ការទប់កំហឹងទាស់នឹងកូន

ការរំពឹង៖ អ្វីមួយមិនបានកើតឡើងក្នុងពេលវេលាដែលលោកអ្នកចង់ឲ្យវាកើត ឬក៏ថាវាមិនបានកើតឡើងក្នុងកម្រិតដ៏ល្អដែលលោកអ្នករំពឹងចង់ឲ្យវាកើតឡើងនោះទេ។

៤ វិច្ឆិកា ២០១៩អានរយៈពេល ១៣ នាទី

មើល៥៨៣ដង

ភ្នំភ្លើងផ្ទុះ

តើលោកអ្នកធ្លាប់យល់អារម្មណ៍របស់ឪពុកម្ដាយដែលធ្លាប់និយាយ ឬក៏ធ្វើអ្វីមួយដែលជាទូទៅពួកគាត់មិនលើកទឹកចិត្តឲ្យយើងធ្វើដែរឬទេ? ជាថ្មីម្ដងទៀត នៅក្នុងខណៈពេលកូននោះមានអាកប្បកិរិយាមិនសមរម្យម្តងហើយម្តងទៀត ហើយភ្លាមៗនោះចេញពីជម្រៅចិត្តណាមួយក្នុងលោកអ្នកក៏ស្រាប់តែភ្នំភ្លើងផ្ទុះតែម្ដង។ វាមិនល្អមើលទេ។

ក្រោមផ្ទៃលើនៃភ្នំភ្លើង

លោកអ្នកបានច្រឡោតជាថ្មីម្ដងទៀត។ លោកអ្នកក៏ទទួលស្គាល់។ លោកអ្នកបានលន់តួកំហុសខ្លួនទៅកាន់អស់អ្នកដែលមានចំណែក។ លោកអ្នកសុំទោសពួកគាត់ ហើយក៏សូមឲ្យពួកគាត់អត់ទោស។ ហើយលោកអ្នកបានសម្រេចចិត្តយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ថានឹងមិនធ្វើដូចរបៀបនោះម្ដងទៀតនោះទេ ពោលគឺនឹងមិនធ្វើការនោះទៀតឡើយ។ ប៉ុន្តែ នោះឯងជាបញ្ហា។ ការសម្រេចចិត្តយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់របស់លោកអ្នកដោយខ្លួនឯងនឹងបរាជ័យជាថ្មីម្ដងទៀតជាមិនខាន។ យើងត្រូវការជំនួយពីព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីជួយឲ្យយើងអាចមានការផ្លាស់ប្រែទៅបាន។ ការយកឈ្នះលើកំហឹងតម្រូវឲ្យមានអ្វីមួយផ្សេងទៀតលើសពីអ្វីដែលមនុស្សយើងអាចធ្វើបាន គឺតម្រូវឲ្យមានជំនួយពីព្រះជាម្ចាស់ទាំងស្រុង។ ដំណឹងល្អគឺត្រង់ថា ព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ដើម្បីធ្វើឲ្យផ្លូវនោះអាចទៅរួចបានសម្រាប់មនុស្សគ្រប់ៗគ្នា ដែលមានរួមទាំងឪពុកម្ដាយដែលឆាប់ងាយនឹងខឹង ពោលគឺដើម្បីឲ្យមានមនុស្សទាំងអស់ទទួលបានការបំផ្លាស់បំប្រែដែលចេញពីការនោះពួកគាត់ចេះចុះចូលសេចក្ដីរំពឹងរបស់ខ្លួនទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការបម្រើអ្នកដទៃ និយាយឲ្យចំៗទៅគឺការបម្រើកូនៗរបស់ខ្លួន។

នៅពេលដែលឪពុកម្ដាយជ្រើសរើសប្រើប្រាស់សំឡេងខ្លាំងៗទៅកាន់កូន ដោយជេរបញ្ចោរកូនៗ ហៅឈ្មោះកូនៗមិនល្អ (ឧទាហរណ៍៖ អាប្រកាច់ អាល្មើសគុណ) ដោយសារវាឈ្លោះប្រកែកពីរឿងកំប៉ិកកំប៉ុក ដោយធ្វើភ្នែកស្លើ (បញ្ឈរភ្នែកបែបឌឺ) ស្រែកយ៉ាងក្ដៅក្រហាយថា «អញទប់លែងបានទៀតហើយ» ដែលកើតចេញក្នុងមួយសន្ទុះ ហើយផ្ទុះឡើងចំពោះសាច់រឿងដ៏តូចតាច ការនេះមានន័យថា ទំនាក់ទំនងគ្រប់ៗគ្នាដែលនៅក្នុងផ្ទះជាមួយគ្នានោះនឹងងាយមានការប្រេះស្រាំហើយ។

កាលពីខ្ញុំនៅក្មេង ខ្ញុំធ្លាប់រស់នៅកន្លែងចិញ្ចឹមគោយកទឹកដោះអស់ប្រមាណពីរបីឆ្នាំដែរ។ យើងត្រូវតែមានការប្រុងប្រយ័ត្នលើសពីធម្មតារាល់ពេលណាៗដែលយើងទៅក្បែរកន្លែងបូមទឹកដោះគោ ដ្បិតយើងមិនដែលដឹងថាតើសត្វគោនោះនឹងធាក់យើងពេលណានោះទេ ឬក៏ថាតើវានឹងបក់កន្ទុយត្រូវយើងពេលណានោះដែរ។ កូនៗដែលរស់នៅជាមួយឪពុកម្ដាយដែលមានបញ្ហាខាងឯកំហឹងក៏មានរឿងដូចនេះដែរ៖ មិនអាចសម្រួលអារម្មណ៍បានទេ ប៉ុន្តែត្រូវតែចាំយាមរហូត។ ប្រសិនបើយើងមិនប្រព្រឹត្តនូវអ្វីដែលយើងថានឹងធ្វើ (ការគោរព និងឲ្យតម្លៃដល់អ្នកដទៃ) នោះការធ្វើពុតរបស់យើងនឹងបានបំផ្លាញទំនាក់ទំនង ការគោរព ភាពស្និទ្ធស្នាល និងការមានបរិយាកាសដ៏កក់ក្ដៅនៅក្នុងផ្ទះយើងនោះជាមិនខាន។

ទោះបើថារាល់គ្រប់កំហឹងគឺមិនមែនជាការខុសឆ្គងក៏ដោយ ក៏ត្រង់នេះយើងអាចនិយាយអំពីការច្រឡោតដែលហួសហេតុពេក ហើយដែលកើតឡើងក្នុងគោលបំណងមិនល្អ ដែលការនោះមិនថ្វាយព្រះកិត្តិយសទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងពីរបៀប៖ ១) ការជំរុញចិត្តមិនសមរម្យ (សេចក្ដីរំពឹងដែលកើតឡើងចេញពីខ្លួនឯង) ហើយ ២) ការឆ្លើយតបនៅខាងក្រៅ (ការផ្ទុះសេ ការសង្កៀតធ្មេញ ការដំឡើងសរសៃក ការជេរបញ្ចោរបន្ទាបបន្ថោកប្រមាថ)។ កម្រមានណាស់ដែលថា កំហឹងរបស់យើងបានបើកសម្ដែងអំពីព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

ប្រាកដណាស់ដែលថាកូនៗរបស់លោកអ្នកទំនងនឹងល្បងលកាអត់ធ្មត់របស់លោកអ្នក ប៉ុន្តែមិនដែលមានការអត់ធ្មត់ដែលគ្មានការល្បងលនោះទេ។ នៅឯឈើឆ្កាងពេលដែលគេកំពុងតែមិនបានយល់យ៉ាងត្រឹមត្រូវអំពីព្រះយេស៊ូវ បានប្រព្រឹត្តមិនត្រឹមត្រូវចំពោះព្រះអង្គ និងកំពុងតែធ្វើបាបទ្រង់ ព្រះអង្គមិនបានផ្ទុះព្រះទ័យដោយមានកំហឹងនោះទេ ប៉ុន្តែទ្រង់នៅបន្តបង្ហាញនូវការគ្រប់គ្រងចិត្តដែលទទួលជំនួយពីព្រះវិញ្ញាណ ដែលយើងក៏អាចមានជំនួយនោះឥឡូវនេះដូចទ្រង់ផងដែរ។

កំហឹងមិនចេះតែកើតឡើងតែឯងៗនោះទេ លើកលែងតែទាក់ទងនឹងសរសៃប្រសាទ នឹងបញ្ហាខាងឯរូបកាយ ជាទូទៅកំហឹងគឺជាលទ្ធផលនៃសេចក្ដីរំពឹងទុក។ មានអ្វីកំពុងកើតឡើងដែលលោកអ្នកមិនបានរំពឹងទុកជាមុន ឬក៏ថាការរំពឹងទុករបស់លោកអ្នកមិនបានកើតឡើង។ ការរំពឹង៖ អ្វីមួយមិនបានកើតឡើងក្នុងពេលវេលាដែលលោកអ្នកចង់ឲ្យវាកើត ឬក៏ថាវាមិនបានកើតឡើងក្នុងកម្រិតដ៏ល្អដែលលោកអ្នករំពឹងចង់ឲ្យវាកើតឡើងនោះទេ។ តើលោកអ្នកចង់បានអ្វីក្នុងឱកាសនោះ? តើលោកអ្នកជឿលើអ្វីខ្លះដែលលោកអ្នកយកមកប្រើប្រាស់ធ្វើជាលេសដែលបណ្ដាលឲ្យលោកអ្នកច្រឡោតខ្លាំងពេក?

គ្មាននរណាម្នាក់អាចធ្វើឲ្យលោកអ្នកខឹងបានឡើយ? ពួកគាត់គ្រាន់តែអាចបើកបង្ហាញនូវសេចក្ដីរំពឹងដែលលោកអ្នកមានរួចស្រាប់ទៅហើយទេ។ យើងមិនគួរចិញ្ចឹមកូនៗយើងដោយរំពឹងលើអាកប្បកិរិយារបស់ពួកគាត់នោះឡើយ ប៉ុន្តែលើការកាត់ស្រាយរបស់យើងដែលទាក់ទងទៅនឹងអាកប្បកិរិយារបស់ពួកគាត់វិញទេតើ ហើយការកាត់ស្រាយរបស់យើងគឺសុទ្ធតែកើតចេញពីសេចក្ដីរំពឹងទុករបស់យើង។ គោលបំណងចម្បងគឺមិនទាក់ទងនឹងការដែលលោកអ្នកទប់កំហឹងរបស់ខ្លួនទេ ក្នុងករណីដែលថាលោកអ្នកមិនចេះខឹងនោះឡើយ លោកអ្នកអាចហៅការនោះថាបេសកកម្មបានសម្រេចក៏អាចថាបាន ប៉ុន្តែចំណុចចម្បងគឺថាលោកអ្នកបានតាំងព្រះគ្រីស្ទលើសេចក្ដីរំពឹងរបស់ខ្លួនដែរឬទេ។

កំហឹងបើកសម្ដែងឲ្យឃើញបេះដូង

«ឯមនុស្សល្អ គេក៏យកសេចក្ដីល្អ ពីកំណប់ល្អ ដែលកប់ទុកក្នុងចិត្តគេ ហើយមនុស្សអាក្រក់ក៏យកសេចក្ដីអាក្រក់ ចេញពីកំណប់អាក្រក់ ក្នុងចិត្តខ្លួនដែរ ដ្បិតមាត់គេពោលបញ្ចេញសេចក្ដីបរិបូរដែលនៅក្នុងចិត្តជានិច្ច» (លូកា ៦:៤៥)។

ក្នុងកន្លែងណាមួយនៃបេះដូងយើងគឺមានព្រះក្លែងក្លាយយ៉ាងមោះមុត

ការផ្ទុះកំហឹងបើកសម្ដែងអំពីអំនួតដែលមាននៅក្នុងលោកអ្នក។ កំហឹងដែលជំទាស់នឹងការឲ្យតម្លៃរបស់អ្នកផ្សេងដោយលើកឡើងថា «តើឯងគិតថាខ្លួនជាអាណាដែលហ៊ានមកហាក់បីដូចជាមើលស្រាលថាអញជាអ្នកណាអញ្ចឹង!»។

ការភ្ញាក់ដឹងខ្លួនអំពីកំហឹងរបស់យើងក៏អាចជាការភ្ញាក់ខ្លួនដឹងអំពីតម្រូវការដែលយើងមានសម្រាប់ព្រះគ្រីស្ទផងដែរ ដែលព្រះអង្គបានសង្គ្រោះយើង។

ការបង្កើតផលផ្លែចេញពីសំណល់ភ្នំភ្លើង

១) រៀបគម្រោងមុនពេលកំណត់

លោកអ្នកត្រូវតែចេះទប់កំហឹងមុនមានការអ្វីមួយកើតឡើង ដែលការនោះនឹងបណ្ដាលឲ្យលោកអ្នកខឹងទៅទៀត។ ពេលវេលាដោះស្រាយកំហឹងរបស់លោកអ្នកគឺមិនមែនពេលដែលវាបានកើតឡើងរួចបាត់ទៅហើយនោះទេ។ ចូរយកសេចក្ដីរំពឹងរបស់លោកអ្នកចុះចូលទៅនឹងព្រះជាម្ចាស់ ហើយចូរស្លាប់ខាងឯខ្លួនឯងមុនពេលដែលកំហឹងរបស់លោកអ្នកបានកើតឡើងចុះ។ វាជាការល្អទេដែលយើងមានសេចក្ដីរំពឹងខ្ពស់ៗ ប៉ុន្តែចូរកុំឲ្យវាក្លាយទៅជាព្រះរបស់ខ្លួនឡើយ ព្រោះបើមិនដូច្នោះទេនោះវានឹងក្លាយជាម្ចាស់របស់លោកអ្នកជាមិនខាន។ ចូរកុំឲ្យស្តង់ដារបានក្លាយទៅជាការទាមទារដែលមិនសមហេតុសមផលឲ្យសោះ។ ឧទាហរណ៍៖ វាជាការសមហេតុសមផលទេក្នុងការដែលយើងព្យាយាមបង្កើតឲ្យមានស្តង់ដារកុំឲ្យញ៉ាំបាយកំពប់ និងការបង្រៀនកូនៗយើងឲ្យមានចំណែកក្នុងការបំពេញស្តង់ដារមួយនេះដែរ។ ប៉ុន្តែ ចូរកុំរំពឹងថា ស្តង់ដារនោះនឹងកើតឡើងយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះឡើយ។ ទាក់ទងនឹងការបង្រៀនកូនៗ ស្តង់ដារមួយនោះនឹងប្រាកដជាជួបប្រទះបរាជ័យជាមិនខាន។ ចូររំពឹងថា កូនៗនឹងញ៉ាំបាយកំពប់ ហើយក៏កុំឲ្យមានអារម្មណ៍មួរម៉ៅរហូតដល់វាផ្ទុះសេកាន់តែខ្លាំងពេកនោះដែរ ពេលដែលការនោះបានកើតឡើង។

២) ចូរទទួលស្គាល់បន្ទុះរបស់ខ្លួន

ចូរលន់តួ និងកែប្រែចំណុចនេះទៅកាន់កូន ដៃគូជីវិត (នេះជាការផ្ដល់ក្ដីសង្ឃឹម) អ្នកដឹកនាំក្រុមតូចរបស់លោកអ្នក ឬក៏គ្រូគង្វាលប្រសិនបើការនេះចេះតែកើតឡើងម្ដងហើយម្ដងទៀត។ យើងមានទំនួលខុសត្រូវចំពោះបន្ទុះរបស់យើង។ ចូរកុំរកលេសឲ្យសោះ។ ចូរកុំទុកចិត្តលើការវិនិច្ឆ័យរបស់ខ្លួនឡើយ ទាក់ទងទៅនឹងចម្លើយថាតើកំហឹងរបស់លោកអ្នកកើតឡើងម្ដងហើយម្ដងទៀតឬក៏អត់ទៅជាទំលាប់ តែចូរសួរនាំអស់អ្នកដែលនៅជុំវិញលោកអ្នក៖ ដៃគូជីវិត និងកូនៗរបស់លោកអ្នក។ ការលន់តួកំហុសបានស្ដារនូវកម្រិតអ្វីមួយដែលបានបាត់បង់ក្នុងបន្ទុះភ្នំភ្លើងនៃកំហឹង។

៣) ចូរឈប់សិន

ចូរថយក្រោយ ហើយដកដង្ហើមឲ្យធំ។ ចូរប្រមូលផ្ដុំគំនិត។ ចូរចងចាំថាពួកគាត់ជាក្មេងៗ ហើយលោកអ្នកជាមនុស្សចាស់ៗ។ ប្រាំឆ្នាំទៅមុខទៀត តើលោកអ្នកនឹងពិតជានៅខ្វាយខ្វល់អំពីបាយកំពប់មែនឬ?

៤) ចូរចូលទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់

ចូរទូលសូមព្រះជាម្ចាស់ឲ្យជួយលោកអ្នក។ ការបន្ទាបខ្លួននាំឲ្យមានភាពស្រស់ស្អាតក្នុងកាលៈទេសៈដ៏អាក្រក់អាក្រីដែលបានកើតឡើង។ ចូរទូលសូមឲ្យទ្រង់បំពេញលោកអ្នកដោយព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គ ដ្បិតព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គបង្កើតឲ្យមានផលផ្លែនៃសន្តិភាព ការអត់ធ្មត់ ចិត្តសប្បុរស សុភាពរាបសា និងការចេះគ្រប់គ្រងចិត្ត។

៥) ចូរសើចជាមួយគ្នា

ក្នុងពេលវេលាដ៏ត្រឹមត្រូវ ចូរប្រើប្រាស់សំណើច និងការសើចដែលគួរឲ្យរីករាយចេញពីទស្សនៈរបស់អ្នកផ្សេង។

៦) ចូរក្រេបជញ្ជក់ព្រះគម្ពីរ

«ដូច្នេះ បងប្អូនស្ងួនភ្ងាអើយ ចូរឲ្យគ្រប់គ្នាបានឆាប់នឹងស្ដាប់ ក្រនឹងនិយាយ ហើយយឺតនឹងខឹងដែរ ដ្បិតកំហឹងរបស់មនុស្ស មិនដែលសម្រេចតាមសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះទេ» (យ៉ាកុប ១:១៩-២០)។

«អ្នកណាដែលយឺតនឹងខឹង នោះវិសេសជាងអ្នកដែលមានកម្លាំងខ្លាំង ហើយអ្នកណាដែលឈ្នះចិត្តខ្លួន ក៏វិសេសជាងអ្នកដែលឈ្នះយកបានទីក្រុងទៅទៀត» (សុភាសិត ១៦:៣២)។

«ពួកល្ងីល្ងើ សម្ដែងចេញអស់ទាំងកំហឹងរបស់ខ្លួន តែមនុស្សមានប្រាជ្ញាគេទប់ចិត្ត ហើយរំងាប់ចេញវិញ» (សុភាសិត ២៩:១១)។

«តែប្រាជ្ញាដែលមកពីស្ថានលើនោះមុនដំបូងហៅថាបរិសុទ្ធ រួចមកមានមេត្រីចិត្ត សេចក្ដីសំឡូត ចិត្តទន់ក៏ពេញដោយសេចក្ដីមេត្តាករុណា នឹងផលល្អ ឥតរើសមុខ ហើយឥតពុតមាយាផង រីឯផលនៃសេចក្ដីសុចរិត នោះបានព្រោះចុះដោយសេចក្ដីមេត្រី សម្រាប់ពួកអ្នកដែលរកសេចក្ដីមេត្រីនោះឯង» (យ៉ាកុប ៣:១៧-១៨)។

៧) ចូរអរព្រះគុណ

ការចេះថ្លែងអំណរគុណ និងការនៅមានកំហឹងស្របពេលតែមួយមិនអាចទៅរួចបានទេ។ ចូរអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ទាក់ទងនឹងឱកាសនេះដែលនាំឲ្យលោកអ្នកឆ្ពោះទៅមុខថែមទៀតទាក់ទងនឹងការញែកជាបរិសុទ្ធ។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Sam Crabtree

បកប្រែដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា

កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង និងលោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ

ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.crossway.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

២ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៧៦

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម

ចុះប្រសិនបើខ្ញុំមិនបានធ្វើការឲ្យគ្រប់ម៉ោងតាមដែលខ្ញុំគួរធ្វើ?

២១៦៣

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២ កញ្ញា ២០២៥

ចុះប្រសិនបើខ្ញុំមិនបានធ្វើការឲ្យគ្រប់ម៉ោងតាមដែលខ្ញុំគួរធ្វើ?

គណនេយ្យករសាជីវកម្ម អ្នកគ្រប់គ្រងសិទ្ធផ្តាច់មុខ ឬនាយកប្រតិបត្តិទីផ្សារប្រហែលជាត្រូវធ្វើការយ៉ាងម៉ត់ចត់ជាមួយម៉ោងការងារដោយសារមានមនុស្សជាច្រើនកំពុងមើលខុសត្រូវលើគាត់...ក្នុងនាមជាគ្រីស្ទបរិស័ទ នៅពេលដែលនិយាយអំពីការយល់ខុសត្រូវ វាមិនមែនជាសំណួរអំពីអ្វីដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឬក៏អត់នោះទេ ប៉ុន្តែគឺអំពីអ្វីតាមព្រះគម្ពីរវិញ។

អានបន្ថែម

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

១១៣៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១២ ឧសភា ២០២៥

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ដើម្បីឲ្យឃើញអំពីសិរីល្អនៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលមានព្រះជន្មរស់ ដែលមានការឆ្លុះបញ្ចាំងលើព្រះភក្ត្ររបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។

អានបន្ថែម