ដល់ចុងបំផុតលោកនឹងដឹងថា អ្វីដែលអ្នកបានច្រឡំថាជាការរីករាយដែលគ្មានគ្រោះថ្នាក់ ជា «សេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ពិត» ជាផ្លូវឆ្ពោះទៅរកការពេញចិត្តក្នុងមួយជីវិត គឺជាមឈូសដែលកេរ្តិ៍ឈ្មោះ កិត្តិយស គ្រួសារលោកមានការរីកចម្រើនលើ និងទុកចិត្ត—ហើយប្រសិនបើលោកមិនកែប្រែចិត្តទៅវិញ—នោះព្រលឹងរបស់លោកក៏នឹងស្លាប់ដែរ។
បុត្រជូនចំពោះស្វាមីដែលនឹងក្លាយជាអ្នកកំផិត
ប្រសិនបើលោកឲ្យតម្លៃជីវិតរបស់ខ្លួន ប្រសិនបើលោកស្រឡាញ់ភាពជាបុរស និងកិត្តិយសរបស់ខ្លួន ហើយប្រសិនបើលោកស្រឡាញ់គ្រួសារ និងព្រះជាម្ចាស់របស់ខ្លួន សូមស្តាប់សំឡេងរបស់ព្រះអង្គចុះ។ ខណៈពេលដែលនាងខ្សឹបដាក់ត្រចៀករបស់លោកដូចជាបបូរមាត់ផ្តល់នូវទឹកឃ្មុំដ៏ផ្អែមល្ហែម ខណៈពេលដែលការនិយាយដោយមានភាពត្រេកត្រអាល និងរំភើប សូមស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ជំនួសវិញ។ សូមធ្វើឲ្យការកុហករបស់នាងលង់ទឹកស្លាប់ដោយប្រាជ្ញាទៅ។
នាងបានលួងលោមថា «ចូរមក យើងនឹងបានឆ្អែតចិត្តដោយសេចក្ដីស្នេហាដរាបដល់ភ្លឺចូរយើងមានចិត្តត្រេកត្រអាលក្នុងសេចក្ដីស្រឡាញ់ចុះ» (សុភាសិត ៧:១៨ គកស)។ នាងសន្យាថា ខ្លួនអាចបំពេញសេចក្ដីប្រាថ្នារបស់លោកបាន។ នាងលើកឡើងថា គ្មាននរណាម្នាក់នឹងដឹងទេ។ នាងធ្វើឲ្យលោកមានអារម្មណ៍ថាគួរឲ្យចង់បាន ហើយមានអំណាច។ នាងបានគ្រងរាជ្យលោកទុកជាស្តេច។
សម្រាប់មួយរយៈ នាងអាចផ្តល់នូវសេចក្តីរីករាយដែលនាងសន្យាមួយចំនួនបាន។
ប៉ុន្តែ សូមកត់សម្គាល់ពាក្យទាំងបីនេះ៖ ដល់ចុងបំផុត។
«ដល់ចុងបំផុតបានល្វីងដូចជាស្លែង»។ ដល់ចុងបំផុត នាង «មុតដូចជាដាវមានមុខពីរវិញ» (សុភាសិត ៥:៤ គកស)។ ដល់ចុងបំផុត វាជាការប្រសើរជាងក្នុងការគេងរាល់យប់ដោយឱបក្រសោបដាវសាមូរ៉ៃជប៉ុន ឬក៏ឱបគ្រាប់បែកដៃដែលផ្ទុះបើលេង។
ដល់ចុងបំផុតលោកនឹងដឹងថា អ្វីដែលអ្នកបានច្រឡំថាជាការរីករាយដែលគ្មានគ្រោះថ្នាក់ ជា «សេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ពិត» ជាផ្លូវឆ្ពោះទៅរកការពេញចិត្តក្នុងមួយជីវិត គឺជាមឈូសដែលកេរ្តិ៍ឈ្មោះ កិត្តិយស គ្រួសារលោកមានការរីកចម្រើនលើ និងទុកចិត្ត—ហើយប្រសិនបើលោកមិនកែប្រែចិត្តទៅវិញ—នោះព្រលឹងរបស់លោកក៏នឹងស្លាប់ដែរ។ កន្លែងអាថ៌កំបាំងរបស់នាងគឺជាកន្លែងនៃសេចក្តីស្លាប់ (សុភាសិត ៧:២៥-២៧)។ គ្រែរបស់នាងគឺជាទីបញ្ចុះសពដែលបុរសដេកស្លាប់។
ការធ្វើអត្តឃាតរបស់មនុស្សដែលមិនចេះគិត
នាងនឹងមិននាំទៅរកជីវិតឡើយ (សុភាសិត ៥:៥)។ នាងថែមទាំងមិនដឹងថា ត្រូវរកវានៅឯណាផង (សុភាសិត ៥:៦)។ នាងមិនបានគិតអំពីព្រះគ្រីស្ទ សេចក្តីអំណរដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច និងផ្លូវចង្អៀតឡើយ។ ប្រសិនបើលោកទៅតាមនាង នោះលោកនឹងទៅដូចជាគោទៅកន្លែងគេកាប់អញ្ចឹង។ លោកនឹងបញ្ចប់ជីវិតដោយគ្រាប់ព្រួញដែលលោតចេញពីថ្លើមរបស់ខ្លួន (សុភាសិត ៧:២២-២៣)។
បើយើងអាចគាស់អណ្តាតរបស់ជនរងគ្រោះដែលបានស្លាប់ដោយសារនាង នោះពួកគាត់នឹងដាស់តឿនលោកដូចជាបុរសអ្នកមានម្នាក់ដែលកំពុងរងទុក្ខក្នុងទារុណកម្មដែលបានធ្វើ ដើម្បីឲ្យចៀសវាងពីជោគវាសនារបស់ពួកគេជាមិនខាន (លូកា ១៦:១៩-៣១)។ នាងបានរងចាំសម្រាប់បុគ្គលនីមួយៗ (សុភាសិត ៧:១២) ចាប់យកសេចក្តីត្រេកត្រអាលរបស់គេដោយការថើប ហើយនាំពួកគេទៅក្នុងស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់។
មនុស្សស្លាប់នឹងស្រែកយំថា ការផិតក្បត់គឺជាការធ្វើអត្តឃាតរបស់អ្នកដែលឥតមានគំនិត (សុភាសិត ៦:៣២)។ គ្មានអ្នកណាដែលប៉ះនាងនឹងចេញទៅដោយគ្មានទោសទេ! (សុភាសិត ៦:២៩)។
បើដាក់ក្បាលរបស់លោកនៅលើខ្នើយរបស់នាង នោះលោកបានសរសេរឈ្មោះខ្លួននៅលើថ្មចំណារនៅមុខផ្នូរខ្លួនហើយ។
ចូរនៅឲ្យឆ្ងាយ
ហើយឥឡូវនេះ ឱ! ប្តីអើយ! សូមស្តាប់ខ្ញុំចុះ! ចូររក្សាផ្លូវរបស់ខ្លួនឲ្យឆ្ងាយចេញពីនាង។ កុំចូលទៅជិតគ្រែរបស់នាង ឬសូម្បីតែនៅជិតទ្វារផ្ទះរបស់នាងឲ្យសោះ (សុភាសិត ៥:៨)។ កុំបោកខ្លួនឯងឡើយ៖ លោកមិនខ្លាំងគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការជជែកលេងដោយគ្មានគ្រោះថ្នាក់តាមរយៈការលេងឆាត ការផ្ញើសារដល់យប់ជ្រៅ ជួបជុំគ្នាផឹកស៊ីបែបជាមិត្តភាពឡើយ។ នៅឲ្យឆ្ងាយ! តើលោកអាចលេងភ្លើង ហើយមិនឆេះបានដែរឬទេ (សុភាសិត ៦:២៧-២៨)?
ដល់ចុងបំផុត—អូ៎! ចុងបញ្ចប់ដ៏គួរឲ្យខ្លាចនោះ—លោកនឹងដឹងថា នៅទីបំផុតវាមិនមែនជាកំហុសរបស់នាងទេ តែជារបស់លោកផ្ទាល់វិញ។ លោកនឹងស្រែកថ្ងូរតណ្ហារកភាពត្រេកត្រអាលរបស់លោកនៅពេលដែលសាច់ឈាម និងរាងកាយរបស់លោកត្រូវបានបំផ្លាញចោលហើយ។ លោកនឹងស្រែកថ្ងូរថា «អុញន៍ ខ្ញុំបានស្អប់ សេចក្ដីប្រៀនប្រដៅណាស់ហ្ន៎ ចិត្តខ្ញុំក៏បានខ្ពើមសេចក្ដីបន្ទោស ហើយខ្ញុំមិនបានស្តាប់តាមសម្ដីនៃប្រាជ្ញា ខ្ញុំមិនបានផ្ទៀងត្រចៀកការព្រមានរបស់មិត្តភក្ដិខ្ញុំ! ខ្ញុំបានបិទសតិសម្បជញ្ញៈរបស់ខ្លួន ហើយក៏បានបោះបង់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចោលក្នុងភាពរងីរងើរបស់ខ្ញុំ។ ហើយឥឡូវនេះ ខ្ញុំជិតរលាយសូន្យក្នុងភពនៃជីវិតដែលបាក់បែក» (សូមអានកណ្ឌគម្ពីរ សុភាសិត ៥:១១-១៤)។
នៅក្នុងជីវិតនេះ លោកនឹងក្លាយជាសម្បកនៃបុរស ដែលជាគ្រោងឆ្អឹង។ បំណែកដ៏រង្គោះរង្គើនៃដួងចិត្តដែលបែកបាក់នឹងក្លាយជាគ្រែរបស់លោក។ ប្រសិនបើលោកនៅមានផ្នែកណាមួយនៃសតិសម្បជញ្ញៈនៅសេសសល់ នោះវានឹងក្លាយជាសត្រូវរបស់លោកជាមិនខាន។ ទំនាក់ទំនងចាស់ៗនឹងរង្គោះរង្គើពេលឮឈ្មោះរបស់លោក។ លោកនឹងក្លាយទៅជាបុរសដែលសក្ដិសមនឹងការដែលគេមើលងាយ និងបន្ទាបបន្ថោក (សុភាសិត ៦:៣៣)។
ហើយនៅពេលស្លាប់ទៅ ប្រសិនបើលោកមិនបានទទួលការលាងសម្អាត ហើយបានក្លាយជាថ្មីដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទនោះទេ នោះលោកនឹងមិនអាចចូលក្នុងនគរព្រះជាម្ចាស់បានឡើយ (១កូរិនថូស ៦:៩)។ គេនឹងចាំថាលោកជាមនុស្សផិតក្បត់ជារៀងរហូត។ ជាបុរសម្នាក់ដែលរស់នៅសម្រាប់ខ្លួនឯង ហើយក៏បានដុតគ្រួសាររបស់គាត់ដោយភ្លើងដែរ។ នៅចុងក្រោយ គាត់ក៏ជាបុរសម្នាក់ដែលនឹងត្រូវបានឆេះដោយអណ្តាតភ្លើងដែលគ្មានទីបញ្ចប់។
ភរិយារបស់លោកគឺជាស្រាដ៏ឆ្ងាញ់បំផុត
ផ្ទុយទៅវិញ «ចូរផឹកទឹកពីពាងរបស់ខ្លួនឯងព្រមទាំងទឹកដែលហូរចេញពីអណ្តូងរបស់ខ្លួនចុះ» (សុភាសិត ៥:១៥ គកស)។ សូមបង្កើតចំណង់ចំណូលចិត្តឡើងជាថ្មីវិញដែលបាននាំនាងឆ្លងកាត់កន្លែងផ្សំផ្គុំ។
ចូរផឹកទឹកចេញពីប្រភពនាង ដើម្បីធ្វើឲ្យសេចក្តីស្រឡាញ់របស់អ្នកស្រស់ថ្លាឡើង។ តើស្នេហារបស់លោកបានធ្លាក់ខ្សោយមែនឬ? តើឥឡូវនេះការសន្យាដ៏ធំៗបានទៅជាសំឡេងយំខ្សឹកខ្សួលហើយមែនឬ? ចូរក្រវាត់ចង្កេះនៃការស្រឡាញ់ ហើយធ្វើជាបុរសចុះ! លោកដែលជាអ្នកចំបាប់លើគ្រប់ឧបសគ្គទាំងអស់ ហើយស៊ូស្លាប់នៅក្នុងសមរភូមិមុនពេលទទួលការចុះចាញ់ តើឥឡូវនេះលោកនឹងចុះចូលចំពោះការឲ្យភ្នែកមែនឬ? អត់ទេ! សូមអរសប្បាយនឹងភរិយាដែលបានគ្នាពីកាលកំលោះក្រមុំចុះ!
នាងជាសត្វក្តាន់គួរឲ្យស្រឡាញ់ គឺជាប្រើសញីដ៏សមសួន (សុភាសិត ៥:១៨-១៩)។ ចូរមើលនាង—នាងអង្គុយជាមួយនឹងហេតុផលរាប់ពាន់ទៀតដែលធ្វើឲ្យនាងកាន់តែគួរឲ្យស្រឡាញ់ជាងពេលដែលលោកប្ដេជ្ញាថានឹងលះបង់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង ដើម្បីឲ្យបាននាង។ ចូរអរសប្បាយនឹងនាង! នាងនៅតែជាសត្វក្តាន់ និងជាសត្វប្រើសនោះ។ កុំប្ដូរសត្វក្តាន់ ដើម្បីយកសត្វខ្ញុងឲ្យសោះ។
«ត្រូវឲ្យដោះរបស់នាងបានបំពេញចិត្តឯងជាដរាប» (សុភាសិត ៥:១៩ គកស)។ នេះមានរាប់បញ្ចូលទាំងលើកទីមួយដែលលោកនាំនាងចូលក្នុងបន្ទប់គេង និងលើកទីពីរដែលនាងបានបង្កើតកូនឲ្យលោក ព្រមទាំងខួបដែលអ្នកទាំងពីរបានប្រារព្ធខួបអាពាហ៍ពិពាហ៍ទីសាមសិបឆ្នាំជាមួយគ្នាផងដែរ។ គ្រប់ពេលវេលា ត្រូវស្រវឹងជានិច្ចក្នុងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់នាង (សុភាសិត ៥:១៩)។ ចូរស្រវឹងក្នុងចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់នាង កុំមានភាពធុញទ្រាន់នឹងស្នាមញញឹមរបស់នាង ចូរមានការងប់ងុលតែជាមួយនឹងនាង។ នាងគឺជាស្រាដ៏ឆ្ងាញ់បំផុត។
ជ្រើសរើសជីវិត
កុំមានទំនងឈ្លក់ចិត្តចំពោះស្ត្រីដទៃ។
ហេតុអ្វី? ពីព្រោះគ្រប់ទាំងផ្លូវរបស់លោក—មិនថាបន្ទប់សណ្ឋាគារមានភាពងងិតខ្លាំងប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏លោកនៅចំពោះព្រះនេត្ររបស់ព្រះអម្ចាស់ដដែល (សុភាសិត ៥:២១)។ ប្រពន្ធរបស់លោកអាចនៅឆ្ងាយពីលោក ប៉ុន្តែព្រះអម្ចាស់របស់លោកមិននៅឆ្ងាយទេ។ ចៅក្រមនៃផែនដីទាំងមូលទតមើលលោក។ ព្រះអង្គនៅទីនោះជាមួយលោក។ ហើយក៏នឹងមានការសងលើអំពើប្រព្រឹត្តដ៏សាហាវឃោរឃៅ—ទំនងជានៅភ្នំកាល់វ៉ារី ឬក្នុងបឹងភ្លើង។
សូម្បីតែឥឡូវនេះ ទ្រង់ក៏បានអញ្ជើញលោកឲ្យជ្រើសរើសជីវិត សន្តិភាព និងការស្ដាប់បង្គាប់។
កុំមានទំនងឈ្លក់ចិត្តចំពោះស្ត្រីដទៃ។
ហេតុអ្វី? ពីព្រោះអំពើទុច្ចរិតរបស់មនុស្សអាក្រក់ល្បួងបុរសនោះ ហើយខ្សែនៃអំពើបាបរបស់គាត់បានកាន់គាត់ជាប់ (សុភាសិត ៥:២២)។ លោកនឹងជាប់នៅក្នុងភាពស្មុគស្មាញរបស់ខ្លួន។ គ្រួសាររបស់លោកនឹងត្រូវបែកបាក់គ្នា។ កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់លោកនឹងត្រូវបាត់បង់។ ហើយលោកក៏នឹងជាប់ដោយអំពើអាក្រក់ផ្ទាល់ខ្លួនដែរ។
សូម្បីតែលោក សាំសុន ដ៏ខ្លាំងពូកែក៏មិនអាចបំបែកច្រវាក់បែបនោះចោលបានដែរ។
កុំមានទំនងឈ្លក់ចិត្តចំពោះស្ត្រីដទៃ។
ហេតុអ្វី? ពីព្រោះលោកនឹងស្លាប់ដោយសារខ្វះការដាក់វិន័យ (សុភាសិត ៥:២៥)។ ព្រះជាម្ចាស់នឹងមិនត្រូវគេចំអកឡើយ។ ដោយសារលោកខ្វះការដាក់វិន័យ ខ្វះការកាត់ដៃជើងចោល ខ្វះការកែប្រែចិត្តដ៏ពិត និងជំនឿ នោះលោកនឹងប្រាកដជាធ្លាក់នរកមែនហើយ (ម៉ាថាយ ៥:២៧-៣០)។
ឱ! ស្វាមីអើយ! កុំបោះបង់ភរិយាដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្លួនចោលឡើយ។ កុំបោះបង់កិត្តិយស និងភាពជាបុរសរបស់លោក។ កុំបោះបង់ទីបន្ទាល់របស់ខ្លួន។ កុំបោះបង់ព្រះជាម្ចាស់របស់លោកចោលឡើយ។ សូមឲ្យភាពស្មោះត្រង់ និងសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ទដក់ជាប់ចិត្តរបស់លោក ដើម្បីឲ្យរីករាយសារជាថ្មីជាមួយនឹងភរិយារបស់លោក។ ត្រូវស្រវឹងជាមួយកូនក្រមុំរបស់ខ្លួន។ ហើយជាមួយកូនកំលោះរបស់យើង។
កាលពីប្រាំរយឆ្នាំមុន សកម្មភាពដ៏ក្លាហានរបស់លោក ម៉ធិន លូសើរ បានបង្កើតឲ្យមានចលនាកំណែទម្រង់ខាងឯជំនឿ…
វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…
ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។
កាលពីប្រាំរយឆ្នាំមុន សកម្មភាពដ៏ក្លាហានរបស់លោក ម៉ធិន លូសើរ បានបង្កើតឲ្យមានចលនាកំណែទម្រង់ខាងឯជំនឿ…
កាលពីប្រាំរយឆ្នាំមុន សកម្មភាពដ៏ក្លាហានរបស់លោក ម៉ធិន លូសើរ បានបង្កើតឲ្យមានចលនាកំណែទម្រង់ខាងឯជំនឿ…
កាលពីប្រាំរយឆ្នាំមុន សកម្មភាពដ៏ក្លាហានរបស់លោក ម៉ធិន លូសើរ បានបង្កើតឲ្យមានចលនាកំណែទម្រង់ខាងឯជំនឿ…
កាលពីប្រាំរយឆ្នាំមុន សកម្មភាពដ៏ក្លាហានរបស់លោក ម៉ធិន លូសើរ បានបង្កើតឲ្យមានចលនាកំណែទម្រង់ខាងឯជំនឿ…
មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0
មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។
មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។