យុត្តិសាស្ត្រនៃការតយុទ្ធនឹងស្មារតីមិនមូល

ប្រសិនបើយើងមាននូវប្រធានបទ ឬការរៀបរាប់អធិស្ឋានដ៏ជាក់លាក់ក្នុងពេលដែលយើងអធិស្ឋាន នោះយើងនឹងពិតជាមិនងាយមានអារម្មណ៍អណ្ដែតអណ្ដូងទៅទីណាផ្សេងទេ។

៨ ឧសភា ២០១៨អានរយៈពេល ២០ នាទី

មើល១៤៩៩ដង

យុត្តិសាស្ត្រនៃការតយុទ្ធនឹងស្មារតីមិនមូល

នៅ

ក្នុងឆ្នាំនេះ យើងខ្ញុំបានប្ដេជ្ញាចិត្តថាព្យាយាមចង់អធិស្ឋានឲ្យបានច្រើនជាងពេលមុនៗ។ ប៉ុន្តែ ចំពោះការដែលយើងខ្ញុំចង់ចំណាយ ពេលអធិស្ឋាននោះ វាមិនកើតឡើងដោយងាយស្រួលនៅក្នុងជីវិតរបស់យើងខ្ញុំនោះទេ។ ជាធម្មតា នៅពេលដែលយើងខ្ញុំអង្គុយចុះ ទាំងមានចិត្ដអន្ទះសាជាខ្លាំង រៀបនឹងអធិស្ឋាន ហើយពេលកំពុងផ្ចង់គំនិត មួយរំពេចនោះ ប្រមាណជា២-៣នាទីក្រោយមក នោះយើងខ្ញុំស្រាប់តែបែរជាចាប់ផ្ដើមមានគំនិតស្រមើស្រមៃ ទាក់ទងទៅនឹងការជជែកគ្នាលេងពីម្សិលមិញ ក៏ដូចជាគិតអំពីអង្គប្រជុំសម្រាប់ថ្ងៃស្អែក ហើយក៏ថែមទាំងនឹកដល់ការដែលយើងខ្ញុំនឹងធ្វើអ្វីនាពេលមានវិស្សមកាលនៅសប្ដាហ៍ក្រោយខាងមុខនោះទៅវិញ។

អ្នកជឿភាគច្រើនប្រាកដជាធ្លាប់មាននូវបទពិសោធន៍ស្រដៀងការបរិយាយខាងលើនេះហើយ តែបើមិនព្រមទទួលស្គាល់ថាមានទេ នោះគាត់ប្រហែលជាកំពុងតែភូតភរខ្លួនឯងហើយមើលទៅ!

ការដែលយើងមិនមានស្មារតីមូល វាជារនាំងដ៏ធំមួយនៅក្នុងជីវិតអធិស្ឋានរបស់យើង ប៉ុន្តែយើងខ្ញុំក៏បានស្វែងយល់បន្ថែមទៀតថា ការនោះជាឱកាសសម្រាប់មនុស្សម្នាក់ៗ ដើម្បីអាចលូតលាស់បន្តទៅមុខទៀតទៅវិញ។ សេចក្ដីបរិយាយខាងក្រោមនេះគឺជាយុទ្ធសាស្ត្រ៧យ៉ាងសម្រាប់ការតយុទ្ធ ហើយក៏ជាមេរៀនឲ្យចេះគ្រប់គ្រងលើការមានស្មារតីមិនមូលរបស់យើង ដោយយើងអាចយកវាមកប្រើប្រាស់បាន ដើម្បីឲ្យពេលវេលាអធិស្ឋានរបស់យើងមានភាពស៊ីជម្រៅ និងមានការផ្ចង់អារម្មណ៍ផង៖

១.

ការអធិស្ឋានដោយប្រើប្រាស់ព្រះបន្ទូល

កាលពីមុន យើងខ្ញុំធ្លាប់បានឮគេនិយាយថា ព្រះបន្ទូលព្រះបង្រៀនដល់យើងអំពីរបៀបនៃការអធិស្ឋាន ដែលប្រៀបបានដូចជាម្ដាយម្នាក់បង្រៀនកូនឲ្យចេះនិយាយអញ្ចឹង។ ព្រះជាម្ចាស់បង្រៀនយើងតាមរយៈព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ហើយយើងក៏អាចនិយាយតបទៅកាន់ព្រះអង្គវិញបានដែរ។ ការនោះប្រៀបបីដូចជាកូនក្មេងម្នាក់ រៀនស្ដាប់ឪពុកម្ដាយរបស់ពួកគាត់ ហើយបន្ទាប់មកក៏ចេះនិយាយឆ្លើយឆ្លងទៅវិញ។ ក្នុងនាមយើងខ្ញុំជាឪពុកម្នាក់ នៅពេលដែលកូនរបស់យើងខ្ញុំចាប់ផ្តើមចេះនិយាយតិចៗ ដោយគាត់ជិតមានអាយុ៣ឆ្នាំនោះ គាត់ចាប់ផ្ដើមរៀនចេះនិយាយបានច្រើនទៅៗ។ មានពេលខ្លះទៀតអ្វីដែលគាត់និយាយចេញមក ធ្វើឲ្យយើងខ្ញុំអស់សំណើចយ៉ាងខ្លាំងចំពោះគាត់ តែការនេះបានបំភ្លឺ បង្ហាញឲ្យយើងខ្ញុំអាចយល់អំពីខ្លួនយើងខ្ញុំផ្ទាល់។ យើងខ្ញុំយល់ឃើញថា វាពិតជាស្រដៀងគ្នាទៅនឹងជីវិតនៃការអធិស្ឋានរបស់យើងខ្ញុំផងដែរ។

ចំណុចសំខាន់លើការប្រៀបធៀបមួយនេះគឺឆ្លុះបង្ហាញថា គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សដែលកើតមកក្នុងលោកនេះអាចចេះនិយាយដោយខ្លួនឯងភ្លាមៗបាននោះទេ ហើយក៏គ្មាននរណាក្នុងចំណោមយើងសុខៗចេះអធិស្ឋានដោយឯងៗបាននោះដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញយើងត្រូវតែរៀនអំពីរបៀបនៃការអធិស្ឋាន ហើយជាទូទៅការទាំងនេះគឺកើតឡើងតាមរយៈការអង្កេតមើល និងការត្រាប់តាម ជាជាងតាមរយៈការណែនាំប្រាប់ដោយផ្ទាល់តែមួយមុខប៉ុណ្ណោះ។ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំធ្វើការសង្កេតមើលទៅក្នុងព្រះបន្ទូល ដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍ ក៏ដូចជាពង្រឹងនូវសភាវគតិនៃជីវិតអធិស្ឋានរបស់ខ្លួនយើងខ្ញុំផ្ទាល់ នោះយើងខ្ញុំបានឃើញថា វាមិនគ្រាន់តែផ្តល់ជាព័ត៌មានសាច់ការ ទាក់ទងទៅនឹងសំណូមពរអធិស្ឋានរបស់យើងខ្ញុំតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែលើសពីនេះទៅទៀត វាថែមទាំងជួយបង្កើនកម្លាំងចិត្ដ ហើយក៏បណ្ដាលឲ្យយើងខ្ញុំកាន់តែមានភាពស្រេកឃ្លានក្នុងការអធិស្ឋានថែមទៀតផងដែរ។

មានចំណុចជាច្រើននៅក្នុងព្រះបន្ទូល ដែលខាងឯសាច់ឈាមរបស់យើងមិនចង់គិតដល់ ដើម្បីទទូចអង្វរសូមពីព្រះ។ ជាទូទៅ សម្រាប់ខ្លួនយើងខ្ញុំផ្ទាល់ យើងខ្ញុំនឹងមិនទូលសូមព្រះជាម្ចាស់ឲ្យប្រទាននូវភាពក្លាហានដល់យើងខ្ញុំ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំកំពុងតែមានគេបៀតបៀននោះឡើយ (កិច្ចការ ៤:២៩)។ ហើយម្យ៉ាងវិញទៀត យើងខ្ញុំក៏មិនហ៊ានវែកញែកនូវទុក្ខព្រួយរបស់យើងខ្ញុំដោយពឹងផ្អែកទៅលើព្រះកិត្តិយស និងផែនការនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះដែរ (នេហេមា ១:៥-១១)។ យើងខ្ញុំក៏មិនហ៊ានលើកឡើងថា «សូមបង្រៀនឲ្យយើងខ្ញុំចេះកំណត់រាប់ថ្ងៃអាយុនៃយើងខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យយើងខ្ញុំមានចិត្តខ្មីឃ្មាត» ដែរ (ទំនុកតម្កើង ៩០:១២)។ ប៉ុន្តែ ម្ដងហើយម្ដងទៀត ព្រះបន្ទូលតែងតែធ្វើការស្ដីបន្ទោសក្រើនរំឭកទៅលើភាពមិនម៉ត់ចត់ ក៏ដូចជាការដែលយើងខ្ញុំគ្រាន់តែអធិស្ឋានសម្រាប់ខ្លួនឯង។ ហើយព្រះបន្ទូលក៏តែងតែព្យាយាមបង្វែរយើងខ្ញុំឲ្យចាប់ផ្ដើមអធិស្ឋានដោយសម្លឹងមើលរូបភាពធំនៃសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ក្រុមជំនុំរបស់ទ្រង់ ហើយនិងការផ្សាយដំណឹងល្អវិញ។

ខាងក្រោមនេះ គឺជាសេចក្ដីអធិស្ឋានមួយចំនួន យោងតាមអត្ថបទព្រះគម្ពីរ ដែលនឹងអាចជាជំនួយដ៏ពិសេសដល់យើង ដើម្បីឲ្យចិត្តគំនិតយើងសញ្ជឹងគិតលើ៖

នេហេមា ១:៥-១១៖ ហោរា នេហេមា បានអធិស្ឋាននៅពេលដែលគាត់បានឮថា កំផែងក្រុងយេរូសាឡឹម នៅតែ ដួលរលំបែកបាក់ខ្ទេចខ្ទី។

ដានីយ៉ែល ៩:១-១៩៖ ហោរា ដានីយ៉ែល បានអធិស្ឋានសម្រាប់រាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ខណៈពេលដែលពួកគេកំពុងស្ថិតនៅក្នុងភាពជាឈ្លើយនៅឡើយ។

២របាក្សត្រ ២០:១-១២៖ ស្ដេច យ៉ូសាផាត បានអធិស្ឋានឲ្យព្រះជាម្ចាស់រំដោះពួកគេចេញពីការវាយប្រហារ។

អេភេសូរ ៣:១៤-២១៖ សាវ័ក ប៉ុល បានអធិស្ឋានសូមឲ្យព្រះជាម្ចាស់ប្រទានកម្លាំងខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណដល់គាត់ ដើម្បីឲ្យគាត់យល់ពីក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ទ។

ម៉ាថាយ ៦:៩-១៣៖ ពាក្យអធិស្ឋានរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (នេះគឺជាចំណុចដ៏ល្អមួយក្នុងការចាប់ផ្ដើមហ្វឹកហាត់នូវការអធិស្ឋានរបស់យើង)។

២.

ការអធិស្ឋានដោយប្រើប្រាស់ប៊ិច

រូបយើងខ្ញុំផ្ទាល់បានកត់សម្គាល់ឃើញថា ការដែលយើងខ្ញុំចាប់សរសេរនៅលើក្រដាសនូវសេចក្ដីអធិស្ឋានលើសំណូមពរអធិស្ឋានរបស់យើងខ្ញុំ នោះវាពិតជាបានជួយឲ្យយើងខ្ញុំមានភាពប្រាកដច្បាស់ពីមួយគ្រាទៅមួយគ្រាមែន។ ប៉ុន្តែ យើងមិនគួរយកការអធិស្ឋានបែបសរសេរមកជំនួសឲ្យការអធិស្ឋានដោយចេញជាសំឡេង ឬក៏ការអធិស្ឋាននៅក្នុងចិត្តរបស់យើងនោះដែរ។ ប្រាកដណាស់! យើងខ្ញុំសម្គាល់ឃើញថា ការសរសេរពិតជាមានប្រសិទ្ធភាពជាលក្ខណៈបន្ទាប់បន្សំ។ នៅពេលដែលលោកអ្នកចំណាយពេលសរសេរនូវរាល់សេចក្ដីអធិស្ឋាន នោះលោកអ្នកនឹងឃើញថា វាបានជួយឲ្យលោកអ្នកចេះផ្ចង់គំនិតខ្លួន ក៏ដូចជាលត់ដំខាងសតិ ឲ្យចេះរៀបរាប់នូវពាក្យពេចន៍ដោយចេតនា ដ្បិតធម្មតា ពេលយើងអធិស្ឋានបន្លឺចេញជាសំឡេងយើងមិនសូវបានត្រៀមឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់នៅពេលដែលយើងបញ្ចេញវោហារនោះទេ។ ពេលដែលយើងសរសេរបែបនេះ នោះយើងនឹងងាយមានស្មារតីមូល ហើយវាពិតជាជួយនាំយើងឲ្យចេះរៀបរបៀប និងមានគ្រោងឆ្អឹងនៃពាក្យពេចន៍ត្រឹមត្រូវលើសេចក្ដីអធិស្ឋានរបស់យើងបន្ថែមទៀតជាមិនខាន។

អត្ថប្រយោជន៍មួយទៀតគឺ៖ ពេលដែលលោកអ្នកសរសេរចុះបែបនេះ នាពេលអនាគតនោះយើងអាចត្រឡប់ទៅមើលការដែលព្រះបានឆ្លើយតបនូវសំណូមពរអធិស្ឋានណាមួយ (មិនថាវាយូរឆ្នាំយ៉ាងណាក៏ដោយ)។ លោកអ្នកអាចមើលឃើញពីរបៀបដែលព្រះជាម្ចាស់បានឆ្លើយតបនឹងការអធិស្ឋានរបស់លោកអ្នក។ តាមរយៈបទពិសោធន៍ដ៏សាមញ្ញរបស់យើងខ្ញុំផ្ទាល់ យើងខ្ញុំឃើញថា វាបានជួយឲ្យយើងខ្ញុំចេះមានការផ្លាស់ប្រែក្នុងជីវិតអធិស្ឋានរបស់យើងខ្ញុំ ជាច្រើនផ្នែក ឧទាហរណ៍៖ តើយើងខ្ញុំគួរតែអធិស្ឋានសម្រាប់អ្វីខ្លះ។

៣.

ការអធិស្ឋានតម

រីឯការអធិស្ឋាន និងការតមអាហារវិញ ទាំងពីរនោះគឺជាការអនុវត្តដែលមានប្រសិទ្ធភាពយ៉ាងខ្លាំងក្លាដោយឯងៗ ប៉ុន្តែវានឹងកាន់តែមាននូវប្រសិទ្ធភាពយ៉ាងល្អប្រសើរថែមទៀត នៅពេលយើងធ្វើកិច្ចការទាំងពីររួមគ្នា។ ចំពោះការតមបែបអាហារ នៅពេលដែលក្រពះកូរ នោះដូចជាការរំឭកមួយ ឲ្យយើងចាប់ផ្ដើមអធិស្ឋានដែរ «ឱ! ព្រះអម្ចាស់អើយ! សូមបំពេញព្រលឹងវិញ្ញាណរបស់ទូលបង្គំ»។ នៅពេលដែលយើងមានភាពស្វាហាប់ក្នុងសេចក្ដីអធិស្ឋាន នោះវានឹងជួយយើងឲ្យភ្លេចនូវការស្រេកឃ្លានដែលយើងកំពុងតែមាន។

ចំណុចមួយដែលយើងខ្ញុំត្រូវតែតម នោះគឺការតមពីការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធបណ្ដាញសង្គមផ្សព្វផ្សាយផ្សេងៗ (social media)។ ប្រព័ន្ធបណ្ដាញផ្សព្វផ្សាយបានផ្លាស់ប្ដូររបៀបដែលខួរក្បាលយើងគិតគូរទាំងស្រុង។ វាបញ្ជូនឲ្យព័ត៌មានឆ្លងកាត់យ៉ាងឆាប់រហ័ស ធ្វើឲ្យមានភាពរញ៉េរញ៉ៃនៅក្នុងសតិបញ្ញារបស់យើង ហើយថែមទាំងបណ្ដាលឲ្យមានការធ្លាក់ចុះនូវសមត្ថភាពដូចជា៖ ការសញ្ជឹងគិត ការរំឭកស្មារតី ឬក៏ការនៅឲ្យស្ងៀមស្ងាត់។ វាមិនមែនជារឿងងាយស្រួលនោះទេ នៅពេលដែលយើងឈប់លេងហ្វេសបុក (Facebook) ម្ដងៗ ការអូសចុះអូសឡើងៗ ក៏ដូចជាលេង Twitter ជាច្រើនម៉ោង ហើយបន្ទាប់មកព្យាយាមបែរត្រឡប់ទៅចំណាយពេលជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈការអធិស្ឋានវិញនោះ។

ឧទាហរណ៍៖ ជារឿយៗ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវអធិស្ឋាន ទ្រង់តែងតែទៅ «ទីស្ងាត់» (ម៉ាកុស ១:៣៥)។ ដើម្បីធ្វើឲ្យបានដូចទ្រង់ យើងត្រូវតែរៀនបង្កើតការដាក់នូវវិន័យលើខ្លួនឯងផ្ទាល់ គឺនៅត្រង់ថា យើងត្រូវដកខ្លួនទៅទីកន្លែងដែលស្ងាត់ៗ ហើយរង់ចាំ ទាំងបង្អង់គ្រប់កិច្ចការមួយរយៈ ហើយស្ថិតនៅចំពោះព្រះវត្តមានព្រះជាម្ចាស់។ ប្រសិនបើយើងតែងតែមានភាពមមាញឹកពេញដោយភាពរញ៉េរញ៉ៃ នៅស្ងៀមមិនបាន ឬក៏មានស្មារតីមិនមូល សឹងតែគ្រប់ពេលវេលាទៅហើយ នោះយើងមិនគួរមានភាពភ្ញាក់ផ្អើលឡើយថា យើងពិបាកនឹងស្មិងស្មាធិ៍ក្នុងសេចក្ដីអធិស្ឋាននោះ។

៤.

ការអធិស្ឋានជាមួយនឹងអ្នកដទៃ

ការដែលយើងអធិស្ឋានជាមួយនឹងអ្នកដទៃ និងការដែលយើងចំណាយពេលអធិស្ឋានតែម្នាក់ឯងគឺជាការបញ្ឆេះនូវសេចក្ដីអធិស្ឋាន និងផ្ដល់កម្លាំងដល់គ្នាទៅវិញទៅមក (ការនេះគឺវាប្រៀបដូចទៅនឹងការអធិស្ឋាន និងការតមអញ្ចឹង)។ ការដែលយើងអធិស្ឋានរួមគ្នាជាមួយនឹងអ្នកដទៃនឹងនាំឲ្យមានប្រសិទ្ធភាពកាន់តែប្រសើរជាងមុន ជាពិសេសប្រសិនបើយើងបានចំណាយពេលអធិស្ឋានតែម្នាក់ឯងជាមុនរួចជាស្រេចហើយ។ ម៉្យាងវិញទៀត យើងនឹងកាន់តែទទួលបាននូវការណែនាំ និងការលើកទឹកចិត្តបន្ថែមទៀតនៅពេលដែលយើងចំណាយពេលអធិស្ឋានតែម្នាក់ឯង ព្រោះយើងបានឃើញពីរបៀបដែលព្រះជាម្ចាស់បានឆ្លើយតបនឹងសំណូមពរអធិស្ឋានរបស់អ្នកដទៃផងដែរ។

ក្នុងខណៈពេលដែលលោកអ្នកកំពុងតែអធិស្ឋានជាមួយនឹងអ្នកដទៃ លោកអ្នកមិនងាយបែកអារម្មណ៍នោះទេ ហើយ ម៉្យាងទៀត ព្រះគ្រីស្ទក៏បានសន្យាផងដែរថា ព្រះអង្គនឹងផ្គត់ផ្គង់ (ម៉ាថាយ ១៨:១៩) ដ្បិតព្រះវត្តមានរបស់ទ្រង់នឹងគង់នៅជាមួយនឹងយើង (ម៉ាថាយ ១៨:២០) គឺនៅពេលដែលយើងមានគ្នាចាប់ពី «ពីរ ទៅបីនាក់» ជួបជុំគ្នាដោយនៅក្នុងព្រះនាមរបស់ព្រះអង្គ។

៥.

ការអធិស្ឋានដោយមានគោលបំណង

ការមានស្មារតីមិនមូលនឹងកាន់តែកើតមានឡើងថែមទៀត ប្រសិនបើយើងអធិស្ឋានដោយគ្មានគោលដៅជាក់លាក់ គ្មានខ្លឹមសារច្បាស់លាស់ ឬក៏មើលស្រាលសមត្ថភាពនៃការឆ្លើយតបសំណូមពរអធិស្ឋាន។ យើងខ្ញុំបានសម្គាល់ឃើញថា ប្រសិនបើយើងខ្ញុំបានរៀបចំពេលវេលាអធិស្ឋានឲ្យបានជាក់លាក់ នោះយើងខ្ញុំអាចបន្តផ្ដុំអារម្មណ៍ឲ្យមូលពេលយើងខ្ញុំអធិស្ឋាន។ ឧទាហរណ៍៖ យើងខ្ញុំនឹងរៀបរៀងការអធិស្ឋានតាមលំដាប់លំដោយ ដោយផ្ដោតទៅលើផ្នែកណាមួយនៃលក្ខណសម្បត្តិរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយបន្លឺថា «ឱ! ព្រះជាម្ចាស់អើយ! ថ្ងៃនេះទូលបង្គំបានឃើញពីភាពស្មោះត្រង់របស់ទ្រង់តាមរយៈ...» ឬក៏ យើងខ្ញុំអាចផ្ដោតនូវសេចក្ដីអធិស្ឋានរបស់យើងខ្ញុំទៅលើតម្រូវការណាមួយរបស់យើងខ្ញុំដោយបន្លឺឡើងថា «ឱ! ព្រះវរបិតាអើយ! ថ្មីៗនេះចិត្តទូលបង្គំហាក់បីដូចជាគ្មានធម៌មេត្តាអីសោះ....»។

ប្រសិនបើយើងមាននូវប្រធានបទ ឬការរៀបរាប់អធិស្ឋានដ៏ជាក់លាក់ក្នុងពេលដែលយើងអធិស្ឋាន នោះយើងនឹងពិតជាមិនងាយមានអារម្មណ៍អណ្ដែតអណ្ដូងទៅទីណាផ្សេងទេ។

លើសពីនោះទៅទៀត ប្រសិនបើលោកអ្នកតែងតែមានស្មារតីមិនមូលដែលបង្កឡើងដោយចំណុចច្រំដែលៗ ដែលចំណុចនោះនាំឲ្យលោកអ្នកបែកអារម្មណ៍រហូត នោះលោកអ្នកប្រហែលគួរគិតពិចារណា ហើយអធិស្ឋានសម្រាប់ការទាំងប៉ុន្មាននោះទៅ (មិនថាវាជាអ្វីក៏ដោយ) លោកអ្នកគួរអធិស្ឋានសម្រាប់ការទាំងនោះចុះ។ យើងអាចផ្លាស់ប្ដូរក្ដីរំខានទាំងនោះ ឲ្យក្លាយទៅជាឱកាស ដោយគាស់វាចេញពីជម្រៅដួងចិត្ត និងគំនិតរបស់យើង ដើម្បីឲ្យវាទៅជាការពង្រឹងដល់ជីវិតអធិស្ឋានរបស់យើងវិញ។ «ឱ! ព្រះអម្ចាស់អើយ! នៅថ្ងៃនេះ ទូលបង្គំកំពុងតែប្រឈមមុខទៅនឹងការមានស្មារតីមិនមូលខាងឯចិត្ដគំនិតដោយសារតែ______។ ទូលបង្គំសូមថ្វាយស្មារតីមិនមូលនេះទៅកាន់ព្រះអង្គ....»។

៦.

ការអធិស្ឋានដោយមានមនោសញ្ចេតនា និងអារម្មណ៍

ប្រាកដណាស់! មនុស្សយើងពិតជាមាននូវសម្ពាធក្លែងបន្លំ ដែលតែងតែផុសឡើង—តាមរយៈទង្វើនៃឆន្ទៈរបស់យើង—ក្នុងការធ្វើឲ្យយើងមានចិត្ដហើយនាំឲ្យយើងគិតថាត្រូវមានអារម្មណ៍បែបនេះឬបែបនោះនៅពេលដែលយើងអធិស្ឋាន។ វាមិនមែនជាការល្អប៉ុន្មាននោះទេក្នុងការដែលយើងអនុញ្ញាតឲ្យអារម្មណ៍របស់យើងមកគ្រប់គ្រងលើយើងទាំងស្រុងនោះ ហើយវាក៏កាន់តែរឹតតែមិនល្អថែមទៀតក្នុងការដែលយើងអនុញ្ញាតឲ្យអារម្មណ៍របស់យើងមកត្រួតត្រា ឬក៏គ្រប់គ្រងលើឆន្ទៈរបស់យើង ដោយឲ្យអារម្មណ៍មានអធិបតេយ្យភាពខ្ពស់លើសឆន្ទៈរបស់យើង។ មានទម្លាប់ខ្លះៗ ដែលយើងអាចធ្វើបានយ៉ាងសកម្មជាមួយនឹងអារម្មណ៍របស់យើង (ជាជាងគ្រាន់តែទទួលយកអារម្មណ៍បែបនោះដោយអសកម្ម) ហើយការនោះវាប្រសើរត្រឹមត្រូវជាង ដែលលទ្ធផលវាអាចជួយយើងតយុទ្ធនឹងការដែលយើងមានអារម្មណ៍មិនមូល។

ឧទាហរណ៍៖ ស្ដេច ដាវីឌ បានជជែកសួរដេញដោល អំពីអារម្មណ៍របស់ផងទ្រង់ផ្ទាល់ដោយបន្លឺថា «ឱ! ព្រលឹងអញអើយ! ហេតុអ្វីបានជាត្រូវបង្អោនចុះ ហើយមានសេចក្ដីរសាប់រសល់នៅក្នុងខ្លួនដូច្នេះ?» (ទំនុកតម្កើង ៤២:៥)។ ទ្រង់ក៏បានដង្ហោយស្រែកហៅលើអារម្មណ៍របស់ទ្រង់ថា « ឱ! ព្រលឹងអញអើយ! ចូរសរសើរដល់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយគ្រប់ទាំងអស់ដែលរួមនៅក្នុងខ្លួនអញ ចូរសរសើរដល់ព្រះនាមបរិសុទ្ធនៃទ្រង់ដែរ!» (ទំនុកតម្កើង ១០៣:១)។ ហើយទ្រង់ក៏បានរកហេតុផលផ្ទាល់ខ្លួន ទាក់ទងទៅនឹងអារម្មណ៍របស់ទ្រង់ផងដែរ «ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ជាពន្លឺ ហើយជាសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ខ្ញុំ តើខ្ញុំនឹងត្រូវខ្លាចចំពោះអ្នកណា» (ទំនុកតម្កើង ២៧:១)។

ប្រសិនបើលោកអ្នកមានអារម្មណ៍មួយចំនួនដែលបណ្ដាលឲ្យលោកអ្នកមានស្មារតីមិនមូល (ឧទាហរណ៍៖ ភាពអផ្សុក? ក្ដីថប់បារម្ភ? ការគិតតែពីខ្លួនឯង?) ចូរតវ៉ាទៅកាន់ពួកវា ដូចដែលស្ដេច ដាវីឌ បានធ្វើអញ្ចឹង។ ចូរតយុទ្ធនឹងអារម្មណ៍វៀចវេរដោយប្រើប្រាស់ការវាយបកប្រឆាំង ដែលជាទង្វើនៃសេចក្ដីពិតតម្រូវឲ្យធ្វើនោះវិញ។

៧.

ការអធិស្ឋានដោយប្រើប្រាស់ដំណឹងល្អ

យើងខ្ញុំធ្លាប់ឮមានពេលមួយដែលលោកគ្រូ ស៊ី. អេឆ. ស្ពើជិន (C.H. Spurgeon) បានផ្តល់ប្រឹក្សាដល់គ្រូអធិប្បាយមួយចំនួនថា ប្រសិនបើពួកគាត់ភ្លេចចំណុចក្នុងសេចក្ដីអធិប្បាយ ឬអ្វីដែលត្រូវនិយាយបន្តទៀត នោះចូរឲ្យគាត់ចាប់ផ្ដើមប្រកាសអំពីដំណឹងល្អហ្មងទៅ។ នេះគឺជាសភាវគតិដ៏ល្អមួយមែន ហើយយើងខ្ញុំជឿជាក់ថា វាក៏អាចជួយយើងក្នុងជីវិតនៃការអធិស្ឋានផងដែរ។ ប្រសិនបើរាល់គ្រប់ចំណុចទាំងអស់បរាជ័យ ហើយប្រសិនបើអារម្មណ៍មិនមូលនៅតែបន្តកើតឡើងដដែលៗ នោះចូរឲ្យយើងវិលបែរទៅរកដំណឹងល្អម្ដងហើយម្ដងទៀតវិញចុះ។ ជាញឹកញាប់ យើងខ្ញុំសង្កេតឃើញថា ការអធិស្ឋានដោយមានគម្រោងបែបដូចខាងក្រោមនេះ វាបានជួយដល់យើងខ្ញុំពិតមែន៖

១. ឱ! ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវអើយ! នេះគឺជាលក្ខណសម្បត្តិដែលទូលបង្គំនឹងមាន បើគ្មានព្រះអង្គ _________

២. ឱ! ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវអើយ! នេះគឺជាលក្ខណសម្បត្តិដែលទូលបង្គំនឹងមាន បើទូលបង្គំមានទ្រង់នៅក្នុងជីវិតរស់នៅរបស់ទូលបង្គំ __________

៣. ឱ! ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវអើយ! នេះគឺជាអ្វីដែលព្រះអង្គបានឆ្លងកាត់ ដើម្បីសម្រេចនូវសេចក្ដីទាំងនោះ__________

ដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវនឹងមិនដែលផុតរលត់បាត់បង់ភាពរំភើប ភាពស្ញប់ស្ញែង និងអំណាចដ៏អស្ចារ្យនោះឡើយ។ ព្រះយេស៊ូវបានរំដោះយើងឲ្យចេញពីអំពើបាប សេចក្ដីស្លាប់ ហើយនិងសេចក្ដីហិនវិនាសដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច។ ព្រះអង្គបានទទួលយកយើងធ្វើជាកូនចិញ្ចឹមក្នុងគ្រួសាររបស់ទ្រង់នៅឯនគរស្ថានសួគ៌ ហើយព្រះអង្គក៏បានបំពាក់លើយើងនូវសេចក្ដីសុចរិតរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបានអញ្ជើញយើងឲ្យមានចំណែករួមក្នុងសិរីល្អរបស់ទ្រង់ផងដែរ។ ព្រះអង្គផ្ទាល់បានសម្រេចការនេះដោយបង់ថ្លៃនូវតម្លៃដែលមិនអាចកាត់ថ្លៃបាន—ខណៈពេលដែលព្រះលោហិតរបស់ព្រះអង្គកំពុងតែស្រក់ហូរចេញពីសរសៃឈាមទ្រង់យ៉ាងយឺតៗ ក៏ដូចក្នុងខណៈពេលដែលព្រះអង្គរៀបនឹងដាច់ដង្ហើម ហើយនិងចំពេលដែលមិត្តនានារបស់ទ្រង់បានបោះបង់ចោលព្រះអង្គ ព្រមទាំងមានខ្មាំងសត្រូវមកសើចចំអកដាក់ទ្រង់ផង ហើយលើសពីនេះក្ដីស្រឡាញ់រវាងព្រះវរបិតា និងព្រះរាជបុត្រាត្រូវបានធ្លុះធ្លាយជាលើកដំបូងនៅក្នុងសម័យកាលនៃពេលវេលាផងនោះ។

យើងនឹងមិនងាយមានអារម្មណ៍រវើរវាយឡើយ នៅពេលដែលយើងផ្ដោតចិត្តគំនិតរបស់យើងទៅលើសេចក្ដីពិតដ៏អស្ចារ្យ ដោយគិតដល់ស្ថាននរក ស្ថានសួគ៌ និងគ្រានៅឯកាល់វ៉ារីនោះឡើយ។ ចូរផ្ដោតលើចំណុចទាំងអស់នេះនៅក្នុងជីវិតអធិស្ឋានរបស់លោកអ្នក នោះវានឹងជួយលោកអ្នកក្នុងការតយុទ្ធនឹងការមានស្មារតីមិនមូលជាមិនខាន។

និពន្ថដោយលោកគ្រូ៖ Gavin Ortlund
ចំណាំ៖ ត្រូវបានទទួលការកែសម្រួលដោយមានការអនុញ្ញាតពីអ្នកនិពន្ធដើម។
បកប្រែដោយ និងកែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា, លោក ទេព រ៉ូ និងលោក ថាច់ ទិត្យសូរិយា
អ្នកវាយឯកសារចុះ៖ ទេព រ៉ូ
ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.thegospelcoalition.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

៤ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៨៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១២៤

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

១១០៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១១ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

ស្ត្រីណាដែលទទួលយកតួនាទីដែលព្រះជាម្ចាស់បានតែងតាំងក្នុងខណៈដែលពួកនាងកំពុងបន្ត «សេចក្ដីជំនឿ សេចក្ដីស្រឡាញ់ នឹងសេចក្ដីបរិសុទ្ធ ទាំងមានគំនិតមារយាទ» ក្នុងគុណធម៌គ្រីស្ទបរិស័ទ នោះនាងនឹងរកឃើញថា ខ្លួននឹងបានសង្គ្រោះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

៥១៨៤

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៨២៤៤

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២២០

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៥២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

យុត្តិសាស្ត្រនៃការតយុទ្ធនឹងស្មារតីមិនមូល

៨ ឧសភា ២០១៨អានរយៈពេល ២០ នាទី

មើល១៤៩៩ដង

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

សំ​ណួរ​ដែល​បណ្តាល​ចិត្ត​៖ វិ​ធី​សាស្ត្រ​ថ្មី ​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​តូច

តើ​ស្ត្រី​នឹង​​បាន​សង្គ្រោះ​ក្នុង​កាលដែល​បង្កើត​កូន ​មាន​ន័យយ៉ាង​ដូច​ម្ដេច​? (១ធីម៉ូថេ ២)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

សំ​ណួរ​ដែល​បណ្តាល​ចិត្ត​៖ វិ​ធី​សាស្ត្រ​ថ្មី ​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​តូច

តើ​ស្ត្រី​នឹង​​បាន​សង្គ្រោះ​ក្នុង​កាលដែល​បង្កើត​កូន ​មាន​ន័យយ៉ាង​ដូច​ម្ដេច​? (១ធីម៉ូថេ ២)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)