លក្ខខណ្ឌមួយនៃការអធិស្ឋានដ៏ជោគជ័យ

យើងគួរតែអធិស្ឋានបែបសាមញ្ញៗដោយជំនឿ ហើយមានចិត្តចុះចូលនឹងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ យើងងាយនឹងជក់ចិត្តទៅនឹងបញ្ហាផ្នែកទេវវិទ្យាដែលទាក់ទងនឹងការអធិស្ឋាន។

៦ ឧសភា ២០១៩អានរយៈពេល ២០ នាទី

មើល១៧៤០ដង២មតិ

សៀ

វភៅតែមួយគត់ដែលធ្លាប់ទទួលបានភាពពេញនិយមតាំងពីដើមរៀងមកទាក់ទិននឹងប្រធានបទនៃការអធិស្ឋាននោះគឺ ព្រះគម្ពីរ។ សៀវភៅទាំងអស់ដែលទាក់ទិននឹងការអធិស្ឋានស្ទើរតែធ្វើឲ្យអ្នកអានមានអារម្មណ៍ថាវាមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ទេ ព្រោះអ្នកនិពន្ធមិនទាន់និយាយឲ្យបានគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ ហើយក៏មិនទាន់បានថ្លឹងថ្លែងឲ្យច្បាស់លាស់ពីការអធិស្ឋាននៅឡើយដែរ។ ក៏ដូចគ្នាដែរនៅក្នុងសៀវភៅដ៏ខ្លីនេះ យើងមិនមែនចង់បង្ហាញថា វាល្អជាងសៀវភៅរបស់អ្នកនិពន្ធផ្សេងៗទៀតនោះឡើយ។ ការដែលយើងអាចធ្វើទៅបាននោះគឺគ្រាន់តែសង្ខេបគោលការណ៍សំខាន់ខ្លះៗនៃការអធិស្ឋាន ជាពិសេសដូចជាការអធិស្ឋានដែលទាក់ទងទៅនឹងភាពជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវ។

ការអធិស្ឋានដែលល្អបំផុតកើតឡើងនៅពេលដែលយើងមានទុក្ខព្រួយ។ យើងគ្រប់គ្នាបានទទួលស្គាល់ហើយថា នេះគឺជាការពិតមែន ដោយសារតែយើងបានដកពិសោធន៍នឹងការនេះហើយ។ នៅពេលណាដែលជីវិតរបស់យើងស្ងប់ស្ងៀមមិនមានជាបញ្ហាអ្វី នោះការអធិស្ឋានរបស់យើងមិនសូវមានភាពមុតស្រួច ហើយមិនអស់ពីចិត្តសោះ។ តែនៅពេលណាដែលយើងជួបប្រទះវិបត្តិអ្វីមួយ ដូចជាពេលមានគ្រោះថ្នាក់ ពេលមានជំងឺធ្ងន់ធ្ងរ ឬការបាត់បង់អ្នកជាទីស្រឡាញ់ នោះសេចក្តីអធិស្ឋានរបស់យើងនឹងពោរពេញដោយភាពឆេះឆួល និងពុះកញ្ជ្រោលបំផុត។ មានសុភាសិតមួយពោលថា «ដើម្បីឲ្យគ្រាប់ព្រួញចូលទៅកាន់នគរស្ថានសួគ៌បាន អ្នកត្រូវតែយឹតធ្នូបាញ់ពេញមួយទំហឹង»។ សេចក្តីអធិស្ឋានដែលល្អកើតមានឡើងនៅពេលណាដែលស្មារតីរបស់យើងស្ថិតក្នុងភាពបន្ទាន់ ភាពទន់ខ្សោយ និងនៅពេលមានតម្រូវការជាបន្ទាន់។

ជាអកុសល យើងចំណាយពេលជាច្រើនក្នុងជីវិតរបស់យើង ដើម្បីកុំឲ្យមានការខ្វះខាត។ យើងបានបម្រុងទុកលុយជាមុន ដោយប្រើយុទ្ធសាស្ត្រជំនួញដ៏ឈ្លាសវៃ ដើម្បីទប់ស្កាត់រាល់អន្តរាយដែលអាចកើតមានឡើង។ យើងបានប្រើប្រាជ្ញាដ៏ស្ដួចស្ដើងរបស់យើងដើម្បីប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិ ឲ្យបានក្លាយជាអ្នកមាន។ បន្ទាប់មកយើងឆ្ងល់ថា «ម៉េចបានជាការអធិស្ឋានរបស់ខ្ញុំមិនមានភាពស្និទ្ធស្នាល ហើយដូចជាគ្មានជីវិតសោះ?» ហើយថា «ម៉េចបានជាគ្មានភ្លើងធ្លាក់មកពីស្ថានសួគ៌យ៉ាងដូច្នេះ?» (១ពង្សាវតាក្សត្រ ១៨:៣៦-៣៨)។ ប្រសិនបើយើងពិតជាដើរដោយជំនឿ មិនមែនដោយការមើលឃើញមែន នោះការអធិស្ឋានរបស់យើងពិតជានឹងមានការផ្លាស់ប្ដូរជាខ្លាំងមិនខាន។

លក្ខខណ្ឌមួយនៃការអធិស្ឋានដ៏ជោគជ័យនោះគឺ យើងត្រូវ «ចូលទៅជិតទាំងមានចិត្តស្មោះត្រង់» (ហេព្រើរ ១០:២២)។ នេះមានន័យថា យើងត្រូវតែទៀងត្រង់ ហើយស្មោះចំពោះព្រះអម្ចាស់។ ដាច់ខាតមិនត្រូវមានការលាក់ពុតអ្វីឡើយ។ ដើម្បីបំពេញនូវលក្ខខណ្ឌនេះបាន យើងនឹងមិនទូលសូមព្រះជាម្ចាស់ឲ្យធ្វើអ្វីមួយដែលយើងអាចធ្វើបានដោយខ្លួនឯងនោះទេ។ ឧទាហរណ៍ថា យើងនឹងមិនទូលសូមទ្រង់ឲ្យធ្វើការក្នុងចិត្តមនុស្សផ្សេងៗដើម្បីផ្ដល់មូលនិធិ ទុកសម្រាប់ព័ន្ធកិច្ចគ្រីស្ទបរិស័ទឡើយ បើយើងផ្ទាល់មានលុយល្មមដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ដល់ព័ន្ធកិច្ចនោះទាំងអស់រួចហើយ។ យើងមិនអាចបោកបញ្ឆោតព្រះជាម្ចាស់បានទេ។ បើយើងសូមលុយ១០០០ដុល្លារពីព្រះអង្គយកទៅប្រើប្រាស់ក្នុងព័ន្ធកិច្ច ខណៈពេលទ្រង់បានប្រទានលុយនោះមកយើងរួចទៅហើយមុនដែលយើងសូម តែយើងគ្មានឆន្ទៈនឹងប្រើលុយនោះសម្រាប់ព័ន្ធកិច្ចសោះ នោះទ្រង់នឹងមិនប្រទានលុយម្ដងទៀតឡើយ។

ទាក់ទងនឹងរឿងនេះដែរ យើងមិនគួរណាអធិស្ឋានសូមព្រះជាម្ចាស់ប្រទានអ្នកដទៃទៀតឲ្យមកបំពេញបេសកកម្មរបស់ទ្រង់ឡើយ បើយើងមិនហ៊ាននឹងទៅដោយខ្លួនឯងផងនោះ។ មានមនុស្សរាប់ពាន់នាក់បានអធិស្ឋានសូមព្រះជាម្ចាស់សង្គ្រោះ ពួកអ្នកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម ពួកអ្នកកាន់សាសនាហិណ្ឌូ និងអ្នកកាន់ពុទ្ធសាសនា។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអស់អ្នកដែលបានអធិស្ឋានទាំងអស់នោះ ហ៊ានទៅឈោងចាប់អស់អ្នកដែលខ្លួនបានអធិស្ឋានឲ្យវិញនោះ នោះប្រហែលប្រវត្តិសាស្ត្រនៃបេសកកម្មរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទនឹងមានដំណើរការប្រសើរជាងសព្វថ្ងៃនេះទៅទៀត។

យើងគួរតែអធិស្ឋានបែបសាមញ្ញៗដោយជំនឿ ហើយមានចិត្តចុះចូលនឹងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ យើងងាយនឹងជក់ចិត្តទៅនឹងបញ្ហាផ្នែកទេវវិទ្យាដែលទាក់ទងនឹងការអធិស្ឋាន។ ហើយការជក់ចិត្តទៅនឹងបញ្ហាផ្នែកទេវវិទ្យាធ្វើឲ្យមានតែសឹករិចរិលខាងឯវិញ្ញាណប៉ុណ្ណោះនោះទេ។ ការអធិស្ឋានប្រសើរជាងការដែលយើងព្យាយាមដោះស្រាយរាល់បញ្ហា ឬអាថ៌កំបាំងផ្សេងៗទាក់ទងនឹងការអធិស្ឋានទៅទៀត។ សូមអនុញ្ញាតឲ្យបណ្ឌិតផ្នែកទេវវិទ្យាជាអ្នកផ្ដល់ទ្រឹស្ដីទាក់ទងនឹងអាថ៌កំបាំងនៃការអធិស្ឋានចុះ។ ប៉ុន្តែសូមឲ្យអ្នកជឿអធិស្ឋានដល់ព្រះជាម្ចាស់ដោយជំនឿដូចកូនក្មេងជឿទុកចិត្តលើឪពុកម្ដាយពួកគេយ៉ាងដូច្នោះដែរ។ លោក អរហ្គសស្ទីន (Augustine) បានលើកឡើងថា «អក្ខរជនខំប្រឹងចាប់យកនគរស្ថានសួគ៌ ហើយពួកគេក៏យកបាន តែយើងដែលជាបណ្ឌិតភាគច្រើនរវល់តែគិតពីរឿងជីវិតនេះទៅវិញ»។

ទោះមានវិធីសាស្ត្រកម្រយ៉ាងណា
ខ្ញុំដឹងច្បាស់ថាព្រះទ្រង់នឹងឆ្លើយតប
ទោះមិនដឹងពេលព្រះបន្ទូលទ្រង់មក
ប្រាប់យើងកោកៗថាទ្រង់បានឮ។
ខ្ញុំដឹងថាគង់មកដល់យូរឬឆាប់
ខ្ញុំត្រូវត្រងត្រាប់អធិស្ឋានចាំយាម
បើខ្ញុំមិនដឹងព្រះពរនឹងមកភ្លាម
នឹងមកដល់តាមព្រះទ័យនៃព្រះអង្គ។
ពេលនេះខ្ញុំសូមថ្វាយពាក្យអធិស្ឋាន
ថ្វាយដល់ទ្រង់បានថ្វាយទ្រង់តែមួយគត់
ដ្បិតព្រះប្រាជ្ញាទ្រង់ជ្រៅពិតប្រាកដ
ជ្រៅផុតកំណត់ថ្លៃថ្លាជាងរូបខ្ញុំ។
— លោកស្រី ឡូឡា ហេនសិន
(Lola Henson)

បើលោកអ្នកចង់ឲ្យការអធិស្ឋានមានអំណាចដ៏ពិត នោះចូរអធិស្ឋានឲ្យអស់ពីចិត្តចុះ។ ហើយសូមចុះចូលចំពោះព្រះគ្រីស្ទទាំងស្រុង។ ចូរធ្វើគ្រប់ទាំងអស់ថ្វាយទ្រង់។ ចូរលះអាល័យគ្រប់ទាំងអស់ ដើម្បីដើរតាមទ្រង់។ ព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យដល់អស់អ្នកណាដែលមានភក្ដីភាពចំពោះព្រះគ្រីស្ទណាស់ ដោយសារពួកគេទទួលយកទ្រង់មកធ្វើជាព្រះអម្ចាស់លើអ្វីៗទាំងអស់។

ពេលដែលយើងលះបង់អ្វីមួយ ដើម្បីនឹងអធិស្ឋាន ព្រះជាម្ចាស់ហាក់បីដូចជាឲ្យតម្លៃយ៉ាងពិសេសលើការអធិស្ឋានរបស់យើង។ អស់អ្នកដែលក្រោកពីព្រលឹមនឹងមានការប្រកបយ៉ាងស្និទ្ធស្នាលជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលតើនពីព្រលឹមកាលដែលទ្រង់គង់នៅផែនដីនេះ ដើម្បីឲ្យដឹងថាព្រះវរបិតាសព្វព្រះហឫទ័យឲ្យទ្រង់ធ្វើអ្វីនៅថ្ងៃហ្នឹង (ម៉ាកុស ១:៣៥)។

ដូចគ្នានេះដែរ អស់អ្នកណាដែលស្រវាស្រទេញយ៉ាងស្មោះអស់ពីចិត្តនឹងអធិស្ឋានពេញមួយយប់ អ្នកនោះនឹងបានប្រកបដោយអំណាចដ៏ពិសេសជាមួយព្រះជាម្ចាស់ជាមិនខាន។ ការអធិស្ឋានដែលមិនមានការលះបង់អ្វីសោះនោះគ្មានតម្លៃអ្វីទេ ព្រោះការអធិស្ឋានបែបនោះចេញមកពីអ្នកជឿក្លែងក្លាយដែលគ្មានតម្លៃ។

ជារឿយៗយើងឃើញថា អ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរសញ្ញាថ្មីតែងតែភ្ជាប់ការអធិស្ឋានទៅនឹងការតមអាហារ។ ការតមអាហារអាចជាជំនួយដ៏មានតម្លៃមួយក្នុងការហ្វឹកហ្វឺនជំនឿខាងឯវិញ្ញាណ។ ការតមអាហារអាចជួយយើងឲ្យមានគំនិតភ្លឺថ្លា ផ្ដោតអារម្មណ៍កាន់តែច្បាស់ ហើយឲ្យយើងកាន់តែមានភាពរវៀសរវៃ។ តែចំពោះទស្សនៈរបស់ព្រះជាម្ចាស់វិញ ហាក់បីដូចជាទ្រង់មានបំណងព្រះហឫទ័យពិសេសក្នុងការឆ្លើយតបនឹងការអធិស្ឋាន នៅពេលដែលយើងឲ្យតម្លៃលើការអធិស្ឋានសំខាន់ជាងអាហារ។

កុំអធិស្ឋានបែបអាត្មានិយម។ «អ្នករាល់គ្នាក៏សូមដែរ តែមិនបានទេដ្បិតសេចក្តីសំណូមនោះបែបអាក្រក់ សំរាប់នឹងចាយបំពេញសេចក្តីសំរើបរបស់អ្នករាល់គ្នាវិញ» (យ៉ាកុប ៤:៣)។ នៅពេលដែលយើងអធិស្ឋានយើងគួរតែអធិស្ឋានសូមឲ្យព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់បានសម្រេច។ ជាដំបូងយើងគួរតែអធិស្ឋានថា «...សូមឲ្យរាជ្យទ្រង់បានមកដល់ សូមឲ្យព្រះហឫទ័យទ្រង់បានសំរេចនៅផែនដីដូចនៅស្ថានសួគ៌ដែរ» បន្ទាប់មក យើងអាចបន្ថែមដូចជា «សូមប្រទានអាហារដែលយើងខ្ញុំត្រូវការមកជារាល់ថ្ងៃ» (លូកា ១១:២-៣)។

យើងគួរតែថ្វាយកិត្តិនាមដល់ព្រះជាម្ចាស់ដោយទូលសូមការអស្ចារ្យពីទ្រង់ ព្រោះទ្រង់គឺជាព្រះដ៏អស្ចារ្យក្រៃលែង។ ចូរយើងទាំងអស់គ្នាមានជំនឿក្នុងការរំពឹងចាំការអស្ចារ្យពីព្រះជាម្ចាស់។

ចូលមកទៅគាល់ស្ដេច
ទូលអង្វរគ្រប់កិច្ចដល់អង្គក្សត្រា
សេចក្ដីស្រឡាញ់ និងឫទ្ធីចេស្ដា
គ្មានអ្វីឡើយណាធំលើសទ្រង់ឡើយ។
— លោក ចន ញ៉ូថិន
(John Newton)

តើការដែលយើងមិនហ៊ានពឹងសុំការអស្ចារ្យពីព្រះអម្ចាស់ នោះនឹងធ្វើឲ្យទ្រង់ព្រួយព្រះហឫទ័យខ្លាំងប៉ុណ្ណា? យើងស្កប់ចិត្តជាមួយនឹងជ័យជម្នះដ៏ស្ដួចស្តើងជាមួយនឹងការទទួលផលដែលមិនសូវល្អ ជាមួយនឹងចំណាប់អារម្មណ៍ដ៏ខ្សត់ខ្សោយក្នុងការចង់បានអ្វីៗដ៏អស្ចារ្យ ដូច្នេះអស់អ្នកដែលនៅជុំវិញយើងមិនគិតថា ព្រះជាម្ចាស់នៃយើងជាព្រះដ៏អស្ចារ្យបំផុតនោះទេ។ យើងមិនបានថ្វាយសិរីល្អដល់ទ្រង់នៅមុខមនុស្សដទៃដែលមិនស្គាល់ទ្រង់សោះ ពីព្រោះជីវិតរស់នៅរបស់យើង មិនបានធ្វើឲ្យពួកគេចាប់អារម្មណ៍ ហើយក៏មិនបានធ្វើឲ្យពួកគេចង់សួរនាំពីអំណាចដែលទ្រទ្រង់ជីវិតយើងនោះដែរ។ ជារឿយៗ ការនេះមិនមានបញ្ជាក់អំពីយើងរាល់គ្នាដូចពួកសាវ័កដែលបាននិយាយថា «គេក៏នាំគ្នាលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ព្រោះតែខ្ញុំ» (កាឡាទី ១:២៤)។ — អ៊ី. ដាប់ប៊លយូ. ម័រ (E. W. Moore)

នៅពេលដែលយើងអធិស្ឋាន យើងគួរពិចារណាថា តើយើងកំពុងស្ថិតក្នុងបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឬអត់? បន្ទាប់មកយើងគួរតែអធិស្ឋាន ហើយជឿថា ទ្រង់នឹងជ្រាបហើយនឹងឆ្លើយតប។ «ហេតុនេះហើយបានជាយើងមានចិត្តរឹងប៉ឹងនៅចំពោះព្រះភក្ត្រព្រះអង្គ គឺថា ប្រសិនបើយើងទូលសូមអ្វី ស្របតាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ នោះទ្រង់នឹងព្រះសណ្ដាប់យើងជាមិនខាន។ បើយើងដឹងថា ព្រះអង្គទ្រង់ព្រះសណ្ដាប់យើង ទោះបីយើងទូលសូមអ្វីពីព្រះអង្គក៏ដោយ យើងដឹងថា យើងបានទទួលអ្វីៗដែលយើងទូលសូមនោះរួចហើយ» (១យ៉ូហាន ៥:១៤-១៥ គខប)។

ការអធិស្ឋានដោយនូវព្រះនាមព្រះយេស៊ូវមានន័យថា អធិស្ឋានស្របតាមព្រះហឫទ័យទ្រង់។ នៅពេលដែលយើងពិតជាអធិស្ឋានក្នុងព្រះនាមទ្រង់ នោះក៏ដូចជាទ្រង់កំពុងតែទូលសូមដល់ព្រះវរបិតារបស់ទ្រង់ដែរ។ «ហើយការអ្វីក៏ដោយ ដែលអ្នករាល់គ្នានឹងសូម ដោយនូវឈ្មោះខ្ញុំ នោះខ្ញុំនឹងសំរេចឲ្យ ដើម្បីឲ្យព្រះវរបិតាបានដំកើងឡើងក្នុងព្រះរាជបុត្រា បើអ្នករាល់គ្នានឹងសូមអ្វីដោយនូវឈ្មោះខ្ញុំ នោះខ្ញុំនឹងសំរេចឲ្យ» (យ៉ូហាន ១៤:១៣-១៤)។ «នៅថ្ងៃនោះ អ្នករាល់គ្នានឹងមិនសូមអ្វីពីខ្ញុំទៀត ប្រាកដមែនខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា អ្វីៗ ដែលអ្នករាល់គ្នានឹងសូមដល់ព្រះវរបិតា ដោយនូវឈ្មោះខ្ញុំ នោះទ្រង់នឹងប្រទានឲ្យ (យ៉ូហាន ១៦:២៣)។ «មួយទៀត ខ្ញុំប្រាប់ថា បើសិនជាមាន២នាក់ក្នុងពួកអ្នករាល់គ្នា ព្រមព្រៀងគ្នានៅផែនដី ពីដំណើរអ្វីដែលគេចង់សូមក៏ដោយ នោះនឹងបានសំរេចដល់គេ អំពីព្រះវរបិតាខ្ញុំ ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ ដ្បិតកន្លែងណា ដែលមាន២ឬ៣នាក់ ប្រជុំជាមួយគ្នា ដោយនូវឈ្មោះខ្ញុំ នោះខ្ញុំក៏នៅកណ្ដាលចំណោមអ្នកទាំងនោះដែរ» (ម៉ាថាយ ១៨:១៩-២០)។

ការទូលសូម «ដោយនូវព្រះនាមទ្រង់» មានន័យថា ទ្រង់កាន់ដៃយើង ហើយនាំយើងក្នុងការអធិស្ឋាន ហើយក៏ដូចជាទ្រង់កំពុងតែលុតព្រះជង្ឃជាមួយយើង ឯបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ក៏កំពុងតែហូរចេញចូលក្នុងចិត្តរបស់យើងផងដែរ។ នេះហើយគឺជាអត្ថន័យនៃឃ្លាថា «ដោយនូវព្រះនាមទ្រង់»។ ព្រះនាមទ្រង់គឺជាលក្ខណសម្បត្តិរបស់ទ្រង់ ហេតុដូច្នេះហើយ ការអធិស្ឋានក្នុងព្រះនាមព្រះគ្រីស្ទពិតជាមានន័យថា យើងកំពុងតែអធិស្ឋានផ្អែកតាមបំណងព្រះហឫទ័យដែលពេញដោយព្រះពររបស់ទ្រង់។ តើខ្ញុំអាចអធិស្ឋានសុំការអាក្រក់ក្នុងព្រះនាមព្រះរាជបុត្រាបានដែរឬទេ? ការដែលខ្ញុំអធិស្ឋានសុំគួរតែជាការបញ្ជាក់អំពីលក្ខណសម្បត្តិរបស់ទ្រង់។ តើខ្ញុំអាចអធិស្ឋានបែបនេះបានដែរឬទេ? ការអធិស្ឋានរបស់យើងគួរតែបញ្ចេញអំណាចរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ព្រះប្រាជ្ញាញាណរបស់ព្រះគ្រីស្ទ និងបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះគ្រីស្ទសម្រាប់យើង។ ព្រះអម្ចាស់បង្រៀនយើងម្តងហើយម្តងទៀតពីការអធិស្ឋានក្នុងព្រះនាមទ្រង់។ យើងគួរបញ្ចប់សេចក្តីអធិស្ឋានដោយពោលពាក្យថា «ក្នុងព្រះនាមដែលពោរពេញដោយព្រះពរ» ឯការទទូចសុំរបស់យើងគួរតែបានពោរពេញដោយព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ ហើយទូលសូមអ្វីគ្រប់យ៉ាងដោយនូវព្រះនាមទ្រង់។

— លោក សាំយ៉ូអែល រីដៅថ៍

(Samuel Ridout)

ប្រសិនបើការអធិស្ឋានរបស់យើងពិតជាមានប្រសិទ្ធភាពមែននោះ កុំឲ្យយើងលាក់បាំងអំពើបាបរបស់យើងនឹងព្រះជាម្ចាស់ឡើយ។ នេះមានន័យថា យើងត្រូវតែលន់តួបាប ហើយជំរុះវាចោលនៅពេលដែលយើងដឹងខ្លួនថា យើងបានធ្វើបាប។ «បើសិនជាខ្ញុំឃើញមានសេចក្តីទុច្ចរិតនៅក្នុងចិត្ត នោះព្រះអម្ចាស់ទ្រង់ មិនព្រមស្តាប់ខ្ញុំទេ» (ទំនុកដំកើង ៦៦:១៨)។ យើងត្រូវតែនៅជាប់នឹងព្រះគ្រីស្ទ «បើអ្នករាល់គ្នានៅជាប់នឹងខ្ញុំ ហើយពាក្យខ្ញុំនៅជាប់ក្នុងអ្នករាល់គ្នានោះ ចូរសូមអ្វីតាមតែប្រាថ្នាចុះ សេចក្តីនោះនឹងបានសំរេចដល់អ្នករាល់គ្នាជាមិនខាន» (យ៉ូហាន ១៥:៧)។ អ្នកដែលនៅជាប់នឹងព្រះគ្រីស្ទ នោះក៏នៅប្រកៀកនឹងទ្រង់ដែរ ហើយដោយសារគាត់នៅប្រកៀកដូចនេះ បានជាគាត់ស្គាល់ព្រះហឫទ័យទ្រង់យ៉ាងច្បាស់លាស់ដែរ។ គាត់អាចអធិស្ឋានដោយស្របតាមព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ ដោយដឹងប្រាកដថា គាត់នឹងទទួលបានចម្លើយពីព្រះជាម្ចាស់។ ជីវិតដែលនៅជាប់នឹងព្រះគ្រីស្ទ ទាមទារឲ្យយើងធ្វើតាមបញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់។ «ហើយទោះបើយើងសូមអ្វីពីទ្រង់ក៏ដោយ គង់តែនឹងបានសំរេច ពីព្រោះយើងកាន់តាមបញ្ញត្តិទ្រង់ហើយក៏ប្រព្រឹត្តការដែលគាប់ព្រះហឫទ័យដល់ទ្រង់ដែរ» (១យ៉ូហាន ៣:២២)។ ប្រសិនបើយើងចង់ឲ្យព្រះជាម្ចាស់ព្រះសណ្តាប់ ហើយឆ្លើយតបនឹងសំណូមពរអធិស្ឋានរបស់យើង នោះយើងត្រូវតែរក្សាទំនាក់ទំនងរបស់យើងជាមួយទ្រង់ឲ្យបានល្អ (១យ៉ូហាន ៣:២០)។

យើងមិនគួរអធិស្ឋានតែនៅពេលជាក់លាក់ដែលបានគ្រោងទុកប្រចាំថ្ងៃនោះទេ តែយើងគួរតែអភិវឌ្ឍអាកប្បកិរិយានៃការអធិស្ឋាន ដើម្បីឲ្យយើងអាចដើរជាមួយព្រះជាម្ចាស់ជាប់ជានិច្ចទាំងពេលដែលយើងកំពុងដើរតាមផ្លូវពេលកំពុងបើកបរ ពេលកំពុងធ្វើការ ក៏ដូចជាពេលដែលយើងជួយធ្វើការងារផ្ទះ។ លោក នេហេមា គឺជាគំរូដ៏ល្អនៃការអធិស្ឋានបែបនេះ ដោយសារគាត់មានទម្លាប់ក្នុងការសម្រេចចិត្តអធិស្ឋានយ៉ាងឆាប់រហ័សច្រើនដង (នេហេមា ២:៤)។ ការ «...នៅជាប់ក្នុងទីកំបាំងនៃព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុត...» គឺជាការល្អ (ទំនុកដំកើង ៩១:១) ជាជាងការដែលយើងចូលទៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់ម្តងម្កាល។

ជាទីបញ្ចប់ ការអធិស្ឋានរបស់យើងគួរតែមានភាពច្បាស់លាស់។ យើងអាចឃើញការឆ្លើយតបរបស់ព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងជាក់លាក់ មានតែនៅពេលដែលយើងអធិស្ឋានឲ្យចំៗតែប៉ុណ្ណោះ។

ការអធិស្ឋាន គឺជាអភ័យឯកសិទ្ធិដ៏អស្ចារ្យមួយ។ លោក ហ័ដសិន ថេល័រ (Hudson Taylor) បានមានប្រសាសន៍ថា យោងតាមអភ័យឯកសិទ្ធិនេះ យើងអាចបំផ្លាស់បំប្រែមនុស្សតាមរយៈព្រះជាម្ចាស់បាន។

អូ៎! យើងពិតជាមានឱកាសធ្វើការអស្ចារ្យដ៏ធំក្រៃលែង តាមរយៈការអធិស្ឋានមែន។ តាមរយៈការអធិស្ឋាន យើងអាចបង្វែរពន្លឺព្រះអាទិត្យដែលរះចិញ្ចែងចិញ្ចាចឲ្យទៅកន្លែងត្រជាក់ល្ហឹមបាន។ យើងអាចអុជបំភ្លឺចង្កៀងនៃសេចក្តីសង្ឃឹមនៅក្នុងគុកនៃភាពអស់សង្ឃឹម។ យើងអាចដោះច្រវាក់ពីកជើងរបស់អ្នកទោសដែលជាប់នៅក្នុងគុក។ យើងអាចនាំយកអនុស្សាវរីយ និងគំនិតពីផ្ទះរបស់យើងទៅកាន់ប្រទេសឆ្ងាយៗឯទៀត។ យើងអាចនាំយកភាពរួសរាយរាក់ទាក់ពីស្ថានសួគ៌ទៅកាន់អ្នកដែលមានជំនឿខ្សត់ខ្សោយ ទោះបីជាពួកគេកំពុងខិតខំប្រឹងប្រែងយ៉ាងត្រដាបត្រដួសនៅឯនាយសមុទ្រដ៏សែនឆ្ងាយក៏ដោយ។ ទាំងអស់នេះគឺជាការឆ្លើយតបទៅនឹងការអធិស្ឋានដ៏អស្ចារ្យក្រៃលែង!

— លោក ចេ. អេឆ. ចូវិត

(J. H. Jowett)

ទាក់ទងនឹងចំណុចនេះដែរ អ្នកនិពន្ធដែលមានឈ្មោះថា វេនហែម (Wenham) បានបន្ថែមទីបន្ទាល់របស់គាត់ដូចតទៅ ៖ «ការអធិប្បាយគឺជាអំណោយទានដ៏កម្រមួយ ឯការអធិស្ឋានគឺរឹតតែកម្រជាងនោះទៅទៀត។ ការអធិប្បាយប្រៀបបាននឹងដាវដែលជាអាវុធប្រើសម្រាប់ច្បាំងនៅជិតគ្នា ប៉ុន្តែមិនអាចវាយជាមួយអ្នកដែលនៅឆ្ងាយបានទេ។ ឯការអធិស្ឋានវិញប្រៀបបានទៅនឹងកាំភ្លើងធំដែលយើងអាចបាញ់បានឆ្ងាយ ហើយក៏មានប្រសិទ្ធភាពជាជាងការអធិប្បាយនៅក្នុងកាលៈទេសៈមួយចំនួនទៅទៀត»។

ឱព្រះជាម្ចាស់អើយ
តើទូលបង្គំនឹងមានការផ្លាស់ប្ដូរអស្ចារ្យយ៉ាងណាក្នុងពេលដ៏ខ្លី
ស្ថិតក្នុងព្រះវត្តមាននៃព្រះដ៏ឧត្ដុង្គឧត្ដមក្រៃលែង។
បន្ទុកទាំងឡាយនោះឯងនឹងរលាយបង់បោះ
ដូចជាដីដែលក្រៀមក្រោះបានផ្សើមដោយទឹកភ្លៀង។
ពេលទូលបង្គំលុតជង្គង់ចុះគ្រប់យ៉ាងដូចហាក់នៅទាប
ទូលបង្គំនឹងក្រោកទោះនៅឆ្ងាយឬក៏នៅជិត
ប្រៀបបាននឹងពន្លឺចាំងចិញ្ចែងនៃព្រះអាទិត្យ។
យើងលុតជង្គង់ពេលយើងខ្សោយ
ពេលក្រោកឡើងវិញពេញដោយចេស្ដា
ហេតុអ្វីត្រូវឲ្យខ្លួនយើងប្រែជាខុសលែងអធិស្ឋាន
ជួយគេក៏មិនបាន ព្រោះយើងខ្សោយពេក។
ចុះហេតុអ្វីបានជាយើងខ្ញុំតែងតែដាក់បន្ទុកនៃការខ្វល់ខ្វាយលើខ្លួនឯង?
ហើយម៉េចបានក្រែងប្រែជាទន់ខ្សោយចិត្តក៏មិនបាន
ភ័យព្រួយ ធុញថប់ អាចផុតរលត់ដោយពាក្យអធិស្ឋាន
នាំមកអំណរ និងភាពក្លាហាន កម្លាំងក៏មាននៅក្នុងព្រះអង្គ។
— លោក រីឆាត ស៊ី. ថ្រិនឆ៍
ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ «សិស្សដ៏ពិតរបស់ព្រះយេស៊ូវ» និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ វិលាម មេកដានុល រក្សាសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាង © ដោយលោកគ្រូ វិលាម មេកដានុល ប្រើដោយការអនុញ្ញាត

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

៤ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៨៣៧២

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១៣៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

១៣

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៩ កញ្ញា ២០២៦

ផ្កាយព្រឹកនៃចលនាកែទម្រង់

កាលពីប្រាំរយឆ្នាំមុន សកម្មភាពដ៏ក្លាហានរបស់លោក ម៉ធិន លូសើរ បានបង្កើតឲ្យមានចលនាកំណែទម្រង់ខាងឯជំនឿ…

អានបន្ថែម

២០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៨ កញ្ញា ២០២៦

ដំណើររយៈពេល៣១ថ្ងៃជាមួយអ្នកកំណែទម្រង់

កាលពីប្រាំរយឆ្នាំមុន លោកសង្ឃជនជាតិអាល្លឺម៉ង់ដ៏តូចទាបម្នាក់បានដើរទៅកាន់ទ្វារក្រុមជំនុំក្នុងក្រុង…

អានបន្ថែម

១១៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៥ កញ្ញា ២០២៦

តើអ្វីទៅជាការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ?

អានបន្ថែម

៥៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៨ កញ្ញា ២០២៦

ការតយុទ្ធនឹងសេចក្តីច្រណែនឈ្នានីស

ប្អូនស្រី ដាលីស បានសរសេរមកយើង ដើម្បីសួរថា«លោកគ្រូ តើនាង ខ្ញុំត្រូវដោះស្រាយយ៉ាងណាចំពោះការច្រណែនឈ្នានីស និងការប្រច័ណ្ឌ ដែលកំពុងលេបត្របាក់នាងខ្ញុំទៅហើយនោះ…

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 2

Ham Theany៨ មិថុនា ២០១៩
សួស្តីអ្នកនិពន្ធ អរគុណណាស់សម្រាប់ខគម្ពីរលេីកទឹកចិត្តប្រចាំថ្ងៃ តែខ្ញុំចង់សួរថាតេីធ្វេីយ៉ាងម៉េចទេីបយេីងក្លាយមនុស្សរឹងមាំបាននៅចំពោះព្រះនៅពេលយេីងបាក់ទឹកចិត្ត? អរគុណបាទ។
1. plovpit.com១៦ តុលា ២០១៩
  បាទ សួរស្ដីបងប្រុស ឬក៏បងស្រី ។ គ្មានវិធីណាផ្សេងទៀត ឬថ្មីនោះទេ ។ ដើម្បីឲ្យយើងវឹងមាំ នៅ ចំពោះព្រះ ជាម្ចាស់បានក្រៅពីការអធិស្ឋាន អានព្រះគម្ពីរ នឹងជាប់លាប់ជាមួយគ្រួសារ (ជាមួយអ្នកជឿ ដូចគ្នា រួមទាំងពួកជំនុំ) ។ យើងរឹងមាំបានលុះត្រាតែយើងនៅជាប់ជាមួយនឹងព្រះ នឹងការស្ដាប់បង្គាប់ព្រះបន្ទូលព្រះ អធិស្ឋាន ការទាំងសំខាន់ណាស់ ហើយចាំបាច់ជាទីបំផុត។ បើយើងមិនអធិស្ឋាន នឹងអានព្រះគម្ពីរនោះយើងនឹងចុះខ្យោយទៅៗ។ សូមព្រះប្រទានពរ!

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

លក្ខខណ្ឌមួយនៃការអធិស្ឋានដ៏ជោគជ័យ

៦ ឧសភា ២០១៩អានរយៈពេល ២០ នាទី

មើល១៧៤០ដង២មតិ

Ham Theany៨ មិថុនា ២០១៩

សួស្តីអ្នកនិពន្ធ អរគុណណាស់សម្រាប់ខគម្ពីរលេីកទឹកចិត្តប្រចាំថ្ងៃ តែខ្ញុំចង់សួរថាតេីធ្វេីយ៉ាងម៉េចទេីបយេីងក្លាយមនុស្សរឹងមាំបាននៅចំពោះព្រះនៅពេលយេីងបាក់ទឹកចិត្ត? អរគុណបាទ។

plovpit.com១៦ តុលា ២០១៩
បាទ សួរស្ដីបងប្រុស ឬក៏បងស្រី ។ គ្មានវិធីណាផ្សេងទៀត ឬថ្មីនោះទេ ។ ដើម្បីឲ្យយើងវឹងមាំ នៅ ចំពោះព្រះ ជាម្ចាស់បានក្រៅពីការអធិស្ឋាន អានព្រះគម្ពីរ នឹងជាប់លាប់ជាមួយគ្រួសារ (ជាមួយអ្នកជឿ ដូចគ្នា រួមទាំងពួកជំនុំ) ។ យើងរឹងមាំបានលុះត្រាតែយើងនៅជាប់ជាមួយនឹងព្រះ នឹងការស្ដាប់បង្គាប់ព្រះបន្ទូលព្រះ អធិស្ឋាន ការទាំងសំខាន់ណាស់ ហើយចាំបាច់ជាទីបំផុត។ បើយើងមិនអធិស្ឋាន នឹងអានព្រះគម្ពីរនោះយើងនឹងចុះខ្យោយទៅៗ។ សូមព្រះប្រទានពរ!

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​៧០​អាទិត្យ ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដានីយ៉ែល​ជា​អ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

សំ​ណួរ​ដែល​បណ្តាល​ចិត្ត​៖ វិ​ធី​សាស្ត្រ​ថ្មី ​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​តូច

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ផ្កាយ​ព្រឹក​នៃ​ចលនា​កែ​ទម្រង់

ដំណើររយៈពេល៣១ថ្ងៃជាមួយអ្នកកំណែទម្រង់

តើ​អ្វី​ទៅ​ជា​ការ​ថ្វាយ​បង្គំ​រូប​ព្រះ?

ការតយុទ្ធនឹងសេចក្តីច្រណែនឈ្នានីស

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​៧០​អាទិត្យ ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដានីយ៉ែល​ជា​អ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

សំ​ណួរ​ដែល​បណ្តាល​ចិត្ត​៖ វិ​ធី​សាស្ត្រ​ថ្មី ​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​តូច

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ផ្កាយ​ព្រឹក​នៃ​ចលនា​កែ​ទម្រង់

ដំណើររយៈពេល៣១ថ្ងៃជាមួយអ្នកកំណែទម្រង់

តើ​អ្វី​ទៅ​ជា​ការ​ថ្វាយ​បង្គំ​រូប​ព្រះ?

ការតយុទ្ធនឹងសេចក្តីច្រណែនឈ្នានីស

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ផ្កាយព្រឹកនៃចលនាកែទម្រង់

តើអ្វីទៅជាការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ?

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ផ្កាយព្រឹកនៃចលនាកែទម្រង់

តើអ្វីទៅជាការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ?