ដើម្បីធ្វើជាថ្លៃលោះជំនួសមនុស្ស

នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា ទ្រង់យាងមកដើម្បី «ប្រគល់ជីវិតខ្លួន ជាថ្លៃលោះ» នោះទ្រង់មិនផ្ដោតសំខាន់ថា អ្នកណានឹងទទួលថ្លៃលោះនោះទេ។ ការដែលទ្រង់ផ្ដោតសំខាន់នោះគឺ ការបង់ព្រះជន្មផ្ទាល់របស់ទ្រង់ទុកជាថ្លៃលោះ និងផ្ដោតលើសេរីភាពក្នុងការបម្រើអ្នកដទៃជាជាងឲ្យអ្នកដទៃមកបម្រើទ្រង់ ព្រមទាំងផ្ដោតលើ «មនុស្សជាច្រើន» ដែលនឹងទទួលព្រះពរពីថ្លៃលោះរបស់ទ្រង់។

១៦ សីហា ២០១៧អានរយៈពេល ៦ នាទី

មើល៥៦១ដង

ដ្បិតកូនមនុស្សក៏បានមក មិនមែនឲ្យគេបម្រើលោកទេ គឺមកដើម្បីបម្រើ គេវិញ ទាំងប្រគល់ជីវិតខ្លួន ជាថ្លៃលោះដល់មនុស្សជាច្រើន។ (ម៉ាកុស ១០:៤៥ គកស)

ព្រះ

គម្ពីរមិនដែលចែងថា ដើម្បីឲ្យមនុស្សមានបាបបានសង្គ្រោះ លុះត្រាតែព្រះជាម្ចាស់បង់ថ្លៃឲ្យសាតាំងជាមុននោះទេ។ ពេលដែលព្រះគ្រីស្ទសុគត នោះមិនមែនជាថ្លៃដែលទ្រង់ត្រូវបង់ឲ្យសាតាំងនោះទេ តែនោះជាជ័យជម្នះដែលទ្រង់មានលើសាតាំងទៅវិញ។ ព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់បានយកកំណើតជាមនុស្ស «...ដើម្បីឲ្យទ្រង់បានបំផ្លាញអានោះ ដែលមានអំណាចលើសេចក្តីស្លាប់ គឺជាអារក្ស ដោយទ្រង់សុគត» (ហេព្រើរ ២:១៤)។ ដូច្នេះ ការបង់ថ្លៃនោះមិនមែនជាការចរចារវាងព្រះជាម្ចាស់ និងសាតាំងនោះទេ។

ប្រសិនបើយើងសួរថា តើអ្នកណាជាអ្នកទទួលយកតម្លៃនៃថ្លៃលោះនោះ? ព្រះគម្ពីរបានផ្ដល់ចម្លើយយ៉ាងច្បាស់ថា ព្រះជាម្ចាស់ជាអង្គទទួលយកតម្លៃនៃថ្លៃលោះនោះ។ ព្រះគម្ពីរចែងថា ព្រះគ្រីស្ទ «...ប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ជំនួសយើងផង ទុកជាតង្វាយ...ថ្វាយដល់ព្រះ» (អេភេសូរ ៥:២)។ ព្រះគ្រីស្ទ «...បានថ្វាយព្រះអង្គទ្រង់ ឥតសៅហ្មង ដល់ព្រះជាម្ចាស់...» (ហេព្រើរ ៩:១៤)។ តម្រូវការទាំងមូលរបស់យើងគឺ យើងត្រូវការអ្នកជំនួសម្នាក់ ដើម្បីស្លាប់ជួសយើង ពីព្រោះយើងបានធ្វើបាប ហើយខ្វះមិនដល់សិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (រ៉ូម ៣:២៣)។ ហើយដោយសារតែអំពើបាបរបស់យើងនោះឯងបានជា «...លោកីយ៍ទាំងមូលជាប់មានទោសនៅចំពោះព្រះ» (រ៉ូម ៣:១៩)។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលព្រះគ្រីស្ទថ្វាយជីវិតទុកជាថ្លៃលោះជំនួសយើង ព្រះគម្ពីរចែងថាយើងបានរួចពីការដាក់ទោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់ហើយ។ «ហេតុនោះ នៅជាន់នេះ អ្នកណាដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ នោះគ្មានទោសសោះ» (រ៉ូម ៨:១)។ ការរំដោះដ៏សំខាន់បំផុតដែលយើងត្រូវការនោះគឺការរំដោះជាលើកចុងក្រោយពី «សេចក្ដីជំនុំជំរះរបស់ព្រះ» (រ៉ូម ២:២, វិវរណៈ ១៤:៧)។

ព្រះជន្មរបស់ព្រះគ្រីស្ទ គឺជាតម្លៃថ្លៃលោះនៃការរំដោះយើងឲ្យរួចពីសេចក្តីជំនុំជំរះរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះជាម្ចាស់មិនមែនត្រឹមតែតម្រូវឲ្យព្រះយេស៊ូវមានព្រះជន្មគង់នៅលើផែនដីនេះតែប៉ុណ្ណោះនោះទេ ប៉ុន្តែទ្រង់ថែមទាំងតម្រូវឲ្យព្រះយេស៊ូវសុគតទៀតផង។ ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលម្ដងហើយម្ដងទៀតទៅកាន់សិស្សរបស់ទ្រង់ថា «កូនមនុស្សត្រូវបញ្ជូនទៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃនៃមនុស្សលោក គេនឹងសម្លាប់លោក» (ម៉ាកុស ៩:៣១)។ តាមពិត ហេតុផលមួយក្នុងចំណោមហេតុផលដទៃទៀតដែលព្រះយេស៊ូវសព្វព្រះហឫទ័យហៅខ្លួនព្រះអង្គថា «កូនមនុស្ស» ព្រោះងារនោះបង្ហាញថា ជីវិតទ្រង់នឹងត្រូវស្លាប់ (ងារនេះមានជាង៦៥ដងនៅក្នុងកណ្ឌដំណឹងល្អ)។ មនុស្សយើងគេចមិនផុតពីសេចក្ដីស្លាប់ឡើយ! ដូច្នេះ ទ្រង់ក៏ជាអង្គម្នាក់ដែរ ពីព្រោះទ្រង់បានយករូបភាពជាមនុស្ស។ ហើយមានតែ «កូនមនុស្ស» ប៉ុណ្ណោះដែលអាចបង់ថ្លៃលោះឲ្យបាន ព្រោះការបង់ថ្លៃលោះអាចសម្រេចបានតាមរយៈការស្លាប់របស់ព្រះគ្រីស្ទ។

មិនមានអ្នកណាមួយបង្ខំព្រះយេស៊ូវឲ្យបង់ថ្លៃលោះជំនួសយើងនោះទេ។ ឃ្លាខាងលើនេះបង្ហាញថា «...កូនមនុស្សក៏បានមក មិនមែនឲ្យគេបម្រើលោកទេ គឺមកដើម្បីបម្រើគេវិញ ទាំងប្រគល់ជីវិតខ្លួន ជាថ្លៃលោះដល់មនុស្សជាច្រើន» (ម៉ាកុស ១០:៤៥ គកស)។ ទ្រង់មិនត្រូវការការបម្រើពីយើងនោះទេ។ ទ្រង់គឺជាអ្នកឲ្យ មិនមែនជាអ្នកទទួលនោះទេ។ «គ្មានអ្នកណាដកយកជីវិតពីខ្ញុំបានទេ គឺខ្ញុំដាក់ជីវិតចុះដោយខ្លួនខ្ញុំ...» (យ៉ូហាន ១០:១៨)។ ព្រះយេស៊ូវបានបង់ថ្លៃលោះដោយស្ម័គ្រព្រះហឫទ័យ មិនមែនជាការបង្ខិតបង្ខំនោះទេ។ ការបង់ថ្លៃនេះនាំយើងឲ្យស្គាល់សេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ម្ដងទៀត។ ទ្រង់បានសង្គ្រោះយើងដោយស្ម័គ្រពីព្រះហឫទ័យ ទោះបើទ្រង់ត្រូវលះបង់ព្រះជន្មក៏ដោយ។

តើព្រះគ្រីស្ទបានសងថ្លៃលោះដ៏មានប្រសិទ្ធភាពជំនួសអំពើបាបរបស់មនុស្សប៉ុន្មាននាក់? ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា ខ្ញុំបានមកដើម្បី «ប្រគល់ជីវិតខ្លួន ជាថ្លៃលោះដល់មនុស្សជាច្រើន» (ម៉ាកុស ១០:៤៥ គកស)។ ប៉ុន្តែមិនមែនគ្រប់គ្នានឹងទទួលការប្រោសលោះចេញពីសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះទេ។ តែព្រះយេស៊ូវបានអញ្ជើញមនុស្សគ្រប់ៗគ្នាមកទទួលយកការប្រោសលោះនោះ។ កណ្ឌគម្ពីរ ១ធីម៉ូថេ ២:៥-៦ ចែងថា «ពីព្រោះមានព្រះតែ១...នៅកណ្តាលព្រះ និងមនុស្ស គឺជាមនុស្សដ៏ជាព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវនោះ ទ្រង់បានថ្វាយព្រះអង្គទ្រង់ ទុកជាថ្លៃលោះមនុស្សទាំងអស់...»។ អ្នកណាក៏អាចទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះដែរ ប្រសិនបើពួកគេទទួលយកការប្រោសលោះដែលជាសម្បត្តិពីព្រះគ្រីស្ទ។

ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ «ហេតុផលហាសិបដែលព្រះគ្រីស្ទយាងមកសុគត» និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ ចន ផាភ័រ រក្សាសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាង © ដោយលោកគ្រូ ចន ផាភ័រ ប្រើដោយការអនុញ្ញាត

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៨៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៣១០៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១២៤

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

៥១៨៤

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៨២៤៤

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២២០

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៥២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម