តើខ្មោចជារឿងពិតប្រាកដមែនទេ?

ក្នុងករណីទាំងពីរនោះ ព្រះយេស៊ូវមិនបានបដិសេធ ឬក៏គាំទ្រការមាន ឬក៏មិនមានវិញ្ញាណបែបហ្នឹងនោះទេ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គបែរជាអះអាងម្ដងហើយម្ដងទៀតថា ទ្រង់មិនមែនជាខ្មោចទេ តែទ្រង់គឺជាទ្រង់ផ្ទាល់តែម្ដង។

៥ កញ្ញា ២០១៧អានរយៈពេល ៤ នាទី

មើល១៨២២ដង

«ខ្មោច» គឺជាការដែលយើងស្មានថា ជាការបង្ហាញខ្លួនរបស់បុគ្គលណាម្នាក់ដែលបានស្លាប់បាត់ទៅហើយឲ្យយើងឃើញ។ ពួកសាវ័កបានយល់ច្រឡំពីរដងថា ព្រះយេស៊ូវជាខ្មោច ឬក៏ជាវិញ្ញាណណាមួយ (ម៉ាកុស ៦:៤៩; លូកា ២៤:៣៧)។ ក្នុងករណីទាំងពីរនោះ ព្រះយេស៊ូវមិនបានបដិសេធ ឬក៏គាំទ្រការមាន ឬក៏មិនមានវិញ្ញាណបែបហ្នឹងនោះទេ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គបែរជាអះអាងម្ដងហើយម្ដងទៀតថា ទ្រង់មិនមែនជាខ្មោចទេ តែទ្រង់គឺជាទ្រង់ផ្ទាល់តែម្ដង។

ប្រាកដណាស់ថា មានវិញ្ញាណដែលកំពុងតែធ្វើនេះធ្វើនោះលើផែនដីនេះដូចជា៖ ពួកទេវតាដែលបម្រើព្រះជាម្ចាស់ និងរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ និងពួកអារក្សដែលបម្រើសាតាំងដែលកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អបានពណ៌នាថា ពួកវាសុទ្ធតែជាពួកវិញ្ញាណអាក្រក់ ( ហេព្រើរ ១:១៣-១៤; អេភេសូរ ៦:១២)។

យើងក៏ដឹងដែរថា លើសពីវិញ្ញាណទាំងអស់នោះ ក៏មានវិញ្ញាណមនុស្សយើងដែលបានស្លាប់ទៅហើយដែរ ដែលពួកគាត់កំពុងតែរង់ចាំការរស់ឡើងវិញខាងឯសាច់ឈាម។ ប៉ុន្តែ មានកន្លែងតែពីរប៉ុណ្ណោះដែលវិញ្ញាណមនុស្សទាំងអស់នោះអាចទៅបាន៖ ១) នៅជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់ ឬក៏ ២) នៅដាច់ពីព្រះវត្តមានរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៦:២៦-៣១)។ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានទុកពួកគេចោលឲ្យនៅវង្វេង ឬក៏ទៅលងអ្នកផ្សេងនៅលើផែនដីដូចជាខ្មោចនោះទេ មិនថាពួកគេស្លាប់ពីក្មេង ស្លាប់ដោយចៃដន្យ ឬមិនមានអ្នកណាយកសាកសពទៅបូជា ឬទៅកប់។

ព្រះគម្ពីរមានចែងតែពីរដងប៉ុណ្ណោះទាក់ទងនឹងវិញ្ញាណមនុស្សស្លាប់ដែលបានលេចមកលើផែនដីនេះ។ ទី១ ពេលដែលលោក ម៉ូសេ និងលោក អេលីយ៉ា បានលេចមកនៅជាមួយព្រះយេស៊ូវ កាលទ្រង់កំពុងតែប្រែជាសភ្លឺចាំងនៅលើភ្នំ (ម៉ាកុស ៩:៤-៥)។ ទី២ ពេលដែលវិញ្ញាណហោរា សាំយូអែល បានលេចចេញឲ្យស្ដេច សូល ឃើញតាមរយៈស្ត្រីដែលចេះខាបខ្មោចនៅស្រុក អេន-ដោរ (១សាំយូអែល ២៨:១១-១៥)។

ព្រះយេស៊ូវបានជួបនឹងហោរាទាំងពីរនោះមុខទល់មុខក្នុងនាមទ្រង់ជាព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយការនេះគឺជាបទពិសោធន៍ដ៏ចម្លែកមួយ។ ចំណែកយើងវិញ យើងមិនគួររំពឹងនឹងធ្វើដូចទ្រង់ ឬក៏ព្យាយាមធ្វើដូចទ្រង់ឡើយ។ ហើយអ្វីដែលស្ដេច សូល ព្យាយាមធ្វើ ដើម្បីទាក់ទងនឹងមនុស្សដែលបានស្លាប់ទៅតាមរយៈអ្នកចេះខាប ការនេះព្រះគម្ពីរបានហាមមិនឲ្យធ្វើ ហើយថែមទាំងប្រាប់ថា អ្នកនោះនឹងត្រូវទោសធ្ងន់ធ្ងរបំផុត បើពួកគាត់ធ្វើបែបនោះ (លេវីវិន័យ ១៩:៣១; ២០:៦)។ ការព្យាយាមមានទាក់ទងនឹងវិញ្ញាណបែបនេះក្នុងរបៀបបែបនេះ នឹងបណ្ដាលឲ្យបុគ្គលនោះជួបវិញ្ញាណអាក្រក់ដែលបន្លំខ្លួនធ្វើជាវិញ្ញាណរបស់បុគ្គលដែលបានស្លាប់បាត់ទៅហើយ។ ព្រះគម្ពីរបានរំឭកយើងហើយថា អារក្សគឺជាអ្នកបោកប្រាស់ ហើយក៏ជាអ្នកដែលបន្លំខ្លួនធ្វើជាទេវតានៃពន្លឺដែរ ដើម្បីអូសទាញយើងឲ្យចេញពីព្រះជាម្ចាស់ (វិវរណៈ ១២:៩; ២កូរិនថូស ១១:១៤)។

ចំណាំ៖ យើងបានទទួលការអនុញ្ញាតឲ្យកែសម្រួលលើឯកសារដើមរបស់អ្នកនិពន្ធ។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Marcus Nodder

បកប្រែដោយ និងកែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា, លោក ជួប ប៊ុនហាក់, និងលោក ទេព រ៉ូ

ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី What Happens When I die? ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

២ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើខ្ញុំអាចជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូល ហើយព្រះអង្គនៅមិនបានជ្រើសរើសខ្ញុំដែរឬទេ?

២១០៤

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៧ មេសា ២០២៥

តើខ្ញុំអាចជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូល ហើយព្រះអង្គនៅមិនបានជ្រើសរើសខ្ញុំដែរឬទេ?

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ តើអាចទេដែលយើងជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូលនៅក្នុងខួរក្បាលរបស់យើង និងជឿលើគ្រប់ចំណុចនៃសេចក្ដីពិតខាងឯជំនឿគ្រីស្ទបរិស័…

អានបន្ថែម

តើអ្វីទៅជាគោលដៅប្រចាំថ្ងៃនៃការចិញ្ចឹមកូន?

៥៧៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២០ មេសា ២០២៥

តើអ្វីទៅជាគោលដៅប្រចាំថ្ងៃនៃការចិញ្ចឹមកូន?

ក្នុងនាមជាឪពុកម្ដាយ យើងគិតអំពីការចិញ្ចឹមបីបាច់កូនៗហាក់បីដូចជាការគូរគំនូរ។ ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ យើងបន្តផាត់ពណ៌។ យើងសង្ឃឹមថា…

អានបន្ថែម

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

៤១៩៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៩ មេសា ២០២៥

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រោសព្រះគ្រីស្ទឲ្យបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះដំណឹងល្អរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ជំនឿរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ដែលនេះមានន័យថា យើងកំពុងតែប្រកាសដំណឹងក្លែងក្លាយ។ បើដូច្នោះមែន នោះយើងគួរតែស៊ីផឹក ហើយអរសប្បាយចុះ ដ្បិតថ្ងៃស្អែកយើងនឹងស្លាប់។

អានបន្ថែម