សំណួរ១ដែលត្រូវសួរមុនយើងផ្ញើសារ

សូមត្រឡប់ទៅមើលសារចាស់ៗរបស់លោកអ្នក ហើយវិនិច្ឆ័យខ្លួនឲ្យស្មោះត្រង់។ តើមានសារប៉ុន្មានដែលតាមពិតទៅលោកអ្នកគួរតែចំណាយពេលសន្ទនាជាមួយនឹងពួកគាត់ផ្ទាល់ៗ? ជាជាងការមើលទៅកាន់បុគ្គលដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតក្នុងរូបអង្គទ្រង់ឲ្យចំភ្នែក ហើយបើកមាត់យើង ភាពភ័យខ្លាចប្រាប់យើងថា វាល្អគ្រប់គ្រាន់ហើយបើយើងគ្រាន់តែមើលគ្រឿងអេឡិចត្រូនិកដែលមានរាងចតុកោណ ហើយសរសេរពីរបីតួអក្សរ ឬក៏ផ្ញើរូប sticker និង emoji។

២៦ វិច្ឆិកា ២០១៨អានរយៈពេល ១៤ នាទី

មើល១៦៨៧ដង

យើ

ងខ្ញុំស្អប់ការខលទូរស័ព្ទណាស់។ ពេលខ្លះយើងខ្ញុំត្រូវតែនិយាយមកកាន់ខ្លួនឯងឲ្យត្រៀមខ្លួនសិនមុនចុចខលទៅវិញ។ ជារឿយៗ ពេលទូរស័ព្ទនៅកន្លែងធ្វើការរបស់យើងខ្ញុំរោទ៍ យើងខ្ញុំតែងតែសង្ឃឹមថាវាជាលេខដែលយើងខ្ញុំមិនស្គាល់ ព្រោះបើដូច្នោះមែននោះយើងខ្ញុំនឹងឲ្យម៉ាស៊ីនទទួលវាជាសារសំឡេងវិញ។ បើយើងខ្ញុំមានជម្រើសរវាងការផ្ញើសារ ឬក៏ការខលតាមទូរស័ព្ទ នោះយើងខ្ញុំនឹងជ្រើសរើសការផ្ញើសារគ្រប់ពេលវេលា។ តើយើងខ្ញុំពិតមានបញ្ហាមែនឬ?

យើងខ្ញុំក៏ចាប់ផ្ដើមឃើញបាតុភូតដ៏ចម្លែកនេះកំពុងកើតឡើងនៅពេលយើងខ្ញុំជួបជាមួយនឹងអ្នកដទៃ ដើម្បីផ្ដល់ប្រឹក្សាដល់ពួកគេ។ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំស្ដាប់ការឈ្លោះប្រកែកគ្នារវាងដៃគូជីវិតពីរនាក់ ដែលធ្វើឲ្យសប្ដាហ៍មុនមានបរិយាកាសអាប់អួ ប្រមាណប្រាំទៅដប់នាទីក្នុងការពន្យល់របស់ពួកគេ យើងខ្ញុំត្រូវតែបញ្ឈប់រឿង ហើយសួរថា «ឈប់សិនៗ ការទាំងអស់នេះកើតឡើងតាមរយៈការផ្ញើសារមែនឬ?»។ តាមពិតទៅ យើងខ្ញុំមិនមែនតែម្នាក់ឯងទេក្នុងរឿងបែបនេះ។ រឿងបែបនេះកំពុងតែកើតឡើងក្នុងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ មិត្តភាព ទំនាក់ទំនងនៅកន្លែងធ្វើការ និងក្នុងក្រុមគ្រួសារគ្រប់ទីកន្លែង។ តើយើងខ្ញុំទាំងអស់គ្នាពិតមានបញ្ហាមែនឬ?

ក្នុងសៀវភៅនិយាយអំពីទូរស័ព្ទទំនើបនិពន្ធដោយលោកគ្រូ ថូនី រិនគី (Tony Reinke) គាត់បានលើកឡើងថា «[ទូរស័ព្ទរបស់យើង] គឺកំពុងតែផ្លាស់ប្ដូរយើង។ គ្មានការវែកញែកគ្នាទេអំពីចំណុចនេះ។» វាកំពុងតែផ្លាស់ប្ដូរយើង ហើយវាក៏កំពុងតែបើកសម្ដែងអំពីយើងផងដែរ។ របៀបនៃការដែលយើងផ្ញើសាររៀបរាប់ច្រើនណាស់អំពីយើង។

យើងផ្ញើសារដើម្បីគេចវេស

ជាធម្មតា យើងជាមនុស្សដែលមានការភ័យខ្លាច។ ចាប់តាំងពីពេលដែលមានរឿងកើតឡើងនៅក្នុងសួនច្បារអេដែនក្នុងកណ្ឌគម្ពីរលោកុប្បត្ដិជំពូក៣មក យើងតែងតែមានបំណងចិត្តក្នុងការពួនក្នុងគុម្ពព្រៃ ជាជាងបង្ហាញមុខនៅទីសាធារណៈ។ ជំនាន់នីមួយៗតែងតែបង្កើតប្រដាប់ប៉ឹងខ្លួន ដើម្បីការពារខ្លួនពីភាពអាម៉ាស់ និងកំហុសឆ្គង។ ចំពោះយើងមួយចំនួន យើងប្រើប្រាស់គ្រឿងអេឡិចត្រូនិកដែលមានរូបសញ្ញាផ្លែប៉ោមនៅពីសម្បកក្រោយ—ដែលនេះជាការដ៏គួរឲ្យអស់សំណើចមែន ព្រោះវារម្លឹកយើងអំពីការធ្លាក់ចុះក្នុងអំពើបាប។

សូមសាកអានសារនៃការសុំទោសនេះ៖ ខ្ញុំខុសហើយក្នុងការស្រែដាក់អ្នកនៅឯផ្ទះ។ ខ្ញុំពិតជាស្រឡាញ់អ្នកមែន។ ខ្ញុំសុំទោស។ ឬក៏ការលន់តួមួយនេះ៖ ខ្ញុំបានមើលនូវអ្វីដែលខ្ញុំមិនគួរមើលក្នុងទូរស័ព្ទខ្ញុំកាលពីអាទិត្យមុន។ សូមអធិស្ឋានឲ្យខ្ញុំ។ ជាការដ៏គួរឲ្យសោកស្ដាយណាស់! ការដែលយើងជ្រើសរើសផ្ញើសារក្នុងទំនាក់ទំនងរបស់យើង គឺមិនមែនមកពីប្រភេទនៃរាល់ការទាក់ទងគ្នាមានភាពស្មើគ្នានោះឡើយ។ យើងផ្ញើសារ ព្រោះយើងមានការភ័យខ្លាច។

តាមពិតទៅ ក្នុងជម្រៅចិត្តនៃមនុស្សជាច្រើនក្នុងចំណោមយើង គឺយើងកំពុងតែពួនក្រោយសុវត្ថិភាពនៃគ្រឿងអេឡិចត្រូនិកខ្លួន។ ការផ្ញើសារជួយឲ្យយើងពួនពីចំណុចជាច្រើន៖ ផលកម្មនៃកំហុសឆ្គងរបស់យើង ការមិនពេញចិត្តពីអ្នកដទៃ អារម្មណ៍មិនស្រួលនៃការឈ្លោះគ្នាដោយផ្ទាល់ៗជាមួយអ្នកដទៃ។ យើងទំនងជាមិនអាចទ្រាំទ្របានទាក់ទងនឹងការស្រមៃពីការបង្ហាញពីភាពឈឺចាប់ដែលអាចនឹងមើលមកយើងវិញ។ យើងចង់គេចចេញពីការឃើញទឹកភ្នែក។ យើងមិនចង់បកស្រាយនូវរាល់អ្វីៗ ហើយក៏មិនចង់ពន្យល់អំពីទង្វើនៃអំពើបាបរបស់យើង។ យើងខ្លាចពួកគេអាចនឹងខឹងយើង ហើយមិនចូលចិត្តនូវអ្វីដែលយើងចង់និយាយ។

ហេតុដូច្នេះហើយបានជាយើងផ្ញើសារ។

ក្នុងការប្រឹក្សា អ្នកខ្លះហៅការធ្វើបែបនោះថា ការឆ្លើយតបដោយគេចចេញពីដំណោះស្រាយ។ មានមនុស្សជាច្រើនមិនយល់ថា តើហេតុអ្វីបានជាយើងមានការតយុទ្ធក្នុងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ ហេតុអ្វីបានជាយើងបែកឆ្ងាយពីគ្នាក្នុងទំនាក់ទំនង ហើយហេតុអ្វីបានជាការឈ្លោះគ្នាហាក់បីដូចជាគ្មានការដោះស្រាយសោះ។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំផ្ញើសារ! មនុស្សយើងពិតជាចម្លែកមែនណ៎ះ! ពួកគេហាក់បីដូចជាអាចដឹងថានរណាម្នាក់កំពុងតែពួន។ គ្មានអ្វីអាចលើកឡើងថា «ខ្ញុំកំពុងតែពួនពីលោកអ្នកទេ» ដូចជាការផ្ញើសារ ខណៈពេលដែលតាមពិតទៅ យើងគួរតែទៅនិយាយគ្នាផ្ទាល់។

យើងផ្ញើសារដើម្បីគ្រប់គ្រង

ចំពោះមនុស្សមួយចំនួន ការផ្ញើសារគឺជាការរត់គេច ប៉ុន្តែចំពោះមនុស្សមួយចំនួនទៀតវិញ ការផ្ញើសារគឺជាការតយុទ្ធបាញ់គ្នា។ យើងផ្ញើសារពេលដែលយើងមិនពួន ប៉ុន្តែជាពេលដែលយើងកំពុងបាញ់វាយប្រហារ។ ការផ្ញើសារពាក់ព័ន្ធនឹងចិត្តសាស្ត្រ ជាទូទៅវាទាមទារឲ្យយើងមានការឆ្លើយឆ្លង។ ប្រសិនបើលោកអ្នកមានលក្ខណៈដូចជាយើងខ្ញុំ នោះលោកអ្នកដឹងហើយថា វាពិតជាមានការពិបាកណាស់ក្នុងការដាក់វិន័យលើខ្លួនឯងកុំឲ្យបើកសារមើល។ ហើយក៏រឹតតែមានការពិបាកណាស់ក្នុងការដាក់វិន័យលើខ្លួនឯងកុំឲ្យសារដែលយើងមិនអាចដោះស្រាយបានជ្រាបចូលទៅក្នុងគំនិតរបស់យើង ហើយធ្វើឲ្យយើងតក់ស្លុតពេញមួយថ្ងៃ។ លក្ខណៈដែលគួរឲ្យធុញទ្រាន់បែបនេះធ្វើឲ្យការផ្ញើសារក្លាយជាអាវុធដ៏សាហាវក្នុងការគ្រប់គ្រង និងប្រើប្រាស់អ្នកដទៃ។

តើហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនឆ្លើយឆ្លងនឹងខ្ញុំ?
ខ្ញុំដឹងហើយថា អ្នកនឹងគិតបែបនេះចំពោះខ្ញុំ។
មានអ្នកស្ដាប់អត់?
តើហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនអត់ទោសខ្ញុំ?

សារលោតពីមួយទៅមួយ ហើយយើងពិតជាបំបាក់អ្នកដទៃតាមរយៈការផ្ញើសារ ព្រោះវាទាមទារឲ្យមានការឆ្លើយឆ្លងភ្លាមៗ។ ដោយសារយើងមានភាពអាម៉ាស់ និងកំហុសឆ្គង ដូច្នេះហើយបានជាយើងជ្រើសរើសវាយប្រហារ ឬក៏ទាមទារការផ្សះផ្សា ឬក៏ការអត់ទោសភ្លាមៗ។ យើងព្យាយាមយកចិត្តដោយប្រើការលួងលោម ឬក៏ការអនុគ្រោះ។ មានក្រុមហ៊ុនទូរស័ព្ទទំនើបមួយនៅលោកខាងលិចបានផ្សព្វផ្សាយពីប្រភេទទូរស័ព្ទរបស់ពួកគាត់ដោយបើកបង្ហាញពីជីវិតរបស់មនុស្សស្រីម្នាក់ដែលបានផ្ញើសារ «អូនស្រឡាញ់បង» ជាលើកដំបូងទៅកាន់សង្សាររបស់គាត់ ហើយគាត់បានចាំដោយរំពឹងចង់ឃើញសង្សាររបស់គាត់ឆ្លើយតបមកវិញ។ ប្រព័ន្ធផ្ញើសារមិនអាចបង្ហាញអារម្មណ៍ ការឈឺចាប់ សំណួរដេញដោល ឬក៏ការសញ្ជឹងគិតបែបស្ងៀមស្ងាត់បានឡើយ។ វាទាមទារការឆ្លើយតប។ ឥឡូវៗ។

មនុស្សមួយចំនួនបានប្រើប្រាស់ការផ្ញើសារ ដើម្បីឃ្លេដៃមកក្រោយតាមរយៈគ្រឿងអេឡិចត្រូនិក។ ខ្ទង់រសៀលបន្តិច លោកអ្នកផ្ញើសារដូចនេះ៖ «ភ្លេចប្រាប់អ្នក។ ទៅកន្លែងហាត់ប្រាណ។ មិនអីទេ?» លោកអ្នកសង្ឃឹមថា ប្រពន្ធនឹងឆ្លើយដោយប្រើប្រាស់ពាក្យ «មិនអីទេ» ព្រោះលោកអ្នកមិនចង់ឈ្លោះប្រកែកគ្នា។ ទូរស័ព្ទទំនើបៗរបស់យើងគឺជាទីលានមួយដែលយើងប្រើប្រាស់បំបាក់សមត្ថភាពរបស់បុគ្គលណាម្នាក់ក្នុងការបង្ហាញពីគំនិតរបស់គាត់ អ្វីដែលគាត់បារម្ភ ឬក៏ការឈឺចាប់របស់គាត់។ ការប្រកាសពីការដែលសារទើបតែមកដល់ គឺជាការបង្ខំឲ្យមានការឆ្លើយតបដែលបុគ្គលម្នាក់មិនទាន់ចង់ឆ្លើយនៅឡើយ ឬក៏ត្រៀមខ្លួនរួចស្រេចក្នុងការឆ្លើយ។

សាវ័ក ប៉ុល បានរម្លឹកយើងថា «ឯសេចក្ដីស្រឡាញ់តែងតែអត់ធ្មត់ ហើយក៏សប្បុរស...មិនដែលរកប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន» (១កូរិនថូស ១៣:៤-៥)។ ពេលយើងផ្ញើសារ ដើម្បីគ្រប់គ្រង ឬក៏ប្រើប្រាស់អ្នកដទៃ នោះវាផ្ទុយពីសេចក្ដីស្រឡាញ់ហើយ។ លោកគ្រូ អានឌី ខ្រូជ៍ (Andy Crouch) បានរម្លឹកយើងក្នុងសៀវភៅជាភាសាអង់គ្លេសរបស់គាត់ The Tech-Wise Family ថាមនុស្សយើងមាន «រូបកាយ និងព្រលឹងជាមួយគ្នា។» ការគេចចេញពីការលើកទឹកចិត្តដោយផ្ទាល់មុខគឺមិនមែនជាការស្រឡាញ់គ្នាទេ។ ពេលយើងជ្រើសរើសផ្ញើសារ នោះមានន័យថា យើងចាត់ទុកគាត់ដូចជាមនុស្សឆ្លាតម្នាក់ ដែលគ្មានអារម្មណ៍។ យើងបដិសេធមិនឲ្យគាត់បង្ហាញអារម្មណ៍ គំនិត ភាសាតាមរូបកាយ ក្រសែភ្នែក ឬក៏សំឡេងរបស់គាត់។ យើងបានគេចចេញដោយដកខ្លួនពីភាពជាមនុស្សរបស់គាត់។

ចូរនឹកគិតឡើងវិញពីសារដែលលោកអ្នកបានផ្ញើពីអាទិត្យមុនៗ។ តើលោកអ្នកបានមានទំនាក់ទំនងជាមួយពួកគេក្នុងរបៀបដែលមិនឲ្យពួកគេប្ដូរគំនិតលោកអ្នកដែរឬទេ? តើសាររបស់លោកអ្នកជាសារដែលគ្រប់គ្រង ប្រើប្រាស់ និងបង្ខំអ្នកដទៃ ដើម្បីឲ្យលោកអ្នកបាននូវអ្វីដែលលោកអ្នកចង់បានមែនឬ? សេចក្ដីស្រឡាញ់នឹងមិនលូតលាស់ក្នុងទំនាក់ទំនងបានឡើយ ប្រសិនបើយើងប្រើប្រាស់ទូរស័ព្ទរបស់យើង ដើម្បីបង្ខំឲ្យអ្នកដទៃចុះចូលនឹងយើង។

តើលោកអ្នកប្រឈមមុខនឹងការល្បួងណាខ្លះ?

ពេលដែលលោកអ្នកដកទូរស័ព្ទមកប្រើម្ដងទៀត សូមសួរសំណួរដ៏សាមញ្ញនេះមុនលោកអ្នកប្រញាប់បាញ់សារចេញ៖ ហេតុអ្វី?

ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំជ្រើសរើសផ្ញើសារ ជាជាងខលទៅគាត់? តើការសន្ទនានេះអាចរង់ចាំរហូតដល់ពេលយើងជួបគ្នាមុខនឹងមុខបានទេ? ការស្រឡាញ់អ្នកដទៃមានន័យថា ជាដំបូងយើងត្រូវតែលូតលាស់ខ្លួនឯងផ្ទាល់ក្នុងការវែកញែកចិត្តរបស់យើង។ យើងត្រូវតែស្គាល់សេចក្ដីខ្លាចដែលមើលមកយើងវិញចេញពីកញ្ចក់គ្រឿងអេឡិចត្រូនិកយើង។ យើងត្រូវតែដឹងអំពីពេលវេលាដែលយើងប្រឈមមុខជាមួយនឹងការប្រើប្រាស់គ្រឿងអេឡិចត្រូនិកយើងឃ្លេដៃអស់អ្នកដែលយើងស្រឡាញ់។

ចំពោះអស់អ្នកក្នុងចំណោមយើងទាំងអស់គ្នាដែលពួនពីក្រោយទូរស័ព្ទទំនើបៗរបស់យើង ព្រះបន្ទូលបានលើកឡើងថា «កុំឲ្យភ័យខ្លាចឡើយ»។ លោកគ្រូ ខិន សេនដេ (Ken Sande) លើកទឹកចិត្តថា «ការឈ្លោះគ្នាគឺជាឱកាសថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះជាម្ចាស់ បម្រើអ្នកដទៃ និងលូតលាស់ក្នុងលក្ខណៈដូចជាព្រះគ្រីស្ទ»។ ចាប់ពីពេលនេះទៅ ពេលដែលលោកអ្នកប្រឈមមុខក្នុងការដោះស្រាយជម្លោះណាមួយ ស្ដីឲ្យនរណាម្នាក់ ឬក៏លន់តួអ្វីមួយតាមរយៈការផ្ញើសារ ចូរកុំឲ្យខ្លាចឡើយ។ ខលទៅកាន់គាត់ផ្ទាល់ទៅ។ ហើយបើលោកអ្នកញែកពេលវេលាទៅជួបជាមួយនឹងបុគ្គលម្នាក់នោះ នោះកាន់តែប្រសើរទៀត។

ចំពោះអស់អ្នកក្នុងចំណោមយើងទាំងអស់គ្នាដែលចង់ប្រើប្រាស់ទូរស័ព្ទទំនើបរបស់យើងជាអាវុធ ព្រះបន្ទូលបានលើកឡើងថា «កុំឲ្យធ្វើអ្វី ដោយទាស់ទែងគ្នា ឬដោយសេចក្ដីអំនួតឥតប្រយោជន៍ឡើយ តែចូររាប់អានគេឲ្យលើសជាងខ្លួនដោយចិត្តសុភាពវិញ» (ភីលីព ២:៣)។ នេះហើយគឺជាគំនិតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទផ្ទាល់ ដែលព្រះ អង្គមានឆន្ទៈក្នុងការប្ដេជ្ញាចិត្តមានការសន្ទនាផ្ទាល់ៗ៖ ស្ត្រីសាសន៍សាម៉ារី នាង ម៉ារា និងនាង ម៉ាថា លោក នីកូដេម សាវ័ក ពេត្រុស និងមនុស្សម្នាជាច្រើនផ្សេងៗទៀត។

យើងរៀនពីព្រះសង្គ្រោះរបស់យើងថា ការទាក់ទងគ្នាគឺមិនមែនជាឧបករណ៍ ដើម្បីឲ្យយើងយកទៅប្រើប្រាស់ក្នុងការចង់បានអ្វីមួយពីអ្នកដទៃឡើយ ប៉ុន្តែជារបៀបនៃការបង្ហាញក្ដីស្រឡាញ់ និងការបម្រើអ្នកដទៃ—ដើម្បីនិយាយចែករំលែកជាមួយនឹងគ្នា—ទាំងខាងរូបកាយ និងព្រលឹង។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Chad Ashby

បកប្រែដោយ និងកែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា, លោក ទេព រ៉ូ និងកញ្ញា យ៉ុន សាឯម

ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.desiringgod.org ដោយ មាន ការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥៣២៩

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១២៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

១១១៣

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១១ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

ស្ត្រីណាដែលទទួលយកតួនាទីដែលព្រះជាម្ចាស់បានតែងតាំងក្នុងខណៈដែលពួកនាងកំពុងបន្ត «សេចក្ដីជំនឿ សេចក្ដីស្រឡាញ់ នឹងសេចក្ដីបរិសុទ្ធ ទាំងមានគំនិតមារយាទ» ក្នុងគុណធម៌គ្រីស្ទបរិស័ទ នោះនាងនឹងរកឃើញថា ខ្លួននឹងបានសង្គ្រោះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

១១៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២៧២

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

១០២៦៣

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២៣១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

សំណួរ១ដែលត្រូវសួរមុនយើងផ្ញើសារ

២៦ វិច្ឆិកា ២០១៨អានរយៈពេល ១៤ នាទី

មើល១៦៨៧ដង

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Chad Ashby

បកប្រែដោយ និងកែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា, លោក ទេព រ៉ូ និងកញ្ញា យ៉ុន សាឯម

ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.desiringgod.org ដោយ មាន ការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

សំ​ណួរ​ដែល​បណ្តាល​ចិត្ត​៖ វិ​ធី​សាស្ត្រ​ថ្មី ​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​តូច

តើ​ស្ត្រី​នឹង​​បាន​សង្គ្រោះ​ក្នុង​កាលដែល​បង្កើត​កូន ​មាន​ន័យយ៉ាង​ដូច​ម្ដេច​? (១ធីម៉ូថេ ២)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

តើ​ខ្ញុំ​អាច​នៅ​តែ​មាន​សេចក្ដី​អំណរ​ក្នុង​គ្រា​ដែល​មាន​ពេញ​ដោយ​សេចក្ដី​សង្ស័យ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ?

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Chad Ashby

បកប្រែដោយ និងកែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា, លោក ទេព រ៉ូ និងកញ្ញា យ៉ុន សាឯម

ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.desiringgod.org ដោយ មាន ការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

សំ​ណួរ​ដែល​បណ្តាល​ចិត្ត​៖ វិ​ធី​សាស្ត្រ​ថ្មី ​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​តូច

តើ​ស្ត្រី​នឹង​​បាន​សង្គ្រោះ​ក្នុង​កាលដែល​បង្កើត​កូន ​មាន​ន័យយ៉ាង​ដូច​ម្ដេច​? (១ធីម៉ូថេ ២)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

តើ​ខ្ញុំ​អាច​នៅ​តែ​មាន​សេចក្ដី​អំណរ​ក្នុង​គ្រា​ដែល​មាន​ពេញ​ដោយ​សេចក្ដី​សង្ស័យ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ?

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)