ដើម្បីបង្ហាញពីសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះយើង

ព្រះជាម្ចាស់បានរំជួលចិត្តរបស់ខ្ញុំឲ្យឱបក្រសោបភាពល្អស្រស់ស្អាត និងរង្វាន់របស់ព្រះគ្រីស្ទទុកជាសម្បត្តិរបស់ខ្ញុំផងដែរ។ នៅពេលនោះ សេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ទជ្រាបចូលទៅក្នុងចិត្ដរបស់ខ្ញុំ នោះខ្ញុំក៏ចាប់ផ្ដើមដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា ព្រះគ្រីស្ទពិតជាស្រឡាញ់ខ្ញុំមែន។ ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំក៏និយាយដូចគ្រីស្ទបរិស័ទជំនាន់ដំបូងថា «ទ្រង់ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ហើយទ្រង់បានប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ជំនួសខ្ញុំផង»។

៧ មេសា ២០១៧អានរយៈពេល ៧ នាទី

មើល៩៩៤ដង

...ព្រះគ្រីស្ទបានស្រឡាញ់យើង ព្រមទាំងប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ជំនួសយើង ទុកជាតង្វាយ និងជាយញ្ញបូជាដ៏មានក្លិនក្រអូបចំពោះព្រះ។ (អេភេសូរ ៥:២ គកស)

ការ

សុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទមិនមែនគ្រាន់តែជាការបង្ហាញពីសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់តែប៉ុណ្ណោះនោះទេ (យ៉ូហាន ៣:១៦) ប៉ុន្តែជាការសម្ដែងនូវសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ខ្ពស់បំផុតរបស់ព្រះគ្រីស្ទផ្ទាល់ទៅចំពោះអស់អ្នកណាដែលទទួលសេចក្ដីស្រឡាញ់នោះទុកដូចជាទ្រព្យរបស់ខ្លួន។ គ្រីស្ទបរិស័ទដំបូងគេដែលបានទទួលការបៀតបៀនខ្លាំង ពួកគេមានចិត្តឆេះឆួលនឹងសេចក្តីពិតនេះថាព្រះគ្រីស្ទ «ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ក៏បានប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ជំនួសខ្ញុំហើយ» (កាឡាទី ២:២០)។ ពួកគេបានចាត់ទុកការថ្វាយខ្លួនជាយញ្ញបូជារបស់ព្រះគ្រីស្ទថាជារឿងសំខាន់បំផុតចំពោះពួកគេផ្ទាល់។ ពួកគេបាននិយាយទៀតថា «ទ្រង់ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ក៏បានប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ជំនួសខ្ញុំហើយ»។

ពិតប្រាកដណាស់ នេះគឺជាវិធីតែមួយគត់ដែលយើងគួរតែយល់ពីការរងទុក្ខ និងការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ព្រោះការទាំងនោះទាក់ទងជាមួយនឹងខ្ញុំ ហើយក៏ដោយសារទ្រង់ស្រឡាញ់ខ្ញុំផ្ទាល់តែម្ដង។ ខ្ញុំបានដាច់ចេញពីព្រះ ដោយសារតែអំពើបាបដែលខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តនោះ មិនមែនដោយសារអំពើបាបទូទៅដែលជាប់មានក្នុងខ្ញុំនោះទេ។ ហើយដោយសារតែចិត្តរឹងរូស និងភាពស្ពឹកស្រពន់ខាងឯវិញ្ញាណរបស់ខ្ញុំនោះឯងដែលបានធ្វើឲ្យព្រះគ្រីស្ទបាត់បង់ភាពថ្លៃថ្នូរ។ ខ្ញុំបានវង្វេង ហើយកំពុងតែវិនាស។ បើនិយាយពីសេចក្ដីសង្គ្រោះវិញ នោះខ្ញុំមិនមានអ្វីដែលអាចបង្ហាញថា ខ្ញុំជាមនុស្សសុចរិតនោះទេ។ អ្វីដែលខ្ញុំអាចធ្វើបាននោះ គឺទទូចសុំក្តីមេត្តាករុណាពីព្រះជាម្ចាស់។

...ព្រះគ្រីស្ទបានស្រឡាញ់ក្រុមជំនុំ ហើយបានប្រគល់
អង្គទ្រង់សម្រាប់ក្រុមជំនុំដែរ។
(អេភេសូរ ៥:២៥ គកស)

បន្ទាប់ពីខ្ញុំបានទទូចសូមក្ដីមេត្តាករុណាពីព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំក៏យល់អំពីការរងទុក្ខ និងការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ តើទ្រង់រងទុក្ខ ហើយសុគតដើម្បីអ្នកណា? ព្រះគម្ពីរបានចែងថា «...ព្រះគ្រីស្ទបានស្រឡាញ់ក្រុមជំនុំ ហើយបានប្រគល់អង្គទ្រង់សម្រាប់ក្រុមជំនុំដែរ» (អេភេសូរ ៥:២៥ គកស)។ «គ្មាននរណាមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ខ្លាំងជាងអ្នកដែលស៊ូប្ដូរជីវិត ដើម្បីមិត្តសម្លាញ់របស់ខ្លួននោះឡើយ» (យ៉ូហាន ១៥:១៣ គខប)។ «កូនមនុស្សក៏ដូច្នោះដែរ លោកបានមកមិនមែនឲ្យគេបម្រើលោកទេ គឺលោកមកបម្រើគេវិញ ព្រមទាំងប្រគល់ជីវិតលោកជាថ្លៃលោះដល់មនុស្សជាច្រើនផង» (ម៉ាថាយ ២០:២៨ គកស)។

ហើយខ្ញុំក៏សួរទៀតថា តើខ្ញុំនៅក្នុងចំណោម «មនុស្សជាច្រើន» នោះដែរឬទេ? តើខ្ញុំអាចធ្វើជាមិត្តម្នាក់ក្នុងចំណោម «មិត្តដទៃទៀត» របស់ទ្រង់បានដែរឬទេ? តើខ្ញុំអាចធ្វើជាសមាជិក «ក្រុមជំនុំ» នោះបានដែរឬទេ? ហើយខ្ញុំក៏បានឮចម្លើយថា «...ចូរជឿដល់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទទៅ នោះនឹងបានសង្គ្រោះហើយ ព្រមទាំងពួកគ្រួសារលោកផង» (កិច្ចការ ១៦:៣១)។ «ដ្បិតអស់អ្នកដែលអំពាវនាវរកព្រះនាមព្រះអម្ចាស់ អ្នកនោះនឹងបានសង្គ្រោះ» (រ៉ូម ១០:១៣ គកស)។ «...អស់អ្នកដែលជឿលើព្រះអង្គ នឹងទទួលការលើកលែងទោសឲ្យរួចពីបាប ដោយសារព្រះនាមព្រះអង្គ» (កិច្ចការ ១០:៤៣ គខប)។ «...អស់អ្នកណាដែលជឿដល់ព្រះនាមព្រះអង្គ ព្រះអង្គប្រទានអំណាចឲ្យបានត្រឡប់ជាកូនព្រះ» (យ៉ូហាន ១:១២ គកស)។ «...អ្នកណាដែលជឿដល់ព្រះរាជបុត្រានោះ មិនត្រូវវិនាសឡើយ គឺឲ្យមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចវិញ» (យ៉ូហាន ៣:១៦)។

...ទ្រង់ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ក៏បានប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ជំនួសខ្ញុំហើយ។
(កាឡាទី ២:២០)

តើខ្ញុំចង់មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? ខ្ញុំចង់មានន័យថា ព្រះគ្រីស្ទបានបង់ថ្លៃក្នុងតម្លៃមួយដ៏ខ្ពស់បំផុត គឺដើម្បីប្រទានអំណោយដ៏មានតម្លៃបំផុតដល់ខ្ញុំ។ ចុះ តើអំណោយនោះជាអ្វីដែរទៅ? សេចក្ដីដែលទ្រង់បានអធិស្ឋានឲ្យយើងមុនទ្រង់សុគត គឺជាអំណោយ «ឱព្រះវរបិតាអើយ ឯពួកអ្នកដែលទ្រង់ប្រទានមកទូលបង្គំ នោះទូលបង្គំចង់ឲ្យគេនៅជាមួយនឹងទូលបង្គំ ក្នុងកន្លែងដែលទូលបង្គំនៅដែរ ដើម្បីឲ្យបានឃើញសិរីល្អ ដែលទ្រង់បានប្រទានមកទូលបង្គំ ដ្បិតទ្រង់បានស្រឡាញ់ទូលបង្គំ តាំងតែពីមុនកំណើតលោកីយ៍រៀងមក» (យ៉ូហាន ១៧:២៤)។ នៅក្នុងការរងទុក្ខ និងការសុគតរបស់ទ្រង់ «...យើងបានឃើញសិរីល្អរបស់ព្រះអង្គ គឺជាសិរីល្អនៃព្រះរាជបុត្រាតែមួយ ដែលមកពីព្រះវរបិតា មានពេញដោយព្រះគុណ និងសេចក្ដីពិត» (យ៉ូហាន ១:១៤ គកស)។ ឥឡូវយើងបានឃើញសិរីល្អរបស់ទ្រង់គ្រប់គ្រាន់ហើយ ដែលការនោះគួរតែបានជំរុញយើងឲ្យកាន់តែស្រឡាញ់ និងបម្រើទ្រង់ថែមទៀត។ ប៉ុន្តែសិរីល្អរបស់ទ្រង់មិនមែនមានត្រឹមនេះនោះទេ យើងនឹងឃើញកាន់តែច្បាស់ថែមទៀតនៅថ្ងៃអនាគត។ ទ្រង់សុគតដើម្បីឲ្យយើងអាចមានចំណែកក្នុងសិរីល្អរបស់ទ្រង់។ នេះហើយជាសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ទចំពោះយើង។

ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ «ហេតុផលហាសិបដែលព្រះគ្រីស្ទយាងមកសុគត» និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ ចន ផាភ័រ រក្សាសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាង © ដោយលោកគ្រូ ចន ផាភ័រ ប្រើដោយការអនុញ្ញាត

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១០៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សារៈសំខាន់នៃការអធិប្បាយតាមសេចក្តីបង្រៀនត្រឹមត្រូវ

១៤៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៧ តុលា ២០២៥

សារៈសំខាន់នៃការអធិប្បាយតាមសេចក្តីបង្រៀនត្រឹមត្រូវ

នៅទីបំផុត ដោយសារកណ្ឌនៃព្រះគម្ពីរត្រូវបានកាត់ស្រាយ ហើយគោលលទ្ធិដ៏មានសិរីល្អដែលមាននៅក្នុងបទគម្ពីរត្រូវបានបង្ហាញឲ្យឃើញជាសាធារណៈ នោះការសម្រេចចិត្តមួយនឹងកើតឡើងដោយជៀសមិនរួច

អានបន្ថែម

១៣៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៧ សីហា ២០២៥

ប្រកាសអំពីព្រះយេស៊ូវនៅលើកាប៉ាល់ទីតានិច

បើសិនជាអ្នកកំពុងតែស្ថិតនៅក្នុងគ្រោះមហន្តរាយ តើអ្នកមានចិត្តចង់ផ្សាយដំណឹងល្អ ដល់មនុស្សនៅជុំវិញអ្នកទេ?

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២២១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៩៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៩២៥២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម