ស្លាក
...ប៉ុន្តែមានអារម្មណ៍ថាឯកាជាងមុន ហើយក៏កាន់តែឃ្លាតឆ្ងាយពីដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់ថ្ងៃអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាងមុនទៀត ព្រោះលោកអ្នកបានចំណាយច្រើន ហើយក៏បានបាត់បង់ទាំងអស់ទៅហើយដែរ។
នាងមិនភ័យខ្លាចនឹងផ្លូវដែលព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅឲ្យនាងដើរនោះឡើយ។ នាងមិនភ័យខ្លាចនឹងការឈឺថ្កាត់។ នាងមិនភ័យខ្លាចថា អនាគតរបស់នាងនឹងទៅជាយ៉ាងណានោះទេ។ ហើយនាងក៏មិនភ័យខ្លាចនឹងសេចក្តីស្លាប់ ឬជ្រលងនៃសេចក្តីងងឹតនោះដែរ។
ប៉ុន្តែ ទោះបើយើងចំណាយពេលអធិស្ឋាន មានពេលខ្លះយើងក៏ចង់ឈប់អធិស្ឋានដែរ ពីព្រោះយើងតែងតែលើកនូវពាក្យពេចន៍ដដែលៗ ក៏ដូចជាសំណូមពរដដែលៗ។ រៀងរាល់ថ្ងៃដែលយើងក្រោកពីដំណេក យើងតែងតែប្រើពាក្យអធិស្ឋានដដែលៗ ហើយឆ្ងល់ថា ហេតុអ្វីបានជាជីវិតមិនមានការផ្លាស់ប្រែអ្វីបន្តិចសោះ?
យើងនឹងមានអារម្មណ៍ស្មុគ្រស្មាញយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដែលយើងចំណាយពេលវេលាយូរក្នុងការគិតអំពីការដែលព្រះយេស៊ូវជាព្រះ១០០% និងជាមនុស្ស១០០% ក្នុងពេលតែមួយ។
ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលព្រះអង្គបានយាងមកលើផែនដីនេះផ្ទាល់ គឺទ្រង់បានបើកសម្ដែងឲ្យយើងឃើញពីអត្ថន័យដ៏ពិតនៃភាពជាបុរស។ ព្រះយេស៊ូវដែលជាព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ គឺជាអត្ថន័យនៃបុរសដ៏ពិតដែលល្អឥតខ្ចោះ។ ទ្រង់បានបង្ហាញឲ្យយើងឃើញពីអត្ថន័យដ៏ពិតនៃភាពជាបុរស។
ព្រះជាម្ចាស់បានប្រាប់យើងថា «អ្នកណាដែលបញ្ចើចដល់អ្នកជិតខាង នោះឈ្មោះថា ដាក់លប់សម្រាប់ចាប់ជើងគេទេ» (សុភាសិត ២៩:៥)។ នេះឯងជាមូលហេតុដែលធ្វើឲ្យការបញ្ជោរជាការអាក្រក់។ ទោះបើការបញ្ចើចបញ្ចើមាន ឬក៏មិនមានសេចក្ដីពិតក៏ដោយ ក៏គោលបំណងវាគឺ ដើម្បីបោកអ្នកដទៃ។