ការភ្ញាក់ផ្អើលដោយអំណរ

សូមអាន «ឯពួកអ្នកដែលព្រះយេហូវ៉ាបានប្រោសឲ្យរួចគេនឹងវិលមកវិញ គេនឹងមកដល់ក្រុងស៊ីយ៉ូនដោយច្រៀង…

២៤ ធ្នូ ២០២៣អានរយៈពេល ៧ នាទី

មើល១៣៩ដង

សូមអាន

«ឯពួកអ្នកដែលព្រះយេហូវ៉ាបានប្រោសឲ្យរួចគេនឹងវិលមកវិញ គេនឹងមកដល់ក្រុងស៊ីយ៉ូនដោយច្រៀង ហើយនឹងមានសេចក្ដីអំណរដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ពាក់នៅលើក្បាលគេ គេនឹងបានសេចក្ដីត្រេកអរ នឹងសេចក្ដីរីករាយ ឯអស់ទាំងសេចក្ដីទុក្ខព្រួយ នឹងដំងូរទាំងប៉ុន្មាន នោះនឹងរត់បាត់ទៅ» (អេសាយ ៣៥:១០)។

ការសញ្ជឹងគិត

រដូវកាលនៃបុណ្យណូអែលគឺមិនមែនជាពេលវេលាដែលសប្បាយគ្រប់ពេលនោះទេ។ មិនថាវាដោយសារការអវត្តមាននៃអ្នកដែលយើងស្រឡាញ់ ការឈឺចាប់នៃទំនាក់ទំនងបាក់បែក ការនឿយហត់នៃការឈឺជាអចិន្ត្រៃយ៍ ឬក៏សង្គ្រាមមិនចេះឈប់ជាមួយនឹងអំពើបាប ក៏វាមិនមែនជារឿងមិនធម្មតាដែរ ក្នុងការបញ្ចប់ឆ្នាំដោយមានការនឿយហត់ និងគ្មានអំណរ។ តើព្រះអម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលយ៉ាងដូចម្ដេចចំពោះយើង ដែលស្ទើរតែមិនចង់ទៅដល់កន្លែងផ្ដាច់ព្រាត់? ព្រះអង្គបានសន្យាថានឹងមានអំណរដែលនៅអស់កល្បជានិច្ច។

ដោយនៅចន្លោះពីរជំពូកនៃការថ្កោលទោស និងការវាយប្រហារ កណ្ឌគម្ពីរអេសាយជំពូក៣៥គឺជាជំពូកដែលមានពេញដោយអំណរសម្រាប់រាស្ត្រដែលនឿយហត់របស់ទ្រង់។ សូម្បីតែខណៈពេលដែលពួកគាត់ហៀបនឹងទទួលបទពិសោធន៍នៃការឈឺចាប់ និងផលកម្មនៃការមិនស្ដាប់បង្គាប់ និងការបះបោររបស់ពួកគាត់ក៏ដោយ ក៏ព្រះជាម្ចាស់នៅបង្ហាញសេចក្ដីសន្យាមួយដែរ៖ វានឹងមិនតែងតែជារបៀបនេះនោះទេ។

រាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ «នឹងមកដល់ក្រុងស៊ីយ៉ូន» ដែលនេះមានន័យថា សាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលនឹងចាកចេញពីភាពជាឈ្លើយរបស់ខ្លួននៅទីក្រុងបាប៊ីឡូន និងវិលមកនៅទីក្រុងយេរូសាឡឹមវិញ។ ហេតុអ្វី? ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ «បានប្រោស» ពួកគាត់។ នៅសម័យកាលលោក ម៉ូសេ ព្រះជាម្ចាស់បានប្រោសលោះពួកគាត់តាមរយៈឈាមនៃកូនចៀម ហើយតាមរយៈព្រះហស្តដែលមានពេញទៅដោយអំណាចព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ នោះព្រះអង្គសង្គ្រោះពួកគាត់ចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទ។ ក្នុងបទគម្ពីរនេះ ព្រះអង្គសន្យាថា ទ្រង់នឹងប្រោសលោះពួកគាត់ពីភាពជាឈ្លើយលើកទី២។ ទោះបីជាពួកគាត់មានអំពើបាបក៏ដោយ ក៏ព្រះជាម្ចាស់មិនបានបោះបង់ពួកគាត់ចោលដែរ។ ពួកគាត់នៅតែជារាស្ត្រដែលទ្រង់បានប្រោសលោះ (អេសាយ ៣៥:៩)។ ការដកដង្ហើមធំៗនឹងក្លាយទៅជាការច្រៀង ហើយទុក្ខព្រួយនឹងក្លាយទៅជាអំណរ។

មានអ្វីធំជាងការត្រឡប់ពីភាពជាឈ្លើយ ដែលកំពុងតែមករកយើង។ ទាក់ទងនឹងព្រឹត្តិការណ៍នៅឆ្នាំ៥៣៨មុនគ.ស.ទេ គេមិនអាចទប់អារម្មណ៍ដែលពេញដោយអំណររបស់ហោរា អេសាយ បានទេ (២របាក្សត្រ ៣៦:២២-២៣; អែសរ៉ា ១:១-៤)។ នៅក្នុងខគម្ពីរនេះ មានសេចក្ដីសន្យាដែលជ្រៅជាងនេះទៅទៀត—ក្ដីសង្ឃឹមដ៏ល្អប្រសើរ នៅថ្ងៃដែលពេញដោយសិរីរុងរឿងនឹងមកដល់។

ក្នុងនាមជាគ្រីស្ទបរិស័ទ យើងនៅបន្តមាន «សេចក្ដីទុក្ខព្រួយ និងដំងូរ» (រ៉ូម ៨, ២កូរិនថូស ៤-៥)។ យើងស្នាក់នៅក្នុងត្រសាលនៃផែនដីនេះ ខណៈពេលដែលយើងធ្វើដំណើរឆ្ពោះទៅរកផ្ទះនៅឯស្ថានសួគ៌របស់យើង។ ដោយសារយើងដឹងអំពីអ្វីដែលល្អប្រសើរមួយទៀតដែលកំពុងមក នោះយើងទ្រទ្រង់ទុក្ខលំបាកនានារបស់យើងដោយមានសេចក្ដីសង្ឃឹម (រ៉ូម ៥:៣)។ ប្រាកដណាស់ ជីវិតគឺជាដំណើរដែលពិបាក ប៉ុន្តែភាពអស់កល្បជានិច្ចដែលពេញទៅដោយសេរីរុងរឿងក៏កំពុងតែរង់ចាំយើងដែរ។ ព្រះគម្ពីរបានសន្យាថា ទីក្រុងស៊ីយ៉ូននៃស្ថានសួគ៌នឹងចុះមករកយើងនៅថ្ងៃណាមួយ (ហេព្រើរ ១២:២២) ហើយយើង «នឹងបានសេចក្ដីត្រេកអរ និងសេចក្ដីរីករាយ» (អេសាយ ៣៥:១០)។

ហេតុអ្វីបានជាថ្ងៃដ៏ល្អប្រសើរនេះកំពុងតែមក? ដោយសារព្រះអង្គបានប្រោសលោះយើង តាមរយៈឈាមដែលល្អប្រសើរជាងឈាមនៃកូនចៀមនៃបុណ្យរំលង។ ព្រះឱរសនៅក្នុងស្នូកគឺជា អ័ដាម ទី២ ព្រះអង្គបានប្រសូតមក ដើម្បីដកចេញនូវអំពើបាបរបស់លោកីយ៍។ ជារឿយៗ យើងបាត់បង់អំណរ នៅពេលដែលយើងជឿថា ព្រះជាម្ចាស់បានចាត់ព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ទៅឯឈើឆ្កាង ដើម្បីបង់ថ្លៃលោះការអត់ទោសរបស់យើង ប៉ុន្តែយើងនៅមានការភ័យខ្លាចដ៏ល្ងីល្ងើថា ទ្រង់នឹងមិនការពារយើងរហូតដល់ទីបញ្ចប់ (រ៉ូម ៨:៣២)។

យើងនឹងមិនគ្រាន់តែមានអំណរដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែទុក្ខសោក និងអំណរក៏នឹងចាកចេញពីយើងជារៀងរហូតផងដែរ។ នៅក្នុងសៀវភៅ «ស្ដេចចិញ្ចៀន» (“The Lord of the Rings”) លោក សាមវិស៍ ហ្គិមជី (Samwise Gamgee) បានភ្ញាក់ពីដំណេកដោយត្រេកអរ៖ «លោកតា ហ្គិនដូវ (Gandalf) ខ្ញុំស្មានតែលោកតាស្លាប់ហើយ! ប៉ុន្តែ បន្ទាប់មក ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំជាអ្នកស្លាប់ទេ! តើគ្រប់អ្វីៗដែលជាទុក្ខព្រួយនឹងក្លាយជាការមិនពិតវិញមែនឬ?»។

ពិតណាស់! នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ គ្រប់ទុក្ខព្រួយនឹងក្លាយជាការមិនពិតវិញមែន (វិវរណៈ ២១:៤-៥)។ ថ្ងៃមួយ យើងនឹងភ្ញាក់ឡើង ដោយមានការរីករាយដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច—នេះគឺជាសេចក្ដីសង្ឃឹមនៃបុណ្យណូអែល។

ការឆ្លើយតប

តើមានទុក្ខព្រួយលើផែនដីនេះមួយណាដែលធ្វើឲ្យលោកអ្នកចង់បានស្ថានសួគ៌ខ្លាំងជាងនេះ? ក្នុងជីវិតលោកអ្នកសព្វថ្ងៃនេះ តើសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់យើងនៅអនាគតនឹងនាំឲ្យមានចំណុចខុសប្លែកយ៉ាងដូចម្ដេច?

ការមានអំណរ

«ឱព្រះអង្គសង្គ្រោះ បុត្រនាងម៉ារា ដែលបានស្គាល់ភាពវេទនានៃមនុស្សលោកយើងអើយ
ឱព្រះអង្គសង្គ្រោះ ស្ដេចនៃសិរីល្អ ទ្រង់ជ្រាបអំពីភាពកម្សោយរបស់យើង
យើងសូមអធិស្ឋានឲ្យទ្រង់ដឹកនាំយើងទៅកាន់រាជវង្សស្ថានសួគ៌
និងទៅកាន់ពេលវេលាដែលមិនចេះឈប់ផង!»

–និពន្ធដោយលោក Michael Praetorius (បកប្រែដោយ៖ លោក Theodore Baker), «ឱ របៀបកូឡាបដុះពន្លក» (“Lo, How a Rose E’er Blooming”)។

និពន្ធដោយលោកគ្រូ៖ Ivan Mesa
បកប្រែដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង,លោក ឯក សត្យា និងលោក ឯក ធីម៉ូថេ
ដកស្រង់ និងកែសម្រួលចេញពី www.thegospelcoalition.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៨៣៨៥

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១៣៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម