៣៥០៦
វីដេអូ
និកាយខុសឆ្គង
អានបន្ថែម
ប្រភេទអត្ថបទ
ហើយសម្រាប់ជាប្រយោជន៍ ចូរកុំស្ដាប់ការអធិប្បាយផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោកអ្នកឡើយ។ នេះគឺជាមូលហេតុ៖ លោកអ្នកនឹងឈរលើគំនិតខ្លួនឯងដោយគ្មានសង្ឃឹម ពេលទាក់ទងជាមួយនឹងការវាយតម្លៃលើខ្លួនឯង។ លោកអ្នកបានចម្លើយអស់រយៈពេល ១៥-២០ ម៉ោងក្នុងការរៀបចំ ដែលនេះមានន័យថា លោកអ្នកក៏បានទុកពេលវេលានោះចោលនៅក្នុងបន្ទប់នៃការរៀបចំជាច្រើនថ្ងៃហើយដែរ។ ប្រសិនបើលោកអ្នកពិតជាចង់ទទួលបានជំនួយមែន ចូរជ្រើសរើសគ្រូអធិប្បាយមួយចំនួនដែលមានបទពិសោធន៍ និងសមាជិកក្រុមជំនុំមួយចំនួនដែលមិនចង់អែបអបលោកអ្នក ដើម្បីឲ្យលោកអ្នកពេញចិត្តពួកគាត់ ហើយសូមឲ្យពួកគាត់ជួយផ្ដល់ការរិះគន់បែបស្ថាបនាចុះ។ បន្ទាប់មក ចូរអរគុណដល់ពួកគាត់ដែលបានផ្ដល់ការរិះគន់ទាំងនោះ មិនថាពួកគាត់បាននិយាយអ្វីក៏ដោយ។
មួយវិញសោត អំណាចដែលក្លាយពីការមានតៗគ្នាក៏មានដែរ។ អ្នកកាត់ស្រាយសព្វថ្ងៃនេះក៏ទទួលបានអំណាចពីអ្នកនិពន្ធផងដែរ នៅពេលដែលគាត់កាត់ស្រាយអត្ថបទរបស់អ្នកនិពន្ធដោយមានភាពត្រូវគ្នាជាមួយនឹងអត្ថន័យរបស់អ្នកនិពន្ធ។ ដូច្នេះ ក្នុងវិសាលភាពដែលអ្នកកាត់ស្រាយបដិសេធដោយមិនពឹងផ្អែកលើការយល់ដឹងរបស់គាត់ផ្ទាល់ ហើយចុះចូលចំពោះ ឆន្ទៈរបស់អ្នកនិពន្ធ នោះគាត់ក៏មានអំណាចក្នុងការប្រាប់អ្នកដទៃថា
ព្រះអង្គជា «កូនមនុស្ស» ដែល «ជាម្ចាស់នៃថ្ងៃសប្ប័ទ» (២:២៨) ហើយក្នុងទ្រង់យើងក៏អាចទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះនេះផងដែរ។ ដូច្នេះ សូមបើកមាត់ដោយ «
នៅឯសួនច្បារ អេដែន លោក អ័ដាម និងនាង អេវ៉ា បានធ្លាក់ចុះ។ ពួកគេបានធ្លាក់ចុះ ហើយក៏នាំមនុស្សជាតិទាំងមូលឲ្យធ្លាក់ចុះជាមួយនឹងពួកគេទៅក្នុងភាពងងឹត និងសេចក្ដីស្លាប់នៃអំពើបាប។ ហើយតើព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើអ្វី? ទ្រង់មិនបានប្រាប់យើងឲ្យស្វែងរកផ្លូវចេញពីវិបត្តិដែលយើងកំពុងតែជាប់នៅក្នុងនោះទេ ហើយព្រះអង្គក៏បានប្រព្រឹត្តលើសពីការស្រែកដាក់យើងឲ្យមានអារម្មណ៍សប្បាយៗពីស្ថានសួគ៌ដែរ។ ទេ! ព្រះអង្គបានយាងចុះមកនៅកន្លែងដែលយើងកំពុងតែនៅ ហើយបានជួយយើង។ នេះហើយគឺជាអត្ថន័យនៃពិធីបុណ្យណូអែល—ព្រះបានយាងចុះមក ដើម្បីសង្គ្រោះយើង ហើយក៏បានប្រព្រឹត្តនូវអ្វីៗដែលចាំបាច់ ដើម្បីរំដោះយើងចេញពីសេចក្ដីស្លាប់ដែលទៀងនឹងកើតឡើងដែរ។
ទោះបើមិនបាននិពន្ធឡើងអំពីបុណ្យណូអែលក៏ដោយក៏កណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១៤:៥-៦ ហាក់បីដូចជាមានការអនុវត្តដូចម្ដេច៖ «ម្នាក់យល់ថា ថ្ងៃមួយល្អជាងថ្ងៃមួយ ម្នាក់ទៀតយល់ថា ថ្ងៃណាក៏ដូចថ្ងៃណា។ ចូរឲ្យគ្រប់គ្នាជឿប្រាកដក្នុងគំនិតរបស់ខ្លួនចុះ។ អ្នកណាដែលប្រកាន់ថ្ងៃណា នោះគេប្រកាន់ដូច្នោះដោយគោរពព្រះអម្ចាស់ ហើយអ្នកដែលបរិភោគ នោះគេបរិភោគដោយគោរពព្រះអម្ចាស់
ពួកគេបានឮទេវតា កាព្រីយ៉ែល ប្រកាសប្រាប់នាង ម៉ារា ថា «ព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះ ទ្រង់នឹងប្រទានរាជ្យនៃហ្លួងដាវីឌ ជាឰយុកោទ្រង់ថ្វាយទ្រង់សោយ» ហើយរាជ្យទ្រង់នឹងមិនចេះផុតឡើយ (លូកា ១:៣១-៣៣)។
ព្រះជាម្ចាស់មិនស្រឡាញ់ការរងទុក្ខរបស់លោកអ្នកឡើយ។ ព្រះអង្គស្រឡាញ់លោកអ្នក។ ព្រះអង្គនឹងដើរជាមួយនឹងលោកអ្នក សូម្បីតែតាមរយៈជ្រលងនៃភាពងងឹតក៏ដោយ ហើយទ្រង់ក៏នឹងមិនដែលបោះបង់លោកអ្នកចោលឡើយ។
លោកអ្នកអាចបារម្ភ បារម្ភ បារម្ភ បារម្ភ។ ប៉ុន្តែ អ្វីដែលព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅឲ្យលោកអ្នកធ្វើគឺតូច គឺតូចខ្លាំងមែនទែន។ តែងតែមានអ្វីមួយដែលលោកអ្នកអាចប្រគល់ជីវិតរបស់លោកអ្នកចំពោះ [ក្នុងការជួយ] និងរបៀបណាមួយដែលលោកអ្នកអាចផ្គត់ផ្គង់ឲ្យបាន។ ព្រះយេស៊ូវបានលើកឡើងបន្ថែមទៀតអំពីចំណុចនេះក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាថាយ ៦ ដែលជាខគម្ពីរស៊ីគ្នាចំពោះយើង៖
អំពើបាបដែលមិនអាចទទួលបានការអត់ទោសបាននៅថ្ងៃនេះគឺជាការបន្តមិនជឿ។ ឥឡូវនេះ ព្រះវិញ្ញាណបន្តធ្វើការក្នុងផែនដីនៃអំពើបាបដែលមិនទាន់ទទួលបានការសង្គ្រោះ អ្នកដែលទទួលបានការរាប់ជាសុចរិត និងការថ្កោលទោស (យ៉ូហាន ១៦:៨)។ ការបដិសេធដោយទាស់ប្រឆាំងនឹងការធ្វើការនោះ និងការបន្តមិនកែប្រែចិត្តដោយចេតនាគឺជា «ការទាស់នឹង