ស្ត្រីដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់

នាងមិនភ័យខ្លាចនឹងផ្លូវដែលព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅឲ្យនាងដើរនោះឡើយ។ នាងមិនភ័យខ្លាចនឹងការឈឺថ្កាត់។ នាងមិនភ័យខ្លាចថា អនាគតរបស់នាងនឹងទៅជាយ៉ាងណានោះទេ។ ហើយនាងក៏មិនភ័យខ្លាចនឹងសេចក្តីស្លាប់ ឬជ្រលងនៃសេចក្តីងងឹតនោះដែរ។

២០ មករា ២០១៧អានរយៈពេល ១១ នាទី

មើល៦០៨៨ដង

ភាពស្អាតស្អំទាំង៤យ៉ាង

ស្ត្រី

គ្រីស្ទបរិស័ទអាចមានឱកាសធ្វើជាមនុស្សដ៏មានឥទ្ធិពលខ្លាំងនៅលើពិភពលោកនេះបាន។ ភាពស្អាតស្អំនៃវិញ្ញាណរបស់នាងអាចនឹងធ្វើឲ្យប្ដីដែលជាអ្នកមិនជឿត្រឡប់ទៅជាអ្នកជឿលើព្រះបាន។ ការដែលនាងកាន់តាមគម្រោងការរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ ការនោះអាចប្រកាសសិរីល្អនៃដំណឹងល្អបាន។ ជំនឿ និងចំណេះដឹងរបស់នាងលើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់អាចហៀរហូរទៅដល់ព័ន្ធកិច្ចផ្សេងៗ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើស្ត្រីនោះមិនស្គាល់ព្រះ និងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់យ៉ាងច្បាស់លាស់ ក៏ដូចជាមិនកាន់ខ្ជាប់តាមសេចក្តីសន្យាដ៏អស្ចារ្យទេនោះ នោះច្បាស់ណាស់ថា នាងក៏នឹងចាប់ផ្ដើមមានលក្ខណសម្បត្តិដូចនាងអេវ៉ា ដែលជាម្ដាយខាងឯសាច់ឈាមជាមិនខាន។ ចិត្តរបស់នាងអាចងាយនឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងការឆបោកដ៏ពូកែរបស់អារក្សសាតាំង ហើយក៏ងាយនឹងបែរចេញពីអ្វីៗដែលនាងស្រឡាញ់ដែរ។

ចំពោះយើងដែលជាអ្នកជឿទុកចិត្តលើព្រះគ្រីស្ទ នោះយើងមិនមែនគ្រាន់តែជាកូនចៅរបស់នាង អេវ៉ា ប៉ុណ្ណោះទេ តែយើងក៏ជាកូនចៅរបស់នាង សារ៉ា ដែលជាស្ត្រីមានសេរីភាពដែរ (កាឡាទី ៤:៣១)។ យើងជាកូននៃសេចក្តីសន្យា ហើយយើងមិននៅជាប់ក្នុងចំណងរបស់នាងអេវ៉ាដែលជាបាវបម្រើទៀតឡើយ។ កណ្ឌគម្ពីរ ១ពេត្រុស ៣:១-៦ និងហេព្រើរ ១១:១១-១២ បានប្រាប់ឲ្យយើងដឹងថា យើងទទួលបានការសរសើរពីជំនឿរបស់សារ៉ា ហើយអ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរនេះក៏បានយកនាងធ្វើជាគំរូនៃជីវិតស្ត្រីដែលត្រាប់តាមព្រះគម្ពីរផងដែរ។ ពេលយើងព្យាយាមត្រាប់តាមជំនឿរបស់សារ៉ា ពេលនោះយើងអាចលើកស្ទួយភេទជាស្ត្រីដែលព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានដល់យើង ក៏ដូចជាអំណោយទានដ៏ពិសេសដែលទ្រង់ប្រទានមកយើង ដើម្បីថ្វាយសិរីល្អដល់ទ្រង់ និងដើម្បីពង្រីកអាណាចក្ររបស់ទ្រង់ទៀតផង។ ខាងក្រោមនេះមានរៀបរាប់ពីលក្ខណសម្បត្តិបួនយ៉ាងអំពីស្ត្រីដែលកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់៖

១.

នាងមានសង្ឃឹមលើព្រះជាម្ចាស់

«ដ្បិតពីដើម ពួកស្រីៗ បរិសុទ្ធដែលសង្ឃឹមដល់ព្រះ ក៏បានតែងខ្លួនយ៉ាងដូច្នោះ ទាំងចុះចូលចំពោះប្តីខ្លួនដែរ។» (១ពេត្រុស ៣-៥)

អ្វីដ៏មានតម្លៃវិសេសនៅចំពោះព្រះនេត្ររបស់ព្រះអង្គគឺ៖ ស្ត្រីដែលមានចិត្តពោរពេញដោយក្ដីសង្ឃឹមយ៉ាងជ្រាលជ្រៅលើព្រះជាម្ចាស់។ ការនេះឯង គឺជាមូលដ្ឋាននៃរាល់អ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅឲ្យនាងមាន។ សារ៉ាបានដាក់ក្ដីសង្ឃឹមលើព្រះជាម្ចាស់ ហើយនាងក៏ «បានរាប់ព្រះដែលសន្យានោះ ទុកជាស្មោះត្រង់» ទៀតផង (ហេព្រើរ ១១:១១)។ ក្នុងនាមជាស្ត្រី យើងមិនគួរឈប់ដេញតាមការព្យាយាមស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ឡើយ។

ពេលដែលយើងផ្ដល់កំណើតដល់កូនៗ និងពេលដែលយើងប្រលូកចូលក្នុងព័ន្ធកិច្ចផ្សេងៗ យើងភាគច្រើននឹងប្រាថ្នាចង់មើលថែពួកគេឲ្យបានល្អបំផុត។ ប៉ុន្តែ ជារឿយៗយើងមានអារម្មណ៍ខ្សោះល្វើយ ព្រោះវិញ្ញាណរបស់យើងខ្វះការផ្គត់ផ្គង់ជាខ្លាំង។ យើងគ្មានអ្វីសេសសល់នឹងចែកចាយដល់វិញ្ញាណផ្សេងៗដែលមានតម្រូវការទៀត ព្រោះយើងមិនទាំងមានអ្វីផ្គត់ផ្គង់ដល់ខ្លួនយើងផង។ ស្ត្រីដែលដាក់ក្ដីសង្ឃឹមលើព្រះជាម្ចាស់ គឺជាស្ត្រីដែលស្គាល់នូវលក្ខណសម្បត្តិរបស់ទ្រង់ដែលសន្យានោះយ៉ាងច្បាស់ ក៏ដូចជាស្គាល់សេចក្តីសន្យាយ៉ាងចំៗផងដែរ។ នាងបានចំណាយពេលជាមួយព្រះអង្គដោយការសិក្សាព្រះបន្ទូល និងការអធិស្ឋាន នាងជឿលើដំណឹងល្អ ហើយយកព្រះនាមរបស់ទ្រង់ទុកជាទីពឹងជ្រក។

២.

នាងពឹងជ្រកក្នុងព្រះជាម្ចាស់

«...ត្រូវតុបតែងខាងក្នុងជម្រៅចិត្ត ដោយគ្រឿងលម្អដែលមិនចេះពុករលួយនៃវិញ្ញាណសម្លូត និងរម្យទម ដែលមានតម្លៃវិសេសបំផុតនៅចំពោះព្រះវិញ» (១ពេត្រុស ៣:៤ គកស)។

លោកគ្រូ ម៉ាធ្យូ ហិនរី (Matthew Henry) បានពណ៌នាពីវិញ្ញាណសម្លូត និងចិត្តស្លូតត្រង់ថាជា «ការដែលវិញ្ញាណចេះចុះចូលយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ចំពោះអ្វីៗដែលព្រះជាម្ចាស់បានគ្រោងទុកសម្រាប់យើង»។ ស្ត្រីដែលពិតជាស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់ នាងនឹងដាក់ក្ដីសង្ឃឹមលើទ្រង់ ក៏ដូចជាយកទ្រង់ជាទីពឹងជ្រក។ នាងរម្ងាប់អារម្មណ៍នៃវិញ្ញាណរបស់នាង ហើយក៏មិនបានទាស់ទទឹង ឬក៏ប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ដែលនាងយកជាទីពឹងជ្រកដែរ ព្រោះនាងដឹងច្បាស់ថា ទ្រង់ជាអ្នកគ្រោងទុកនូវកាលៈទេសៈផ្សេងៗសម្រាប់ជីវិតរបស់នាង។

ស្ត្រីស្លូតត្រង់នឹងទុកចិត្តព្រះអម្ចាស់ ជាជាងមានចិត្តថប់បារម្ភ។ នាងជាស្ត្រីដែលមានអំណរក្នុងព្រះអង្គ ហើយអ្វីៗដែលនាងធ្វើ គឺនាងថ្វាយដល់ទ្រង់ ដោយឲ្យទ្រង់ធ្វើជាអ្នកសម្រេច ដោយទុកចិត្តលើទ្រង់។ នាងមានចិត្តត្រេកអរនឹងសន្តិភាពយ៉ាងក្រៃលែង។ នាងទុកចិត្តលើអ្វីៗដែលព្រះជាម្ចាស់បានអះអាងពីខ្លួនព្រះអង្គ។ នាងបង្អង់នៅចំពោះទ្រង់ ហើយរង់ចាំទ្រង់ដោយចិត្តអត់ធ្មត់។ នាងមិនព្យាយាមរកសេចក្តីយុត្តិធម៌ដោយខ្លួនឯង ហើយក៏មិនសងសឹកនឹងអស់អ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តខុសចំពោះខ្លួនឡើយ ដ្បិតព្រះនាមដែលនាងបានដាក់សង្ឃឹមលើ គឺជាប៉មដ៏រឹងមាំរបស់នាង។ នាងទន្ទឹងរង់ចាំព្រះអង្គជានិច្ច (ទំនុកតម្កើង ៣៧:៧, ៩, ៣៤)។

៣.

នាងចុះចូលចំពោះប្ដីខ្លួន

«ដ្បិតពីដើម ពួកស្រីៗបរិសុទ្ធដែលសង្ឃឹមដល់ព្រះ ក៏បានតែងខ្លួនយ៉ាងដូច្នោះ ទាំងចុះចូលចំពោះប្តីខ្លួនដែរ ដូចជានាងសារ៉ាបានចុះចូលនឹងលោកអ័ប្រាហាំ ព្រមទាំងហៅលោកជាម្ចាស់ផង...» (១ពេត្រុស ៣:៥-៦)។

ការចុះចូលចំពោះប្ដីរបស់ខ្លួន គឺជាការបង្ហាញថា ប្រពន្ធមានក្ដីសង្ឃឹមលើព្រះជាម្ចាស់ ព្រមទាំងយកទ្រង់ជាទីពឹងជ្រក។ នាង សារ៉ា បានចុះចូលចំពោះលោក អ័ប្រាហាំ ពីព្រោះនាងបានទុកចិត្តលើព្រះជាម្ចាស់ ហើយស្ដាប់បង្គាប់ទ្រង់។ ការដែលនាងចុះចូលចំពោះប្ដី មិនមែនដោយសារប្ដីទេ ប៉ុន្តែនាងចុះចូលដោយសារនាងបានសម្លឹងមើលទៅឯព្រះជាអង្គដែលគួរឲ្យទុកចិត្តបាន។ នៅពេលដែលស្ត្រីមិនព្រមស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការចុះចូលចំពោះប្ដី នោះមានន័យថា នាងកំពុងតែដើរក្នុងគន្លងរបស់នាង អេវ៉ាដែលជាម្ដាយខាងសាច់ឈាម។ ការធ្វើបែបនេះ នឹងធ្វើឲ្យគេឃើញដំណឹងល្អបែបស្រពិចស្រពិល ខុសពីរបៀបដែលព្រះជាម្ចាស់បានរៀបចំទុកបង្ហាញតាមរយៈជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើង។

ប៉ុន្តែស្ត្រីណាដែលពឹងជ្រកលើព្រះជាម្ចាស់ ហើយចុះចូលនឹងព្រះអម្ចាស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលជាសិរសា នោះនាងនឹងត្រាប់តាមគំរូរបស់នាង សារ៉ា ដែលបានហៅប្ដីខ្លួនថា លោកម្ចាស់ (ដែលការនោះសបញ្ជាក់ឲ្យឃើញថា នាង សារ៉ា បានទទួលស្គាល់ថា ប្ដីមានអំណាច ប៉ុន្តែកុំច្រឡំថា នាងថ្វាយបង្គំប្ដី)។ ខណៈពេលដែលព្រះគម្ពីរបានពន្យល់ពីចំណុចសំខាន់ៗទាក់ទងនឹងលក្ខណសម្បត្តិនៃការចុះចូល (គួរមានឬក៏មិនមានលក្ខណៈបែបណា ឬថា តើប្រពន្ធគួរគោរព និងស្ដាប់បង្គាប់ប្ដីយ៉ាងដូចម្ដេច) ស្ត្រីដែលត្រាប់តាមគំរូរបស់នាង សារ៉ា នៅតែស្គាល់ពីមូលហេតុអាថ៌កំបាំងនៃការចុះចូលចំពោះប្ដីដែរត្រង់ថា ក្ដីសង្ឃឹមរបស់នាងគឺនៅលើព្រះជាម្ចាស់ជាចម្បង។

៤.

នាងមិនភ័យខ្លាចអ្វីឡើយ

«...ឯអ្នករាល់គ្នា ក៏បានត្រឡប់ជាពូជនាងនោះដោយបានប្រព្រឹត្តល្អ ឥតភិតភ័យនឹងសេចក្តីស្ញែងខ្លាចណាឡើយ» (១ពេត្រុស ៣:៦)។

ស្ត្រីដែលទុកចិត្តលើព្រះជាម្ចាស់នឹងមិនភ័យខ្លាចអ្វីសោះឡើយ ពីព្រោះនាងស្គាល់ព្រះរបស់នាងយ៉ាងច្បាស់។ នាងមិនភ័យខ្លាចនឹងផ្លូវដែលព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅឲ្យនាងដើរនោះឡើយ។ នាងមិនភ័យខ្លាចនឹងការឈឺថ្កាត់។ នាងមិនភ័យខ្លាចថា អនាគតរបស់នាងនឹងទៅជាយ៉ាងណានោះទេ។ ហើយនាងក៏មិនភ័យខ្លាចនឹងសេចក្តីស្លាប់ ឬជ្រលងនៃសេចក្តីងងឹតនោះដែរ។ នាងផ្ញើកូនៗ ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ និងព័ន្ធកិច្ចរបស់នាងទុកនឹងព្រះជាម្ចាស់។ ដោយសារតែនាងមានសង្ឃឹមលើព្រះជាម្ចាស់ នោះបានជានាងពង្រីកអាណាចក្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈការចុះចូលទៅនឹងគម្រោងការរបស់ទ្រង់ដោយគ្មានការភ័យខ្លាច។ ការចុះចូលបែបនោះរួមមាន៖ ភាពជាស្ត្រី ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ ភាពជាម្ដាយ និងព័ន្ធកិច្ច។

ហើយបើទោះជានាងជំពប់ ឬសើចដូចជា នាង សារ៉ា ឬក៏មិនជឿលើសេចក្តីសន្យារបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏ដោយ ក៏ទ្រង់នៅតែត្រឡប់ការសើចនោះឲ្យទៅជាការមានទំនុកចិត្តលើព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងឲ្យទៅជាការមានសង្ឃឹមដែលពេញដោយអំណរនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់វិញដែរ។ ដោយសារជំនឿ នាងបានសើច ពីព្រោះនាងបានទន្ទឹងរង់ចាំស្ថានសួគ៌ដែលជាទីក្រុងនៅស្ថិតស្ថេរ។ ដោយសារជំនឿ នាងបានចូលរួមជាមួយស្ត្រីបរិសុទ្ធផ្សេងៗដែលបានរាប់សេចក្តីសន្យារបស់ទ្រង់ថាជាសេចក្តីស្មោះត្រង់។ ពិភពលោកដ៏ខ្មៅងងឹតនេះមិនស័ក្តិសមនឹងនាងឡើយ ហើយព្រះជាម្ចាស់ក៏មិនអាម៉ាស់នឹងការដែលនាងហៅទ្រង់ថាជាព្រះរបស់នាងផងដែរ។