ដំណឹងល្អ

២៨ តុលា ២០១៩អានរយៈពេល ១០ នាទី

មើល១៩១៩ដង

បើនិយាយបែបទូលំទូលាយ ដំណឹងល្អគឺជាព្រះបន្ទូលទាំងមូល ហើយបើនិយាយបែបលម្អិតវិញ ដំណឹងល្អគឺជាដំណឹងដែលទាក់ទងនឹងព្រះគ្រីស្ទ និងរបៀបនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ។

គន្លឹះនៃការយល់ដឹងមួយនេះគឺ យើងត្រូវដឹងអំពីមូលហេតុដែលនាំឲ្យដំណឹងនេះល្អសិន។ ដើម្បីឲ្យយើងអាចយល់បាន ដាច់ខាតយើងត្រូវតែយល់ដឹងអំពីដំណឹងអាក្រក់ជាមុនសិន។ នៅយុគសម័យលោក ម៉ូសេ ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានក្រឹត្យវិន័យទៅកាន់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ (ចោទិយកថា ៥:១)។ យើងអាចរាប់ក្រឹត្យវិន័យថា ជាបន្ទាត់រង្វាស់ ហើយអំពើបាបគឺជាអ្វីដែលខ្វះមិនដល់ «ភាពល្អឥតខ្ចោះ» ដែលយោងតាមស្តង់ដារនោះ។ ការទាមទារដ៏សុចរិតពីក្រឹត្យវិន័យមានភាពតឹងរឹងដល់ថ្នាក់ថាគ្មានបុគ្គលណាម្នាក់មានលទ្ធភាពក្នុងការត្រាប់តាមឲ្យល្អឥតខ្ចោះនោះទេ ទាំងតាមការដែលមានចែង និងការដែលមានចិត្តចង់ត្រាប់តាម។ មិនថា «អំពើល្អ» ឬក៏ «អំពើអាក្រក់» របស់យើងមានការស៊ីសងគ្នាប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏យើងទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែស្ថិតនៅក្នុងទូកខាងឯវិញ្ញាណតែមួយជាមួយគ្នាដដែល—យើងគ្រប់គ្នាបានធ្វើបាប ហើយឈ្នួលនៃអំពើបាបគឺសេចក្ដីស្លាប់ ឧ. ការដាច់ចេញពីព្រះជាម្ចាស់ ដែលទ្រង់ជាប្រភពនៃជីវិត (រ៉ូម ៣:២៣)។ ដើម្បីឲ្យយើងអាចទៅនៅឯស្ថានសួគ៌បាន ដែលទីនោះគឺជាព្រះដំណាក់របស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយក៏ជាប្រភពនៃជីវិត និងពន្លឺ ហើយដាច់ខាតយើងត្រូវតែដកអំពើបាបចេញក្នុងរបៀបណាមួយចោល ឬក៏បង់ថ្លៃលោះវាសិន។ ក្រឹត្យវិន័យបានតម្រូវថា មានតែតាមរយៈការខ្ចាយឈាមនៃយញ្ញបូជាពីជីវិតដ៏ល្អឥតខ្ចោះមួយប៉ុណ្ណោះទើបអាចសម្អាតនូវអំពើបាបនេះចោលបាន (ហេព្រើរ ៩:២២)។

ដំណឹងល្អមានរួមបញ្ចូលនូវការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាង ដោយក្នុងនាមជាតង្វាយធួននឹងបាប ដើម្បីបំពេញការទាមទារដ៏សុចរិតពីក្រឹត្យវិន័យ (រ៉ូម ៨:៣-៤; ហេព្រើរ ១០:៥-១០)។ នៅក្រោមក្រឹត្យវិន័យ គេបានយកសត្វមកធ្វើជាយញ្ញបូជាពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំទៀត ទុកជាការដែលរម្លឹកអំពីអំពើបាប និងអំពីនិមិត្តសញ្ញានៃការដែលព្រះគ្រីស្ទនឹងយាងមកសុគតធ្វើជាយញ្ញបូជា (ហេព្រើរ ១០:៣-៤)។ ពេលដែលព្រះគ្រីស្ទបានថ្វាយរូបអង្គទ្រង់ផ្ទាល់នៅលើភ្នំកាល់វ៉ារី ហើយនិមិត្តសញ្ញាមួយនោះក៏បានក្លាយទៅជាការពិតចំពោះអស់អ្នកដែលទទួលជឿ (ហេព្រើរ ១០:១១-១៨)។ ឥឡូវនេះ ព័ន្ធកិច្ចនៃការធួននឹងបាបត្រូវបានសម្រេចឡើងហើយ ហើយនោះឯងគឺជាដំណឹងល្អ។

ដំណឹងល្អក៏មានរួមបញ្ចូលនូវការដែលព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃទៅបីផងដែរ។ «ដែលទ្រង់ត្រូវគេបញ្ជូនទៅឲ្យមានទោស ដោយព្រោះអំពើរំលងរបស់យើងរាល់គ្នា ហើយបានប្រោសឲ្យមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ប្រយោជន៍ឲ្យយើងរាល់គ្នាបានរាប់ជាសុចរិត» (រ៉ូម ៤:២៥)។ ប្រាកដណាស់! ការដែលព្រះយេស៊ូវបានយកឈ្នះលើអំពើបាប និងសេចក្ដីស្លាប់ (ឈ្នួលនៃអំពើបាប) នោះហើយគឺជាដំណឹងល្អ។ ហើយការដែលព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យក្នុងការចែកចាយជ័យជម្នះមួយនេះជាមួយយើងនោះគឺជាដំណឹងដ៏ល្អបំផុតបើប្រៀបធៀបទៅនឹងដំណឹងផ្សេងៗ (យ៉ូហាន ១៤:១៩)។

កណ្ឌគម្ពីរ ១កូរិនថូស ១៥:៣-៦ បានរៀបរាប់យ៉ាងចំៗអំពីចំណុចនានានៃដំណឹងល្អ។ នេះជាខគម្ពីរដែលនិយាយអំពីដំណឹងល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ «ដ្បិតសេចក្ដីសំខាន់ជាងគេក្នុងសេចក្ដីដែលខ្ញុំបានប្រគល់ដល់អ្នករាល់គ្នា ជាសេចក្ដីដែលខ្ញុំបានទទួលដែរ គឺថាព្រះគ្រីស្ទបានសុគតជំនួសបាបរបស់យើង ស្របតាមព្រះគម្ពីរ ហើយត្រូវគេបញ្ចុះរួចនៅថ្ងៃទីបី ព្រះអង្គត្រូវបានលើកឲ្យរស់ឡើងវិញ ស្របតាមព្រះគម្ពីរ ព្រមទាំងលេចមកដល់កេផាស ហើយបន្ទាប់មកបានលេចមកដល់សាវ័កទាំងដប់ពីរនាក់ ក្រោយមក ព្រះអង្គបានលេចមកដល់បងប្អូនជាងប្រាំរយនាក់ក្នុងពេលតែមួយ ក្នុងចំណោមបងប្អូនទាំងនោះ ភាគច្រើននៅរស់រហូតមកដល់ពេលនេះ...» (គខស)។ ជាដំបូង សូមកត់សម្គាល់ត្រង់ថាសាវ័ក ប៉ុល «បានទទួល» ដំណឹងល្អនេះ ហើយបន្ទាប់មកគាត់ក៏ «បានប្រគល់» បន្តដល់អ្នកដទៃ។ នេះគឺជាដំណឹងដែលមកពីព្រះជាម្ចាស់ ពោលគឺមិនមែនជាដំណឹងដែលមនុស្សយើងជាអ្នកច្នៃប្រឌិតនោះឡើយ។ ទីពីរ ដំណឹងល្អគឺជា «សេចក្ដីសំខាន់ជាងគេ»។ គ្រប់ទីកន្លែងដែលពួកសាវ័កបានទៅ គឺពួកគាត់សុទ្ធតែប្រកាសអំពីការសុគត និងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ទីបី សារនៃដំណឹងល្អក៏ថែមទាំងមានភស្តុតាងផងដែរ៖ ព្រះគ្រីស្ទបានសុគតសម្រាប់អំពើបាបរបស់យើង (ការបញ្ចុះព្រះសពរបស់ទ្រង់គឺជាភស្តុតាង) ហើយព្រះអង្គក៏បានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃទីបី (អ្នកដែលបានឃើញទ្រង់គឺជាភស្តុតាង)។ ទីបួន ទាំងអស់នោះបានកើតឡើង «ស្របតាមព្រះគម្ពីរ»។ ប្រធានបទស្នូលនៃព្រះគម្ពីរគឺ អំពីសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់មនុស្សលោកតាមរយៈព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះគម្ពីរគឺជាដំណឹងល្អ។

«ដ្បិតខ្ញុំគ្មានសេចក្ដីខ្មាសចំពោះដំណឹងល្អនៃព្រះគ្រីស្ទទេ ពីព្រោះជាព្រះចេស្ដានៃព្រះ សម្រាប់នឹងជួយសង្គ្រោះដល់អស់អ្នកណាដែលជឿ គឺដល់ទាំងសាសន៍យូដាជាដើម និងសាសន៍ក្រិកផង» (រ៉ូម ១:១៦)។ ដំណឹងល្អគឺ
រាជសារដ៏មោះមុត ហើយយើងគ្មានសេចក្ដីខ្មាសក្នុងការប្រកាសអំពីដំណឹងនេះឡើយ។ ជាដំណឹងដែលមានព្រះចេស្ដា ព្រោះដំណឹងនេះជាដំណឹងល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ជាដំណឹងដែលជួយសង្គ្រោះ ហើយមានតែដំណឹងមួយនេះតែមួយគត់ដែលពិតជាអាចបំផ្លាស់បំប្រែដួងចិត្តរបស់មនុស្សលោកយើងបានមែន។ ជាដំណឹងបែបសកល ទាំងសម្រាប់សាសន៍យូដា និងសាសន៍ក្រិក។ ហើយគេអាចទទួលដំណឹងល្អនេះបានតាមរយៈការមានជំនឿ។ សេចក្ដីសង្គ្រោះគឺជាអំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (អេភេសូរ ២:៨-៩)។

ដំណឹងល្អគឺជាដំណឹងនៃការដែលព្រះជាម្ចាស់បានស្រឡាញ់លោកីយ៍នេះដ៏ម៉្លេះ រហូតដល់ថ្នាក់ទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាតែមួយគត់របស់ព្រះអង្គ ដើម្បីឲ្យមកសុគតសម្រាប់អំពើបាបរបស់យើង (យ៉ូហាន ៣:១៦)។ ដំណឹងនេះល្អ ព្រោះព្រះគ្រីស្ទបានធានាសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់យើង និងជីវិតអស់កល្បជានិច្ច និងលំនៅរបស់យើងនៅឯស្ថានសួគ៌រួចហើយ (យ៉ូហាន ១៤:១-៤)។ «....ទ្រង់បានបង្កើតយើងឡើងជាថ្មី តាមសេចក្ដីមេត្តាករុណាដ៏ធំរបស់ទ្រង់ ដើម្បីឲ្យយើងរាល់គ្នាបានសេចក្ដីសង្ឃឹមដ៏រស់ ដោយសារព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ទ្រង់រស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ហើយឲ្យយើងបានមរដក ដែលមិនចេះពុករលួយ ក៏ឥតសៅហ្មង ហើយមិនដែលស្រពោនឡើយ ជាមរដកដែលបម្រុងទុកឲ្យយើងរាល់គ្នា នៅស្ថានសួគ៌» (១ពេត្រុស ១:៣-៤)។

នៅពេលដែលយើងយល់ថា យើងមិនអាច (និងមិនមានលទ្ធភាព) ក្នុងការទិញសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់យើងបាន នោះទើបយើងអាចយល់បានថា ដំណឹងនេះល្អមែន។ ព័ន្ធកិច្ចនៃការសង្គ្រោះ និងការរាប់ជាសុចរិតត្រូវបានបញ្ចប់ ពោលគឺត្រូវបានសម្រេចឡើងនៅឯឈើឆ្កាង (យ៉ូហាន ១៩:៣០)។ ព្រះយេស៊ូវគឺជាតង្វាយធួននឹងបាបសម្រាប់អំពើបាបរបស់យើង (១យ៉ូហាន ២:២)។ ដំណឹងនេះល្អ ព្រោះវាអះអាងថា យើងដែលធ្លាប់ជាខ្មាំងសត្រូវរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឥឡូវនេះព្រះលោហិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទបានផ្សះផ្សាយើង ហើយក៏បានយកយើងធ្វើជាកូនចិញ្ចឹមក្នុងគ្រួសាររបស់ព្រះអង្គ (រ៉ូម ៥:១០; យ៉ូហាន ១:១២)។ «មើល៍ សេចក្ដីស្រឡាញ់យ៉ាងណាហ្ន៏ ដែលព្រះវរបិតាបានផ្ដល់មកយើងរាល់គ្នា ឲ្យយើងបានហៅថាជាកូនរបស់ព្រះដូច្នេះ...» (១យ៉ូហាន ៣:១)។ ដំណឹងនេះល្អ ព្រោះ «...អ្នកណាដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ នោះគ្មានទោសសោះ» (រ៉ូម ៨:១)។

ការបដិសេធដំណឹងល្អគឺជាការឧបក្រសោបដំណឹងអាក្រក់។ ការមានទោសនៅចំពោះព្រះភ័ក្ដ្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់គឺជាលទ្ធផលនៃការមិនមានជំនឿលើព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលទ្រង់គឺជាការផ្គត់ផ្គង់តែមួយគត់សម្រាប់សេចក្ដីសង្គ្រោះ។ «ពីព្រោះព្រះទ្រង់មិនបានចាត់ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ ឲ្យមកក្នុងលោកីយ៍ ដើម្បីនឹងជំនុំជម្រះលោកីយ៍នោះទេ គឺឲ្យលោកីយ៍បានសង្គ្រោះ ដោយសារទ្រង់វិញ ឯអ្នកណាដែលជឿដល់ទ្រង់ នោះមិនជាប់មានទោសទេ តែអ្នកណាដែលមិនជឿវិញ នោះត្រូវមានទោសហើយ ពីព្រោះមិនបានជឿដល់ព្រះនាមនៃព្រះរាជបុត្រាតែ១របស់ព្រះ» (យ៉ូហាន ៣:១៧-១៨)។ ព្រះជាម្ចាស់បានផ្ដល់ដំណឹងល្អមកដល់លោកីយ៍ដែលត្រូវវិនាសរួចហើយ៖ ពោលគឺដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។

និពន្ធដោយ៖ ក្រុម Got Questions

បកប្រែដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា

កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង , និងកញ្ញា សួន សុជាតា

ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.gotquestions.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៨៣៨៥

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១៣៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម