ជាតិសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល

អត្ថន័យ តារាងរាយឈ្មោះចុះនៃតួឯកក្នុងដំណើររឿងនៃព្រះគម្ពីរក៏នៅមានរួមទាំងសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល—ជាតិសាសន៍នៃពូជពង្សរបស់លោក…

២២ មិថុនា ២០២២អានរយៈពេល ២១ នាទី

មើល១៥៧ដង

អត្ថន័យ
តារាងរាយឈ្មោះចុះនៃតួឯកក្នុងដំណើររឿងនៃព្រះគម្ពីរក៏នៅមានរួមទាំងសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល—ជាតិសាសន៍នៃពូជពង្សរបស់លោក អ័ប្រាហាំ—នៅជិតខាងលើនៃតារាងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សំណួរមួយដែលគេចោទសួរឡើងវិញម្ដងហើយម្ដងទៀតគឺថា តើតួឯកម្នាក់នេះ—រាស្ត្រនេះ—នៅបន្តមានតួនាទីនៅក្នុងហេតុការណ៍ឥឡូវនេះៗ ដែលឈានដល់ចំណុចរឿងនៃព្រឹត្តិការណ៍ដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ បានមកដល់ការយាងមកលើកទីមួយរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ គឺសំណួរនេះ—តើសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលនៅបន្តមានតួនាទី មានអនាគត ក្នុងដំណើររឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរឬទេ—ដែលយើងនឹង (ចាប់ផ្ដើម) ឆ្លើយក្នុងអត្ថបទនេះ។

ការសង្ខេប
សម្រាប់ចម្លើយមួយ យើងនឹងមើលនៅឯកន្លែងមួយក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ដែលមានការថ្លែងប្រាប់លើសំណួរនេះផ្ទាល់តែម្ដង៖ រ៉ូម ៩-១១។ អ្វីដែលយើងនឹងឃើញគឺថាសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល—ជាតិសាសន៍ទាំងមូល និងមនុស្សជាក្រុម—ពិតជានៅមានការបន្តក្នុងដំណើររឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់មែន សូម្បីតែនៅក្នុងយុគសម័យនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីក៏មានដែរ។ តាមពិតទៅ ព្រះជាម្ចាស់បានសន្យាថា ព្រះអង្គនឹងសង្គ្រោះសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល ហើយថាព្រះអង្គនឹងសម្រេចការនោះក្នុងរបៀបដ៏គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលណាស់។

សេចក្ដីផ្ដើម
តើសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលនៅមានអនាគតដែរឬទេ? នេះគឺជាសំណួរដ៏ធំមួយ ទាក់ទងទៅនឹងរបៀបដែលលោកអ្នកផ្គុំព្រះគម្ពីររបស់ខ្លួនជាមួយគ្នា។ តាមពិតទៅ បើយើងចង់ព្យាយាមផ្ដល់ជូននូវចម្លើយដែលស្កប់ចិត្ត នោះយើងត្រូវបកស្រាយខគម្ពីររាប់រយខ ខមួយចំនួនងាយយល់ជាជាងខមួយចំនួនទៀត។ ដោយសារមូលហេតុនេះហើយបានជាសំណួរមួយនេះមានការវែកញែកក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រគ្រីស្ទបរិស័ទ ដោយមានមនុស្សមួយចំនួនអះអាងថាសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលមិនមានអនាគតទេ—តាមពិតទៅ ក្រុមជំនុំបានជំនួសកន្លែងសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលហើយ ហើយនៅមានមនុស្សមួយចំនួនទៀតបានអះអាងថាសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលនៅមានអនាគត—ពេលខ្លះ ផ្ដោតទៅលើទីតាំងយ៉ាងច្បាស់ណាមួយ ហើយក៏នៅមានមនុស្សមួយចំនួនឈរនៅចន្លោះពាក់កណ្ដាលណាមួយដែរ។ លើសពីនោះទៅទៀត គឺសំណួរនេះហើយមានទំនួលខុសត្រូវ យ៉ាងហោចណាស់ក្នុងផ្នែកខ្លះៗ ក្នុងការវែកញែកទេវវិទ្យាខុសៗគ្នាក្នុងជំនឿគ្រីស្ទបរិស័ទ (ឧទាហរណ៍៖ រជ្ជូបការនិយម ការតាំងសញ្ញានិយម និងនិម្មាបនកម្មនិយម)។

ហើយប្រាកដណាស់ យើងក៏មិនអាចលើកឡើងនូវការវែកញែកទាំងអស់អំពីទេវវិទ្យាខុសៗគ្នាឥឡូវនេះបានដែរ ក៏ដូចជាមិនអាចរាយចុះនូវការវែកញែកទាំងអស់នោះ ហើយពិភាក្សាអំពីខគម្ពីរយោងដែលគាំទ្រវាបានដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្វីដែលយើងអាចធ្វើបានគឺថា មើលនៅកន្លែងមួយក្នុងព្រះគម្ពីរដែលថ្លែងប្រាប់អំពីសំណួរនេះផ្ទាល់ និងតាមរយៈសាវ័កម្នាក់—បុគ្គលដែលព្រះជាម្ចាស់បានបណ្ដាលឲ្យកាត់ស្រាយព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់—ជាពិសេសលើកណ្ឌគម្ពីររ៉ូមជំពូក១១។ ហើយទោះបើថា យើងក៏នឹងមិនអាចឈានទៅដល់ចំណុចនៃការឆ្លើយសំណួរឲ្យជិតបានគ្រប់ជ្រុងជ្រោយក៏ដោយ ក៏យ៉ាងហោចណាស់យើងអាចសង់គ្រឹះឲ្យចម្លើយដូចនោះអាច (ហើយប្រាកដណាស់ត្រូវតែ) ឈរពីលើបាន។

រ៉ូម ១១
កណ្ឌគម្ពីររ៉ូមជំពូក ៩-១១ ថ្លែងប្រាប់អំពីបញ្ហាដ៏ធំមួយនៅក្នុងសតវត្សរ៍ទី១ យ៉ាងហោចណាស់យោងតាមសាវ័ក ប៉ុល (ជាពិសេស សូមមើលកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៩:២ និង ១០:១)៖ មានសាសន៍យូដាតិចនាក់ណាស់ដែលជាគ្រីស្ទបរិស័ទ។ ការសង្កេតមើលនេះមានភាពស៊ីគ្នាទៅនឹងអ្វីដែលកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អ និងកណ្ឌគម្ពីរកិច្ចការបានប្រាប់យើង ដែលបានលើកជាសំណើថា រាស្ដ្ររបស់ទ្រង់បានបដិសេធព្រះយេស៊ូវដែលជាព្រះមេស្ស៊ីពីព្រះជាម្ចាស់។ សម្រាប់សាវ័ក ប៉ុល ការនោះគឺជារឿងដ៏ធំដុំ ដោយពិចារណាលើរបៀបជាច្រើនដង ដែលព្រះជាម្ចាស់បានសន្យាទៅកាន់ពូជពង្សរបស់លោក អ័ប្រាហាំ ថា ទ្រង់នឹងធ្វើជាព្រះរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេនឹងធ្វើជារាស្ដ្ររបស់ទ្រង់ (សូមមើល «សេចក្ដីសន្យា» នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៩:៤; សូមមើលផងដែរនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ យេរេមា ៣១:៣១-៣៤ ដោយមានការលើកឡើងក្នុងផ្នែកខ្លះៗនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១១:២៧)។ តាមពិតទៅ ចំពោះសាវ័ក ប៉ុល នេះហើយជាមូលហេតុដែលថាបញ្ហានេះធំជាងការដែលសាសន៍យូដាមិនជឿទៅទៀត។ តាមពិត វាគឺជាបញ្ហាជាមួយនឹងលក្ខណសម្បត្តិរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ តើឲ្យសាសន៍យូដាធ្វើជាខ្មាំងសត្រូវរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានដោយរបៀបណា (រ៉ូម ១១:២៨) ខណៈពេលដែលព្រះអង្គបានសន្យាថា ពួកគេនឹងធ្វើជារាស្ដ្ររបស់ទ្រង់? ហើយនេះគឺជាមូលហេតុដែលថា វាមិនមែនជាបញ្ហាដ៏តូចតាចចំពោះសាវ័ក ប៉ុល និងចំពោះសាសន៍យូដា ប៉ុន្តែក៏សម្រាប់គ្រីស្ទបរិស័ទដែលជាសាសន៍ដទៃដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ តើឲ្យសាសន៍ដទៃដែលជាគ្រីស្ទបរិស័ទទុកចិត្តលើសេចក្ដីសន្យារបស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះពួកគេបានដោយរបៀបណា ប្រសិនបើព្រះអង្គមិនរក្សាសេចក្ដីសន្យារបស់ទ្រង់ទៅកាន់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលផង? ដូច្នេះសាវ័ក ប៉ុល ក៏បានសួរនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីររ៉ូមជំពូក ៩-១១ ថា ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅកាន់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលបានបរាជ័យហើយមែនឬ (រ៉ូម ៩:៦)?

សាវ័ក ប៉ុល ឆ្លើយសំណួរនេះក្នុងបីរបៀប ជាមូលដ្ឋានគឺចម្លើយមួយក្នុងជំពូកមួយ (៩:៦-២៩; ៩:៣០-១០:២១; ១១:១-៣២) ហើយគឺនៅក្នុងរបៀបចុងក្រោយរបស់គាត់នោះឯង ដែលគាត់បានថ្លែងប្រាប់អំពីសំណួរនៃអនាគតរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលយ៉ាងចំៗតែម្ដង។ សាវ័ក ប៉ុល ចាប់ផ្ដើមការពារភាពទៀងត្រង់របស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយអះអាងថា ព្រះអង្គមិនដែលសន្យាថាទ្រង់នឹងសង្គ្រោះគ្រប់បុគ្គលនីមួយៗនៃសាសន៍យូដានោះទេ។ វាជាការពិតណាស់ដែលព្រះជាម្ចាស់បានញែកសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលជារាស្ដ្រមួយ (សូមមើលឧទាហរណ៍ «សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល» នៅក្នុង ៩:៤)។ ប៉ុន្តែ ការញែកនេះ ការជ្រើសរើសជាតិសាសន៍ និងការទទួលស្គាល់ជារួមនេះមិនបានធានាថា គ្រប់គ្នាដែលមានសញ្ជាតិជាសាសន៍យូដានឹងទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះនោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដីក៏សេចក្ដីសង្គ្រោះមិនមានមូលដ្ឋានលើជាតិសាសន៍នោះទេ ប៉ុន្តែគឺលើព្រះគុណទេតើ (១១:៦) ឬក៏ដូចដែលសាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើងនៅពេលនេះ «សេចក្ដីមេត្តាករុណា» (៩:១៥)។ បន្ទាប់មកសាវ័ក ប៉ុល ក៏បានការពារភាពទៀងត្រង់របស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយអះអាងថា ការដែលសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល មិនទទួលជឿ គឺជាអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានរំពឹងទុកជាមុនហើយ។ ដូច្នេះ ផ្ទុយពីចំណុចពិត ការដែលសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល បានបរាជ័យគឺបានកើតឡើងដោយសារពួកគាត់ផ្ទាល់ (ការមិនទទួលជឿ) ព្រះជាម្ចាស់បានរំពឹងទុកអំពីបរាជ័យនេះតាំងពីដើមមកម្ល៉េះហើយ។ ព្រះអង្គបានមានបន្ទូលទុកមុន ដែលនេះមានន័យថា ឋានៈបច្ចុប្បន្នរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលមិនបានប្រឆាំងគ្នានឹងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ឡើយ។ វាបានក្លាយជាអំណះអំណាងវិញ។

បន្ទាប់មក នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីររ៉ូមជំពូក១១ សាវ័ក ប៉ុល ក៏បានការពារភាពទៀងត្រង់របស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយអះអាងថា សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលនៅមានអនាគត។ និយាយឲ្យចំៗទៅ គាត់បានលើកឡើងថា សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល ក្នុងនាមជាក្រុមមនុស្ស និងការទទួលស្គាល់ជារួម ឬក៏ជាជាតិសាសន៍ (អំបូរ) នឹងបានសង្គ្រោះ។ សាវ័ក ប៉ុល បានវែកញែកហើយថា ខណៈពេលដែលព្រះជាម្ចាស់មិនដែលសន្យាថានឹងសង្គ្រោះបុគ្គលគ្រប់ៗគ្នានៃសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល ទោះជាយ៉ាងណាក្តីទ្រង់ក៏បានសន្យាថានឹងសង្គ្រោះសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលដែរ។

សេចក្ដីសង្គ្រោះរួមរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល
ពាក្យ «សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល» នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីររ៉ូមជំពូក១១ គឺជាផ្លាកសម្គាល់អត្តសញ្ញាណនៃក្រុមមនុស្សបែបជាលក្ខណៈរួម។ នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១១:៧ យើងឃើញចំណុចនេះបានយ៉ាងច្បាស់លាស់ (សូមមើលផងដែរលើពាក្យ «សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល» នឹងពាក្យ «ពូជអំបូរ» ជាការយោងនៅក្នុង ១១:១-២)។ នៅក្នុងខនេះ សាវ័ក ប៉ុល បានកត់សម្គាល់នូវបីចំណុច៖ «សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល» «ដែលទ្រង់បានរើសតាំង» (ឧទាហរណ៍៖ ពួកដែលសល់ក្នុងខ៥) និង «ហើយពួកអ្នកឯទៀតត្រូវមានចិត្តរឹងរូស»។

«សេចក្ដីដែលសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលស្វែងរក នោះគេរកមិនបានទេ តែពួករើសតាំងរកបានសេចក្ដីនោះវិញ ហើយពួកអ្នកឯទៀតត្រូវមានចិត្តរឹងរូស»

សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលមានសមាសភាពក្រុមបន្ទាប់បន្សំពីរ៖ ពួករើសតាំង និងពួកអ្នកដែលមានចិត្តរឹងរូស។ ហើយអ្វីដែលសាវ័ក ប៉ុល ពណ៌នានៅក្នុងខនេះរម្លឹកឡើងវិញ អំពីអ្វីដែលគាត់បានលើកឡើងអំពីការឆ្លើយតបក្នុងខដំបូងរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលទៅកាន់ព្រះយេស៊ូវនៅក្នុង ៩:៣០-៣៣។ ពីព្រោះសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល «ដេញតាមក្រឹត្យវិន័យ [ទុកជារបៀប] ដ៏សុចរិត» តែ «គេមិនបានទាន់ក្រឹត្យវិន័យដ៏សុចរិតទេ»។ គេ «ជំពប់ដួល» លើព្រះយេស៊ូវក្នុងការមិនមានជំនឿ ពីព្រោះពួកគេតែងតែមិនយល់ (ក្នុងរបៀបដែលមានអំពើបាប) លើគោលបំណងនៃក្រឹត្យវិន័យ (១០:១-៤)។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយអ្វីដែលសាវ័ក ប៉ុល បន្ថែមនៅត្រង់នេះ គឺជាអ្វីដែលពិតជាមិនទាក់ទងនឹងគ្រប់សាសន៍យូដាក្នុងសតវត្សរ៍ទី១។ «ពួករើសតាំង» ក្នុងចំណោមអ្នកខ្លះនៃសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល មិនបានជំពប់ដួលលើព្រះយេស៊ូវទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេបានទទួលជឿលើទ្រង់ ហើយក៏ទទួលបានសេចក្ដីសុចរិតតាមរយៈជំនឿដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយក៏ «សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល» មិនបានទទួលជឿទាំងអស់គ្នា ពីព្រោះអស់អ្នកដែលមិននៅក្នុងចំណោមពួករើសតាំងដែលនៅសល់—ពួកអ្នកឯទៀត—ក៏មិនបានទទួលជឿដែរ។ ហើយដោយសារការនេះ នោះពួកគេក៏ «ត្រូវមានចិត្តរឹងរូស»។

សាវ័ក ប៉ុល មានប្រសាសន៍សំដៅទៅកាន់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលថាជាក្រុមរួម ក្រុមមនុស្ស ហើយគាត់ក៏មានប្រសាសន៍ថា «ផ្នែកនៃចិត្តរឹងរូស» របស់ពួកគាត់គឺជាលទ្ធផលនៃការមិនទទួលជឿ។ (គាត់មិនបានលើកឡើងថា យ៉ាងហោចណាស់ត្រង់នេះនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីររ៉ូមជំពូក១១៖ ការមានចិត្តរឹងរូសគឺជាបុព្វហេតុនៃការដែលពួកគាត់មិនទទួលជឿនោះទេ។) ដែលនេះមានន័យថា គ្រប់ៗគ្នានៃសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលនៅសតវត្សរ៍ទី១បានប្រឈមមុខជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវនោះឡើយ (ឧទាហរណ៍៖ សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលដែលអ្នកស្រុកយូដាតំណាងឲ្យអ្នកដែលបានឃើញព្រះយេស៊ូវ។ សូមមើលបន្ថែមនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ យ៉ូហាន ១:១១; កិច្ចការ ៣:១៣-១៦)។ អស់អ្នកដែលទទួលជឿទទួលបានការសង្គ្រោះ ហើយអស់អ្នកដែលមិនបានទទួលជឿក៏មានចិត្តរឹងរូស។ ហើយជាសំខាន់ ពេលក្រោយទៀតសាវ័ក ប៉ុល នឹងមានប្រសាសន៍សំដៅទៅកាន់អស់អ្នកដែលត្រូវបានមានចិត្តរឹងរូសថាជាអស់អ្នកដែល «មែក...ត្រូវកាច់ចេញ» ពីដើមអូលីវ (ខ១៧; សូមមើល ខ១៩ និង ខ២០; សូមមើលផងដែរលើពាក្យ «ត្រូវកាត់ចេញ» ក្នុងខ២២) ដែលការនេះបង្ហាញថា ធ្លាប់មានពេលដែលទាំងពួកដែលសល់ និងមែកឯទៀតមានចំណែកជាមួយនឹងដើមដូចគ្នា ហើយថាគឺការឆ្លើយតបរបស់ពួកគាត់ទៅកាន់ព្រះយេស៊ូវនោះហើយដែលសម្រេចថាពួកគាត់នឹងនៅបន្ត ឬក៏នឹងត្រូវកាត់ចេញ (ឧទាហរណ៍៖ ការមានចិត្តរឹងរូស)។ ហើយសាវ័ក ប៉ុល នឹងចាប់ផ្ដើមនិយាយអំពីសេចក្ដីសង្គ្រោះសម្រាប់សាសន៍យូដា មិនមែនថាជាការបន្ថែមទៅលើចំនួនពួកដែលសល់នោះទេ តែផ្ទុយទៅវិញ ជាការផ្លាស់ប្ដូរនៃពួកអ្នកឯទៀត។ ដែលនេះមានន័យថាសាវ័ក ប៉ុល មានប្រសាសន៍ថាគាត់ចង់ឲ្យ «ជួយសង្គ្រោះអ្នកខ្លះ» ដែលជា «សាច់ញាតិ» របស់គាត់ (ខ១៤) ហើយនៅពេលដែលគាត់លើកឡើងអំពីក្រុមមួយណាដែលនឹងទទួលបានការសង្គ្រោះនេះចេញពី/បន្ថែមចូល—ពួករើសតាំង ឬក៏ពួកអ្នកឯទៀត (ខ៧)—គឺគាត់កំពុងតែមានប្រសាសន៍ជាការផ្ដាច់មុខទៅកាន់ក្រុមចុងក្រោយ។ គាត់បានលើកឡើងអំពីការផ្សាំងជាថ្មីនូវមែកដែលត្រូវបានកាច់ចេញ (ខ២៣; សូមមើលខ២៤ដែរ) ហើយនិងការផ្លាស់ប្ដូរនូវឋានៈរបស់អស់អ្នកដែលមានចិត្តរឹងរូស (សូមមើលខ២៥ «កើតមានសេចក្ដីរឹងរបឹងប៉ុន្មានភាគនេះ...» សូមមើលខ៣១ដែរ ទោះបើពាក្យទីពីរ «នៅជាន់នេះ» ជាពាក្យមិនសូវច្បាស់លាស់ក៏ដោយ)។

ដូច្នេះ ប្រសិនបើសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលគឺជាក្រុមរួម ដែលមានទាំងពួករើសតាំង និងពួកដែលមានចិត្តរឹងរូស (ខ៧) ហើយប្រសិនបើសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលមិនទាក់ទិនជាមួយនឹងការបន្ថែមចំនួនមនុស្សនៃពួករើសតាំង ប៉ុន្តែទាក់ទិនជាមួយនឹងការបន្តស្ដារឡើងវិញនូវពួកដែលមានចិត្តរឹងរូស (សូមមើលខ១៤ ដោយពឹងលើខ២៣) នោះមានន័យថានៅពេលដែលសាវ័ក ប៉ុល មានប្រសាសន៍អំពី «សេចក្ដីពេញខ្នាត» របស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល (ខ១២) ហើយជាពិសេសអំពីការដែល «សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលទាំងអស់គ្នានឹងបានសង្គ្រោះ» (ខ២៦ក; សូមអានបន្ថែមលើឈ្មោះ «យ៉ាកុប» ក្នុងខ២៦ខ) គឺគាត់កំពុងតែមានប្រសាសន៍អំពីសេចក្ដីសង្គ្រោះ ដែលសំដៅទៅលើការស្ដារឡើងវិញនូវសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលជាក្រុមរួមហើយ។ ជាលទ្ធផល គាត់កំពុងតែមានប្រសាសន៍ថា ទោះបើព្រះជាម្ចាស់មិនដែលសន្យាថា ទ្រង់នឹងសង្គ្រោះគ្រប់បុគ្គលនីមួយៗនៃសាសន៍យូដាក៏ដោយ ក៏ព្រះអង្គនៅបានសន្យាថានឹងសង្គ្រោះនូវក្រុមមនុស្ស ក្រុមរួម និងជាតិសាសន៍ដែរ។ នេះមិនមែនមានន័យថា គ្រប់មែកដែលត្រូវបានកាច់ចោលនឹងទទួលបានការផ្សាំចូលវិញនោះទេ។ (ប្រាកដណាស់! សាវ័ក ប៉ុល ក៏បានស្គាល់សាសន៍យូដាដែលបានស្លាប់ដោយមិនទទួលជឿនៅក្នុងសតវត្សរ៍ទី១ផងដែរ។) ប៉ុន្តែ ក្នុងផ្នែកនៃដើមឈើដែលមិនបានបង្កើតផលផ្លែ ដោយសារមានមនុស្សមួយផ្នែកធំមិនទទួលជឿនឹងទទួលបានការបំពេញឡើងវិញ មិនមែនតាមរយៈការបន្ថែមចំនួនពួកអ្នករើសតាំង (ឬក៏តាមរយៈសាសន៍ដទៃនោះទេ) ប៉ុន្តែតាមរយៈការផ្សាំងឡើងវិញនូវមែកមួយចំនួនទៀត—ដែលពីមុនមាននូវការមិនជឿ ដែលដូច្នោះក៏បង្កើតឲ្យពួកមានចិត្តរឹងរូស។

សាវ័ក ប៉ុល បង្ហាញសាសន៍យូដាថាដូចជាដើមឈើមួយ ជាដើមមួយដែលបច្ចុប្បន្ននេះមិនមានភាពស៊ីគ្នាដោយសារការកាច់មែកចេញ គឺមនុស្សមួយផ្នែកធំមិនទទួលជឿ។ ហើយគាត់ក៏អះអាងថាសេចក្ដីសន្យារបស់ព្រះជាម្ចាស់ទាក់ទិននឹងសេចក្ដីសង្គ្រោះ ការផ្សាំងចូលវិញ គឺចំនួនតួលេខគ្រប់គ្រាន់សងគ្នានឹងមែកដែលត្រូវបានកាច់ចោលបច្ចុប្បន្ននេះ ដើម្បីឲ្យថានៅចុងបញ្ចប់អ្វីដែលនឹងទទួលបានការសង្គ្រោះនឹងធ្វើឲ្យដើមឈើនោះមានភាពស៊ីគ្នាវិញ ពោលគឺសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលទាំងមូល។

សេចក្ដីសង្គ្រោះរួមរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល បេសកកម្មសាសន៍ដទៃ និងការយាងមកវិញ
សាវ័ក ប៉ុល មិនគ្រាន់តែបានអះអាងអំពីអនាគតរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលដែលមានរួមទាំងសេចក្ដីសង្គ្រោះប៉ុណ្ណោះទេ គាត់ក៏បានប្រាប់យើងអំពីរបៀប និងពេលវេលាដែលការនោះនឹងកើតឡើងផងដែរ។ នេះគឺជាកន្លែងដែលកណ្ឌគម្ពីររ៉ូមជំពូក១១កាន់តែមានការទាក់ទាញអារម្មណ៍។ សេចក្ដីសង្គ្រោះរួមរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលនឹងកើតឡើងតាមរយៈការដ៏គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនៃការដែលសាសន៍ដទៃទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះ។ សាវ័ក ប៉ុល បានមានប្រសាសន៍ថា ការដែលសាសន៍យូដាមិនទទួលជឿក៏បានបណ្ដាលឲ្យមានបេសកកម្មឈោងចាប់សាសន៍ដទៃ ហើយការនោះក៏នាំឲ្យមានសាសន៍ដទៃទទួលជឿ ហើយបន្ទាប់មក ជាលទ្ធផលក៏នាំឲ្យសាសន៍យូដាទទួលជឿដែរ (សូមមើលជាពិសេសនៅក្នុង ខ១១-១៤)។ ហើយសាវ័ក ប៉ុល ប្រាប់យើងថា ដំណើរការនេះនឹងបញ្ចប់ដោយការរស់ឡើងវិញ/ការយាងមកវិញ (សូមមើល ខ១៥) ដែលនោះ ក្នុងករណីណាក៏ដោយ អ្វីដែលយើងបានរំពឹងទុក ដោយសារមានកន្លែងផ្សេងទៀតនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីបានប្រាប់យើងថា មូលហេតុដែលការយាងត្រឡប់មកវិញមានការពន្យារពេលគឺ ដើម្បីអនុញ្ញាតឲ្យមានពេលសម្រាប់ការសង្គ្រោះ (ទាក់ទងនឹងចំណុចនៃការភ្ជាប់គ្នារវាងការរស់ឡើងវិញ និងការយាងត្រឡប់មកវិញ សូមមើលកណ្ឌគម្ពីរ ២ពេត្រុស ៣:៩ សូមមើល ១កូរិនថូស ១៥:២៣)។ ហើយអ្វីដែលទំនងជាក៏ចង្អុលបង្ហាញមកកាន់ទិសដៅនេះគឺការប្រើប្រាស់ខគម្ពីរចេញពីព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ដែលសាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើងនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១១:២៦ខ-២៧ ដែលមានមនុស្សជាច្រើននាក់បានយល់ថាជាការពណ៌នាអំពីការយាងត្រឡប់មកវិញជាលើកទី២របស់ព្រះយេស៊ូវ។

ការនេះអាចទៅរួចបាន ប៉ុន្តែក៏មិនប្រាកដដែរ ត្រង់ថាសាវ័ក ប៉ុល ទន្ទឹងរង់ចាំការបញ្ចប់ចុងក្រោយដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ ទាក់ទងនឹងដំណើរការនៃការផ្លាស់ប្ដូរនៃការមានសេចក្ដីរឹងរូសរបស់សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយក៏ចំណុចនៃការផ្លាស់ប្ដូរបច្ចុប្បន្ននេះធ្វើឲ្យការសម្រេចចិត្តអំពីការផ្លាស់ប្ដូរចុងក្រោយដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ហាក់បីដូចជាមិនសូវសំខាន់ប៉ុន្មានសោះ។ ដែលនេះមានន័យថា លុះត្រាតែយើងអះអាងថាបច្ចុប្បន្ននេះសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលនឹងមិនមានការផ្លាស់ប្ដូរចេញពីសេចក្ដីរឹងរូសរហូតដល់ទីបញ្ចប់—រហូតទាល់តែចំនួនតួលេខនៃសាសន៍ដទៃទទួលបានការបំពេញឡើងសិន—នោះទោះបើថាមាន ឬក៏មិនមានការផ្លាស់ប្ដូរចុងក្រោយដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍នឹងបញ្ចប់ដោយដំណើរការនៃការផ្លាស់ប្ដូរបច្ចុប្បន្ន គឺទំនងគួរឲ្យទាក់ទាញអារម្មណ៍ ប៉ុន្តែមិនសូវជាសំខាន់ប៉ុន្មាននោះទេ។ ហើយដូចដែលយើងបានឃើញ ការអានបែបនោះនឹងបរាជ័យក្នុងការយល់អំពីអ្វីដែលសាវ័ក ប៉ុល បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបេសកកម្មរបស់គាត់ជាមួយនឹងសាសន៍ដទៃ ដែលគាត់មានគោលដៅឆ្ពោះទៅរកសេចក្ដីសង្គ្រោះសម្រាប់មនុស្សមួយចំនួនដែលមានសេចក្ដីរឹងរូសបច្ចុប្បន្ននេះ។ នៅពេលដែលគាត់មានប្រសាសន៍អំពីសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់សាសន៍យូដា បន្ទាប់ពីការបែងចែកនៃខ៧ នោះគាត់ក៏បានមានប្រសាសន៍យ៉ាងចំៗអំពីការផ្សាំងឡើងវិញ (ខ២៣ ហើយក៏សូមមើលខ២៤ដែរ) និងការផ្លាស់ប្ដូរ (ខ២៥) មិនមែនការបន្ថែមចំនួនតួលេខនៃពួករើសតាំងនោះទេ។

សេចក្ដីសន្និដ្ឋាន
តើសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលនៅមានអនាគតដែរឬទេ? សាវ័ក ប៉ុល បានឆ្លើយសំណួរនេះនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីររ៉ូមជំពូក១១ យ៉ាងច្បាស់លាស់ថា «មាន»! សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល ក្នុងនាមជាក្រុមមនុស្ស ក្រុមរួមគ្នា និងជាតិសាសន៍នឹងបានសង្គ្រោះ។ ស្ថានភាពនៃការដែលសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលមានចិត្តរឹងរូស គឺកំពុងតែទទួលការផ្លាស់ប្ដូរ ហើយនៅពេលដែលចំនួនតួលេខនៃសាសន៍ដទៃត្រូវបានរួមបញ្ចូល នោះសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលនឹងទទួលបានការផ្លាស់ប្ដូរយ៉ាងពេញលេញ។ ពិតណាស់! សាវ័ក ប៉ុល មិនបានឆ្លើយគ្រប់ជ្រុងជ្រោយនោះទេ។ ឧទាហរណ៍៖ គាត់មិនបានលើកឡើងអ្វីសោះអំពីទឹកដីនៃសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល ឬក៏អំពីនគរនៅគ្រាមួយពាន់ឆ្នាំដែរ។ ប៉ុន្តែ អ្វីដែលគាត់បានលើកឡើងគឺថា (១) សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលនឹងបានសង្គ្រោះ (២) សេចក្ដីសង្គ្រោះនេះកំពុងតែកើតឡើងឥឡូវនេះ ហើយក៏នឹងឈានដល់ទីបញ្ចប់នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវយាងត្រឡប់មកវិញ (៣) ការនោះក៏នឹងនាំទៅដល់ការរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ (៤) ជាលទ្ធផលវាក៏កើតឡើងពីបេសកកម្មរបស់សាសន៍ដទៃដែរ (៥) ហើយវាគឺជាការផ្សាំងចូលវិញនូវសាសន៍យូដាដែលមិនទទួលជឿចូលដើមឈើរបស់ខ្លួនវិញ (ដែលជាការសហការជាមួយនឹងការផ្សាំងនូវសាសន៍ដទៃចូលដើមឈើដូចគ្នា)។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Jared Compton
បកប្រែដោយលោកគ្រូ៖ ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង,លោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ,លោក ប៊ុន ធីម៉ូថេ,លោក ឯក សត្យា និង លោក ធីម៉ូថេ ឯក
ដកស្រង់ និងកែសម្រួលចេញពី thegospelcoalition.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៩០

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៣១០៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១២៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១២១៨៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៩២៤៨

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២២១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៥៤

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

ជាតិសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល

២២ មិថុនា ២០២២អានរយៈពេល ២១ នាទី

មើល១៥៧ដង

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​៧០​អាទិត្យ ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដានីយ៉ែល​ជា​អ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

សំ​ណួរ​ដែល​បណ្តាល​ចិត្ត​៖ វិ​ធី​សាស្ត្រ​ថ្មី ​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​តូច

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​៧០​អាទិត្យ ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដានីយ៉ែល​ជា​អ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

សំ​ណួរ​ដែល​បណ្តាល​ចិត្ត​៖ វិ​ធី​សាស្ត្រ​ថ្មី ​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​តូច

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)