ការចាក់សាក់

ព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីមិនបានលើកឡើងនូវចំណុចអ្វីទាក់ទងនឹងថា តើអ្នកជឿព្រះយេស៊ូវគួរ ឬក៏មិនគួរចាក់សាក់នោះទេ។ ដូច្នេះ យើងមិនអាចលើកឡើងថា ការចាក់សាក់គឺជាអំពើបាបបានដែរ។ ដោយសារព្រះបន្ទូលមានភាពស្ងៀមស្ងាត់ នោះការចាក់សាក់ធ្លាក់ក្រោមក្រុមទស្សនៈ «ពណ៌ប្រផេះ» ដូច្នេះទាក់ទងនឹងចំណុចនេះ អ្នកជឿគួរប្រើប្រាស់ការដឹងជាក់ក្នុងចិត្តរបស់ខ្លួន ហើយគោរពអ្នកដែលទំនងជាមានការដឹងជាក់ក្នុងចិត្តខុសៗគ្នា។

១២ កក្កដា ២០២១អានរយៈពេល ៧ នាទី

មើល១១៩១ដង

សព្វថ្ងៃនេះ ការចាក់សាក់មានការពេញនិយមណាស់ គ្រប់ទីកន្លែងជាច្រើនលើពិភពលោក។ ថ្មីៗនេះ ចំនួនមនុស្សដែលចាក់សាក់ក៏បានកើនឡើងជាច្រើនផងដែរ។ ការចាក់សាក់លែងជាលម្អៀងទៅរកជនដែលចូលចិត្តប្រព្រឹត្តិអំពើឧក្រិដ្ឋ ឬក៏អ្នកបះបោរទៀតហើយ។ គែមនៃប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការបះបោរដែលគេរាប់បញ្ចូលជាមួយនឹងការចាក់សាក់ក៏បានចាប់ផ្ដើមរលាយសាបសូន្យខ្លះៗដែរ។

ខាងក្រោមនេះគឺជាគោលការណ៍ទូទៅមួយចំនួនដកស្រង់ចេញពីព្រះគម្ពីរដែលលោកអ្នកអាចយកទៅប្រើប្រាស់ទាក់ទងនឹងការចាក់សាក់៖

ព្រះគម្ពីរបានបង្គាប់ឲ្យកូនៗគោរព និងស្ដាប់បង្គាប់តាមឪពុកម្ដាយរបស់ខ្លួន (អេភេសូរ ៦:១-២)។ ប្រសិនបើក្មេងដែលមិនទាន់គ្រប់អាយុម្នាក់ចាក់សាក់ ដោយទាស់ប្រឆាំងជាមួយនឹងសេចក្ដីប្រាថ្នារបស់ឪពុកម្ដាយខ្លួន នោះគាត់មិនអាចយកព្រះគម្ពីរមកគាំទ្រគំនិតរបស់ខ្លួនបានទេ។ ការចាក់សាក់ដែលជាលទ្ធផលនៃការបះបោរគឺជាអំពើបាប។
«ការតែងខ្លួនបែបខាងក្រៅ» មិនសូវមានសារៈសំខាន់ដូចនឹងការលូតលាស់ខាងឯ «ការតែងលាក់កំបាំងក្នុងចិត្ត» នោះទេ ហើយក៏មិនគួរជាចំណុចផ្ដោតរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទដែរ (១ពេត្រុស ៣:៣-៤)។ បុគ្គលដែលប្រាថ្នាចង់ចាក់សាក់ ដើម្បីបង្កើតឲ្យមានចំណាប់អារម្មណ៍លើខ្លួន ឬក៏ឲ្យគេសរសើរគឺជាបុគ្គលដែលពេញទៅដោយការឥតប្រយោជន៍ ហើយក៏ផ្ដោតទៅលើខ្លួនឯងក្នុងបែបជាអំពើបាបទៀតផង។
ព្រះជាម្ចាស់ទតឃើញដួងចិត្ត ហើយចំណុចដែលជំរុញឲ្យយើងធ្វើអ្វីមួយក៏យើងគួរធ្វើវាឡើង ដើម្បីជាការថ្វាយសិរីល្អទៅកាន់ទ្រង់ដែរ (១កូរិនថូស ១០:៣១)។ ការជំរុញចិត្តក្នុងការចាក់សាក់ ដើម្បីឲ្យ «ចុះសម្រុងនឹងគេ» ឬក៏ឲ្យមាន «ភាពខុសប្លែកពីគេ»។ល។ ក៏ខ្វះមិនដល់សិរីល្អនៃព្រះដែរ។ ការចាក់សាក់ផ្ទាល់ទំនងមិនមែនជាអំពើបាបនោះទេ ប៉ុន្តែការជំរុញចិត្តឲ្យចាក់សាក់អាចជាអំពើបាប។
ទាំងរូបកាយ និងព្រលឹងរបស់យើងគឺត្រូវបានទទួលបានការប្រោសលោះ ហើយក៏ជាកម្មសិទ្ធិរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ រូបកាយអ្នកជឿគឺជាព្រះវិហាររបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ (១កូរិនថូស ៦:១៩-២០)។ តើទ្រង់នឹងសព្វព្រះហឫទ័យយ៉ាងដូចម្តេចក្នុងការកែកុនព្រះវិហារនោះក្នុងកម្រិតណាមួយ? តើមានគំនូសបន្ទាត់ដែលយើងមិនគួរឆ្លងកាត់ដែរឬទេ? តើមានកម្រិតទេថាការបង្កើនចំនួនសាក់នៅលើខ្លួនលែងក្លាយជាសិល្បៈ ហើយបានក្លាយជាការកាត់រូបកាយខ្លួនឯងក្នុងរបៀបជាអំពើបាប? នេះគួរតែជាចំណុចនៃការឆ្លុះបញ្ចាំងរបស់បុគ្គលរៀងៗខ្លួន ហើយក៏ជាការអធិស្ឋានដែលគាត់គួរមានភាពស្មោះត្រង់។
យើងគឺជាទូតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ នាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅកាន់ផែនដី (២កូរិនថូស ៥:២០)។ ការចាក់សាក់នឹងបញ្ចេញសារយ៉ាងដូចម្ដេច ហើយថាតើវាជាជំនួយ ឬក៏ជាការបង្វែរការធ្វើជាអ្នកតំណាងរបស់ព្រះគ្រីស្ទ និងការផ្សាយដំណឹងល្អវិញ?
អ្វីដែលមិនបានកើតឡើងចេញពីជំនឿគឺជាអំពើបាប (រ៉ូម ១៤:២៣) ដូច្នេះបុគ្គលដែលសម្រេចចិត្តថានឹងចាក់សាក់គួរតែមានការដឹងជាក់ក្នុងចិត្តឲ្យពិតប្រាកដថានោះឯងគឺជាព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់គាត់។

យើងមិនអាចដើរចេញពីការវែកញែកអំពីការចាក់សាក់ដោយមិនពិនិត្យមើលអំពីក្រឹត្យវិន័យក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ទាក់ទងទៅនឹងការហាមប្រាមបាននោះទេ៖ «ក៏មិនត្រូវឆូតស្បែកដោយកាន់ទុក្ខមនុស្សស្លាប់ ឬសាក់ខ្លួនផងដែរ អញនេះជាព្រះយេហូវ៉ា» (លេវីវិន័យ ១៩:២៨)។ ខគម្ពីរនេះមិនបានលើកឡើងអំពីមូលហេតុទាក់ទងនឹងការហាមប្រាមពីការចាក់សាក់នោះទេ ប៉ុន្តែវាទំនងមកពីថា ការចាក់សាក់គឺជាការអនុវត្តន៍របស់សាសនាក្លែងក្លាយដែលពាក់ព័ន្ធគ្នាជាមួយនឹងការថ្វាយបង្គំរូបព្រះក្លែងក្លាយ និងអបិយជំនឿ។ ទំនងមកពីវាជារឿងសាមញ្ញក្នុងការដែលអ្នកដែលថ្វាយបង្គំរូបព្រះក្លែងក្លាយកត់សម្គាល់លើស្បែករបស់ខ្លួននូវឈ្មោះរបស់ព្រះក្លែងក្លាយ ឬក៏សញ្ញាសម្គាល់ក្នុងការថ្វាយកិត្តិយសទៅកាន់ព្រះក្លែងក្លាយណាមួយផ្សេងទៀត។ ព្រះជាម្ចាស់ទាមទារឲ្យបុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់មានភាពខុសគេ។ ដូចដែលព្រះអង្គបានរម្លឹកពួកគេក្នុងខដដែលនោះ «អញនេះជាព្រះយេហូវ៉ា»។ សាសន៍អ៊ីស្រាអែលគឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទ្រង់ ពួកគេគឺជាស្នាព្រះហស្តដែលទ្រង់បង្កើត ដូច្នេះពួកគេក៏មិនគួរមានឈ្មោះរបស់ព្រះក្លែងក្លាយនៅលើរូបកាយរបស់ខ្លួន។ ខណៈពេលដែលអ្នកជឿនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីមិនស្ថិតក្រោមក្រឹត្យវិន័យរបស់លោក ម៉ូសេ នោះយើងអាចយកគោលការណ៍ដែលមាននៅក្នុងបញ្ញត្តិមួយនេះបាន។ ប្រសិនបើគ្រីស្ទបរិស័ទណាម្នាក់ជ្រើសរើសចាក់សាក់ នោះគាត់មិនគួរធ្វើដោយមានអបិយជំនឿ ឬក៏ចង់លើកតម្កើងទស្សនវិជ្ជានៃលោកីយ៍នេះឡើយ។ សរុបសេចក្ដីទៅ ការចាក់សាក់គឺមិនមែនជាអំពើបាបនោះទេ។ វាគឺជាចំណុចនៃសេរីភាពរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទ ហើយគួរមានការណែនាំតាមរយៈគោលការណ៍ដែលមានការពឹងផ្អែកលើព្រះគម្ពីរ និងឫសគល់ក្នុងការស្រឡាញ់។

និពន្ធដោយ៖ GotQuestions
បកប្រែដោយលោកគ្រូ៖ ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង, លោក ប៊ុន ធីម៉ូថេ និងលោក ឯក សត្យា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី GotQuestions ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

២ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៨៣៨៥

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១៣៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

១១២០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១១ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

ស្ត្រីណាដែលទទួលយកតួនាទីដែលព្រះជាម្ចាស់បានតែងតាំងក្នុងខណៈដែលពួកនាងកំពុងបន្ត «សេចក្ដីជំនឿ សេចក្ដីស្រឡាញ់ នឹងសេចក្ដីបរិសុទ្ធ ទាំងមានគំនិតមារយាទ» ក្នុងគុណធម៌គ្រីស្ទបរិស័ទ នោះនាងនឹងរកឃើញថា ខ្លួននឹងបានសង្គ្រោះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី២៦៖ មរណសាក្សីក្នុងវ័យជំទង់

កាលពីប្រាំរយឆ្នាំមុន សកម្មភាពដ៏ក្លាហានរបស់លោក ម៉ធិន លូសើរ បានបង្កើតឲ្យមានចលនាកំណែទម្រង់ខាងឯជំនឿ…

អានបន្ថែម

៣

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៤ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី២៥៖ រហស្សនាម «រុយនៃទីក្រុងហ្វ្រីដបឺក»

អានបន្ថែម

៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី២៤៖ ស្នាមទឹកខ្មៅ

អានបន្ថែម

៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២២ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី២៣៖ បញ្ញវន្តនៃទីក្រុងហ្សឺណែវ

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ វីដេអូ

ការចាក់សាក់

១២ កក្កដា ២០២១អានរយៈពេល ៧ នាទី

មើល១១៩១ដង

ព្រះគម្ពីរបានបង្គាប់ឲ្យកូនៗគោរព និងស្ដាប់បង្គាប់តាមឪពុកម្ដាយរបស់ខ្លួន (អេភេសូរ ៦:១-២)។ ប្រសិនបើក្មេងដែលមិនទាន់គ្រប់អាយុម្នាក់ចាក់សាក់ ដោយទាស់ប្រឆាំងជាមួយនឹងសេចក្ដីប្រាថ្នារបស់ឪពុកម្ដាយខ្លួន នោះគាត់មិនអាចយកព្រះគម្ពីរមកគាំទ្រគំនិតរបស់ខ្លួនបានទេ។ ការចាក់សាក់ដែលជាលទ្ធផលនៃការបះបោរគឺជាអំពើបាប។
«ការតែងខ្លួនបែបខាងក្រៅ» មិនសូវមានសារៈសំខាន់ដូចនឹងការលូតលាស់ខាងឯ «ការតែងលាក់កំបាំងក្នុងចិត្ត» នោះទេ ហើយក៏មិនគួរជាចំណុចផ្ដោតរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទដែរ (១ពេត្រុស ៣:៣-៤)។ បុគ្គលដែលប្រាថ្នាចង់ចាក់សាក់ ដើម្បីបង្កើតឲ្យមានចំណាប់អារម្មណ៍លើខ្លួន ឬក៏ឲ្យគេសរសើរគឺជាបុគ្គលដែលពេញទៅដោយការឥតប្រយោជន៍ ហើយក៏ផ្ដោតទៅលើខ្លួនឯងក្នុងបែបជាអំពើបាបទៀតផង។
ព្រះជាម្ចាស់ទតឃើញដួងចិត្ត ហើយចំណុចដែលជំរុញឲ្យយើងធ្វើអ្វីមួយក៏យើងគួរធ្វើវាឡើង ដើម្បីជាការថ្វាយសិរីល្អទៅកាន់ទ្រង់ដែរ (១កូរិនថូស ១០:៣១)។ ការជំរុញចិត្តក្នុងការចាក់សាក់ ដើម្បីឲ្យ «ចុះសម្រុងនឹងគេ» ឬក៏ឲ្យមាន «ភាពខុសប្លែកពីគេ»។ល។ ក៏ខ្វះមិនដល់សិរីល្អនៃព្រះដែរ។ ការចាក់សាក់ផ្ទាល់ទំនងមិនមែនជាអំពើបាបនោះទេ ប៉ុន្តែការជំរុញចិត្តឲ្យចាក់សាក់អាចជាអំពើបាប។
ទាំងរូបកាយ និងព្រលឹងរបស់យើងគឺត្រូវបានទទួលបានការប្រោសលោះ ហើយក៏ជាកម្មសិទ្ធិរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ រូបកាយអ្នកជឿគឺជាព្រះវិហាររបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ (១កូរិនថូស ៦:១៩-២០)។ តើទ្រង់នឹងសព្វព្រះហឫទ័យយ៉ាងដូចម្តេចក្នុងការកែកុនព្រះវិហារនោះក្នុងកម្រិតណាមួយ? តើមានគំនូសបន្ទាត់ដែលយើងមិនគួរឆ្លងកាត់ដែរឬទេ? តើមានកម្រិតទេថាការបង្កើនចំនួនសាក់នៅលើខ្លួនលែងក្លាយជាសិល្បៈ ហើយបានក្លាយជាការកាត់រូបកាយខ្លួនឯងក្នុងរបៀបជាអំពើបាប? នេះគួរតែជាចំណុចនៃការឆ្លុះបញ្ចាំងរបស់បុគ្គលរៀងៗខ្លួន ហើយក៏ជាការអធិស្ឋានដែលគាត់គួរមានភាពស្មោះត្រង់។
យើងគឺជាទូតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ នាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅកាន់ផែនដី (២កូរិនថូស ៥:២០)។ ការចាក់សាក់នឹងបញ្ចេញសារយ៉ាងដូចម្ដេច ហើយថាតើវាជាជំនួយ ឬក៏ជាការបង្វែរការធ្វើជាអ្នកតំណាងរបស់ព្រះគ្រីស្ទ និងការផ្សាយដំណឹងល្អវិញ?
អ្វីដែលមិនបានកើតឡើងចេញពីជំនឿគឺជាអំពើបាប (រ៉ូម ១៤:២៣) ដូច្នេះបុគ្គលដែលសម្រេចចិត្តថានឹងចាក់សាក់គួរតែមានការដឹងជាក់ក្នុងចិត្តឲ្យពិតប្រាកដថានោះឯងគឺជាព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់គាត់។