ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ដើម្បីឲ្យឃើញអំពីសិរីល្អនៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលមានព្រះជន្មរស់ ដែលមានការឆ្លុះបញ្ចាំងលើព្រះភក្ត្ររបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។

១២ ឧសភា ២០២៥អានរយៈពេល ១៩ នាទី

មើល១៤២ដង

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

ខ្ញុំស្រឡាញ់ព្រះគម្ពីរ ហើយខ្ញុំក៏ញាប់ញ័រដោយសារព្រះគម្ពីរដែរ។ នេះគឺជាការពិត ជាពិសេសនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ។ កណ្ឌគម្ពីរនេះវែង ស្មុគស្មាញ តែក៏មានសារៈសំខាន់ខ្លាំងបំផុតសម្រាប់ការយល់ដឹងអំពីព្រះរាជ្យសារនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។ ដោយសារយើងពិបាកយល់ និងអនុវត្តកណ្ឌគម្ពីរនេះ នោះយើងក៏មិនសូវអានវា។ ដូច្នេះ តើយើងអាចយល់កណ្ឌគម្ពីរនេះតិចតួច ហើយអធិប្បាយដោយរបៀបណា?

ខ្ញុំជឿថា លោកអ្នកក៏ធ្លាប់មានបទពិសោធន៍ដូចខ្ញុំដែរគឺថា រាល់ពេលដែលលោកអ្នកបានចំណាយពេលដើម្បីស្វែងយល់ និងបង្ហាត់បង្រៀនកណ្ឌគម្ពីរណាមួយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ នោះព្រះជាម្ចាស់មិនដែលខកខាននឹងផ្តល់រង្វាន់ដល់ការខិតខំរបស់លោកអ្នកឡើយ។ ទ្រង់មិនដែលសន្យាផ្តល់នូវមេរៀនអធិប្បាយដ៏ល្អឥតខ្ចោះដល់យើងដោយងាយៗនោះទេ ប៉ុន្តែទ្រង់ពិតជាធានាដល់យើងថា ព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់មិនដែលឥតកើតផលនោះឡើយ (អេសាយ ៤០:៨; ៥៥:១០–១១)។ ព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់មានពេញដោយអំណាច ដែលជួយសង្គ្រោះ ជាព្រះបន្ទូលនៃ «ការសម្រាលទុក្ខ»៖ ពោលគឺដំណឹងល្អ។

ប្រសិនបើលោកអ្នកមិនសិក្សាកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ដោយរវល់បង្អែបង្អង់ដោយនិយាយថា «ខ្ញុំនឹងសិក្សាវានៅថ្ងៃណាមួយ» ខ្ញុំសង្ឃឹមថា សេចក្តីសន្យារបស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់។ នេះជាហេតុផល៤យ៉ាងដែលខ្ញុំផ្តល់ជូនខាងក្រោមនេះ ដើម្បីលើកទឹកចិត្តលោកអ្នកឲ្យគិតឡើងវិញ។

លើសពីហេតុផលនេះ ឬហេតុផលនោះ ព្រះរាជ្យសារនៃកណ្ឌគម្ពីរអេសាយផ្ទាល់គួរតែបញ្ឆេះចិត្តលោកអ្នកឲ្យអធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរនេះរួចស្រេចទៅហើយ។ ទាំងនេះគឺជាការព្យាយាមដែលអាចធ្វើទៅបានរបស់ខ្ញុំដើម្បីសង្ខេបកណ្ឌគម្ពីរនេះ៖ ដោយសាររាស្ដ្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់បាន «បោះបង់ចោលទ្រង់» (អេសាយ ១:៤) ដើម្បីថ្វាយបង្គំព្រះក្លែងក្លាយ នោះពួកគេ «បានក្លាយទៅជាគ្មានជីវិតខាងឯវិញ្ញាណ ដូចជារូបព្រះរបស់ពួកគេដែរ»¹ ដូច្នេះ ពួកគេត្រូវប្រឈមមុខទៅនឹងការមកដល់នៃ «ថ្ងៃ» ជំនុំជម្រះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពោលគឺ ការនិរទេសទៅកាន់ប្រទេសបាប៊ីឡូន។ បន្ទាប់ពីការនិរទេស ភាពរឹងប៉ឹងខាងឯវិញ្ញាណរបស់ពួកគេនៅតែបន្ត តែព្រះជាម្ចាស់មិនបានបោះបង់ចោលអ៊‌ីស្រាអែល ឬសាសន៍នានាសោះឡើយ។ ទ្រង់បានផ្តល់នូវសេចក្តីសង្ឃឹមអំពីថ្ងៃនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះដែលជាការនិរទេសថ្មីមួយដែលនឹងដឹកនាំដោយស្ដេចដែលបម្រើតាមសេចក្តីសន្យា ដែលទ្រង់នឹងសង្គ្រោះយើងតាមរយៈការប្រគល់ព្រលឹងរបស់ទ្រង់ចេញរហូតដល់សុគត និងទទួលរងអំពើបាបនៃរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ទាំងអស់ (អេសាយ ៥៣:១២)។

ឬក៏សង្ខេបឲ្យខ្លីជាងនេះបានថា៖ ថ្ងៃនៃការជំនុំជម្រះ និងសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ព្រះអម្ចាស់នឹងមកដល់ ហើយនៅពេលដែលថ្ងៃនោះមកដល់ នោះសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់នឹងត្រូវបានបើកសម្ដែងតាមរយៈស្ដេចដែលបម្រើដែលបានចាក់ប្រេងតាំងរបស់ទ្រង់ជាមិនខាន។

១. អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ពីព្រោះកណ្ឌគម្ពីរនេះគឺជាស្ពានចំលងរវាងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ និងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី។

ហេតុផលមួយក្នុងចំណោមហេតុផលនានាដែលកណ្ឌគម្ពីរអេសាយល្បីថាពិបាក គឺដោយសារតែមានទិដ្ឋភាពផ្សេងៗគ្នានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរនេះ។ ចាប់ពីជំពូក១ដល់ជំពូក៣៩ បានផ្តល់នូវទិដ្ឋភាពមុនការនិរទេស ដោយព្រមានអំពីការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលនឹងមកដល់លើជនជាតិយូដា សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែល និងសាសន៍នានាដែលនៅជុំវិញនោះ។ ចាប់ពីជំពូក៤០ដល់ជំពូក៦៦ ត្រូវបានសរសេរឡើង² ហាក់ដូចជាការនិរទេសបានកើតឡើងរួចហើយក៏ដោយ។ ទាំងពីរទិដ្ឋភាពនេះ យើងឃើញថា ការដាក់ទោសនៃការនិរទេសមិនបានផ្លាស់ប្ដូរចិត្តដ៏រឹងរូសនៃរាស្ដ្ររបស់ទ្រង់សោះឡើយ តែទោះបីជាអញ្ចឹងក៏ដោយ ក៏សេចក្តីសង្ឃឹមនៃដំណឹងល្អ «ការកម្សាន្តទុក្ខ» (អេសាយ ៤០:១) នៅតែមានក្នុងការស្ដារឡើងវិញរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលបានសន្យាដដែល។

រចនាសម្ព័ន្ធនៃការនិពន្ធពិសេសនេះមានភាពប្រទាក់គ្នាមិនមែនដាច់ៗពីគ្នាជាផ្នែកៗនោះទេ។ កណ្ឌគម្ពីរអេសាយប្រាប់រឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់អ៊‌ីស្រាអែលដែលមានតាំងពីដើមរហូតដល់ចប់ពេញដោយអំណាច ដោយប្រាប់យើងអំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងខណៈពេលដែលការបើកសម្ដែងអំពីការដាក់ទោសដ៏មានអំណាចរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប្រឆាំងនឹងអស់អ្នកដែលប្រឆាំងនឹងទ្រង់។

ស្របពេលជាមួយគ្នានេះដែរ កណ្ឌគម្ពីរអេសាយក៏បានរៀបចំជាស្រេចសម្រាប់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី។ សាសន៍អ៊ីស្រាអែលនៅសម័យព្រះយេស៊ូវ មានចរិតលក្ខណៈភាគច្រើនដូចទៅនឹងជនជាតិអ៊ីស្រាអែលក្រោយការនិរទេសដោយមានចិត្តស្ពឹកដែលបានលើកដៃប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការជ្រើសរើសលោក ស៊ីរូស។ កណ្ឌដំណឹងល្អក៏បង្ហាញអំពីព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះយេស៊ូវថា ជាដំណោះស្រាយដ៏មានសិរីល្អចំពោះរឿងរ៉ាវដែលចាប់ផ្ដើមនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរអេសាយជំពូក៤០ផងដែរ។ ដូចដែលលោក រិគី វ៉ាត់ស៍ (Rikki Watts) លើកឡើងអំពីភាពមើលមិនឃើញ និងការស្តាប់មិនឮម្តងហើយម្តងទៀតនៃរាស្ដ្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលនាំទៅរកការពន្យារពេលនៃ «ផែនការនៃការនិរទេសថ្មី» របស់ព្រះជាម្ចាស់រហូតដល់ការមកដល់នៃ [អ្នកបម្រើថ្មី ស្មោះត្រង់ និងរងទុក្ខ «សាសន៍អ៊ីស្រាអែល» ដែលនឹងរំដោះ យ៉ាកុប-អ៊ីស្រាអែល ហើយសម្រេចផែនការរបស់ព្រះយេហូវ៉ាសម្រាប់ប្រជាជាតិនានា]។ អញ្ចឹង³ នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ការនិរទេសត្រូវបានបញ្ចប់ ហើយនៅទីបំផុតការនិរទេសថ្មីត្រូវបានកើតឡើង។

កណ្ឌគម្ពីរអេសាយ គឺជាចំណុចបង្វែរដ៏សំខាន់មួយដែលចង្អុលបង្ហាញអំពីដំណើររឿងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។ កណ្ឌគម្ពីរនេះផ្តល់នូវការមើលឃើញកាន់តែច្បាស់អំពីរបៀបដែលព្រះជាម្ចាស់នឹងដោះស្រាយចម្ងល់នៃកណ្ឌគម្ពីរ និក្ខមនំ ៣៤:៦–៧ ។ តាមរយៈការសុគតរបស់អ្នកបម្រើដែលរងទុក្ខម្នាក់នេះ នោះព្រះជាម្ចាស់នឹងបំពេញនូវសេចក្តីយុត្តិធម៌ ថែមទាំងបង្ហាញសេចក្តីមេត្តាករុណាដ៏បរិបូរដោយអត់ទោសចំពោះអំពើបាបរបស់រាស្ដ្រទ្រង់។ តាមរយៈអ្នកបម្រើម្នាក់នេះ មិនត្រឹមតែជា «សេចក្តីសញ្ញាដល់បណ្តាជន [រាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់]» ប៉ុណ្ណោះនោះទេ អ្នកបម្រើម្នាក់នោះក៏ជា «ពន្លឺភ្លឺដល់អស់ទាំងសាសន៍» (អេសាយ ៤២:៦) ហើយព្រះបានបំពេញសម្រេចសេចក្តីសន្យាជាមួយលោក អ័ប្រាហាំ ផងដែរ។ គ្រប់ទាំងគ្រួនៅលើផែនដីនឹងបានពរតាមរយៈសេចក្ដីជំនឿជឿលើស្ដេចដែលបម្រើនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរអេសាយនេះ។

កណ្ឌគម្ពីរអេសាយផ្តល់នូវទំនាក់ទំនងយ៉ាងសំខាន់មួយរវាងរឿងរ៉ាវរបស់អ៊‌ីស្រាអែល និងការបើកសម្ដែងរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះគ្រីស្ទ។

២. អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយសម្រាប់ជាការលើកទឹកចិត្តក្នុងការផ្សាយដំណឹងល្អ។

ក្នុងនាមជាអ្នកអធិប្បាយ យើងទាំងអស់គ្នាអរព្រះគុណដល់ព្រះជាម្ចាស់ដែលយើងមិនមែនជាហោរា អេសាយ ដែលត្រូវបានហៅឲ្យទៅ ហើយប្រាប់ដល់ជនជាតិដែល «ស្តាប់ តែឥតយល់ ហើយមើលផង តែឥតដឹងឡើយ» (អេសាយ ៦:៨-៩)។

តែទោះបីជាអញ្ចឹងក៏ដោយ ក៏យើងត្រូវតែចងចាំដែរថា ព្រះអម្ចាស់របស់យើងក៏ប្រើពាក្យដូចគ្នានេះ ដើម្បីពិពណ៌នាអំពីព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ដែរ (ម៉ាថាយ ១៣:១៤, ១៥; ម៉ាកុស ៤:១២; លូកា ៨:១០)។ ពាក្យទាំងនោះក៏ត្រូវបានសាវ័ក ប៉ុល លើកឡើងនៅក្នុងការអធិប្បាយរបស់គាត់នៅពេលដែលគាត់ជាប់ឃុំនៅក្នុងផ្ទះនៅទីក្រុងរ៉ូមដូចគ្នាផងដែរ (កិច្ចការ ២៨:២៦, ២៧)។

ដោយព្រះគុណរបស់ព្រះ ទីកន្លែងរបស់យើងនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការប្រោសលោះគឺមិនដូចទៅនឹងតួនាទីរបស់ហោរា អេសាយ ហើយកាន់តែមិនដូចទៅនឹងតួនាទីរបស់ព្រះគ្រីស្ទទៅទៀត ប៉ុន្តែអ្វីដែលដូចគ្នាគឺយើងប្រឈមមុខទៅនឹងការមើលមិនឃើញ និងការស្តាប់មិនឮខាងឯវិញ្ញាណ។ ហោរា អេសាយ បានប្រកាសដោយស្មោះត្រង់ទាំងការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប្រឆាំងនឹងការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ និងសេចក្តីសង្ឃឹមដែលនឹងមកដល់ ដោយជឿជាក់ថា ព្រះបន្ទូលដែលចេញពីព្រះឱស្ឋទ្រង់ទៅ «ក៏មិនដែលវិលមកឯទ្រង់វិញ ដោយឥតកើតផលយ៉ាងដូច្នោះដែរ» (អេសាយ ៥៥:១១)។ តើយើងគួរមានទំនុកចិត្ត និងស្មោះត្រង់យ៉ាងណាទៅ ដែលយើងបានស្គាល់ព្រះគ្រីស្ទដែលបានជាប់ឆ្កាង រស់ឡើងវិញ និងបានតម្កើងឡើងនោះ។ ដូច្នេះ ចូរផ្សាយដំណឹងល្អដល់មនុស្សមានបាបដែលមើលមិនឃើញ និងស្តាប់មិនឮចុះ។

៣.អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ដើម្បីលាតត្រដាងអំពីភាពឥតប្រយោជន៍នៃការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ។

កណ្ឌគម្ពីរអេសាយបាននិយាយច្រើនទាក់ទងទៅនឹងការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ។ កណ្ឌគម្ពីរអេសាយបានបង្ហាញចំៗក្នុងរបៀបដែលរូបព្រះក្លែងក្លាយនឹងសម្លាប់យើង។ ការថ្វាយបង្គំរូបព្រះដែលមើលមិនឃើញ ស្តាប់មិនឮ និងនិយាយមិនបាន នឹងធ្វើឲ្យយើងខ្វាក់ ថ្លង់ និងគដូចគ្នា។ សូម្បីតែគោក៏ស្គាល់ម្ចាស់វាដែរ ប៉ុន្តែដោយសារតែការបោះបង់ចោលពេញដោយអំពើបាបរបស់ពួកគេពីព្រះជាម្ចាស់ «អ៊‌ីស្រា‌អែលមិនស្គាល់ [ព្រះជាម្ចាស់] សោះ» (អេសាយ ១:៣) ព្រះជាម្ចាស់គឺជាព្រះដែលមានព្រះជន្មរស់នៅ ហើយជាព្រះអាទិករដ៏ពិតដែលថ្លែងប្រាប់ និងជួយសង្គ្រោះ (អេសាយ ៤២:៥, ៩) ចំណែកឯរូបព្រះវិញ ធ្វើឡើងពីដុំឈើដោយស្នាដៃមនុស្ស ហើយត្រូវយកតាមខ្លួនពីកន្លែងមួយទៅកន្លែងមួយ (អេសាយ ៤៥:២០)។ រូបព្រះទាំងនោះគ្មានអ្វីទេ ហើយមិនអាចជួយសង្គ្រោះបានដែរ (អេសាយ ៤៤:៩-១១; ៤៥:២០)។ អស់អ្នកណាដែលថ្វាយបង្គំវា នោះគឺជាទង្វើឥតប្រយោជន៍។

យើងគួរតែឮការវាយប្រហារដែលត្រូវតយុទ្ធដ៏ស៊ីជម្រៅនៃកណ្ឌគម្ពីរអេសាយទាក់ទងទៅនឹងការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ ពីព្រោះយើងទាំងអស់គ្នាកំពុងស្ថិតនៅក្នុងសង្គ្រាមដែលត្រូវតយុទ្ធប្រឆាំងនឹងរូបព្រះផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង។ សម្រាប់យើងគឺងាយស្រួលឲ្យដឹងទេថា រូបសំណាក់នៃវប្បធម៌បុរាណគឺគ្មានជីវិត ប៉ុន្តែយើងត្រូវបានបញ្ឆោតយ៉ាងងាយនៅពេលដែលវាមកក្នុងរបៀបសន្យាសហសម័យនៃអំណាច ទ្រព្យសម្បត្តិ ភាពរីករាយ និងសុវត្ថិភាព។ យើងអំពាវនាវរកព្រះក្លែងក្លាយទាំងនោះ ប៉ុន្តែព្រះទាំងនោះគង់តែមិនចេះតបឡើយ ឬជួយសង្គ្រោះឲ្យរួចបានដែរ (អេសាយ ៤៦:៧)។

ហេតុផលនេះហើយដែលនាំយើងទៅរកហេតុផលចុងក្រោយដែលយើងគួរតែអធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ។

៤. អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ដើម្បីឲ្យឃើញពីសិរីល្អរបស់ព្រះដែលមានព្រះជន្មគង់នៅ។

នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរអេសាយជំពូក៦ យើងអានអំពីជំនួបដ៏អស្ចារ្យជាមួយព្រះអម្ចាស់ដែលត្រូវបានតម្កើងឡើងភាពបរិសុទ្ធ ដែលពេលនោះហោរា អេសាយ បានយល់អំពីអំពើបាបរបស់គាត់ ហើយក៏បានខូចចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ថែមទាំងបានបន្សុទ្ធ និងអត់ទោស នៅពេលដែលរងើកភ្លើងយកពីអាសនៈមកប៉ះបបូរមាត់របស់គាត់។ នេះហើយគឺជាសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលបើកសម្ដែងនោះពោលគឺ បរិសុទ្ធ តម្កើងឡើង គួរឲ្យស្ញប់ស្ញែង—ថែមទាំងមិនដាក់ទោស លោះបាប និងអត់ទោស។

ពេញមួយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ យើងឃើញសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលកណ្ឌគម្ពីរនេះបានបើកសម្ដែងក្នុងអធិបតេយ្យភាពរបស់ព្រះអង្គ និងព្រះប្រាជ្ញាញាណរបស់ទ្រង់ក្នុងនាមជាព្រះអាទិករ និងជាចៅក្រម។ យើងឃើញទ្រង់ថា ជាព្រះនៃសេចក្តីអំណរ និងជាពន្លឺដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច។ យើងមើលឃើញទ្រង់ថា ជាព្រះដែលមានព្រះជន្មគង់នៅដែលទ្រង់ថ្លែងប្រាប់ និងជួយសង្គ្រោះ។

ប៉ុន្តែ ខណៈពេលដែលកណ្ឌគម្ពីរអេសាយនាំយើងទៅជួបដោយផ្ទាល់ជាមួយនឹងសិរីល្អនៃព្រះអម្ចាស់ដ៏ខ្ពស់ នោះយើងឃើញថា វាមានភាពផ្ទុយគ្នា។ សិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ត្រូវបានបើកសម្ដែង...តាមរយៈស្ដេចក្នុងភាពជាមនុស្ស។ ស្ដេចអង្គនេះដែលប្រសូតពីនាងព្រហ្មចារី (អេសាយ ៧:១៤) គឺជាស្ដេចនៃតំណវង្សដាវីឌដែលទ្រង់ដាក់វិញ្ញាណទ្រង់ឲ្យសណ្ឋិតលើផង (អេសាយ ៩:១-៧; ១១:១-១១) និងជាអ្នកបម្រើដែលព្រះជាម្ចាស់ដាក់វិញ្ញាណទ្រង់ឲ្យសណ្ឋិតលើផង (អេសាយ ៤២:១)។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ទ្រង់មិនគ្រាន់តែជាស្ដេចក្នុងភាពជាមនុស្សតែប៉ុណ្ណោះទេ។ គេហៅទ្រង់ថា អេម៉ាញូអែល (អេសាយ ៧:១៤) ហើយគ្រប់ទាំងព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់នឹងត្រូវប្រគល់ឲ្យទ្រង់ (អេសាយ ៩:៦)។ កណ្ឌគម្ពីរអេសាយជំពូក៤២ ប្រាប់យើងថា អ្នកបម្រើដ៏ស្លូតបូត និងសុចរិតអង្គនេះនឹងមានចំណែកក្នុង ឬក៏ទទួលបានសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

អត្ថបទខ្លីនៃកណ្ឌគម្ពីរអេសាយជំពូក៤២ គឺសំខាន់ណាស់។ ព្រះអម្ចាស់សម្ដែងអង្គទ្រង់ថា ជាព្រះអាទិករដ៏មានពេញដោយអធិបតេយ្យភាព ប៉ុន្តែស្រាប់តែបែរជាត្រឡប់មកពណ៌នាអំពីអ្នកបម្រើ និងកិច្ចការរបស់អ្នកបម្រើនោះទៅវិញ។ បើទោះបីជាមនុស្សខ្វាក់ដោយសារតែការថ្វាយបង្គំរូបព្រះដ៏ទុច្ចរិតរបស់ខ្លួន ហើយជាប់ឃុំក៏ដោយ ក៏ព្រះអង្គដែលជាអ្នកបម្រើនោះនឹងធ្វើឲ្យភ្នែកមនុស្សខ្វាក់ទាំងនោះបានភ្លឺឡើង និងនាំពួកដែលត្រូវចាប់ចងចេញពីគុកដែរ (អេសាយ ៤២:៧)។ នេះហើយគឺជាសិរីល្អរបស់ព្រះ។ សិរីល្អរបស់ព្រះអង្គត្រូវបានមើលឃើញតាមរយៈការសង្គ្រោះរបស់ទ្រង់។

បន្ទាប់មកទៀត កណ្ឌគម្ពីរអេសាយពន្យល់យ៉ាងច្បាស់អំពីរបៀបដែលអ្នកបម្រើសម្រេចបានកិច្ចការនេះ៖ដោយប្រគល់ព្រះជន្មទ្រង់ឲ្យត្រូវ «រងរបួសដោយព្រោះអំពើរំលងរបស់យើង...ត្រូវវាយជាំដោយព្រោះអំពើទុច្ចរិតរបស់យើង» (អេសាយ ៥៣:៥)។ ការជានារបស់យើងជាមួយព្រះជាម្ចាស់ និងការអត់ទោសកើតឡើងតាមរយៈយញ្ញបូជារបស់អ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់នេះឯង។ យើងឃើញសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរបៀបដែលហោរា អេសាយ បានជួបប្រទះដូចគ្នា៖ គឺដោយពិនិត្យមើលពីភាពស្មោកគ្រោករបស់យើង ហើយទុកចិត្តលើកិច្ចការដង្វាយធួនរបស់អ្នកបម្រើ ដើម្បីដកយកពិរុទ្ធភាពរបស់យើងចេញ។ នេះហើយគឺជាការសម្រាលទុក្ខដ៏នៅអស់កល្បដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានដល់យើងរាល់គ្នាដែលមានចែងក្នុងកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ។

សូមអធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ដើម្បីឲ្យឃើញអំពីសិរីល្អនៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលមានព្រះជន្មរស់ ដែលមានការឆ្លុះបញ្ចាំងលើព្រះភក្ត្ររបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។

ឯកសារយោង

John Oswalt’s two-volume commentary, The Book of Isaiah
The Holy One of Israel: Studies in the Book of Isaiah (Eugene, OR: Cascade. 2014).
Barry Webb’s, The Message of Isaiah (Downers Grove, IL: InterVarsity Press, 1996), in The Bible Speaks Today series.
លើសពីនេះ ឯកសារដែលជួយខ្ញុំបំផុត ដើម្បីឲ្យយល់អំពីកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ គឺជាអត្ថបទបកស្រាយខាងក្រោមនេះ៖
G. K. Beale, “Isaiah VI 9-13: A Retributive Taunt Against Idolatry,” in Vetus Testamentum, XLI 3 (1991), pp. 257–278.
We Become What We Worship (IVP Academic. 2008).
Rikki E. Watts, “Consolation or Confrontation? Isaiah 40–55 and the Delay of the New Exodus,” in Tyndale Bulletin, 41.1 May 1990, pp. 32–59.
A. Motyer, “Context and Content in the Interpretation of Isaiah 7:14” Tyndale Bulletin 21 (1970) 118–25.

End Notes

1 លោក G. K. Beale, “Isaiah VI 9–13: A Retributive Taunt Against Idolatry,” in Vetus Testamentum, XLI 3 (ឆ្នាំ១៩៩១), ទំព័រ២៧២។

2 តាមរយៈការពណ៌នាអំពីគម្រោងកណ្ឌគម្ពីរបែបនេះ ខ្ញុំមិនមែនអះអាងថាមានអ្នកនិពន្ធច្រើននាក់នោះទេ។ ការវែកញែកអំពីអ្នកនិពន្ធរបស់លោក Barry Webb អាចផ្ដល់ជាជំនួយបែបត្រួសៗ។ សូមមើលការនិពន្ធរបស់លោក Barry Webb, The Message of Isaiah: On Eagles’ Wings, (Downers Grove, IL: InterVarsity Press, ឆ្នាំ១៩៩៦), ទំព័រ៣៣-៣៧។

3 លោក Rikki E. Watts, “Consolation or Confrontation? Isaiah 40–55 and the Delay of the New Exodus,” in Tyndale Bulletin, 41.1 ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៩០, ទំព័រ៣១។

និពន្ធដោយ៖ Kyle Newcomer
បកប្រែដោយ៖ លោក ថៃ វណ្ណៈ
ជំនួយការបកប្រែ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ស៊ូ ទិត្យ, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា,
លោក ហុង សម្ភស, លោក ឡង់ គីមឡុង និងលោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី 9marks.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សារៈសំខាន់នៃការអធិប្បាយតាមសេចក្តីបង្រៀនត្រឹមត្រូវ

១៦៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៧ តុលា ២០២៥

សារៈសំខាន់នៃការអធិប្បាយតាមសេចក្តីបង្រៀនត្រឹមត្រូវ

នៅទីបំផុត ដោយសារកណ្ឌនៃព្រះគម្ពីរត្រូវបានកាត់ស្រាយ ហើយគោលលទ្ធិដ៏មានសិរីល្អដែលមាននៅក្នុងបទគម្ពីរត្រូវបានបង្ហាញឲ្យឃើញជាសាធារណៈ នោះការសម្រេចចិត្តមួយនឹងកើតឡើងដោយជៀសមិនរួច

អានបន្ថែម

ចុះប្រសិនបើខ្ញុំមិនបានធ្វើការឲ្យគ្រប់ម៉ោងតាមដែលខ្ញុំគួរធ្វើ?

២១៦៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២ កញ្ញា ២០២៥

ចុះប្រសិនបើខ្ញុំមិនបានធ្វើការឲ្យគ្រប់ម៉ោងតាមដែលខ្ញុំគួរធ្វើ?

គណនេយ្យករសាជីវកម្ម អ្នកគ្រប់គ្រងសិទ្ធផ្តាច់មុខ ឬនាយកប្រតិបត្តិទីផ្សារប្រហែលជាត្រូវធ្វើការយ៉ាងម៉ត់ចត់ជាមួយម៉ោងការងារដោយសារមានមនុស្សជាច្រើនកំពុងមើលខុសត្រូវលើគាត់...ក្នុងនាមជាគ្រីស្ទបរិស័ទ នៅពេលដែលនិយាយអំពីការយល់ខុសត្រូវ វាមិនមែនជាសំណួរអំពីអ្វីដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឬក៏អត់នោះទេ ប៉ុន្តែគឺអំពីអ្វីតាមព្រះគម្ពីរវិញ។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

៣

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៤ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី២៥៖ រហស្សនាម «រុយនៃទីក្រុងហ្វ្រីដបឺក»

កាលពីប្រាំរយឆ្នាំមុន សកម្មភាពដ៏ក្លាហានរបស់លោក ម៉ធិន លូសើរ បានបង្កើតឲ្យមានចលនាកំណែទម្រង់ខាងឯជំនឿ…

អានបន្ថែម

៤

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី២៤៖ ស្នាមទឹកខ្មៅ

អានបន្ថែម

៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២២ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី២៣៖ បញ្ញវន្តនៃទីក្រុងហ្សឺណែវ

អានបន្ថែម

៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២១ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី២២៖ អ្នកការពារដ៏ឆ្នើមរបស់ក្រុមជំនុំនៅស្កុតឡែន

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

១២ ឧសភា ២០២៥អានរយៈពេល ១៩ នាទី

មើល១៤២ដង

១. អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ពីព្រោះកណ្ឌគម្ពីរនេះគឺជាស្ពានចំលងរវាងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ និងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី។

២. អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយសម្រាប់ជាការលើកទឹកចិត្តក្នុងការផ្សាយដំណឹងល្អ។

៣.អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ដើម្បីលាតត្រដាងអំពីភាពឥតប្រយោជន៍នៃការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ។

៤. អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ដើម្បីឲ្យឃើញពីសិរីល្អរបស់ព្រះដែលមានព្រះជន្មគង់នៅ។

ឯកសារយោង

John Oswalt’s two-volume commentary, The Book of Isaiah
The Holy One of Israel: Studies in the Book of Isaiah (Eugene, OR: Cascade. 2014).
Barry Webb’s, The Message of Isaiah (Downers Grove, IL: InterVarsity Press, 1996), in The Bible Speaks Today series.
លើសពីនេះ ឯកសារដែលជួយខ្ញុំបំផុត ដើម្បីឲ្យយល់អំពីកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ គឺជាអត្ថបទបកស្រាយខាងក្រោមនេះ៖
G. K. Beale, “Isaiah VI 9-13: A Retributive Taunt Against Idolatry,” in Vetus Testamentum, XLI 3 (1991), pp. 257–278.
We Become What We Worship (IVP Academic. 2008).
Rikki E. Watts, “Consolation or Confrontation? Isaiah 40–55 and the Delay of the New Exodus,” in Tyndale Bulletin, 41.1 May 1990, pp. 32–59.
A. Motyer, “Context and Content in the Interpretation of Isaiah 7:14” Tyndale Bulletin 21 (1970) 118–25.