គ្មានការរំខានដោយភាពឯកោខាងឯវិញ្ញាណ

ព្រះគ្រីស្ទបានដាក់យើងម្នាក់នៅជុំវិញអ្នកជឿ (ចៀម) ជាអ្នកដែលត្រូវការការថែរក្សា ផ្តល់ចំណី និងរុំរបួសឲ្យ...

២៨ ឧសភា ២០២៤អានរយៈពេល ២៦ នាទី

មើល១៣៤ដង

«ខ្ញុំបានទទួលបង្គាប់នឹងមកឯពួកកូនចៀម ដែលបាត់បង់របស់ពូជពង្សសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលតែប៉ុណ្ណោះទេ»
(ម៉ាថាយ ១៥:២៤)។

មានពេលមួយ មានបុរសម្នាក់បានប្រាប់ដល់លោក ចន វេស្លី (John Wesley) ថា «ព្រះគម្ពីរគឺមិនដឹងអ្វីសោះអំពីសាសនានៃការផ្តាច់ខ្លួនម្នាក់ឯង។ ហេតុដូច្នេះ មនុស្សត្រូវតែស្វែងរកដៃគូ ឬបង្កើតពួកគេឡើង។ នេះគឺជាផ្នែកយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងជំនឿនៃគ្រីស្ទបរិស័ទនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី។ វាមិនមែនជាជំនឿដែលអាចរស់នៅក្នុងជីវិតឯកោទេ វាប្រហែលជាសមស្របជាមួយសាសនាមួយចំនួន ប៉ុន្តែមិនមែនជាមួយជំនឿនៃគ្រីស្ទបរិស័ទទេ»¹
ពេលវេលាពិតជាបានផ្លាស់ប្ដូរមែន។

សម្រាប់មនុស្សជាច្រើន សាសនាទោលគឺជាទម្លាប់ពេញចិត្តក្នុងសម័យនេះ។ គេមានការពេញចិត្តចូលរួមក្រុមជំនុំតាមរយៈការមើលជាវីដេអូសម្រាប់ការជួបជុំរួមគ្នា កម្មវិធីឌីជីថលមានអាទិភាពលើភាពជាក់ស្តែង ហើយមិត្តភក្ដិលើបណ្ដាញសង្គមដូចជាហ្វេសប៊ុកត្រូវបានស្វាគមន៍ច្រើនជាងទំនាក់ទំនងផ្ទាល់។

នេះគឺជាសម្លេងស៊ីរ៉ែននៃភាពឯកោខាងឯវិញ្ញាណ៖ អ្នកមិនត្រូវការអ្នកជឿផ្សេងទៀតទេ នោះគឺជាចំណងជើង ហើយអ្នកអាចរស់នៅក្នុងជីវិតគ្រីស្ទានទាំងអស់ដោយខ្លួនឯង នោះគឺជាការបន្ទរ។ វាជាបទចម្រៀងដែលយើងច្រៀង ដើម្បីបង្ហាញអំពីភាពត្រឹមត្រូវនៃកៅអីព្រះវិហារទទេរបស់យើង បទភ្លេងដែលយើងច្រៀងនៅពេលយើងអស់កម្លាំង និងហត់នឿយ ហើយភ្លេងដែលយើងបន្លឺឡើងនៅពេលយើងឃើញអ្នកជឿបោះបង់យើងនឹងធ្វើឲ្យយើងឈឺចាប់។²

សម្លេងស៊ីរ៉ែននោះគឺខុសហើយ
ព្រះជាម្ចាស់បានរៀបចំឲ្យជីវិតគ្រីស្ទានបានរស់នៅរួមគ្នា មិនមែនរស់នៅម្នាក់ឯងទេ។ កណ្ឌគម្ពីរ សុភាសិត ១៨:១ បានចែងថា «អ្នកណាដែលញែកខ្លួនចេញពីអ្នកដទៃ នោះជាអ្នករកបំពេញតែចិត្តខ្លួនឯងទេ»។ ការផ្តាច់ខ្លួនខាងឯវិញ្ញាណ គឺជាសេចក្តីអំនួតនៃភាពអាត្មានិយម។ ហើយវាមានគ្រោះថ្នាក់លើសជាងការដែលយើងគិតយល់ទៀត។ វានាំឲ្យអ្នកគ្មានជំនួយនៅពេលអ្នកដួលចុះ (កាឡាទី ៦:២) មានភាពល្ងីល្ងើពេលអ្នកគិត ( សុភាសិត ១៨:១-២) ហើយគ្មានអំណាចចេស្ដាសោះពេលអ្នកផ្សាយដំណឹងល្អ (យ៉ូហាន ១៣:៣៤-៣៥) រុញច្រានអ្នកនៅលើជ្រោះនៃការខ្ទេចខ្ទាំខាងឯវិញ្ញាណ (ហេព្រើរ ១០:២៤-២៥)។ ហេតុអ្វី? ពីព្រោះការផ្តាច់ខ្លួនខាងឯវិញ្ញាណ គឺជាជីវិតរស់នៅដែលគ្មានព្រះគ្រីស្ទ។ វាបដិសេធនូវកិច្ចការជាអ្នកគង្វាលដែលព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានបញ្ជូនមកឲ្យធ្វើ (ម៉ាថាយ ១៥:២៤) និងតួនាទីដែលត្រូវបានប្រគល់មកកាន់អ្នកដើរតាមទ្រង់គ្រប់ៗរូបឲ្យបំពេញ។

យើងមិនត្រឹមតែត្រូវការអ្នកគង្វាលខាងឯវិញ្ញាណក្នុងជីវិតរបស់យើងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែយើងត្រូវឃ្វាលបងប្អូនរួមជំនឿលើពួកគេ៖ ផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់នឹងសេចក្តីស្រឡាញ់ដល់ពួកគេ ព្រមទាំងផ្តល់អាហារ និងការពារពួកគេ ហើយថែមទាំងរុំរបួសរបស់ពួកគេនៅពេលដែលពួកគេឈឺចាប់ផងដែរ។³ គ្រប់ទាំងអស់គឺជាកិច្ចការនៃអ្នកគង្វាល។ ប៉ុន្តែ អ្វីដែលសំខាន់ជាងនេះគឺគ្រប់ទាំងអស់គឺជា «គ្នាទៅវិញទៅមក» គឺជាបង្គាប់ដែលព្រះគ្រីស្ទបានបង្គាប់ដល់ប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់។ ដូចជាការហុចបន្តដំបងនៅក្នុងការរត់ប្រណាំង ព្រះគ្រីស្ទបានហុចបន្តដំបងនៃអ្នកគង្វាលរបស់ទ្រង់មកកាន់យើង។

ព្រះយេស៊ូវគឺជាអ្នកគង្វាលដែលត្រូវបានសន្យា
នៅពេញក្នុងកណ្ឌគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ពួកអ៊‌ីស្រាអែលជាញឹកញយត្រូវបានប្រដូចទៅនឹងហ្វូងចៀមមួយដែលត្រូវការអ្នកគង្វាល។ ហើយគ្រប់ទាំងអ្នកគង្វាលទាំងអស់ដែលព្រះជាម្ចាស់បានចាត់បញ្ជូនមកតែងតែបរាជ័យនៅក្នុងរបៀបណាមួយ ឬផ្សេងទៀត។ សូមគិតអំពីលោក ម៉ូសេ៖ គាត់គឺជាអ្នកគង្វាលដែលមិនស្តាប់បង្គាប់។ គិតអំពីស្តេច ដាវីឌ៖ គាត់គឺជាអ្នកគង្វាលដែលរំលោភបំពាន។[៤] ហើយនេះជាគន្លងរបស់ពួកអ៊‌ីស្រាអែល- រហូតដល់ព្រះយេស៊ូវ «ជាអ្នកគង្វាលល្អ» (យ៉ូហាន ១០:១១) បានយាងមកដល់។

នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាថាយ ១៥:២៤ ព្រះយេស៊ូវបានអះអាងថា ទ្រង់ជាអ្នកគង្វាលដែលព្រះបានសន្យានៅពេលដែលទ្រង់បានមានបន្ទូលថា «ខ្ញុំ [ត្រូវបានចាត់]...មកឯកូនចៀមដែលបាត់បង់របស់ពូជពង្សសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល»។ ទ្រង់គឺជាអ្នកគង្វាលដែលបង្រៀនដែលត្រូវបានចាត់មក ដើម្បីឲ្យចំណីដល់ចៀមរបស់ទ្រង់នៅក្នុងវាលស្មៅនៃសេចក្តីពិតរបស់ព្រះ ទ្រង់ជាអ្នកគង្វាលដែលស្តាប់បង្គាប់ដែលត្រូវបានបញ្ជូនមក ដើម្បីដឹកនាំ
«ហ្វូងចៀមរបស់ខ្លួន ដោយសារឥទ្ធិឫទ្ធិនៃព្រះយេហូវ៉ា» (មីកា ៥:៣) និងជាអ្នកគង្វាលដែលសុគតដែលត្រូវបានចាត់បញ្ជូនមកសុគត ដើម្បីឲ្យចៀមរបស់ទ្រង់បានរស់នៅ។[៥]

ព្រះយេស៊ូវជាអ្នកគង្វាលដ៏ល្អឥតខ្ចោះ
ទោះបីជាចៀមរបស់ទ្រង់ខាំទ្រង់ជាញឹកញយហើយវង្វេងចេញក៏ដោយ ព្រះយេស៊ូវទ្រង់នៅតែបដិសេធមិនព្រមផ្តាច់អង្គទ្រង់ចេញពីប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ឡើយ។ ហេតុអ្វី? ពីព្រោះនេះគឺជាបេសកកម្មនៃភាពជាព្រះរបស់ព្រះអង្គ។ ទ្រង់គឺជាអ្នកគង្វាលដ៏ល្អឥតខ្ចោះ សម្រាប់ហ្វូងចៀមមិនល្អឥតខ្ចោះរបស់ទ្រង់។

ព្រះយេស៊ូវយកព្រះទ័យទុកដាក់នឹងចៀមទ្រង់។ ព្រះគ្រីស្ទបានបំពេញសម្រេចសេចក្តីទំនាយក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ ៤០:១១ «ទ្រង់នឹងឃ្វាលហ្វូងរបស់ទ្រង់ ដូចជាអ្នកគង្វាល ទ្រង់នឹងប្រមូលអស់ទាំងកូនចៀមមកបីនៅព្រះពាហុ ហើយលើកផ្ទាប់នៅព្រះឧរា ក៏នឹងនាំពួកមេៗ ដែលមានកូនខ្ចី ទៅដោយថ្នម។» តើនេះមិនមែនជាអ្វីដែលយើងបានឃើញព្រះយេស៊ូវបានធ្វើតាមរយៈព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់ទេឬអី? ព្រះហឫទ័យនៃភាពជាអ្នកគង្វាលរបស់ទ្រង់បានរីកឡើងនៅពេលដែលទ្រង់ឃើញពីភាពល្វើយនៃជីវិតខាងឯវិញ្ញាណរបស់ហ្វូងចៀមរបស់ទ្រង់ (ម៉ាថាយ ៩:៣៦)។ តាមរយៈការអស្ចារ្យរបស់ទ្រង់ នោះទ្រង់បានរុំរបួសខាងរូបកាយដល់ចៀមទ្រង់ ហើយតាមរយៈការបង្រៀនរបស់ទ្រង់ នោះទ្រង់បានព្យាបាលខាងតម្រូវការខាងឯវិញ្ញាណរបស់ចៀមទ្រង់។

ព្រះយេស៊ូវស្រឡាញ់ចៀមរបស់ទ្រង់។ នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ យ៉ូហាន ១០:១៤-១៥ យើងអាចស្តាប់ឮពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ទចំពោះរាស្ត្រទ្រង់៖ «ឯខ្ញុំ ជាអ្នកគង្វាលល្អ ខ្ញុំស្គាល់ចៀមរបស់ខ្ញុំ...ដូចជាព្រះវរបិតាទ្រង់ស្គាល់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំក៏ស្គាល់ទ្រង់ដែរ»។ ដើម្បីស្គាល់ចៀមទ្រង់ គឺត្រូវស្រឡាញ់ចៀមទ្រង់ ហើយពិតជាអស្ចារ្យព្រះយេស៊ូវបានប្រៀបធៀបសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ចំពោះប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ទៅជាមួយនឹងសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏អស់កល្បដែលទ្រង់មានជាមួយព្រះវរបិតា។ គ្មានសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលធំជាងនេះឡើយ។ ហើយនេះ គឺជាសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះយេស៊ូវចំពោះហ្វូងចៀមរបស់ទ្រង់ដែលខ្សោយ តែងតែបរាជ័យហើយមិនដែលយល់ គឺជាសេចក្តីស្រឡាញ់របស់អ្នកគង្វាលដែលព្រមទាំងលះព្រះជន្មរបស់ទ្រង់សម្រាប់ហ្វូងចៀមរបស់ទ្រង់
(យ៉ូហាន ១០:១១)។

ព្រះយេស៊ូវការពារចៀមទ្រង់។ ក្តីបារម្ភដ៏គួរឲ្យភ័យខ្លាចបំផុតសម្រាប់អ្នកគង្វាល គឺសត្វចចក ឬ ឆ្កែព្រៃលូនចូលទៅក្នុងក្រោល ដើម្បីត្របាក់លេបហ្វូងសត្វរបស់គាត់។ ចៀមគឺជាសត្វដែលមិនអាចជួយខ្លួនឯងបានដោយសារគ្មានក្រចក គ្មានចង្កូម ឬល្បឿន ដើម្បីការពារខ្លួនឡើយ។ នេះជាមូលហេតុដែលអ្នកគង្វាលស្មោះត្រង់នឹងមិនដែលចាកចោលចៀមរបស់គាត់ឡើយ។ ពួកគេឈរការពារដោយប្រើព្រនង់ ដំបង និងខ្សែដង្ហក់ ច្បាស់ណាស់នេះជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើនៅក្នុងព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះអង្គ។

ព្រះយេស៊ូវបានលើកព្រនង់របស់ទ្រង់ឡើងនៅពេលទ្រង់ព្រមានអំពីដំណឹងល្អដ៏អាក្រក់របស់ពួកផារិស៊ី។ ព្រះអង្គគ្រវីដំបងរបស់ទ្រង់នៅពេលទ្រង់ប្រកាសពីការកាត់ទោសទៅលើពួកអ្នកក្រុមប្រឹក្សាជាន់ខ្ពស់ មិនមែនម្តង ប៉ុន្តែរហូតដល់ពីរដង។ ព្រះអង្គបានប្រលែងខ្សែដង្ហក់របស់ទ្រង់តាមរយៈទ្រង់ហៅពួកអ្នកដឹកនាំសាសនាថាជា
«គ្រូក្លែងក្លាយ» (ម៉ាថាយ ៧:១៥) ជាដើមឈើដែលត្រូវ «កាប់បោះចោលទៅក្នុងភ្លើងចេញ» (ម៉ាថាយ ៧:១៩) ហើយនិង «សត្វពស់...ធ្វើដូចម្ដេចឲ្យអ្នករាល់គ្នារួចពីទោស នៅក្នុងនរកបាន» (ម៉ាថាយ ២៣:៣៣)។
ព្រះយេស៊ូវទ្រង់លែងជាអ្នកគង្វាលដែលសុភាពទៀតហើយនៅពេលដែលមានចចកមកក្រវែលហ្វូងចៀម។

ព្រះយេស៊ូវឲ្យចំណីដល់ចៀមទ្រង់។ វាផ្ទុយពីសត្វពពែដែលខំប្រឹងស្វះស្វែងរកកន្លែងដែលមានចំណី ចៀមនឹងដាច់ពោះស្លាប់ប្រសិនបើមិននាំទៅរកចំណី។[៦] តួនាទីចម្បងមួយរបស់អ្នកគង្វាល គឺនាំហ្វូងចៀមរបស់គាត់ទៅកាន់កន្លែងដែលស្ងប់ស្ងាត់ហើយមានវាលស្មៅខៀវខ្ចី និងជ្រលងទឹកត្រជាក់។ ហើយពិតប្រាកដណាស់នេះជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវទ្រង់បានធ្វើនៅគ្រប់ពេលទ្រង់បង្រៀន៖ «កាលព្រះយេស៊ូវបានឡើងពីទូកមក នោះទ្រង់ឃើញហ្វូងមនុស្សជាធំ ក៏មានព្រះហឫទ័យក្ដួលអាណិតដល់គេ ពីព្រោះគេធៀបដូចជាចៀមដែលគ្មានអ្នកគង្វាល រួចទ្រង់ចាប់តាំងបង្រៀនគេពីសេចក្តីជាច្រើន»(ម៉ាកុស ៦:៣៤)។ ព្រះយេស៊ូវទ្រង់ជ្រាបថាហ្វូងចៀមវង្វេងរបស់ទ្រង់ត្រូវការអាហារបំប៉ន ហេតុដូច្នេះទ្រង់នាំពួកគេទៅកាន់កន្លែងវាលស្មៅខៀវខ្ចីនៃដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់។

ព្រះយេស៊ូវសង្គ្រោះចៀមទ្រង់ ចៀមវង្វេង។ លោក ឆាលស៍ ជេវហ្វើរសុន (Charles Jefferson) បានពន្យល់ថា៖

ពួកគេបានវង្វេងផ្លូវដោយភាពឆោតល្ងង់ ហើយក៏ដោយសារភាពធ្វេសប្រហែស និងភាពល្ងីល្ងើ។ ចៀមមួយអាចនឹងដាក់ច្រមុះវាចុះក្រោមទៅលើដី ដើម្បីដើរតាមវាលស្មៅខៀវខ្ចី វាញែកខ្លួនវាចេញបន្តិចម្តងៗរហូតដល់ហ្វូងរបស់វាមិនអាចមើលវាឃើញ ចៀមកំសត់ដែលញែកខ្លួនដាច់ដោយឡែកនោះមិនដឹងថាខ្លួនវានៅកន្លែងណាទេ។ នៅពេលដែលវាដឹងពីស្ថានភាពវង្វេងរបស់វា នោះវាខំប្រឹងយ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីស្វែងរកហ្វូងរបស់វា។ វាមិនអាចរស់នៅម្នាក់ឯងបានទេ វាត្រូវបានបង្កើតមកសម្រាប់រស់នៅជាសហគមន៍។ នៅពេលនៅម្នាក់ឯងវាងាយនឹងតក់ស្លុតហើយភ័យស្លន់ស្លោ។ គ្រប់អ្វីទាំងអស់ដែលវាឃើញធ្វើឲ្យវាតក់ស្លុត និងគ្រប់សំឡេងទាំងអស់ធ្វើឲ្យវាភ័យខ្លាច។ វាប្រញាប់ប្រញាល់រត់ទៅនេះរត់ទៅនោះ ដើម្បីស្វែងរកផ្លូវរបស់វា ប៉ុន្តែជាទូទៅការខំប្រឹងរបស់វាមិនដែលមានផ្លែផ្កាទេ។ ចៀមដែលវង្វេង គឺមិនដែលអាចត្រឡប់មកផ្ទះវិញទេ។[៧]

អ្នកគង្វាលសម័យបុរាណមិនដែលមានការរំពឹងថាចៀមដែលវង្វេងនឹងវិលត្រឡប់មកផ្ទះវិញទេ ដែលនោះជាមូលហេតុដែលអ្នកគង្វាលព្យាយាមស្វែងរកភ្លាមៗនៅពេលគាត់ដឹងថាវាបានវង្វេងបាត់ពីហ្វូង។

តើនេះមិនមែនជារូបភាពយ៉ាងស្រស់ស្អាតនៃបេសកកម្មរបស់ព្រះគ្រីស្ទ «ដើម្បីនឹងរក ហើយជួយសង្គ្រោះដល់មនុស្សបាត់បង់» (លូកា ១៩:១០)? វាគឺជារូបភាពនៃអ្នកគង្វាលយ៉ាងល្អប្រពៃរបស់យើងបានតាមស្វែងរកយើង នៅពេលដែលយើងបានបោះបង់ទ្រង់ ដូចជាទ្រង់បានធ្វើជាមួយពួកសាវ័ក នៅពេលទ្រង់មានបន្ទូលនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាកុស ១៤:២៧-២៨ ថា «អ្នករាល់គ្នានឹងរវាតចិត្ត...ប៉ុន្តែកាលណាខ្ញុំបានរស់ឡើងវិញ នោះខ្ញុំនឹងទៅឯស្រុកកាលីឡេ មុនអ្នករាល់គ្នា»។ ព្រះយេស៊ូវកំពុងប្រើប្រាស់ពាក្យពេចន៍នៃអ្នកគង្វាល ជារូបភាពនៃអ្នកគង្វាលដែលដើរមុខហ្វូងចៀមរបស់ទ្រង់។ ទោះបីជាពួកសាវ័ករបស់ទ្រង់បានបដិសេធទ្រង់ ទ្រង់សន្យាថានឹងស្វែងរកពួកគេ រុំរបួសឲ្យពួកគេ ហើយនាំពួកគេត្រឡប់មកកាន់ទីសុវត្ថិភាពនៃហ្វូងចៀមរបស់ទ្រង់វិញ។

ព្រះយេស៊ូវជាគំរូនៃអ្នកគង្វាល
ព្រះយេស៊ូវគឺជាអ្នកគង្វាលដែលប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ត្រូវការ។ ទ្រង់គឺជាអ្នកគង្វាលដែលល្អឥតខ្ចោះដែលព្រះវរបិតាបានសន្យា។ ហើយទ្រង់គឺជាអ្នកគង្វាលដែលយើងត្រូវបានត្រាស់ហៅឲ្យយកគំរូតាម។

រស់នៅក្នុងជីវិតដែលគ្មានការរំខាន

នៅពេលដែលសាវ័ក ពេត្រុស បានសរសេរថា «ចូរឃ្វាលហ្វូងចៀមរបស់ព្រះ ដែលនៅជាមួយនឹងអ្នករាល់គ្នាចុះ» (១ពេត្រុស ៥:២-៣) គាត់មានកិច្ចការនៃអ្នកគង្វាលរបស់ព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងគំនិតរបស់គាត់។ ទោះបីជាសាវ័ក ពេត្រុស គាត់សរសេរជាចម្បងសម្រាប់អ្នកចាស់ទុំនៃក្រុមជំនុំក៏ដោយ ភាពជាក់ស្ដែងនៃបទបញ្ជារបស់គាត់គឺមានលើសពីសម្រាប់អស់អ្នកដែលមានតួនាទីក្នុងក្រុមជំនុំ។[៨]

ព្រះគ្រីស្ទបានដាក់យើងម្នាក់នៅជុំវិញអ្នកជឿ (ចៀម) ជាអ្នកដែលត្រូវការការថែរក្សា ផ្តល់ចំណី និងរុំរបួសឲ្យ។ ចចកវានៅតែដើរក្រវែល។ នៅតែមានចៀមវង្វេង។ នៅតែមានតម្រូវការខាងអ្នកគង្វាល។ សម្លេងស៊ីរ៉ែននៃការផ្តាច់ខ្លួនខាងឯវិញ្ញាណនៅតែត្រូវធ្វើឲ្យស្ងប់ស្ងាត់។

ស្វែងរកហ្វូងចៀមរបស់អ្នក
ការឃ្វាលគឺជាការបង្កើតសិស្ស ហើយការបង្កើតសិស្សគឺជាកត្តាយ៉ាងចាំបាច់សម្រាប់អ្នកជឿគ្រប់រូប។ ដើម្បីជំរុញចំណុចនេះបន្ថែម វាគឺជាបញ្ញត្តិមួយដែលព្រះយេស៊ូវបានផ្តល់មកសម្រាប់អ្នកជឿគ្រប់រូបគឺ៖ «ដូច្នេះ ចូរទៅបញ្ចុះបញ្ចូលឲ្យមានសិស្សនៅគ្រប់ទាំងសាសន៍» (ម៉ាថាយ ២៨:១៩)។

សូមគិតអំពីអស់អ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់បាននាំមកកាន់ជីវិតរបស់អ្នក សមាជិកក្រុមជំនុំរបស់អ្នក អ្នករួមការងារ សមាជិកគ្រួសារ មិត្តភក្ដិ និងមិត្តរួមថ្នាក់។ ហើយសូមសួរខ្លួនឯងថា តើអ្នកណាដែលខ្ញុំអាចយកចិត្តទុកដាក់ ថែរក្សា ការពារ? តើអ្នកណាដែលខ្ញុំអាចស្រឡាញ់ហើយជួយសង្គ្រោះ? តើអ្នកណាដែលខ្ញុំអាចឃ្វាលតាមរយៈការបង្កើតសិស្ស?

ឃ្វាលតាមរយៈការបង្កើតសិស្ស
ប៉ុន្តែ តើកិច្ចការនៃអ្នកគង្វាលនេះសម្រេចបានដោយរបៀបណា? តើការបង្កើតសិស្សដ៏ស្មោះត្រង់មានលក្ខណៈដូចម្តេច? តើអ្នកគង្វាលដែលដូចជាព្រះគ្រីស្ទត្រូវធ្វើអ្វីខ្លះ?

សូមគិតពិចារណាពីគោលការណ៍មួយចំនួនខាងក្រោម៖

ទី១ ធ្វើការដាក់ទុនដោយឆ្លាតវៃ។ សូមធ្វើការលះបង់ខ្លួនអ្នកសម្រាប់អស់អ្នកណាដែលបង្ហាញបំណងចិត្តក្នុងការរីកចម្រើនក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកមិនអាចឃ្វាលគ្រប់គ្នាបានទេ។ ពេលវេលា និងកម្លាំងមិនមែនគ្មានដែនកំណត់ឡើយ។ ស្វែងរកអស់អ្នកដែលអន្ទះសាចង់បានភាពស្មោះត្រង់ហើយបង្ហូរខ្លួនអ្នកទៅដល់ពួកគេ។ ធ្វើដូចជាកណ្ឌគម្ពីរ ២ធីម៉ូថេ ២:២ បានណែនាំ៖ «ឯអស់ទាំងសេចក្តីដែលអ្នកបានឮអំពីខ្ញុំ នៅមុខស្មរបន្ទាល់ជាច្រើន នោះក៏ត្រូវផ្ញើទុកនឹងមនុស្សស្មោះត្រង់ ដែលអាចនឹងបង្វឹកបង្រៀនតទៅអ្នកឯទៀតដែរ»។

ទី២ អភិវឌ្ឍទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួន។ អ្នកខ្លះបានកំណត់ «ការបង្កើតសិស្ស» នៅក្នុងថ្នាក់រៀន នៅលើក្តារខៀន និងនៅពេលព្រឹកព្រលឹមនៃថ្ងៃធ្វើការ ដែលកំណត់ថាត្រូវមាន។ ប៉ុន្តែវាគ្រាន់តែជាការផ្តល់នូវព័ត៌មាន តែគ្មានភាពគង្វាលពិតប្រាកដ។ ការឃ្វាលរួមបញ្ចូលទាំងការស្គាល់ហ្វូងចៀម ស្គាល់រឿងរ៉ាវរបស់ពួកគេ អ្វីដែលគេចូលចិត្ត និងមិនចូលចិត្ត ហើយសូម្បីតែរសជាតិការ៉េមដែលគេចូលចិត្តបំផុតផងដែរ។

ការនេះមានន័យថាការបង្កើតសិស្សគឺវាលើសជាងគ្រាន់តែទំនាក់ទំនងគ្រូ-សិស្ស។ វាត្រូវតែជាមិត្តភាព។

ចំណាយពេលជាមួយសិស្សរបស់យើងដូចជាព្រះគ្រីស្ទទ្រង់ចំណាយពេលជាមួយសាវ័ករបស់ទ្រង់ដែរ។ សូមស្គាល់ក្រុមគ្រួសាររបស់គេ។ ការបរិភោគអាហារជាមួយពួកគេ។ មើលពួកគេជាមួយ «ការធ្លាក់ចុះ» របស់ពួកគេ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យគេបានមើលឃើញអ្នក មិនមែនគ្រាន់តែជាអ្នកគង្វាលដែលនាំមុខពួកគេឡើយ ប៉ុន្តែដូចជាចៀមមួយក្នុងហ្វូងដែលស្ថិតនៅក្រោមការឃ្វាលរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។

ទី៣ ស្វែងរកការរីកចម្រើនខាងព្រលឹងវិញ្ញាណ។ ទោះបីជាមិត្តភាពមានសារៈសំខាន់ ការបង្កើតសិស្សគឺសំខាន់លើសជាងមិត្តភាព។ ការបង្កើតសិស្សគឺជាមិត្តភាពក្នុងគោលបំណងចង់បានភាពចាស់ទុំខាងព្រលឹងវិញ្ញាណ។ អ្នកគង្វាលប្រាថ្នាក្នុងការបំប៉នចៀមរបស់គាត់ជាមួយនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ហើយឃើញពួកគេរីកចម្រើននៅក្នុងភាពពេញវ័យនៃព្រះគ្រីស្ទ។ ត្រូវតែប្រឈមមុខជាមួយគោលដៅនេះ។ ត្រូវប្រាកដថាសិស្សរបស់អ្នកយល់ថាគាត់កំពុងតែដាក់ខ្លួនគាត់ទៅណា។ ហើយបន្ទាប់មកត្រូវយកព្រះបន្ទូលជាចំណុចស្នូលនៃពេលវេលារបស់អ្នក។[៩] ដឹកនាំចៀមរបស់អ្នកទៅកាន់ទឹកហូរគ្រឿនៗនៃព្រះបន្ទូល ហើយអនុញ្ញាតឲ្យពួកគេ (និងខ្លួនអ្នក) បានផឹកទឹកពីអូរនៃសេចក្តីពិតរបស់ព្រះ។[១០]

ទី៤ អនុវត្តព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះក្នុងរបៀបជាក់ស្ដែង។ ការស្គាល់ព្រះបន្ទូលពិតប្រាកដទាមទារការស្តាប់បង្គាប់ផ្ទាល់ខ្លួនទៅកាន់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ (ទំនុកតម្កើង ១១៩:៣៤)។ ហើយធ្វើជាគំរូអំពីការនេះ។ បើកចំហពេលវេលានៃការបង្កើតសិស្សរបស់អ្នក ដើម្បីពន្យល់អំពីរបៀបដែលព្រះបន្ទូលព្រះបានផ្លាស់ប្រែគំនិត និងសកម្មភាពរបស់អ្នក។ បង្ហាញពីភាពជឿជាក់ដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ ក្តីអំណរដែលអ្នកមានបទពិសោធន៍ ហើយសូម្បីតែសំណួរដែលអ្នកមានក្នុងខណៈពេលដែលអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ប៉ុន្តែកុំឈប់ត្រឹមនេះ សូមសួរសិស្សរបស់អ្នកថាពួកគាត់នឹងដើរឲ្យស្របតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដោយរបៀបណា។ ហើយកុំឲ្យស្ងប់ចិត្ត និងចម្លើយដែលស្ទាក់ស្ទើរនោះឡើយ។ ការស្ងប់ស្ងាត់ដ៏ទើសទាល់ជាញឹកញយគឺវាល្អ។ ការគិតស៊ីជម្រៅទាមទារពេលវេលា។

ទី៥ បង្ហាញគំរូនៃការបន្ទាបខ្លួន។ ក្នុងនាមជាអ្នកគង្វាល អ្នកគឺជាអ្នកកំណត់របៀបសម្រាប់ទំនាក់ទំនងបង្កើតសិស្សរបស់ខ្លួន។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគ្រីស្ទគឺពិតច្បាស់៖ «អ្នកណាដែលបានគ្រប់លក្ខណ៍ នោះនឹងបានដូចជាគ្រូដែរ» (លូកា ៦:៤០)។ សូមទទួលអារម្មណ៍ពីទម្ងន់នៃគោលការណ៍នេះ ហើយទូលសុំព្រះសម្រាប់ការបន្ទាបខ្លួន។ បន្ទាប់មកអនុញ្ញាតឲ្យការបន្ទាបខ្លួនបានជ្រាបចូលរួមជាមួយគ្នានៅក្នុងពេលវេលារបស់អ្នក
(យ៉ាកុប ៤:៦)។

ទី៦ បញ្ជូនអ្នកគង្វាលផ្សេងទៀត។ ការបង្កើតសិស្សដ៏ស្មោះត្រង់គឺជាការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាពហុគុណ។ សូមជំរុញសិស្សរបស់អ្នកឲ្យបញ្ឈប់នូវសម្លេងស៊ីរ៉ែននៃការផ្តាច់ខ្លួនចេញ ហើយទទួលយកការត្រាស់ហៅឲ្យធ្វើជាអ្នកគង្វាលរបស់គាត់។ សូមបញ្ជាក់ប្រាប់គាត់ថាអ្នកនឹងគាំទ្រគាត់នៅពេលគាត់បង្កើតសិស្សពី «ហ្វូងចៀម» របស់គាត់។ ហើយបន្ទាប់មករីករាយក្នុងការមើលឃើញពីការរីកចម្រើននៃប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះគ្រីស្ទ។

ស្វែងរកកូនចៀមដែលកំពុងជួបគ្រោះថ្នាក់ខាងឯវិញ្ញាណ
ចៀមដែលវង្វេងត្រូវតែរកឲ្យឃើញ ហើយនាំត្រឡប់មកផ្ទះវិញដោយចិត្តក្ដួលអាណិត និងការថែរក្សា។ នេះគឺជារូបភាពដែលព្រះយេស៊ូវបានគូសនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាថាយ ១៨ នៅពេលទ្រង់បានពណ៌នាអំពីដំណើរការនៃការលត់ដំក្រុមជំនុំ។ ទ្រង់បានចាប់ផ្ដើមជាមួយប្រស្នាអំពីចៀមវង្វេង បន្ទាប់មកបន្តទៅកាន់សេចក្តីទូន្មានរបស់ទ្រង់អំពីការលត់ដំនៅក្នុងក្រុមជំនុំ (ម៉ាថាយ ១៨:១២-១៨)។

ភាពស្របគ្នាគឺច្បាស់លាស់។ កូនចៀមដែលវង្វេង គឺជាបងប្អូនដែលជាប់នៅក្នុងបាប។ អ្នកគង្វាលដែលស្វែងរកចៀម គឺជាអ្នកជឿដែលដេញតាមបងប្អូនដែលមានបាប។ ហើយដូចជាអ្នកគង្វាលបានរីករាយនៅពេលរកចៀមមួយឃើញ នោះក្រុមជំនុំក៏អបអរសាទរនៅពេលអ្នកជឿម្នាក់បានប្រែចិត្ត។

សូមកុំអនុញ្ញាតឲ្យបងប្អូនរួមជំនឿរបស់អ្នកវង្វេងដើរនៅតាមផ្លូវនៃច្រាំងថ្មដ៏គ្រោះថ្នាក់ និងជ្រោះជ្រៅនៃការរស់នៅក្នុងជីវិតមានបាបឡើយ «ដូច្នេះ ព្រះវរបិតានៃអ្នករាល់គ្នាដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ ទ្រង់ក៏មិនសព្វព្រះហឫទ័យ ឲ្យកូនតូចណាមួយនេះ ត្រូវវិនាសដូច្នោះដែរ» (ម៉ាថាយ ១៨:១៤)។ សូមចងចាំថាកូនចៀមដែលវង្វេងគឺមិនអាចរកផ្លូវត្រឡប់មកផ្ទះវិញដោយខ្លួនឯងបានឡើយ។ ចៀមត្រូវការជួយសង្គ្រោះហើយនាំត្រឡប់មកកាន់ហ្វូងរបស់វាវិញ។ ពួកគេត្រូវការយើងក្នុងការនាំដំបងនៃអ្នកគង្វាលរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ប្រមូលផ្តុំក្រុមស្វែងរកព្រលឹងវង្វេងរបស់ពួកគេ ហើយនាំពួកគេត្រឡប់មកកាន់ជីវិតនៃការប្រែចិត្តវិញ។

គ្រីស្ទបរិស័ទដែលគ្មានការរំខានការឱបក្រសោបដួងចិត្តនៃអ្នកគង្វាលរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ គាត់បញ្ឈប់សម្លេងស៊ីរ៉ែននៃការផ្តាច់ខ្លួនចេញ តាមរយៈការខំប្រឹង ដើម្បីក្លាយជា «អ្នកគង្វាលដែលត្រូវនឹងព្រះហឫទ័យព្រះ» (យេរេមា ៣:១៥)។ គាត់ផ្តល់ចំណី ការពារ និងស្រឡាញ់កូនចៀមដ៏មានតម្លៃរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ហេតុអ្វី? ពីព្រោះ «ខ្ញុំចាត់អ្នករាល់គ្នាឲ្យទៅ ដូចជាព្រះវរបិតាបានចាត់ឲ្យខ្ញុំមកដែរ»(យ៉ូហាន ២០:២១)។

ឯកសារយោង

[១] នេះគឺជាផ្នែកទី៥នៃប្លុកស៊េរីដែលមានចំណងជើងថា «គ្មានការរំខាន» (សូមចុចនៅទីនេះសម្រាប់ផ្នែកទី ១, ២, ៣ និងទី៤)។

[២] លោក Leon Morris Reflections on the Gospel of John «បានឆ្លុះបញ្ចាំងលើកណ្ឌដំណឹងល្អយ៉ូហាន» (Hendrikson Publishers, Peabody, ឆ្នាំ២០០០), ទំព័រ៥៩៧។

[៣] អេភេសូរ ៤:១៥, ៣២, កាឡាទី ៦:១

[៤] ជនគណនា ២០:១២; ២សាំយូអែល ១២:១-១០

[៥] ទំនុកដំកើង ២៣:៤, ៤៤:២២; ១០០:៣; អេសេគាល ៣៧:២៤; មីកា ៥:៤; សាការី ១៣:៧;
យ៉ូហាន ១០:១១។

[៦] លោក James A. Patch, “Shepherd,” in ISBE, ed. James Orr «អ្នកគង្វាល» នៅក្នុង ISBE, កែសម្រួលដោយលោក James Orr (ឆ្នាំ១៩១៥;បោះពុម្ពម្ដងទៀត Grand Rapids៖ Hendrikson Publishers, ឆ្នាំ១៩៩៦), ទំព័រ២៧៦៣។

[៧] លោក Charles Jefferson, The Minister as Shepherd «ព័ន្ធកិច្ចជាអ្នកគង្វាល» (Fort Washington, PA: Christian Literature Crusade, ឆ្នាំ១៩៩៨), ទំព័រ៥៤។

[៨] លោក ឆាលស៍ ស្ពឺជិន បានយល់ស្របថា៖ សូមឲ្យការសម្លឹងមើលបានធ្វើឡើងដោយសមាជិកទាំងអស់៖ ដំបូងជាមួយពួកអ្នកដឹកនាំក្រុមជំនុំ បន្ទាប់មកជាមួយបុគ្គលគ្រប់គ្នា....ណែនាំពួកគេហើយលើកទឹកចិត្តពួកគេ។ ជួយចំពោះភាពកម្សោយរបស់ពួកគេ ទ្រាំទ្រជាមួយភាពល្ងង់ខ្លៅរបស់ពួកគេ ហើយនិងភាពអន្ទះអន្ទែងរបស់ពួកគេហើយកែលំអនូវកំហុសរបស់ពួកគេ។ ខ្ញុំសូមដាស់តឿនអ្នក បងប្អូនស្រីជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំអើយ សូមធ្វើជាម្តាយដែលបំបៅដោះនៅក្នុងក្រុមជំនុំ ហើយអ្នកបងប្អូនប្រុសរបស់ខ្ញុំអើយ សូមធ្វើជាឪពុកដល់យុវជនទាំងនេះ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចទទួលបានជំនួយពីការជួយរបស់អ្នកតាមរយៈព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះក្នុងការរក្សាផ្លូវរបស់ពួកគេ។ វាគឺជារឿងដ៏អាក្រក់ក្នុងការទទួលសមាជិកហើយបន្ទាប់មកមិនខ្វល់អ្វីសោះអំពីពួកគេ។ ក្នុងចំណោមមនុស្សជាច្រើនប្រហែលជាមានមនុស្សខ្លះគេចចេញពីការមើលថែរបស់យើង ប៉ុន្តែប្រសិនបើសមាជិកក្រុមជំនុំរបស់យើងទាំងអស់គ្នាបានយកចិត្តទុកដាក់មើលនោះនឹងមិនកើតឡើងឡើយ គ្រប់គ្នាអាចនឹងមាននរណាម្នាក់ដែលត្រូវថែរក្សា គ្រប់គ្នាអាចមានមិត្តភក្ដិដែលគាត់អាចចែកចាយពីទុក្ខលំបាកហើយថែរក្សាគ្នា។ សូមសម្លឹងមើលក្រុមជំនុំទាំងមូល បន្ទាប់មកសូមឲ្យខ្ញុំបានអធិស្ឋានសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា»។ ដូចដែលដកស្រង់ពីលោក Geoffrey Change, Spurgeon the Pastor (Nashville: B&H Publishing, ឆ្នាំ២០២២), ទំព័រ១៣២។

[៩] អាចមើលនៅ៖ Undistracted by Christian-Consumerism and David Helm, One to One (Sydney: Matthias Media, ឆ្នាំ២០១១)។

[១០] អេភេសូរ ៤:១១-១៣; កូឡូស ១:២៨។

និពន្ធដោយ៖ Patrick Slyman
បកប្រែដោយ៖ លោក វេន ប៉ុក
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា,
លោក ហុង សម្ភស, លោក ង៉ែត វិទូ, លោកស្រី ពុន ចន្ថា, លោក ឈាង បូរ៉ា និងលោក សឹម រក្សា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.tms.edu ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២២១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៩៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៩២៥២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២២៩

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៥៩

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម

តើមានន័យដូចម្តេចដែលស្ត្រីត្រូវចុះចូលចំពោះប្តីរបស់ខ្លួន? (អេភេសូរ ៥)

១២៩៤

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៩ ធ្នូ ២០២៥

តើមានន័យដូចម្តេចដែលស្ត្រីត្រូវចុះចូលចំពោះប្តីរបស់ខ្លួន? (អេភេសូរ ៥)

បទគម្ពីរទាំងបីនេះបញ្ជាក់ថា ប្រពន្ធមិនមែនត្រូវបានរំពឹងថាឲ្យចុះចូលចំពោះប្ដីនៃស្ត្រីគ្រប់ៗគ្នានោះឡើយ ប៉ុន្តែត្រូវចុះចូលដោយជាក់លាក់ចំពោះប្ដីរបស់នាងផ្ទាល់។

អានបន្ថែម

តើលោកអ្នកត្រូវ «ទទួលថ្លែងប្រាប់» ដើម្បីបានសង្គ្រោះ?

៦១៦២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២ ធ្នូ ២០២៥

តើលោកអ្នកត្រូវ «ទទួលថ្លែងប្រាប់» ដើម្បីបានសង្គ្រោះ?

គ្រូក្លែងក្លាយនោះថា «ឃើញទេ! សេចក្ដីសង្គ្រោះមិនគ្រាន់តែអាស្រ័យទៅលើសេចក្ដីជំនឿប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងលើការប្រព្រឹត្តយ៉ាងត្រឹមត្រូវនៃសេចក្ដីជំនឿនោះ នៅក្នុងការប្រកាសជាសាធារណៈ តាមរយៈទឹកនៃពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកនោះផងដែរ»។ អ្វីដែលមើលទៅហាក់ដូចជាធម្មតា និងច្បាស់លាស់សម្រាប់មនុស្សមួយចំនួនបានបែរក្លាយទៅជាឧបសគ្គសម្រាប់អ្នកដទៃវិញ។

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

គ្មានការរំខានដោយភាពឯកោខាងឯវិញ្ញាណ

២៨ ឧសភា ២០២៤អានរយៈពេល ២៦ នាទី

មើល១៣៤ដង

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

តើមានន័យដូចម្តេចដែលស្ត្រីត្រូវចុះចូលចំពោះប្តីរបស់ខ្លួន? (អេភេសូរ ៥)

តើ​លោក​អ្នក​ត្រូវ​ «​ទទួល​ថ្លែង​ប្រាប់» ដើម្បី​បាន​​សង្គ្រោះ​?

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

តើមានន័យដូចម្តេចដែលស្ត្រីត្រូវចុះចូលចំពោះប្តីរបស់ខ្លួន? (អេភេសូរ ៥)

តើ​លោក​អ្នក​ត្រូវ​ «​ទទួល​ថ្លែង​ប្រាប់» ដើម្បី​បាន​​សង្គ្រោះ​?

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

តើលោកអ្នកត្រូវ «ទទួលថ្លែងប្រាប់» ដើម្បីបានសង្គ្រោះ?

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

តើលោកអ្នកត្រូវ «ទទួលថ្លែងប្រាប់» ដើម្បីបានសង្គ្រោះ?