជាការមើលងាយតែប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងរំពេចនោះយើងខ្ញុំបែរជាមិនទទួលស្គាល់នូវរាល់ឆ្នាំទាំងអស់ដែលគាត់បានស្រឡាញ់យើងខ្ញុំ បានលះបង់សម្រាប់យើងខ្ញុំ ហើយបែរជាសន្មតថា ឥឡូវនេះគាត់កំពុងតែទាស់ប្រឆាំងនឹងយើងខ្ញុំទៅវិញ ដោយស្វែងរកតែប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនសម្រាប់គាត់ជាជាងសម្រាប់យើងខ្ញុំ ឲ្យយើងខ្ញុំឈឺចាប់ជាជាងក្នុងការជួយយើងខ្ញុំ។ តែមួយរំពេចនោះយើងខ្ញុំបែរជាបោះបង់នូវរាល់ភស្តុតាងនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់គាត់ចោល ហើយបែរទៅជាបង្ហាញនូវឥរិយាបថហាក់បីដូចជាគាត់បានស្អប់យើងខ្ញុំទៅវិញ។

វាកើតឡើងចេញពីរឿងដ៏តូចតាចតែប៉ុណ្ណោះដែលបណ្ដាលឲ្យខ្ញុំច្រឡោតបែបនេះ។ វាមិនទាក់ទងទៅនឹងអំពើបាបដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ ឬក៏ការផិតក្បត់ដ៏គួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម ដែលបណ្ដាល‌ឲ្យយើងខ្ញុំមានការងឿងឆ្ងល់អំពីគាត់នៅក្នុងចិត្តគំនិតនោះទេ។ វាគ្រាន់តែជារឿងដ៏តូចតាចមួយប៉ុណ្ណោះ ជារឿងដែលទំនងមិនមែនជាអំពើបាបផង។ វាទាក់ទងទៅនឹងការយឺតយ៉ាវនៅពេលដែលយើងខ្ញុំចង់ទៅមុនម៉ោង។ វាទាក់ទងទៅនឹងការសួរសំណួរ ដើម្បីឲ្យកាន់តែយល់ច្បាស់នៅពេលដែលយើងខ្ញុំចង់បន្តទៅមុខទៀត។ វាទាក់ទងទៅនឹងអាទិភាពដែលគាត់ឲ្យលើខុសគ្នាពីអាទិភាពរបស់យើងខ្ញុំ។ ហើយនៅក្នុងរំពេចនោះ យើងខ្ញុំបែរជាភ្លេចនូវប្រវត្តិរបស់យើង បែរជាភ្លេចនូវលក្ខណៈសម្បត្តិរបស់គាត់ ព្រមទាំងភ្លេចថាមូលដ្ឋានរបស់គាត់គឺសម្រាប់ប្រយោជន៍យើងខ្ញុំ ហើយយើងខ្ញុំបែរជាជឿថា គាត់ហើយនឹងយើងខ្ញុំគឺជាខ្មាំងសត្រូវនឹងគ្នាទៅវិញ។ គាត់បានធ្វើឲ្យយើងខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្ត ហេតុដូច្នេះហើយប្រាកដណាស់គាត់ពិតជាស្អប់យើងខ្ញុំមែន។ យើងខ្ញុំបានឆ្លើយតបដោយប្រព្រឹត្តនូវឥរិយាបថដ៏គួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម។ ពេលខ្លះ ឥរិយាបថនេះត្រូវបានបង្ហាញឡើងជាពាក្យពេចន៍អសុរោះ ឬក៏ការមានឥរិយាបថដែលមិនសមរម្យ ហើយពេលខ្លះទៀតវាក៏ត្រូវបានបង្ហាញឡើងក្នុងការមិននិយាយស្ដីដាក់គាត់ ឬក៏ការរអ៊ូរទាំជាដើម។

យើងខ្ញុំបានដឹងថា យើងខ្ញុំមិនមែនតែជាបុគ្គលតែម្នាក់ដែលតយុទ្ធក្នុងរបៀបនេះឡើយ ហើយបើយើងខ្ញុំនិយាយឲ្យចំៗទៅ ជាដំបូងយើងខ្ញុំបានឃើញអំពើបាបនេះក្នុងអ្នកដទៃ ហើយបន្ទាប់មកទើបយើងខ្ញុំបានឃើញក្នុងជីវិតរបស់យើងខ្ញុំផ្ទាល់តែម្ដង។ គ្រូគង្វាលគ្រប់ៗរូបក៏អាចលើកឡើងជាឧទាហរណ៍ដែលការនេះកើតឡើងក្នុងសមាជិកនៃក្រុមជំនុំរបស់គាត់ ដែលពួកគាត់បានបម្រើជាច្រើនឆ្នាំ បានអធិស្ឋានសម្រាប់ ហើយក៏បានលះបង់ជាច្រើន តែសមាជិកបែរជាទាស់នឹងគាត់ពេលដែលពួកគេមិនសប្បាយចិត្ត (ហើយស្របគ្នានោះដែរ គាត់ក៏ទំនងជាទាស់ប្រឆាំងយ៉ាងឆាប់រហ័សមកវិញស្មើនឹងពួកគេដែរ ពេលដែលគាត់មានអារម្មណ៍ថា កំពុងតែស្ថិតនៅក្រោមការគំរាមកំហែង)។ ឪពុកម្ដាយគ្រប់ៗរូបក៏មានរឿងស្រដៀងគ្នានេះដែរ ទាក់ទងនឹងពេលដែលកូនរបស់គាត់បានឆ្លើយតបយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយបានបំភ្លេចនូវក្ដីស្រឡាញ់ និងការលះបង់របស់ឪពុកម្ដាយខ្លួនជាច្រើនឆ្នាំ ហើយក៏បែរជាទាស់ប្រឆាំងនឹងឪពុកម្ដាយទៅវិញ។

យើងខ្ញុំពិតជាស្អប់ឥរិយាបថបែបនេះក្នុងខ្លួនឯងណាស់។ យើងខ្ញុំស្អប់អំពើបាបនេះណាស់។ យើងខ្ញុំបានសង្កេតឃើញថា មូលហេតុចម្បងនេះហើយ ទាក់ទងទៅជាមួយនឹងការស្រឡាញ់ ឬក៏ការមិនស្រឡាញ់។ យើងខ្ញុំក៏ដឹងដែរថា នៅមានអំនួតបានលាយឡំក្នុងចំណុចណាមួយ ហើយក៏នៅមានអំពើបាបណាផ្សេងៗទៀតលាយឡំផងដែរ ប៉ុន្តែចំណុចគោលគឺអំពីសេចក្ដីស្រឡាញ់។ យើងខ្ញុំដឹងដោយសារកណ្ឌគម្ពីរ ១កូរិនថូស ១៣:៧ បានប្រាប់យើងខ្ញុំដូចតទៅ៖ «សេចក្ដីស្រឡាញ់គ្របបាំងទាំងអស់ ជឿទាំងអស់ សង្ឃឹមទាំងអស់ ហើយទ្រាំទ្រទាំងអស់» (គកម)។ នេះហើយគឺជាសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលគួរដំណើរការនៅក្នុងទំនាក់ទំនងរបស់យើង។ វាបំផ្លាស់បំប្រែយើងខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យឥឡូវនេះយើងខ្ញុំអាចសន្មតអំពីទឹកចិត្តល្អៗ ជាជាងអំពីទឹកចិត្តអាក្រក់ៗ ហើយឥឡូវនេះយើងខ្ញុំអាចឆ្លើយតបដោយមានសង្ឃឹមជាជាងមន្ទិលសង្ស័យ។ ប៉ុន្តែ ការឆ្លើយតបរបស់យើងខ្ញុំបានបង្ហាញថា សេចក្ដីស្រឡាញ់មិនទាន់បានដំណើរការនៅក្នុងចរិតលក្ខណៈរបស់យើងខ្ញុំរហូតដល់ចំណុចនេះនៅឡើយទេ។

យើងខ្ញុំស្រឡាញ់ប្រពន្ធយើងខ្ញុំណាស់។ យើងខ្ញុំស្រឡាញ់ប្រពន្ធរបស់យើងខ្ញុំខ្លាំងជាងការដែលយើងខ្ញុំអាចគិតថាវាអាចទៅរួចបានទៀតផង ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក្ដីក៏អំពើបាបមួយនេះបានបង្ហាញជាភស្តុតាងថាយើងខ្ញុំស្រឡាញ់គាត់តិចណាស់ ពោលគឺតិចជាងអ្វីដែលយើងខ្ញុំអាចធ្វើបាន ឬក៏ទំនងជាតិចជាងអ្វីដែលយើងខ្ញុំអាចគិតថាយើងខ្ញុំធ្វើបានទៅទៀត។ ប្រសិនបើយើងខ្ញុំពិតជាស្រឡាញ់គាត់យ៉ាងខ្លាំង ហើយយ៉ាងល្អប្រសើរមែន នោះយើងខ្ញុំនឹងទទួលជឿនូវរាល់អ្វីៗ និងមានសង្ឃឹមនូវរាល់អ្វីៗដែរ។ ក្នុងមួយរំពេចពេលដែលយើងខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្ត នោះយើងខ្ញុំនឹងមិនសន្មតអំពីទឹកចិត្តដ៏អាក្រក់នៃមូលហេតុរបស់គាត់នោះទេ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញនឹងសន្មតអំពីអ្វីដែលល្អៗវិញ។ ក្នុងពេលដែលយើងខ្ញុំកំពុងតែងឿងឆ្ងល់ ក្ដីសង្ឃឹមនឹងកើតមានឡើងជាជាងការស្អប់ យើងខ្ញុំនឹងបង្ហាញការជឿទុកចិត្តលើគាត់ជាជាងកំហឹង។ ប៉ុន្តែ ជារឿយៗ ក្ដីស្រឡាញ់ប្រភេទនេះគឺតែងតែមានការខ្វះខាត។

នេះគឺជាពេលវេលាដែលថា ការគិតអំពីដំណឹងល្អគឺជាជំនួយដ៏សំខាន់។ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំគិតអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះយើងខ្ញុំឃើញអំពីគំរូដ៏អស្ចារ្យនៃក្ដីស្រឡាញ់ក្នុងទង្វើដ៏អស្ចារ្យនៃក្ដីស្រឡាញ់។ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំសម្លឹងមើលក្ដីស្រឡាញ់មួយនេះ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំគិតអំពីក្ដីស្រឡាញ់មួយនេះ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំសញ្ជឹងគិតលើវា ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំយកអត្ថប្រយោជន៍របស់វាមកដាក់លើខ្លួនឯង នោះជាលទ្ធផលយើងខ្ញុំក៏អាចលូតលាស់ក្នុងការស្រឡាញ់ដែរ។ សេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ទបានក្លាយជាសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់យើងខ្ញុំ ហើយអត្ថប្រយោជន៍នៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ទក៏បានក្លាយជាអត្ថប្រយោជន៍របស់យើងខ្ញុំដែរ។ ទ្រង់បានបំផ្លាស់បំប្រែយើងខ្ញុំ។

នៅពេលដែលយើងខ្ញុំគិតអំពីឈើឆ្កាងនោះយើងខ្ញុំឃើញថាយើងខ្ញុំមិនទាន់អាចចេះស្រឡាញ់ដល់កម្រិតនោះបានទេ ពីព្រោះយើងខ្ញុំមិនទាន់បានយល់អំពីរបៀបដែលថាព្រះជាម្ចាស់បានស្រឡាញ់យើងខ្ញុំខ្លាំងប៉ុណ្ណានៅឡើយ។ ហេតុដូច្នេះហើយ យើងខ្ញុំក៏នៅតែបន្តសម្លឹងមើលទៅឯឈើឆ្កាងម្ដងហើយម្ដងទៀត។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Tim Challies
បកប្រែដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ, លោក ទេព រ៉ូ, និងលោក ខែម បូឡុង
ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.challies.com ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

៤៨.៣K

ក្តៅៗល្បីៗVideo

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៧ កញ្ញា ២០២៤

គ្រីស្ទបរិស័ទ និងពិធីភ្ជុំបិណ្ឌ

ដូច្នេះ ចូរយកគំរូតាមសាវ័ក ប៉ុល ចុះ។ ចូរស្គាល់ខ្លួនយើង ស្គាល់បេសកកម្មធំបំផុតរបស់យើង។ ហើយក៏កុំឲ្យភ័យខ្លាចនឹងវិញ្ញាណអាក្រក់ ដ្បិតយើងជាកូនព្រះ ជាសាសន៍ស្ថានសួគ៌ ជាទូតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ហើយយើងមិនមែនជារបស់លោកីយ៍នេះទេ។

អានបន្ថែម

២០៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៤

ហានិភ័យនៃការបន្ថយល្បឿន

ខ្ញុំមិនដឹងថា ខ្ញុំបើកបរបានចម្ងាយប៉ុន្មានទេតាំងពីរយៈពេលម្ភៃឆ្នាំកន្លងមកនេះ តាំងតែពីទទួលបានប័ណ្ណបើកបរមក តែខ្ញុំដឹងថាខ្ញុំបានបើកបរច្រើនណាស់ បើរាប់គ្រាន់តែបើកទៅលេងគ្រួសារខ្ញុំចុះឡើងៗ នៅខេត្តក៏ច្រើនណាស់ទៅហើយ...

អានបន្ថែម

ជីវិតដែលមានការកំណត់បរិមាណ និងគ្រីស្ទបរិស័ទដែលបានញែកជាបរិសុទ្ធ

១១៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កុម្ភៈ ២០២៤

ជីវិតដែលមានការកំណត់បរិមាណ និងគ្រីស្ទបរិស័ទដែលបានញែកជាបរិសុទ្ធ

សមត្ថភាពដ៏គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍មួយក្នុងចំណោមសមត្ថភាពនានា ដែលយើងមាននៅក្នុងពិភពឌីជីថលនេះ គឺការកំណត់បរិមាណជីវិតរបស់យើងទៅតាមរបៀបថ្មីៗ។ បច្ចុប្បន្ននេះ ពិសេសជាងពេលណាៗទាំងអស់ គឺយើងអាចប្រមូលចំនួនទិន្នន័យដ៏អស្ចារ្យអំពីខ្លួនយើងបាន...

អានបន្ថែម