
សូមកុំភ្លេចមើលបរិបទ
តើអត្តបទគម្ពីរហ្នឹងពិតជានិយាយអំពីខ្លួនរបស់លោកអ្នកមែន?
អ្នកនិពន្ធ

តើអត្តបទគម្ពីរហ្នឹងពិតជានិយាយអំពីខ្លួនរបស់លោកអ្នកមែន?

«កាលដើមដំបូងឡើយ ព្រះបានបង្កើតផ្ទៃមេឃ នឹងផែនដី។» (លោកុប្បតិ្ត ១:១)

«ឱសូមភ្លក់មើលឲ្យដឹងថា ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ល្អចុះ មានពរហើយ មនុស្សណាដែលពឹងជ្រកក្នុងទ្រង់។» (ទំនុកដំកើង ៣៤:៨)

បើយើងមើលទៅ តើសកម្មភាពនៃចម្បាំងនោះមានលក្ខណៈយ៉ាងម៉េចទៅ? ការទៅច្បាំងបែបនោះពិតជាបានបង្ហាញពីសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឲ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាបានឃើញមែន។

«ឱ! ព្រះអម្ចាស់អើយ! សូមជួយយើងខ្ញុំឲ្យចេះគ្រប់គ្រងលើអំនួតរបស់យើងខ្ញុំផង។» (Charles Spurgeon)

ចូរឱបក្រសោបអំណោយទាននោះ ហើយធ្វើជាអ្នកគ្រប់គ្រងដ៏ល្អលើជំនាញទាំងនោះចុះ។ ការពឹងពាក់ និងភាពស្មោះត្រង់ គឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការលូតលាស់ខាងឯជំនាញ។

ចូរកុំព្យាយាមទាយនូវអ្វីដែលព្រះមិនចង់ឲ្យដឹង ដូចជាពេលដែលទ្រង់យាងមកវិញ និងគ្រាឆក់យកជាដើម

«លោកអ្នកមិនអាចធ្វើជាសមាជិកក្នុងក្រុមជំនុំណាមួយបានឡើយ លុះត្រាតែលោកអ្នកធ្វើជាសមាជិកក្នុងគ្រួសារព្រះគ្រីស្ទជាមុនសិន។» (Carrie Sandom)

«បើអ្នករាល់គ្នាស្រឡាញ់ខ្ញុំ ចូរកាន់តាមបញ្ញត្តិរបស់ខ្ញុំចុះ។» (យ៉ូហាន ១៤:១៥)

«ព្រះអម្ចាស់ជាគង្វាលខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងមិនខ្វះអ្វីសោះឡើយ។» (ទំនុកដំកើង ២៣:១)

អំពើបាបរបស់លោកអ្នកនឹងដើរទាន់លោកអ្នក (ជនគណនា ៣២:២៣)។ វាចង់ទាញនាំលោកអ្នកឲ្យទៅប្រព្រឹត្តតាមវា និងឲ្យលោកអ្នកគិតថា ខ្លួនជាម្ចាស់របស់ខ្លួន មានសន្តិភាព មិនឲ្យលោកអ្នករវីរវល់នឹងអ្វីទាំងអស់ តែបន្ទាប់មកវានឹងត្របាក់លេបលោកអ្នក រួចខ្ជាក់ចេញមកវិញ (១ពេត្រុស ៥:៨)។

«ការចេះអត់ធ្មត់ទាមទារឲ្យមានកម្លាំងដ៏ខ្លាំងចេញពីខាងក្នុងខ្លួន។ ចំពោះគ្រីស្ទបរិស័ទ កម្លាំងនោះមកពីព្រះជាម្ចាស់។» (John Piper)