១០ចំណុចដែលលោកអ្នកត្រូវដឹងអំពីស្ថាននរក

បើនិយាយម្យ៉ាងវិញទៀត យើងស័ក្តិសមនឹងទទួលការដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏គ្មានព្រំដែនកំណត់ដោយសារអំពើបាបរបស់យើង ពីព្រោះយើងបានប្រព្រឹត្តនូវអំពើបាបនោះទាស់នឹងសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ពោលគឺសិរីល្អដែលគ្មានព្រំដែនសោះ។

២៩ ឧសភា ២០១៨អានរយៈពេល ២៥ នាទី

មើល២២៤៨ដង

យើ

ងខ្ញុំមិនសូវមានចិត្តត្រេកអរប៉ុន្មានទេក្នុងការនិពន្ធឯកសារមួយនេះ។ ប៉ុន្តែ ស្ថាននរកគឺជាទីកន្លែងដ៏ពិត ហើយមានមនុស្សជាច្រើនក៏កំពុងឆ្ពោះទៅកាន់ទីកន្លែងនោះ។ ហេតុដូច្នេះហើយ តោះ! ចូរយើងស្វែងយល់ដោយយកចិត្តទុកដាក់៖ តើព្រះគម្ពីរបានលើកឡើងយ៉ាងដូចម្ដេចខ្លះទាក់ទងនឹងស្ថាននរក និងអំពីការវែកញែកគ្នាត្រង់ថា តើស្ថាននរកជាទីកន្លែងដែលដាក់ទារុណកម្មលើសតិសម្បជញ្ញៈដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចមែន ឬទេ?

វាគ្មានអ្វីសំខាន់ទេត្រង់ថា តើលោកអ្នក ហើយនិងខ្ញុំ «ចូលចិត្ត» អ្វី។ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានគ្រោងព្រះហឫទ័យដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចរបស់ទ្រង់ដោយរំពឹងលើអ្វីដែលយើង «ប្រាថ្នាចង់បាន» នោះទេ។ អ្វីដែលយើងទំនងជាមានគំនិត «គិតថា» វាជាការពិត នោះវាមិនសំខាន់។ អ្វីដែលធ្វើ ឬក៏មិនធ្វើវាធ្វើឲ្យយើង «មានអារម្មណ៍ថាស្រួល» វាក៏មិនមានទម្ងន់លើចំណុចពិត ឬក៏ចំណុចខុសឆ្គងលើប្រធានបទមួយនេះមួយនោះដែរ។ សេចក្ដីពិតត្រង់ថា យើងមានញាណថាអ្វីមួយ «សមរម្យ» ឬក៏ «ត្រឹមត្រូវ» វាក៏គ្មានចំណែកអ្វីទេលើការសន្និដ្ឋានថា ពិតជាមាន ឬក៏ពិតជាមិនមានស្ថាននរកដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចនោះឡើយ។ ត្រង់ចំណុចថា យើងមិនមានសូវមានការសប្បាយចិត្តលើគំនិតទាក់ទងនឹងការដាក់ទារុណកម្មលើសតិសម្បជញ្ញៈដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ការនោះនឹងមិនធ្វើឲ្យលែងមានស្ថាននរកនោះទៀតឡើយ។ សេចក្ដីពិតត្រង់ថា លោកអ្នកទំនងជាមាន «អារម្មណ៍» ថាការមានស្ថាននរកវាមិនស៊ីគ្នាទេទៅនឹងផ្នត់គំនិតលោកអ្នកចំពោះព្រះជាម្ចាស់ ការនោះក៏មិនមែនមានន័យថា គ្មានស្ថាននរកដែរ។ មិនថាយើង «ចង់បាន» ឬក៏ «សង្ឃឹម» ឬក៏ «ប្រាថ្នា» អ្វីក៏ដោយ ក៏វាគ្មានអ្វីទាក់ទងនឹងការជជែកវែកញែកគ្នាមួយនេះដែរ។ មានសំណួរដ៏សំខាន់តែមួយគត់៖ «តើព្រះគម្ពីរបានបង្រៀនពីការនោះដែរឬទេ?» ហើយប្រសិនបើព្រះគម្ពីរបានបង្រៀនអំពីការនោះ (កណ្ឌគម្ពីរវិវរណៈជំពូក១៤ និងខគម្ពីរផ្សេងៗទៀតពិតជាបានបង្រៀនមែន) ហេតុដូច្នេះហើយ តួនាទីរបស់យើងគឺ ដាច់ខាត យើងត្រូវតែទទួលជឿលើចំណុចនេះ ហើយយើងត្រូវតែប្រកាសយ៉ាងពេញទី និងឲ្យស្មោះត្រង់អំពីដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទថា នោះគឺជាក្ដីសង្ឃឹមតែមួយគត់សម្រាប់មនុស្សមានបាបនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ និងនាពេលអនាគតផងដែរ។

ខាងក្រោមនេះគឺជាចណុខ១០យ៉ាងអំពីស្ថាននរកដែលយើងត្រូវតែយល់ និងទទួលជឿ៖

១.

មានទីកន្លែងមួយដែលគេហៅវាថា «ហ្គាហិនណា» (ភ្លើងនរក)

ជារឿយៗ នៅពេលដែលគេបានបកប្រែពាក្យថា «នរក» នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី គឺមកពីពាក្យភាសាក្រិក ហ្គាហិនណា (“Gehenna”) ដែលស្មើទៅនឹងពាក្យ «ច្រកភ្នំហ៊ីនណំម»។ ច្រកភ្នំមួយនេះមានទីតាំងនៅទិសខាងត្បូងឆៀងខាងលិចនៃទីក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយយើងអាចទៅទស្សនាបាន ដែលវាមានរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ ប្រសិនបើយើងឈរមើលពីលើកំពូលភ្នំដើមអូលីវ។ នៅពេលមុន គេបានធ្លាប់ប្រើទីកន្លែងនោះ ដើម្បីធ្វើជាទីកន្លែងសម្រាប់ថ្វាយយញ្ញបូជាមនុស្សឧទ្ទិសទៅដល់ព្រះម៉ូឡុក (Moloch) ដែលជាព្រះក្លែងក្លាយ (២ពង្សាវតារក្សត្រ ២៣:១០; ២របាក្សត្រ ២៨:៣; ៣៣:៦ សូមអានបន្ថែមនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ យេរេមា ៧:៣១-៣២ និង១៩:៥)។

រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ នៅមានការវែកញែកក្នុងចំណោមទេវវិទូជាច្រើនដោយលើកឡើងសួរដេញដោលថា តើ «ច្រកភ្នំហ៊ីនណំម» ពិតជាទីកន្លែងដែលគេបានប្រើប្រាស់ ដើម្បីចាក់សំរាមមែនឬនៅក្នុងទីក្រុងយេរូសាឡឹមនៅសម័យកាលនេះ? ភស្តុតាងបានបង្ហាញឲ្យយើងខ្ញុំឃើញថា យើងមិនអាចធ្វើការសន្និដ្ឋានបានយ៉ាងដូច្នោះនោះទេ ហេតុដូច្នេះ យើងមិនគួរប្រកាន់ភ្ជាប់ចំណុចនេះយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់នោះឡើយ។ ប៉ុន្តែ គ្មាននរណាម្នាក់បដិសេធថា គេពិតជាធ្លាប់ប្រើប្រាស់កន្លែងនោះសម្រាប់គោរពថ្វាយបង្គំដល់ព្រះក្លែងក្លាយ ទុកជាកន្លែងធ្វើយញ្ញបូជាក្មេងៗនោះទេ។ ដូច្នេះ វាជាការដ៏ត្រឹមត្រូវណាស់ដែលគេប្រៀបធៀបទីកន្លែងនេះទុកជាកន្លែង ដែលមានពេញទៅដោយសេចក្ដីទុក្ខសោកដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច។ ទាក់ទងទៅនឹងការទាស់ប្រឆាំងត្រង់ចំណុចដែលបានលើកឡើងថា នៅសម័យកាលព្រះយេស៊ូវហ្គាហិនណា គឺជាទីកន្លែងដែលគេបានចាក់សំរាម សូមអានបន្ថែមទៀតក្នុងសៀវភៅដែលនិពន្ធដោយលោកគ្រូ៖ ហ្វ្រេន សីស ឆែន ហើយនិង លោកគ្រូ ផ្រីសតិន សិនហ្គូល ((Francis Chan & Preston Sprinkle) ដែលមានចំណងជើងក្នុងភាសាអង់គ្លេសថា Erasing Hell: what God said about eternity, and the things we made up «ការលុបស្ថាននរក៖ អ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានលើកឡើងអំពីភាពអស់កល្បជានិច្ច ហើយនឹងអំពីអ្វីដែលយើងបានបង្កើតដោយខ្លួនឯង។» (Colorado Springs: David C. Cook, ឆ្នាំ២០១១), ទំព័រ៥៦-៦៧); និង David A. Croteau, Urban Legends of the New Testament: 40 Common Misconceptions (B & H, ឆ្នាំ២០១៥), ទំព័រ៤៩-៥៣)។

២.

កណ្ឌគម្ពីរ វិវរណៈ ១៤:៩-១១ មានរៀបរាប់យ៉ាងចំៗទាក់ទងនឹងស្ថាននរក

ខគម្ពីរទាំងនោះមានចែងថា « រួចមានទេវតាទី៣មកតាមក្រោយទៀត ទាំងបន្លឺដោយសំឡេងយ៉ាងខ្លាំងថា បើអ្នកណាក្រាបថ្វាយបង្គំដល់សត្វនោះ នឹងរូបវា ហើយទទួលទីសម្គាល់វានៅលើថ្ងាស ឬនៅដៃ អ្នកនោះនឹងត្រូវផឹកស្រាផងសេចក្ដីឃោរឃៅរបស់ព្រះ ជាស្រាឥតលាយ ដែលចាក់ទៅក្នុងពែងនៃសេចក្ដីក្រោធរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងត្រូវរងទុក្ខវេទនានៅក្នុងភ្លើង និងស្ពាន់ធ័រ ចំពោះមុខនៃពួកទេវតាបរិសុទ្ធ និងកូនចៀមផង ឯផ្សែងនៃសេចក្ដីទុក្ខលំបាករបស់គេ នឹងហុយឡើងអស់កល្បជានិច្ចរៀងរាបតទៅ គេនឹងឥតមានសេចក្ដីស្រាកស្រាន្តឡើយ ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ គឺពួកអ្នកដែលក្រាបថ្វាយបង្គំដល់សត្វនោះ និងរូបវា ឬអ្នកណាដែលទទួលទីសម្គាល់នៃឈ្មោះវាផង»។ ( វិវរណៈ ១៤:៩-១១)

៣.

ភ្លើង ហើយនិងស្ពាន់ធ័រ ដែលនឹងនៅអស់កល្បជានិច្ចមានពណ៌នាយ៉ាងចំៗ

សាវ័ក យ៉ូហាន បានបន្តពណ៌នាទាក់ទងនឹងពេលវេលានៃការដាក់ទោសនៅក្នុងខ១១។ ទីមួយ «ផ្សែង» នៃសេចក្ដីទុកលំបាក ឧ. ផ្សែងនៃភ្លើង និងស្ពាន់ធ័រ (ខ១០) «នឹងហុយឡើងអស់កល្បជានិច្ចរៀងរាបតទៅ» (ដើម្បីឲ្យយល់សាច់រឿងប្រវត្តិសាស្ត្រនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សូមអានបន្ថែមនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ ៣៤:៩-១០)។ មើលទៅការឆេះដែលពុំមានភ្លើងនេះគឺជាទីបន្ទាល់នៃលទ្ធផលនៃអំពើបាប ហើយនិងអំពីភាពយុត្តិធម៌នៃសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ការលើកឡើងយ៉ាងចំៗពីពេលវេលានៃបាតុភូតដ៏អស្ចារ្យនេះត្រង់ថាវានឹងកើតឡើងជា «រៀងរាបតទៅ»។

ការប្រើពាក្យពេចន៍បែបនេះមានចំនួនសរុប១៣ដងនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរវិវរណៈ៖ ទី១៖ ៣ដងទាក់ទងទៅនឹងពេលវេលានៃការសរសើរតម្កើង ការថ្វាយសិរីល្អ ហើយនិងព្រះចេស្ដាដល់ព្រះជាម្ចាស់ (១:៦; ៥:១៣; ៧:១២) ទី២៖ ៥ដងទាក់ទងទៅនឹងពេលវេលានៃព្រះជន្មរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឬក៏ព្រះគ្រីស្ទ (១:១៨; ៤:៩; ១០; ១០:៦; ១៥:៧) ទី៣៖ ម្ដងគឺទាក់ទងទៅនឹងការសោយរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ (១១:១៥) ទី៤៖ ម្ដងទាក់ទងទៅនឹងពេលវេលានៃការសោយរាជ្យរបស់ពួកបរិសុទ្ធ (២២:៥) ទី៥៖ ម្ដងទាក់ទងទៅនឹងផ្សែងនៃទីក្រុងបាប៊ីឡូនដែលបានហុយឡើងទៅលើមេឃ (១៩:៣) ទី៦៖ ម្ដងទាក់ទងទៅនឹងពេលវេលានៃសេចក្ដីទុកលំបាករបស់អារក្ស សត្វ ហើយនិងហោរាក្លែងក្លាយ (២០:១០) ហើយទី៧៖ គឺម្ដងនៅត្រង់កន្លែងនេះគឺនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ វិវរណៈ ១៤:១១។

ទីពីរ «គេនឹងឥតមានសេចក្ដីស្រាកស្រាន្តឡើយទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ» (រីឯឃ្លាដែលថា «ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ» គឺមានការស៊ីគ្នាទៅនឹងឃ្លាដែលថា «អស់កល្បជានិច្ចរៀងរាបតទៅ»)។ កណ្ឌគម្ពីរ វិវរណៈ ៤:៨ ក៏បានប្រើប្រាស់នូវពាក្យពេចន៍ដូចគ្នានេះផងដែរ ទាក់ទងទៅនឹងពេលវេលានៃការថ្វាយបង្គំ ដែលជាផ្នែកមួយនៃសត្វដែលមានជីវិតទាំងបួនបានធ្វើ។ ទំនងត្រង់ចំណុចថា ពួកគេ «ឥតមានសេចក្ដីស្រាកស្រាន្ត» នោះគឺជាសេចក្ដីទុក្ខលំបាកដែលបង្កបង្កើតឡើងតាមរយៈភ្លើង និងស្ពាន់ធ័រ។

៤.

សកម្មភាពនៃការដាក់ទណ្ឌកម្មអាច ឬក៏មិនអាចនៅយ៉ាងអស់កល្បជានិច្ច

តើបទគម្ពីរ ឬក៏ខគម្ពីរបែបនេះកំពុងនិយាយសំដៅអំពីការដាក់ទារុណកម្មដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច (ដោយផ្ដោតទៅលើសកម្មភាពនៃការកាត់ទោស) ឬក៏ទណ្ឌកម្ម (ដោយផ្ដោតទៅលើឥទ្ធិពលនៃការថ្កោលទោសនៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ)? និយាយបែបម្យ៉ាងទៀត តើអ្វីទៅដែលនៅអស់កល្បជានិច្ច ឬក៏នៅឥតឈប់ឈរ៖ សកម្មភាពនៃការដាក់ទារុណកម្មអ្នកមិនជឿ ឬក៏ឥទ្ធិពលនៃការដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេ? ជាថ្មីម្ដងទៀត តើសេចក្ដីទុក្ខលំបាករបស់អស់អ្នកដែលបាត់បង់ គឺជាការដកបទពិសោធន៍នៃសតិសម្បជញ្ញៈដែលគ្មានទីបញ្ចប់មែនឬ? ឬក៏ថា តើនេះគឺជាការដាក់ទណ្ឌកម្មរហូតដល់ព្រលឹងវិញ្ញាណពួកគេរលាយសាបសូន្យអស់ទៅដោយលែងមានជីវិតតទៅមុខទៀត បន្ទាប់ពីពួកគេបានរងទុក្ខក្នុងលក្ខណៈដែលមានការស៊ីសងនឹងការបង់ថ្លៃឲ្យធួនទៅនឹងអំពើបាបដែលពួកគាត់បានប្រព្រឹត្ត? តើផ្សែងនៃការរងទុក្ខរបស់ពួកគេដែលហុយនោះគឺជាការបង្ហាញពីការដកពិសោធន៍នូវសតិសម្បជញ្ញៈនៃការរងទុក្ខដែលគ្មានទីបញ្ចប់ដែលពួកគេត្រូវឆ្លងកាត់មែនឬ? ឬក៏ថា តើនេះជាសញ្ញាតំណាងពីលទ្ធផលនៃការដាក់ទណ្ឌកម្មទៅលើពួកគេដែលនឹងនៅអស់កល្បជានិច្ច ហើយជាឥទ្ធិពលនៃការដាក់ទណ្ឌកម្មដែលមិនអាចត្រឡប់ក្រោយវិញបាន រហូតដល់ពួកគេនឹងរលាយសាបសូន្យបាត់ឈឹង? ចំពោះអស់អ្នកណាដែល ប្រកាន់ខ្ជាប់តាមទស្សនៈចុងក្រោយមួយនេះ ពួកគាត់នឹងព្យាយាមវែកញែកដោយលើកឡើងថា សេចក្ដីស្រាកស្រាន្ត «ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ» ចេញពីការទទួលទារុណកម្មនឹងនៅបន្តខណៈពេលដែលកំពុងកើតឡើង ឬក៏ថានឹងនៅជាដរាបរហូតដល់ពីបញ្ចប់។ ប៉ុន្តែ ទាក់ទងទៅនឹងចំណុចដែលលើកឡើងថា វានឹងមានជារៀងរហូត ឬក៏មិនរហូតអស់កល្បជានិច្ច គឺដាច់ខាតយើងត្រូវតែសម្រេចដោយឈរទៅលើមូលដ្ឋានផ្សេងៗទៀតផងដែរ។

៥.

ទស្សនៈរបស់យើងទៅលើស្ថាននរកគឺពឹងអាងទៅលើទស្សនៈរបស់យើងលើ «ព្រលឹងវិញ្ញាណអមត)

មានមនុស្សជាច្រើន (តែមិនមែនទាំងអស់នោះទេ) ដែលជាអ្នកប្រកាន់ខ្ជាប់នូវទស្សនៈទាក់ទងទៅនឹងត្រង់ចំណុចថា «នឹងរលាយសាបសូន្យ» (annihilationism) ពួកគាត់ក៏ជាអ្នកដែលប្រកាន់ខ្ជាប់លើទស្សនៈនៃ «ការដាក់លក្ខខណ្ឌ» (conditionalists) ផ្សេងៗទៀតផងដែរ។ នេះមានន័យថា ពួកគាត់បានបដិសេធថា ព្រលឹងរបស់យើងមិននៅជាអចិន្ត្រៃយ៍ ឬក៏នៅអមតទេ លុះត្រាតែព្រះជាម្ចាស់បានបណ្ដាលឲ្យពួកគេនៅអមត (ដែលជារឿយៗ ការនោះអាចកើតឡើងបាននៅពេលដែលព្រះអង្គប្រទាននូវអំណោយទាននៃសេចក្ដីសង្គ្រោះដល់ពួកគេ)។ ចំពោះអស់អ្នកដែលប្រកាន់ខ្ជាប់នូវទស្សនៈដែលថា ព្រលឹងវិញ្ញាណនឹងរលាយសាបសូន្យ ពួកគាត់បដិសេធទស្សនៈរបស់អ្នកដែលដាក់លក្ខខណ្ឌផ្សេងៗ ដោយគ្រាន់តែលើកឡើងថា ព្រះជាម្ចាស់បានដាក់ទណ្ឌកម្មលើអ្នកមិនជឿដោយមិនឲ្យពួកគេមានព្រលឹងវិញ្ញាណអមតទេ ដែលព្រះអង្គបានធ្វើការនោះមុនថ្ងៃដែលព្រះជាម្ចាស់ជំនុំជម្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ ចំណែកឯអ្នកដែលប្រកាន់ខ្ជាប់នូវ«ប្រពៃណីនិយម» (traditionalist) វិញ ពួកគាត់បានអះអាងថា មានតែព្រះជាម្ចាស់មួយអង្គគត់ប៉ុណ្ណោះដែលអមត ហើយព្រះអង្គបានដាក់ភាពអមតក្នុងមនុស្សលោកនៅពេលដែលព្រះអង្គបានបង្កើតពួកគេមក ដោយព្រះអង្គនឹងមិនដកភាពអមតនោះចេញពីពួកគេឡើយ។

៦.

វាទំនងជាការដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចខាងឯសម្បជញ្ញៈ...ឬក៏ជាការបំផ្លាញចោលទាំងស្រុងតែម្ដង

តើគេបានលើកឡើងជាហេតុផលអ្វីខ្លះ ទាក់ទងនឹងការបដិសេធទស្សនៈនៃការដាក់ទណ្ឌកម្មសម្បជញ្ញៈដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ហើយនិងការអះអាងពីទស្សនៈនៃភាពរលាយសាបសូន្យបាត់ទៅ (ឬក៏ពេលខ្លះគេរាប់ការនេះថាជា «ជីវិតអមតដែលមានលក្ខខណ្ឌ» (conditional immortality))? មានមនុស្សជាច្រើននឹងផ្ដោតទៅលើការដែលព្រះគម្ពីរប្រើពាក្យពេចន៍ទាក់ទងនឹងស្ថាននរក ជាពិសេសទៅលើពាក្យថា «បំផ្លាញ» ក៏ដូចជា «សេចក្ដីហិនវិនាស» (សូមអានកណ្ឌគម្ពីរ ភីលីព ៣:១៩; ១ថេស្សាឡូនីច ៥:៣; ២ថេស្សាឡូនីច ១:៩ និង២ពេត្រុស ៣:៧)។ ពួកគាត់អះអាងថា «ភ្លើង» នៃស្ថាននរកនឹងឆេះសុស ពោលគឺវានឹងដុត «បំផ្លាញ» នូវអ្វីៗដែលមាននៅក្នុងនោះចោលទាំងស្រុង ដោយមិនបន្សល់នូវអ្វីមួយទាល់តែសោះ (សូមអានកណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាថាយ ១០:២៨)។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាពួកគាត់កាត់ស្រាយលើពាក្យ «បំផ្លាញ» ឲ្យមានន័យថា ការដកជីវិតចេញ ឬក៏ការដកការមានជីវិតចោល ពោលគឺការបាត់បង់ជីវិតទាំងស្រុងតែម្ដង។ អ្នកដែលប្រកាន់ខ្ជាប់តាមគំនិតនៃភាពរលាយសាបសូន្យបាត់ទៅក៏តែងតែបានលើកឡើងថាពាក្យក្រិកដែលជាទូទៅមានការបកប្រែថា «អស់កល្បជានិច្ច» (អ៊ីអន “aion”) ឲ្យទៅជាថា តាមពិតទៅ ពាក្យនោះគឺមានន័យយ៉ាងចំទៅលើ «សម័យកាល» ដោយសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើ ពេលវេលានៃសម័យកាលនោះមានដែនកំណត់វិញ។ ហើយជារឿយៗ យើងក៏តែងតែឮគេនិយាយពីចំណុចយុត្តិធម៌ផងដែរ។ គេបានលើកឡើងដូចបែបនេះថា៖ ការដាក់ពិន័យ «ដ៏យុត្តិធម៌» នឹងស៊ីសងគ្នាលើបទឧក្រិដ្ឋ ឬក៏អំពើបាបដែលបានប្រព្រឹត្តឡើង។ តើឲ្យអំពើបាបដែលបានប្រព្រឹត្តដោយអស់អ្នកដែលមិននៅស្ថិតស្ថេរ ឲ្យវាអាចនឹងទទួលបាននូវទុក្ខលំបាកដោយគ្មានទីបញ្ចប់ ឬក៏នៅអស់កល្បជានិច្ចបានដោយរបៀបណាទៅ?

៧.

មានការវែកញែកមួយទៀត៖ តើយើងត្រូវយល់នូវរាល់គ្រប់ចំណុចទាំងអស់តាមន័យត្រង់ៗ ហើយចំៗតែម្ដងមែនឬ?

ចំពោះអស់អ្នកណាដែលប្រកាន់ភ្ជាប់តាមផ្នត់គំនិតនៃពួកប្រពៃណីនិយមទាក់ទងទៅនឹងស្ថាននរកត្រង់ថាជាការដែលសតិសម្បជញ្ញៈទទួលការដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ពួកគេនឹងចាប់ផ្ដើមដោយចង្អុលបង្ហាញថា ក្រុមពាក្យដែលមានដូចជា «ការបំផ្លាញ» ហើយនិងពាក្យវេវចនៈសព្ទនៃពាក្យទាំងនោះ គឺសុទ្ធតែមានការប្រើប្រាស់ក្នុងរបៀបខុសៗគ្នា ដែលតាមពិតទៅពាក្យមួយចំនួនមិនទាមទារ ឬក៏អះអាងថា ដាច់ខាតត្រូវតែមានភាពរលាយសាបសូន្យបាត់ទៅនោះឡើយ។ តាមការសង្កេតដោយយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើពាក្យ «បំផ្លាញ» នឹងបើកបង្ហាញឲ្យឃើញថា ការបំផ្លាញអាចកើតឡើងបានដោយមិនចាំបាច់ទាមទារឲ្យមានការរលាយសាបសូន្យបាត់ទាំងស្រុងនោះឡើយ។ ដូចគ្នានោះដែរ ទាក់ទងទៅនឹង «ភ្លើង» ក្នុងស្ថាននរក ដាច់ខាត យើងក៏ត្រូវតែទទួលស្គាល់ថា នេះគឺជាការប្រៀបប្រដូច។ ហេតុដូច្នេះ យើងមិនគួរច្របាច់ពាក្យណាមួយឲ្យចេញអត្ថន័យ ដើម្បីបង្ហាញជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ពីពេលវេលានៃស្ថាននរកក្នុងករណីដែលអ្នកនិពន្ធមិនទាំងបានប្រើប្រាស់វាឲ្យចេញអត្ថន័យដូចដែលយើងព្យាយាមច្របាច់ឲ្យវាចេញនោះឡើយ។ ចូរគ្រាន់តែគិតពីស្ថាននរកដែលមានពណ៌នានៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ត្រង់ថាពេលខ្លះខគម្ពីរនោះបានប្រាប់យើងថា វាជាកន្លែង «ងងឹតសូន្យឈឹង» ហើយពេលខ្លះទៀតថា «បឹងភ្លើង» តែប៉ុណ្ណឹងបានហើយ។ តើឲ្យការពណ៌នាទាំងពីរនៅជាមួយគ្នាក្នុងពេលតែមួយយ៉ាងដូចម្ដេចបាន ប្រសិនបើយើងកាត់ស្រាយវាតាមអត្ថន័យៗចំៗ? ហេតុដូច្នេះ ដាច់ខាត យើងត្រូវតែមានការប្រុងប្រយ័ត្នឲ្យខ្លាំងមែនទែនក្នុងការសន្និដ្ឋានពីគោលជំនឿរបស់យើងយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ ទាក់ទងនឹងអំណះអំណាងថា «មុខងារ» នៃភ្លើងក្នុងស្ថាននរកមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច។ យើងមិនអាចជួយបាននោះទេ ក្រៅពីការឆ្ងល់លើកណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាថាយ ១៨:៨ ដែលមានលើកឡើងអំពីអស់អ្នកដែលត្រូវបានបោះចូលទៅក្នុងភ្លើងដែលឆេះ «នៅអស់កល្បជានិច្ច» ។ ដូចដែលលោកគ្រូ ឌី. អេ. ខរសិន (D.A. Carson) បានលើកឡើងថា «ប្រាកដណាស់! គេមានសិទ្ធិសួរថា តើហេតុអ្វីបានជាភ្លើងនៅតែឆេះអស់កល្បជានិច្ច ឬក៏ថា ហេតុអ្វីបានជាដង្កូវមិនចេះស្លាប់អញ្ចឹង [សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាកុស ៩:៤៧-៤៨] ប្រសិនបើនៅទីបញ្ចប់ពួកគេនឹងលែងមានទៀត?» (ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅដែលមានចំណងជើងជាភាសាអង់គ្លេសថា The Gagging of God នៅក្នុងទំព័រ៥២៥)។ ទាក់ទងទៅនឹងពាក្យ «អ៊ីអន» “aion”) មានខគម្ពីរជាច្រើនដែលបានលើកឡើងពីពេលវេលាដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ហើយស្របពេលគ្នានោះផងដែរ ក៏មានខគម្ពីរជាច្រើនទៀតដែលមានលើកឡើងជាអំណះអំណាងអំពីពេលវេលាដែលមានដែនកំណត់ផងដែរ។ ចំពោះការវែកញែកទាំងពីរសងខាងនេះ យើងមិនអាចធ្វើការសម្រេចចិត្តបានទាំងស្រុងនៅឡើយបានទេ។

៨.

ស្ថាននរកមិនទាក់ទងអ្វីទៅនឹងភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃអំពើបាបរបស់យើងនោះទេ ប៉ុន្តែទាក់ទងទៅនឹងភាពធំសម្បើមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅវិញ។

ចំណែកឯការវែកញែកចេញពីទស្សនៈនៃភាពយុត្តិធម៌វិញ ក្នុងនាមយើងជាមនុស្ស យើងគ្មានសិទ្ធិក្នុងការតវ៉ាថា តើអំពើបាបរបស់យើងមានទំហំធំប៉ុណ្ណា ឬក៏តូចប៉ុណ្ណានោះទេ។ «តើភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃអំពើបាបរបស់យើងអាស្រ័យទៅលើឋានៈរបស់យើង ឬក៏អាស្រ័យទៅលើភាពធំសម្បើមនៃការទាស់ប្រឆាំងទៅនឹងព្រះជាម្ចាស់ដែលមានពេញដោយអធិបតេយ្យភាព និងលើភាពធំមហិមារបស់ព្រះអង្គ? (Carson ទំព័រ៥៣៤)។ ដូចដែរលោកគ្រូ ចន ផាបភ័រ (John Piper) បានលើកថា «ចំណុចស្នូលនៃកម្រិតដែលយើងស័ក្តិសមនឹងទទួលការស្ដីបន្ទោសគឺមិនទាក់ទងត្រង់ចំណុចដែលថា តើយើងបានធ្វើឲ្យព្រះជាម្ចាស់មានការអន់ព្រះទ័យយូរប៉ុណ្ណានោះទេ ប៉ុន្តែគឺទាក់ទងទៅនឹងភាពធំឧត្ដមដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលយើងបានធ្វើឲ្យទ្រង់អន់ព្រះទ័យវិញទេតើ» (ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ Let the Nations be Glad ទំព័រ១២៧)។ បើនិយាយម្យ៉ាងវិញទៀត យើងស័ក្តិសមនឹងទទួលការដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏គ្មានព្រំដែនកំណត់ដោយសារអំពើបាបរបស់យើង ពីព្រោះយើងបានប្រព្រឹត្តនូវអំពើបាបនោះទាស់នឹងសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ពោលគឺសិរីល្អដែលគ្មានព្រំដែនសោះ។

៩.

ភាពបរិសុទ្ធ និងភាពសុចរិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់សំខាន់—ខ្លាំងណាស់!

បើយើងមិនទទួលបានការដាក់ទារុណកម្មដោយសារអំពើបាបរបស់យើងទេ ការនោះនឹងសបញ្ជាក់ពីភាពបរាជ័យនៃភាពយុត្តិធម៌ និងពីភាពបរាជ័យនៃគោលបំណងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាមិនខាន។ ការដែលស្ថាននរកនៅតែមានតទៅមុខទៀត និងការដែលមានមនុស្សមួយចំនួននឹងបន្តមានវត្តមានក្នុងស្ថាននរកនោះ គឺជាការឆ្លុះបញ្ចាំងយ៉ាងច្បាស់លាស់ឲ្យឃើញពីសិរីល្អរបស់ព្រះដ៏បរិសុទ្ធ និងសេចក្ដីសុចរិតរបស់ទ្រង់ដែលទាស់ប្រឆាំងទៅនឹងអំពើអាក្រក់។

ប្រហែលជានឹងលែងមានអ្នកអាក់អន់ស្រពោនចិត្តទៀតហើយ បើពួកគេគិតទៅដល់ការដាក់ទារុណកម្មដែលគ្មានទីបញ្ចប់ ដោយប្រៀបធៀបវាទៅនឹងអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាបក៏នឹងតែប្រព្រឹត្តដោយគ្មានទីបញ្ចប់ផងដែរ។ និយាយម្យ៉ាងវិញទៀត ប្រសិនបើអស់អ្នកដែលនៅស្ថាននរកមិនដែលចេះឈប់ប្រព្រឹត្តអំពើបាប ចុះតើឲ្យពួកគេឈប់ទទួលការរងទុក្ខបានយ៉ាងម៉េចបានទៅ? ទាក់ទងទៅនឹងចំណុចមួយនេះ មានមនុស្សម្នាជាច្រើនតែងតែចង្អុលទៅលើកណ្ឌគម្ពីរ វិវរណៈ ២២:១១ ដែលជាខគម្ពីរមួយដែលទេវតាបានមានបន្ទូលទៅកាន់សាវ័ក យ៉ូហាន ថា «អ្នកណាដែលទុច្ចរិត ឲ្យអ្នកនោះនៅតែទុច្ចរិត អ្នកដែលស្មោកគ្រោក ឲ្យអ្នកនោះនៅតែស្មោកគ្រោកចុះ តែអ្នកណាដែលសុចរិតវិញ ត្រូវឲ្យអ្នកនោះចេះតែប្រព្រឹត្តផ្លូវសុចរិតទៅ ហើយអ្នកណាដែលបរិសុទ្ធ ឲ្យអ្នកនោះនៅតែបរិសុទ្ធដដែល»។

លោកគ្រូ ឌី. អេ. ខរសិន បានលើកឡើងថា «ប្រសិនបើពួកបរិសុទ្ធ និងអស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើសុចរិតនឹងនៅបន្តរស់នៅជាបរិសុទ្ធ ហើយនិងនៅតែបន្តប្រព្រឹត្តអំពើសុចរិតក្នុងការរង់ចាំនៃភាពល្អឥតខ្ចោះនៃភាពបរិសុទ្ធ និងសេចក្ដីសុចរិតដែលទាក់ទងទៅនឹងជីវិតរស់នៅ និងការដែលពួកគេនឹងប្រព្រឹត្តដ៏អស់កល្បជានិច្ចពិតជាមានមែន ចុះតើឲ្យយើងមិនគួរសន្និដ្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេចបានត្រង់ថា អស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិត ពួកគាត់នឹងបន្តប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិតក្នុងការដែលពួកគេរង់ចាំភាពទុច្ចរិតដែលពួកគេនឹងបន្តរស់នៅ
ជាមួយ ហើយនឹងប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិតអស់កល្បជានិច្ចផងដែរយ៉ាងដូចម្ដេចទៅ?» (ទំព័រ៥៣៣)។

ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់បដិសេធផ្នត់គំនិតមួយនេះ ហើយព្យាយាមជជែកវែកញែកថា នឹងមានមនុស្សបង់ថ្លៃលោះអំពើបាបរបស់ពួកគេបានយ៉ាងពេញទី ហើយថានឹងមានពេលមួយដែលពួកគេនឹងឈប់ប្រព្រឹត្តអំពើបាប ចុះតើហេតុអ្វីបានជាគេមិនអាចចូលទៅស្ថានសួគ៌បាន (ដែលនេះមានន័យថា យើងបានប្ដូរស្ថានសួគ៌ឲ្យទៅជាស្ថានឃុំមនុស្សវិញ (purgatory) ដោយមានអ្នកខ្លះគិតថា នោះជាចន្លោះនៃស្ថាននរក និងស្ថានសួគ៌)? ប្រសិនបើពួកគេមិនទាន់បានបង់ថ្លៃលោះអំពើបាបរបស់ខ្លួនយ៉ាងពេញទីនៅក្នុងស្ថាននរកនៅឡើយទេ តើឲ្យពួកគេឈរលើមូលដ្ឋានមួយណាក្នុងការទាមទារឲ្យភាពយុត្តិធម៌រំលាយឲ្យពួកគេសាបសូន្យបាត់ទាំងស្រុងបានទៅ?

១០.

តាមពិត សាតាំងនឹងរងទុក្ខដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចមែន!

ជាចុងក្រោយ ដាច់ខាត យើងត្រូវតែពន្យល់កណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាថាយ ២៥:៤៦ ហើយនិងកណ្ឌគម្ពីរ វិវរណៈ ២០:១០-១៥ ផងដែរ។ មិនថាមនុស្សមួយចំនួនបានគិតថា សត្វ និងពួកហោរាក្លែងក្លាយមានសណ្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេចនោះទេ ពិតប្រាកដណាស់ គ្មានអ្នកជឿណាម្នាក់នឹងហ៊ានបដិសេធថា គ្មានសាតាំងនោះឡើយ ដ្បិតសូម្បីតែអារម្មណ៍របស់យើងក៏បានបញ្ជាក់ថាសាតាំងពិតជាមានមែនដែរ។ ហេតុដូច្នេះហើយ យ៉ាងហោចណាស់យើងនៅអាចដឹងថា នឹងពិតជាមាន «បុគ្គល» ម្នាក់ដែលប្រាកដជាទទួលទារុណកម្មខាងឯសតិសម្បជញ្ញៈដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចមែន។ «យើងមិនអាចមានអារម្មណ៍អាណិតអាសូរដល់សាតាំងដូចដែលយើងមានអារម្មណ៍អាណិតអាសូរដល់មនុស្សលោក ហើយយើងក៏មិនអាចស្រែកហោ ដោយអះអាងថា សាតាំងវាអាក្រក់ជាមនុស្សលោកបាននោះដែរ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក្ដី ក៏វាពិតជាពិបាកណាស់ក្នុងការទាស់ប្រឆាំងវែកញែកត្រង់ថា សតិសម្បជញ្ញៈរបស់មនុស្សមានបាបនឹងទទួលទារុណកម្មដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ហើយការទទួលទារុណកម្មនោះនឹងមិនអាចមានលក្ខណៈធ្ងន់ធ្ងរជាងអារក្សសាតាំងនោះទេ» (Carson ទំព័រ៥២៧)។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Sam Storms
បកប្រែដោយ និងកែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា, លោក ទេព រ៉ូ និងកញ្ញា យ៉ុន សាឯម
អ្នកវាយឯកសារចុះ៖ ទេព រ៉ូ
ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.crosswalk.com ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ចុះប្រសិនបើខ្ញុំមិនបានធ្វើការឲ្យគ្រប់ម៉ោងតាមដែលខ្ញុំគួរធ្វើ?

២១៦២

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២ កញ្ញា ២០២៥

ចុះប្រសិនបើខ្ញុំមិនបានធ្វើការឲ្យគ្រប់ម៉ោងតាមដែលខ្ញុំគួរធ្វើ?

គណនេយ្យករសាជីវកម្ម អ្នកគ្រប់គ្រងសិទ្ធផ្តាច់មុខ ឬនាយកប្រតិបត្តិទីផ្សារប្រហែលជាត្រូវធ្វើការយ៉ាងម៉ត់ចត់ជាមួយម៉ោងការងារដោយសារមានមនុស្សជាច្រើនកំពុងមើលខុសត្រូវលើគាត់...ក្នុងនាមជាគ្រីស្ទបរិស័ទ នៅពេលដែលនិយាយអំពីការយល់ខុសត្រូវ វាមិនមែនជាសំណួរអំពីអ្វីដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឬក៏អត់នោះទេ ប៉ុន្តែគឺអំពីអ្វីតាមព្រះគម្ពីរវិញ។

អានបន្ថែម

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

១១៣៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១២ ឧសភា ២០២៥

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ដើម្បីឲ្យឃើញអំពីសិរីល្អនៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលមានព្រះជន្មរស់ ដែលមានការឆ្លុះបញ្ចាំងលើព្រះភក្ត្ររបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។

អានបន្ថែម

១៨៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៥ ឧសភា ២០២៥

តើលោកអ្នកចាំបាច់ត្រូវតែជឿលើអ្វី ដើម្បីឲ្យអាចទទួលបានសេចក្តីសង្គ្រោះ?

អ្នកបើកបរយន្តហោះបានប្រកាសថា មានហ្វូងចាបមួយហ្វូងបានហើរចូលស្លាបយន្តហោះម្ខាង ហើយយន្តហោះក៏កំពុងតែចាកចុះក្នុងល្បឿនដ៏លឿន…

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

១១២

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២៧២

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥៣២៦

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

១០២៦៣

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

១០ចំណុចដែលលោកអ្នកត្រូវដឹងអំពីស្ថាននរក

២៩ ឧសភា ២០១៨អានរយៈពេល ២៥ នាទី

មើល២២៤៨ដង

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ចុះ​ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ធ្វើ​ការ​ឲ្យ​គ្រប់​ម៉ោង​តាម​ដែល​ខ្ញុំ​គួរ​ធ្វើ?

ហេតុ​ផល​៤​យ៉ាង ​ដែល​លោក​អ្នក​គួរ​អធិប្បាយ​តាម​រយៈ​កណ្ឌ​គម្ពីរ ​អេសាយ

តើ​លោក​អ្នក​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​តែ​ជឿ​លើ​អ្វី ដើម្បី​ឲ្យ​អាច​ទទួល​បាន​សេចក្តី​សង្គ្រោះ?

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

តើ​ខ្ញុំ​អាច​នៅ​តែ​មាន​សេចក្ដី​អំណរ​ក្នុង​គ្រា​ដែល​មាន​ពេញ​ដោយ​សេចក្ដី​សង្ស័យ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ?

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ចុះ​ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ធ្វើ​ការ​ឲ្យ​គ្រប់​ម៉ោង​តាម​ដែល​ខ្ញុំ​គួរ​ធ្វើ?

ហេតុ​ផល​៤​យ៉ាង ​ដែល​លោក​អ្នក​គួរ​អធិប្បាយ​តាម​រយៈ​កណ្ឌ​គម្ពីរ ​អេសាយ

តើ​លោក​អ្នក​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​តែ​ជឿ​លើ​អ្វី ដើម្បី​ឲ្យ​អាច​ទទួល​បាន​សេចក្តី​សង្គ្រោះ?

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

តើ​ខ្ញុំ​អាច​នៅ​តែ​មាន​សេចក្ដី​អំណរ​ក្នុង​គ្រា​ដែល​មាន​ពេញ​ដោយ​សេចក្ដី​សង្ស័យ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ?

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

ចុះប្រសិនបើខ្ញុំមិនបានធ្វើការឲ្យគ្រប់ម៉ោងតាមដែលខ្ញុំគួរធ្វើ?

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

តើលោកអ្នកចាំបាច់ត្រូវតែជឿលើអ្វី ដើម្បីឲ្យអាចទទួលបានសេចក្តីសង្គ្រោះ?

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

ចុះប្រសិនបើខ្ញុំមិនបានធ្វើការឲ្យគ្រប់ម៉ោងតាមដែលខ្ញុំគួរធ្វើ?

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

តើលោកអ្នកចាំបាច់ត្រូវតែជឿលើអ្វី ដើម្បីឲ្យអាចទទួលបានសេចក្តីសង្គ្រោះ?

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)