ហេតុអ្វីប្រារព្ធណូអែល?

នៅឯសួនច្បារ អេដែន លោក អ័ដាម និងនាង អេវ៉ា បានធ្លាក់ចុះ។ ពួកគេបានធ្លាក់ចុះ ហើយក៏នាំមនុស្សជាតិទាំងមូលឲ្យធ្លាក់ចុះជាមួយនឹងពួកគេទៅក្នុងភាពងងឹត និងសេចក្ដីស្លាប់នៃអំពើបាប។ ហើយតើព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើអ្វី? ទ្រង់មិនបានប្រាប់យើងឲ្យស្វែងរកផ្លូវចេញពីវិបត្តិដែលយើងកំពុងតែជាប់នៅក្នុងនោះទេ ហើយព្រះអង្គក៏បានប្រព្រឹត្តលើសពីការស្រែកដាក់យើងឲ្យមានអារម្មណ៍សប្បាយៗពីស្ថានសួគ៌ដែរ។ ទេ! ព្រះអង្គបានយាងចុះមកនៅកន្លែងដែលយើងកំពុងតែនៅ ហើយបានជួយយើង។ នេះហើយគឺជាអត្ថន័យនៃពិធីបុណ្យណូអែល—ព្រះបានយាងចុះមក ដើម្បីសង្គ្រោះយើង ហើយក៏បានប្រព្រឹត្តនូវអ្វីៗដែលចាំបាច់ ដើម្បីរំដោះយើងចេញពីសេចក្ដីស្លាប់ដែលទៀងនឹងកើតឡើងដែរ។

២១ ធ្នូ ២០២០អានរយៈពេល ៩ នាទី

មើល៧៩៦ដង២មតិ

គ្រី

ស្ទបរិស័ទនៅជុំវិញពិភពលោកនេះប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែលក្នុងលក្ខណៈនៃការថ្វាយព្រះកិត្តិយសទៅកាន់ការប្រសូតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅឯភូមិបេថ្លេហិម។ មានទំនៀមទម្លាប់ជាច្រើននាបុណ្យណូអែលដែលត្រូវបានទាក់ទិនជាមួយនឹងការប្រារព្ធបុណ្យណូអែល ហើយប្រពៃណីខុសៗគ្នាក៏ប្រារឰខុសៗគ្នាដែរ។ ចំណុចរួបរួមគ្នាគឺសេចក្ដីពិតពីប្រវត្តិសាស្ត្រដែលថាព្រះយេស៊ូវបានប្រសូតនៅប្រហែលឆ្នាំ៥មុនគ.ស.។ ទេវតាដែលបានលេចឡើងទៅកាន់ពួកអ្នកគង្វាលនៅយប់ដែលព្រះយេស៊ូវបានប្រសូតបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំមកប្រាប់ដំណឹងល្អដល់អ្នករាល់គ្នា ពីអំណរយ៉ាងអស្ចារ្យសម្រាប់មនុស្សទាំងអស់ ដ្បិតនៅថ្ងៃនេះ មានព្រះសង្គ្រោះមួយអង្គ ប្រសូតដល់អ្នករាល់គ្នានៅក្រុងព្រះបាទដាវីឌ គឺព្រះគ្រីស្ទជាព្រះអម្ចាស់» (លូកា ២:១០-១១)។

យើងប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែល ពីព្រោះដូចដែលទេវតាបានលើកឡើងថា ការប្រសូតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជា «ដំណឹងល្អ»។ ដំណឹងល្អគឺជាចំណុចដែលគួរឲ្យអបអរសាទរ។ តាមពិតទៅ ទេវតាបានមានប្រសាសន៍ថា ដំណឹងនៃការប្រសូតរបស់ព្រះយេស៊ូវនឹងបង្កឲ្យមាន «អំណរយ៉ាងអស្ចារ្យ» បាននោះគឺ «សម្រាប់មនុស្សទាំងអស់»—ការប្រារព្ធដែលមានអំណរនឹងក្លាយជាទ្រង់ទ្រាយបែបសកល។ មនុស្សម្នាជុំវិញពិភពលោកនឹងមានអំណរដោយសារព្រឹត្តិការណ៍មួយនេះ។

យើងប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែល ពីព្រោះដូចដែលទេវតាបានលើកឡើងថា «ព្រះសង្គ្រោះមួយអង្គ ប្រសូតដល់អ្នករាល់គ្នា...គឺព្រះគ្រីស្ទជាព្រះអម្ចាស់»។ ងារទាំងបីដែលទេវតាបានដាក់លើព្រះយេស៊ូវគឺជាងារដ៏សំខាន់ៗណាស់។ ព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះអង្គសង្គ្រោះដែលរំដោះយើងចេញពីអំពើបាប និងសេចក្ដីស្លាប់ (ម៉ាថាយ ១:២១)។ ទ្រង់គឺជាព្រះគ្រីស្ទ (ឬក៏ព្រះអង្គសង្គ្រោះ) ដែលមានសណ្ឋានជាមនុស្ស ដែលបំពេញក្រឹត្យវិន័យ និងពួកហោរា ដោយបង្ហាញថាព្រះស្មោះត្រង់ (ម៉ាថាយ ៥:១៧)។ ហើយទ្រង់គឺជាព្រះដ៏ជាអម្ចាស់ដែលបានយាងចូលមកផែនដីយើង៖ ព្រះដែលមានពេញទៅដោយព្រះចេស្ដាបានយាងមកយកសណ្ឋានជាមនុស្ស។ ព្រះ និងមនុស្សត្រូវបានលាយឡំចូលគ្នាក្នុងលក្ខណៈដែលមិនអាចផ្ដាច់ពីគ្នាបាន ពោលគឺមានចំណងជាប់គ្នាយ៉ាងអស់កល្ប ជានិច្ច ដែលទ្រង់គឺជាព្រះដែលពិតជាគង់នៅជាមួយយើងមែន (ម៉ាថាយ ១:២៣)។

ក្នុងការប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែល យើងអបអរសាទរព្រះអង្គសង្គ្រោះ ពីព្រោះយើងត្រូវការការរំដោះ។ យើងប្រារព្ធព្រះគ្រីស្ទ ព្រោះក្នុងទ្រង់រាល់សេចក្ដីសន្យារបស់ព្រះជាម្ចាស់គឺ «បាទ» និង «អាម៉ែន» (២កូរិនថូស ១:២០)។ យើងប្រារព្ធព្រះអម្ចាស់ដែលបានបន្ទាបខ្លួនដោយបាន «មកយកសភាពជាអ្នកបម្រើ» សម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់យើង (ភីលីព ២:៦-៨)។

យើងប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែលដោយឲ្យកាដូ ពីព្រោះព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានមកកាន់យើងនូវ «អំណោយទានដ៏រកថ្លែងពុំបាន» (២កូរិនថូស ៩:១៥)។ យើងប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែលដោយតុបតែងលម្អភ្លើង ពីព្រោះពន្លឺនៃលោកីយ៍បានយាងមកដល់យើងហើយ (យ៉ូហាន ១:១៤; និងអេសាយ ៩:២)។ យើងប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែលដោយមានចម្រៀងច្រៀងអមជាមួយនឹងក្រុមភ្លេង ពីព្រោះវាគឺជាការបើកបង្ហាញសម្ដែងអំពីអំណរ និងការត្រាប់តាមគំរូរបស់នាង ម៉ារា លោក សាការី និងលោក ស៊ីម្មាន និងពួកទេវតា ដ្បិតពួកគាត់ទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែកោតសរសើរព្រះអម្ចាស់ក្នុងទំនុកលំនាំជាកំណាព្យ (លូកា ១-២)។ យើងប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែលដោយតុបតែងដើមឈើដែលមានស្លឹកខៀវគ្រប់រដូវ (ដែលពេលខ្លះហៅថា ដើមណូអែល) ដោយផ្កាយ ទេវតា និងបន្ទះលោហៈធាតុភ្លឺៗសម្រាប់ប្រើក្នុងការតុបតែង ពីព្រោះតែជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចដែលព្រះគ្រីស្ទបាននាំមក (យ៉ូហាន ៤:១៤)—ហើយផ្កាយ ទេវតា និងរាល់អ្វីៗដែលស្រស់ស្អាតសុទ្ធតែទាក់ទិនគ្នាជាមួយនឹងការប្រសូតរបស់ព្រះយេស៊ូវ។

តាមរយៈការប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែលយើងអបអរសាទរសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងការដែលព្រះជាម្ចាស់ដាក់ខ្លួនដោយក្លាយជាអ្នកតូច។ នៅថ្ងៃទី២៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១៨ នៅប្រទេសថៃ មានក្រុមបាល់ទាត់មួយក្រុមឈ្មោះ «ជ្រូកព្រៃ» (the Wild Boars) បានចូលទៅលេងល្អាងថាំង ឡែង (Tham Luang)។ ដោយសារពេលនោះគឺជារដូវភ្លៀងខ្លាំង ខណៈពេលដែលក្រុមបាល់ទាត់កំពុងតែចូលលេងក្នុងល្អាង នោះល្អាងក៏បានលិចទឹក ដូច្នេះទាំងគ្រូបង្វឹក និងកីឡាកររបស់គាត់ដែលមានចំនួន១២នាក់ក៏បានជាប់នៅក្នុងល្អាងអស់រយៈពេលលើស១៤ថ្ងៃក្រោមដីដែលមានជម្រៅ៤គីឡូម៉ែត្រ។ ទាំងកងទ័ពជើងទឹកជាតិ និងអន្តរជាតិក៏បានសហការគ្នា ដើម្បីជួយសង្គ្រោះពួកគាត់។ ក្នុងការព្យាយាមជួយសង្គ្រោះពួកគាត់ក៏មានទាហានជើងទឹកថៃម្នាក់ឈ្មោះលោក សាមែន ខូណែន (Saman Kunan) បានស្លាប់ដោយសារគាត់អស់ខ្យល់ក្នុងបំពង់អុកស៊ីសែន ខណៈពេលដែលគាត់កំពុងព្យាយាមយកបំពង់ខ្យល់អុកស៊ីសែនទៅឲ្យក្រុមបាល់ទាត់នោះ។ អ្នកជួយសង្គ្រោះមិនបានប្រាប់ក្រុមឲ្យរករបៀបឡើងចេញមកវិញនោះទេ ហើយពួកគាត់ក៏មិនបានស្រែកដាក់ក្រុមឲ្យមានអារម្មណ៍សប្បាយៗ ដើម្បីជាការលើកទឹកចិត្តដល់ពួកគាត់ផងដែរ។ អត់ទេ! ពួកគាត់បានចុះទៅកន្លែងដែលក្រុមកំពុងជាប់ ហើយជួយក្រុមឡើងវិញ។ ពួកគាត់បានធ្វើនូវអ្វីៗដែលចាំបាច់ត្រូវធ្វើ។ អ្នកជួយសង្គ្រោះបានធ្វើការដោយមិនឈប់សម្រាកអស់រយៈពេលលើស៣៣៨ម៉ោង ដើម្បីរំដោះពួកគាត់។

សូម្បីតែនៅពេលដែលក្រុមមួយកំពុងតែស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈនៃការប្រឈមមុខនឹងភាពគំរាមកំហែងទាក់ទងនឹងជីវិតរបស់ពួកគាត់ក៏យើងយល់អំពីអ្វីដែលយើងត្រូវធ្វើផងដែរ។ ពេលព្រះជាម្ចាស់ទតមើលលើភពផែនដីនេះដែលមានពេញទៅដោយអំពើបាបរបស់យើង នោះព្រះអង្គឃើញពិភពលោកទាំងមូលដែលមានមនុស្សកំពុងស្ថិតនៅក្នុងគ្រោះថ្នាក់នៃការស្លាប់។ យើងប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែល ពីព្រោះគឺនៅពេលណូអែលនោះហើយដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះនៃមនុស្សលោកទាំងអស់បានយាងចុះមក ដើម្បីសង្គ្រោះយើងចេញពីស្ថានភាពនៃការគ្មានសង្ឃឹមដែលយើងកំពុងតែស្ថិតនៅក្រោមវា។ ព្រះអង្គមិនបានគង់នៅស្ថានសួគ៌ទេ។ ប៉ុន្តែ ទ្រង់បានយាងចុះមកកន្លែងដែលយើងកំពុងតែនៅ។

និពន្ធដោយ៖ ក្រុម GotQuestions

បកប្រែដោយលោកគ្រូ៖ ឈាង បូរ៉ា

កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង, លោក ប៊ុន ធីម៉ូថេ និងលោកស្រី ពូល រដ្ឋា

ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.gotquestions.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើលោកអ្នកត្រូវ «ទទួលថ្លែងប្រាប់» ដើម្បីបានសង្គ្រោះ?

៦១៧០

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២ ធ្នូ ២០២៥

តើលោកអ្នកត្រូវ «ទទួលថ្លែងប្រាប់» ដើម្បីបានសង្គ្រោះ?

គ្រូក្លែងក្លាយនោះថា «ឃើញទេ! សេចក្ដីសង្គ្រោះមិនគ្រាន់តែអាស្រ័យទៅលើសេចក្ដីជំនឿប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងលើការប្រព្រឹត្តយ៉ាងត្រឹមត្រូវនៃសេចក្ដីជំនឿនោះ នៅក្នុងការប្រកាសជាសាធារណៈ តាមរយៈទឹកនៃពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកនោះផងដែរ»។ អ្វីដែលមើលទៅហាក់ដូចជាធម្មតា និងច្បាស់លាស់សម្រាប់មនុស្សមួយចំនួនបានបែរក្លាយទៅជាឧបសគ្គសម្រាប់អ្នកដទៃវិញ។

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

១១២០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១១ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

ស្ត្រីណាដែលទទួលយកតួនាទីដែលព្រះជាម្ចាស់បានតែងតាំងក្នុងខណៈដែលពួកនាងកំពុងបន្ត «សេចក្ដីជំនឿ សេចក្ដីស្រឡាញ់ នឹងសេចក្ដីបរិសុទ្ធ ទាំងមានគំនិតមារយាទ» ក្នុងគុណធម៌គ្រីស្ទបរិស័ទ នោះនាងនឹងរកឃើញថា ខ្លួននឹងបានសង្គ្រោះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។

អានបន្ថែម