in ,

ខ្ញុំ​ស្លាប់​​ចំពោះ​បាប

ប្រសិន​បើ​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​បាន​កើត​ជា​ថ្មី ហើយ​បាន​ស្លាប់​ចំពោះ​អំពើ​បាប​ហើយ ចុះ​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អំពើ​បាប​មាន​ឥទ្ធិពល​លើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​យើង​អញ្ចឹង? ដូច​គ្នា​នឹង​សាច់​ឈាម​ដែរ? ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​យើង​ត្រូវ​សម្លាប់​វា​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ? សណ្ឋាន​របស់​ខ្ញុំ​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ និង​ការងារ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ខ្ញុំ—ការ​សម្លាប់​មួយ​នេះ—ហាក់​បី​ដូច​ជា (ហើយ​មាន​អារម្មណ៍​ថា) វា​ជំទាស់​នឹង​គ្នា!

ប្រាកដ​ណាស់! ពិត​មែន​ហើយ។ ខ្ញុំ​ក៏​យល់​ពី​អារម្មណ៍​នេះ​ដែរ។ តោះ! ចូរ​យើង​ព្យាយាម​ធ្វើ​នូវ​ចំណុច​ពីរ​យ៉ាង​ក្នុង​ការ​ឆ្លើយ​សំណួរ​នេះ។ ទី១៖ ចូរ​ព្យាយាម​បង្ហាញ​ចេញ​ពី​ព្រះ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ថ្មី​អំពី​អ្វី​ដែល​ពិត​ជា​បាន​កើត​ឡើង​ក្នុង​ការ​កើត​ជា​ថ្មី ជា​ពិសេស​ទាក់​ទង​ទៅ​នឹង​ការ​ដែល​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​នៅ​បន្ត​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​ទៀត។ ទី២៖ ហើយ​បន្ទាប់​មក ចូរ​យើង​សាកល្បង​មើល​ថា តើ​យើង​អាច​ឆ្លើយ​បាន​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ផ្នែក​ខ្លះៗ​នូវ​សំណួរ «ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ធ្វើ​វា​ក្នុង​របៀប​នោះពីព្រោះ​នេះ​ហើយ​គឺជា​ចំណុច​ស្នូល​នៃ​សំណួរ​មួយ​នេះ។ ប៉ុន្តែ មុន​យើង​អាច​ទៅ​ដល់​ចំណុច​នោះ​បាន ខ្ញុំ​គិត​ថា ជា​ដំបូង​យើង​ត្រូវ​ចាប់​ផ្ដើម​សួរ​ថា «តើ​មាន​អ្វី​កើត​ឡើង​ក្នុង​ការ​បង្កើត​ជា​ថ្មី ឬ​ក៏​ក្នុង​ការ​កើត​ជា​ថ្មី

ការ​កើត​ជា​ថ្មី

ចម្លើយ​របស់​ខ្ញុំ​លើ​សំណួរ​ដំបូង​គឺ​ថា៖ អ្វី​ដែល​ព្រះ​ជាម្ចាស់​បង្កើត​មក​នៅ​ក្នុង​ការ​កើត​ជា​ថ្មី​គឺ​មិន​មែន​ឲ្យ​មាន​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​ដែល​គ្មាន​អំពើ​បាប​នោះ​ទេ។ អ្វី​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បង្កើត​នៅ​មាន​ការ​ទាក់​ទិន​ក្នុង​សង្គ្រាម មិន​មែន​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ​ឡើយ មាន​ពេញ​ទៅ​ដោយ​អំណាច​ព្រះ​ចេស្ដា​ពី​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ ការ​ស៊ូទ្រាំ ការ​យក​ព្រះ​គ្រីស្ទ​ធ្វើ​ជា​សម្បត្តិ ការ​ស្អប់​អំពើ​បាប ការ​មាន​សណ្ឋាន​ជា​ថ្មី—ការ​កើត​ជា​ថ្មី​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ។ សូម​កុំ​មើល​រំលង​ការ​ទាក់​ទិន​ក្នុង​សង្គ្រាម និង​ការ​ស្អប់​អំពើ​បាប​ឡើយ។

ការ​បង្កើត​ជា​ថ្មី​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ​គឺ​ជា​អ្នក​ប្រយុទ្ធ។ សាវ័ក ប៉ុល បាន​លើក​ឡើង​ក្នុង​ចំណុច​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​ជីវិត​របស់​គាត់​ថា៖ «ខ្ញុំ​បាន​តយុទ្ធ​យ៉ាង​ល្អ» (២ធីម៉ូថេ ៤:) ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ប្រាប់​លោក ធីម៉ូថេ ឲ្យ «ត​យុទ្ធ​យ៉ាង​ល្អ» ដែរ (១ធីម៉ូថេ ៦:១២)។ ហើយ​អ្វី​ដែល​គាត់​ចង់​មាន​ន័យ​ថា គឺ​ការ​ត​យុទ្ធ ដើម្បី​ភាព​បរិសុទ្ធ និង​ជំនឿ៖ ការ​តយុទ្ធ​យ៉ាង​ល្អ​សម្រាប់​ជំនឿ។ ដូច្នេះ សូម​កត់​សម្គាល់​អំពី​ខ​គម្ពីរ​ជា​គូៗ​ទាំង​៤នេះ​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ហាក់​បី​ដូច​ជា​មិន​សម​ហេតុ​សម​ផល ដើម្បី​ឃើញ​អំពី​របៀប​នៃ​ព្រឹត្តិ​ការណ៍​នៃ​ការ​កកើត​ជា​ថ្មី​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​គ្នា​ក្នុង​ការ​បន្ត​ធ្វើ​សង្គ្រាម។

. មិន​មែន​គ្មាន​អំពើ​បាប​ទេ

នេះ​គឺ​ជា​គូ​ដំបូង៖

«អស់​អ្នក​ដែល​កើត​ពី​ព្រះ​មិន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​ទេ» (១យ៉ូហាន ៣:)

«ប្រសិន​បើ​យើង​ពោល​ថា យើង​គ្មាន​បាប​សោះ នោះ​យើង​បញ្ឆោត​ខ្លួន​ឯង» (១យ៉ូហាន ១:)

ការ​កើត​ជា​ថ្មី​នេះ​ហាក់​បី​ដូច​ជា​ការ​បង្កើត​ឌីអិនអេ (DNA) ក្នុង​បុគ្គល​ម្នាក់​នេះ—ឌីអិនអេ​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ជា​ព្រះ ដែល​មិន​មាន​ការ​ស្កប់​ចិត្ត​ក្នុង​ការ​បន្ត​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​ឡើយ។ ទោះ​បើ​ថា ក្នុង​ជីវិត​នេះ បើ​យើង​និយាយ​ថា​យើង​គ្មាន​អំពើ​បាប នោះ​យើង​ក៏​មាន​ការ​យល់​ដឹង​មិន​ត្រឹម​ត្រូវ​អំពី​របៀប​ដែល​វា​មិន​ដំណើរ​ការ​ហើយ។ ដូច្នេះ នេះ​គឺ​ជា​គូ​ដំបូង។

. ស្លាប់​ចំពោះ​បាប

នេះ​គឺ​ជា​គូ​ទី២៖

«យើង​ដឹង​ថា មនុស្ស​ចាស់​របស់​យើង​បាន​ជាប់​ឆ្កាង​ជា​មួយ​ព្រះ​អង្គ​ហើយ ដើម្បី​ឲ្យ​រូប​កាយ​ដែល​ជាប់​មាន​បាប​នេះ ត្រូវ​វិនាស​សាប​សូន្យ ហើយ​កុំ​ឲ្យ​យើង​ជាប់​ជា​អ្នក​បម្រើ​របស់​បាប​ទៀត» (រ៉ូម ៦:)

«ដូច្នេះ អ្នក​រាល់​គ្នា​ក៏​ត្រូវ​ចាត់​ទុក​ខ្លួន​ដូច​ជា​បាន​ស្លាប់​ខាង​ឯ​បាប ហើយ​រស់​ខាង​ឯ​ព្រះ​វិញ នៅ​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ​យេស៊ូវ​ដែរ។ ដូច្នេះ កុំ​ឲ្យ​បាប​សោយ​រាជ្យ​ក្នុង​រូប​កាយ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ដែល​តែង​តែ​ស្លាប់ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ស្តាប់​តាម​សេចក្តី​ប៉ង​ប្រាថ្នា​របស់​បាប​នោះ​ឡើយ» (រ៉ូម ៦:១១១២)

នេះ​គឺ​ជា​ការ​បង្គាប់​បញ្ជា។ ចូរ​ចាប់​ផ្ដើម​សម្លាប់​អំពើ​បាប ចាត់​ទុក​ខ្លួន​ឯង​ថា​ស្លាប់​ក្នុង​អំពើ​បាប ហើយ​យក​ខ្លួន​មក​ដាក់​ក្រោម​ការ​សោយ​រាជ្យ​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទ​វិញ មិន​មែន​ក្រោម​ការ​សោយ​រាជ្យ​នៃ​សាច់​ឈាម​ដែល​ទៀង​នឹង​ស្លាប់​របស់​ខ្លួន​ឡើយ។ ដូច្នេះ ប្រយោគ​ស្រប​គឺ៖ «លោក​អ្នក​បាន​ស្លាប់​ហើយ។» (សូម​អាន​បន្ថែម​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ រ៉ូម ៧:) និង​ប្រយោគ​បង្គាប់​បញ្ជា «តែ​ចំពោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា យើង​នឹង​រស់​នៅ​ជា​មួយ​ព្រះ​អង្គ ដោយ​សារ​ព្រះ​ចេស្ដា​របស់​ព្រះ» (២កូរិនថូស ១៣:)—នេះ​ហើយ​គឺ​ជា​គូ​ទី២។

. អ្នក​តយុទ្ធ

នេះ​គឺ​ជា​គូ​ទី៣៖

«អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ស្លាប់​ហើយ ឯ​ជីវិត​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ក៏​បាន​លាក់​ទុក​ជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ទ» (កូឡូស ៣:)

«ដូច្នេះ ចូរ​សម្លាប់​និស្ស័យ​សាច់​ឈាម​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ដែល​នៅ​ផែន​ដី​នេះ​ចេញ» (កូឡូស ៣:)

ដូច្នេះ សេចក្ដី​ស្លាប់​ដែល​យើង​បាន​ស្លាប់​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ក្លាយ​ជា​អ្នក​តយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង​អ្វី​ដែល​យើង​ទើប​តែ​បាន​ស្លាប់​ចំពោះ។

. ព្រះ​បន្ទូល​ដ៏​រស់

នេះ​គឺ​ជា​គូ​ចង់​ក្រោយ៖

«ព្រះ​បាន​បង្កើត​អ្នក​រាល់​គ្នា​ជា​ថ្មី មិន​មែន​ពី​ពូជ​ដែល​តែង​តែ​ពុក​រលួយ​នោះ​ទេ គឺ​ពី​ពូជ​ដែល​មិន​ចេះ​ពុក​រលួយ​វិញ ជា​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះ​ដែល​រស់​នៅ ហើយ​ស្ថិត​ស្ថេរ» (១ពេត្រុស ១:២៣)

«ដូច្នេះ ចូរ​លះ​បង់​អស់​ទាំង​ការ​អាក្រក់ កិច្ចកល ពុត​ត្បុត ចិត្ត​ច្រណែន និង​ពាក្យ​និយាយ​ដើម​គេ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ចេញ​ទៅ។ ត្រូវ​សង្វាត​រក​ទឹក​ដោះ​សុទ្ធ​ខាង​វិញ្ញាណ​វិញ ដូច​ទារក​ដែល​ទើប​នឹង​កើត ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចម្រើន​ឡើង​ដល់​ការ​សង្គ្រោះ» (១ពេត្រុស ២:)

សរុប​សេចក្ដី​ទៅ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ទទួល​បាន​ចេញ​ពី​ខ​គម្ពីរ​ទាំង​៤​គូ​នោះ​គឺ​ថា អ្វី​ដែល​ការ​កើត​ជា​ថ្មី ការ​បង្កើត​ជា​ថ្មី​នាំ​ឲ្យ​មាន​គឺ​ការ​ទាក់ទិន​នឹង​ការ​ធ្វើ​សង្គ្រាម មិន​មែន​ការ​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ ការ​ពេញ​ទៅ​ដោយ​អំណាច​ព្រះ​ចេស្ដា​ពី​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ ការ​ស៊ូ​ទ្រាំ ការ​យក​ព្រះ​គ្រីស្ទ​ធ្វើ​ជា​សម្បត្តិ ការ​ស្អប់​អំពើ​បាប និង​ការ​មាន​សណ្ឋាន​ជា​ថ្មី​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ។ យើង​មាន​ការ​ធានា​រួច​ស្រេច​ហើយ​អំពី​លទ្ធផល តែ​ការ​ត​យុទ្ធ​គឺ​ពិត​ណាស់។

សិរី​ល្អ​នៃ​ព្រះ​គុណ​របស់​ទ្រង់

សំណួរ​ចុង​ក្រោយ​គឺ​ថា «ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ធ្វើ​វា​ក្នុង​របៀប​នោះ។ ព្រះ​អង្គ​មាន​អំណាច​ក្នុង​ការ​ខ្ទាស់​ព្រះ​ហស្ត​របស់​ទ្រង់ ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​លែង​មាន​អំពើ​បាប​បាន​ទេ​តើ។ យើង​ដឹង​ថា​ព្រះ​អង្គ​អាច​ធ្វើ​បាន ពីព្រោះ​ព្រះ​អង្គ​នឹង​ធ្វើ​វា​ក្នុង​មួយ​ប៉ប្រិចភ្នែក (១កូរិនថូស ១៥:៥១៥២)—នៅ​ពេល​ព្រះ​អង្គ​ប្រោស​យើង​ឲ្យ​រស់​ពី​ស្លាប់​ឡើង​វិញ ឬ​ក៏​នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ស្លាប់—ហើយ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​នឹង​មិន​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ជា​មនុស្ស​យន្ត​ផង​ដែរ​នៅ​ពេល​ដែល​ទ្រង់​ប្រព្រឹត្ត​ការ​នោះ​ដែរ។ ព្រះ​អង្គ​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​លែង​ជា​មនុស្ស​មាន​បាប ដោយ​មិន​ដក​ចេញ​នូវ​ភាព​ជា​មនុស្ស​របស់​យើង​ចោល​ឡើយ មិន​ថា​តិច​ជាង ឬ​ក៏​ច្រើន​ជាង​ដែរ។ នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ យើង​នឹង​មិន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​ជា​ថ្មី​ម្ដង​ទៀត​ទេ។ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​អង្គ​មិន​ធ្វើ​ការ​នោះ​ឥឡូវៗ​នេះ? នេះ​គឺ​ជា​សំណួរ។

ខ្ញុំ​គិត​ថា៖ យ៉ាង​ហោច​ណាស់ មាន​ចម្លើយ​បែប​ទ្រង់​ទ្រាយ​ធំ​លើ​សំណួរ​នេះ ហើយ​ក៏​នៅ​មាន​ចម្លើយ​មិន​សូវ​ជា​ច្បាស់​លាស់​បែប​ទ្រង់​ទ្រាយ​តូច​លើ​សំណួរ​នេះ​ដែល​កើត​ចេញ​ពី​ចម្លើយ​ទ្រង់​ទ្រាយ​ធំ។ ចម្លើយ​បែប​ទ្រង់​ទ្រាយ​ធំ​គឺ​ថា៖ ព្រះ​ជាម្ចាស់​ធ្វើ​បែប​នេះ ពីព្រោះ​ព្រះ​អង្គ​សព្វ​ព្រះ​ហឫទ័យ​ឲ្យ​ដំណើរ​នៃ​ការ​ញែក​ជា​បរិសុទ្ធ​អាច​ថ្វាយ​ការ​សរសើរ​តម្កើង​យ៉ាង​ខ្លាំង​នៅ​លើ​សិរីល្អ​របស់​ទ្រង់ ជា​ពិសេស​ការ​សរសើរ​សិរីល្អ​នៃ​ព្រះ​គុណ​របស់​ព្រះ​អង្គ។

ខ្ញុំ​លើក​ឡើង​បែប​នេះ ពីព្រោះ​មាន​ខគម្ពីរ​ជា​ច្រើន​បាន​លើក​ឡើង​អំពី​លទ្ធផល​នៃ​ព្រះ​ហឫទ័យ​ទាក់​ទង​ទៅ​នឹង​ការ​ញែក​ជា​បរិសុទ្ធ ឧទាហរណ៍៖ ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ ភីលីព ១:១១។ លទ្ធផល​គឺ​ត្រង់​ថា​ឲ្យ​យើង «ព្រម​ទាំង​មាន​ពេញ​ជា​ផល​នៃ​សេចក្ដី​សុចរិត​ដែល​មក​ដោយ​សារ​ព្រះ​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ សម្រាប់​ជា​សិរីល្អ ហើយ​ជា​សេចក្ដី​សរសើរ​ដល់​ព្រះ​ផង»។ ព្រះ​អង្គ​នឹង​នាំ​មក​នូវ​ផល​នៃ​សេចក្ដី​សុចរិត​យ៉ាង​ពេញ​លេញ ពីព្រោះ​ព្រះ​អង្គ​សព្វ​ព្រះ​ហឫទ័យ​ចង់​ទទួល​បាន​ការ​លើក​តម្កើង។ នេះ​ហើយ​គឺ​ជា​ការ​រចនា​ក្នុង​មូល​ហេតុ​ដែល​ទ្រង់​ធ្វើ​ក្នុង​របៀប​ដែល​ទ្រង់​ធ្វើ​នោះ។

កណ្ឌ​គម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:១១១២ ក៏​បាន​លើក​ឡើង​អំពី​ផល​នៃ​ការ​ញែក​ជា​បរិសុទ្ធ​របស់​យើង​ថា​គឺ៖ «ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះ​នាម​នៃ​ព្រះ​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ជា​ព្រះ​អម្ចាស់​នៃ​យើង បាន​តម្កើង​ឡើង​ក្នុង​អ្នក​រាល់​គ្នា ហើយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ក្នុង​ទ្រង់​ផង តាម​ព្រះ​គុណ​របស់​ព្រះ​នៃ​យើង និង​ព្រះ​អម្ចាស់​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ»

ដូច្នេះ មិន​ថា​យើង​អាច​ឃើញ​ចម្លើយ​ក្នុង​កម្រិត​បែប​ទ្រង់​ទ្រាយ​តូច​អំពី​មូល​ហេតុ​ទាក់​ទង​ទៅ​នឹង​ចំណុច​នេះ ឬ​ក៏​ថា​វា​ច្បាស់​លាស់​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្នុង​ចម្លើយ​កម្រិត​បែប​ទ្រង់​ទ្រាយ​ធំ​ដែល​ថា ព្រះ​ជាម្ចាស់​បាន​ជ្រើស​រើស​រាប់​យើង​ជា​បរិសុទ្ធ​តាម​រយៈ​របៀប​ដ៏​ឈឺ​ចាប់ យឺតយ៉ាវ ដែល​មាន​ការ​បន្ត​ទៅ​មុខ ទាក់​ទិន​ក្នុង​របៀប​នៃ​ការ​ធ្វើ​សង្គ្រាម ពីព្រោះ​វា​ថ្វាយ​សិរីល្អ​ទៅ​កាន់​ព្រះ​គ្រីស្ទ និង​ព្រះ​គុណ​របស់​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ខ្លាំង​ជាង​ការ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ខ្ទាស់​ព្រះ​ហស្ដ​របស់​ទ្រង់ ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ និង​លែង​មាន​អំពើ​បាប​ពេល​កើត​ជា​ថ្មី។ ឥឡូវ តើ​មាន​មូល​ហេតុ​បន្ទាប់​បន្សំ​បែប​ទ្រង់​ទ្រាយ​តូច​ដែល​យើង​អាច​ឃើញ​ដែល​ទំនង​នឹង​ការ​ពន្យល់​អំពី​មូល​ហេតុ​ទាក់​ទង​ទៅ​នឹង​ករណី​នេះ​ដែរ​ឬទេ? ខ្ញុំ​នឹង​លើក​ឡើង​៣​ចំណុច៖

. មិន​អាច​ជួយ​បាន

តាម​រយៈ​ការ​យឺតយ៉ាវ ការ​ឈឺ​ចាប់ និង​ការ​ទាក់ទិន​ក្នុង​ដំណើរ​នៃ​ការ​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ទាំង​នេះ យើង​ទទួល​បាន​ការ​រម្លឹក​ថា៖ ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ប្រសិន​បើ​ព្រះ​អង្គ​ទុក​ខ្ញុំ​ចោល​នៅ​តែ​ឯង នោះ​ខ្ញុំ​គ្មាន​សង្ឃឹម​យ៉ាង​ពេញ​ទី ពេញ​ទៅ​ដោយ​អំពើ​បាប ហើយ​ក៏​មិន​អាច​ជួយ​ខ្លួន​ឯង​បាន​ដែរ។

. ការ​អត់​ធ្មត់​របស់​ព្រះ​ជាម្ចាស់

ចេញ​ពី​ការ​រម្លឹក​នេះ ព្រះ​ជាម្ចាស់​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ស្គាល់​អំពី​ការ​អត់ធ្មត់​របស់​ទ្រង់ និង​ព្រះ​គុណ​របស់​ទ្រង់​ក្នុង​ការ​កាន់​យើង និង​ការ​ត្រឡប់​មក​យើង​វិញ​ម្ដង​ហើយ​ម្ដង​ទៀត ហើយ​ក៏​ប្រឆាំង​សម្រាប់​យើង និង​នាំ​យើង​ទៅ​កាន់​សិរីល្អ​ដោយ​មាន​សុវត្ថិភាព​ដែរ។

វា​មិន​មែន​ជា​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​ទេ​ដែល​កណ្ឌ​គម្ពីរ យូដាស បាន​បញ្ចប់​យ៉ាង​រន្ធត់ ដោយ​លើក​ឡើង​អំពី​ការ​សរសើរ​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ទាក់​ទង​នឹង​ការ​ស៊ូ​ទ្រាំ​របស់​ទ្រង់ និង​ការ​ប្រទាន​អំណាច​ក្នុង​ជីវិត​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​ពេល​ធ្វើ​សង្គ្រាម៖ «រី​ឯ​ព្រះ​អង្គ​ដែល​អាច​រក្សា​អ្នក​រាល់គ្នា​មិន​ឲ្យ​ជំពប់​ដួល ហើយ​ដាក់​អ្នក​រាល់​គ្នា​នៅ​ចំពោះ​សិរីល្អ​របស់​ព្រះ​អង្គ ដោយ​ឥត​បន្ទោស​បាន ទាំង​មាន​អំណរ គឺ​ព្រះ​តែ​មួយ​ព្រះ​អង្គ ជា​ព្រះ​សង្គ្រោះ​នៃ​យើង ដោយ​សារ​ព្រះ​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ជា​ព្រះ​អម្ចាស់​នៃ​យើង សូម​ថ្វាយ​សិរីល្អ ឫទ្ធានុភាព ព្រះ​ចេស្ដា និង​អំណាច តាំង​ពី​មុន​សម័យ​កាល​ទាំង​អស់ នៅ​ពេល​នេះ និង​អស់​កល្ប​ជា​និច្ច​ត​រៀង​ទៅ។ អាម៉ែន។» (យូដាស ១:២៤២៥)

តើ​នេះ​មិន​មែន​ជា​ការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​មែន​ឬ? តើ​គាត់​កំពុង​តែ​ថ្វាយ​សិរីល្អ​ទៅ​កាន់​ព្រះ​ជាម្ចាស់​សម្រាប់​អ្វី? គាត់​កំពុង​តែ​ថ្វាយ​សិរីល្អ ឫទ្ធានុភាព ព្រះ​ចេស្ដា និង​អំណាច​ទៅ​កាន់​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ទាក់​ទង​ទៅ​នឹង​មូល​ហេតុ​ដ៏​សាមញ្ញ​មួយ៖ ព្រះ​ជាម្ចាស់​បន្ត​ព័ន្ធកិច្ច​ជា​មួយ​នឹង​យើង​យ៉ាង​អត់​ធ្មត់​រហូត​ដល់​ទី​បញ្ចប់។ ចំណុច​នេះ​ពិត​ជា​គួរ​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​មែន ហើយ​ខ្ញុំ​គិត​ថា ខ្ញុំ​មិន​អាច​យល់​ដល់​កម្រិត​នោះ​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​យល់​បាន​ដោយ​គ្មាន​ព្រះ​ជាម្ចាស់ ដែល​កំពុង​ធ្វើ​ការ​ទាំង​នោះ​ក្នុង​របៀប​ដែល​ទ្រង់​កំពុង​តែ​ធ្វើ​ដែរ​នោះ​ទេ។

. ការ​ក្រេប​ជញ្ជក់​ភាព​ស្រស់​ស្អាត

ចំណុច​ចុង​ក្រោយ​ដែល​ខ្ញុំ​នឹង​លើក​ឡើង​គឺ​ថា ដោយ​សារ​ភាព​បរិសុទ្ធ​ដ៏​ពិត​គឺ​ជា​ការ​កើត​ឡើង​ចេញ​ពី​ការ​មើល​ឃើញ​ភាព​ស្រស់​ស្អាត​ដ៏​ឧត្តុង្គ​ឧត្តម​ខ្ពស់​ជាង​គេ​បំផុត និង​តម្លៃ​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទ នោះ​សណ្ឋាន​នៃ​ការ​ច្បាំង​ជា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​បន្ត​នាំ ហើយ​មាន​ធាតុ​ពិត​នេះ​នៅ​ពី​មុខ​ខ្ញុំ ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះ​គ្រីស្ទ និង​ភាព​ស្រស់​ស្អាត​របស់​ទ្រង់ និង​តម្លៃ​របស់​ទ្រង់​បន្ត​នៅ​ជា​ចំណុច​ស្នូល​ក្នុង​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ។

យើង​នឹង​ឃើញ​កាន់​តែ​ច្បាស់​ឡើងៗ​ថា សាតាំង​ចាញ់​មិន​មែន​តាម​រយៈ​ការ​ដែល​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ខ្ទាស់​ព្រះ​ហស្ដ​របស់​ទ្រង់ ឬ​អំណាច​ឆៅ​របស់​ទ្រង់​ប៉ុណ្ណោះ​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​តាម​រយៈ​ភាព​ស្រស់​ស្អាត​ដ៏​ឧត្តុង្គ​ឧត្តម​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​មើល​ឲ្យ​ច្បាស់​ជា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ចេញ​ពី​ព្រះ​បន្ទូល ដើម្បី​នាំ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មាន​ចំណាប់​អារម្មណ៍​ទៅ​កាន់​ព្រះ​យេស៊ូវ ជា​ជាង​ទៅ​កាន់​អ្វី​ដែល​មិន​បរិសុទ្ធ។

ខ្ញុំ​គិត​ថា ចំណុច​ស្នូល​ដែល​ខ្ញុំ​នឹង​លើក​ឡើង​ទាក់​ទង​នឹង​សំណួរ​នេះ​គឺ៖ មិន​ថា​ព្រះ​ជាម្ចាស់​មាន​មូល​ហេតុ​អ្វី​ក៏​ដោយ​ទាក់​ទង​នឹង​ការ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ញែក​យើង​ជា​បរិសុទ្ធ​ក្នុង​របៀប​ដ៏​យឺតយ៉ាវ ឈឺ​ចាប់ ពេញ​ទៅ​ដោយ​ការ​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ក៏​ដោយ ក៏​ការ​ជ្រើស​រើស​​របស់​ព្រះ​អង្គ​នេះ​គឺ ពីព្រោះ​ទ្រង់​ទទួល​បាន​សិរីល្អ​ខ្លាំង​ជាង ពេល​ដែល​យើង​ច្បាំង​ក្នុង​សង្គ្រាម​ជា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ជា​មួយ​នឹង​អាវុធ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​ប្រទាន​ដល់​យើង និង​ក្នុង​របៀប​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​គ្រោង​ទុក​សម្រាប់​យើង។ ដូច្នេះ ចូរ​យើង​ចាប់​ផ្ដើម​តយុទ្ធ​ឲ្យ​បាន​យ៉ាង​ល្អ​ចុះ!

និពន្ធដោយ៖ អ្នកគ្រូ John Piper
បកប្រែដោយលោក៖ ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង, លោក ប៊ុន ធីម៉ូថេ និងលោកស្រី ពុុល រដ្ថា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកចូលចិត្តអត្ថបទនេះទេ?

មតិយោបល់

ឆ្លើយ​តប

អាសយដ្ឋាន​អ៊ីមែល​របស់​អ្នក​នឹង​មិន​ត្រូវ​ផ្សាយ​ទេ។ វាល​ដែល​ត្រូវ​ការ​ត្រូវ​បាន​គូស *

Loading…

0

សំរាប់​ព្រះគ្រីស្ទ​ទេ

មិនអាចកែឆ្នៃផ្លូវរបស់ព្រះជាម្ចាស់