ខគម្ពីរដ៏សំខាន់បំផុតក្នុងព្រះគម្ពីរ

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ! ខ្ញុំធ្លាប់ឮលោកគ្រូលើកឡើងថា កណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៣:២៥ គឺជាខគម្ពីរដ៏សំខាន់បំផុតនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។ ហេតុអ្វីបានជាលោកគ្រូគិតដូច្នេះ?» ជាដំបូង ខ្ញុំចង់បញ្ជាក់ថា គ្រប់ខគម្ពីរទាំងអស់សុទ្ធតែសំខាន់។ ខ្ញុំលើកឡើងថា កណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៣:២៥ ជាខគម្ពីរដែលសំខាន់ជាងគេបំផុត ក្នុងករណីដែលថា ប្រសិនបើមានគេយកកាំភ្លើងមកភ្ជង់ក្បាលខ្ញុំ ហើយសួរថាតើខមួយណាសំខាន់ជាងគេ នោះខ្ញុំនឹងយកខនេះជាមិនខាន។ កណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៣:២៥ មានចែងថា «ដែលព្រះបានតាំងទ្រង់ [ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ] ទុកជាទីសន្តោសប្រោស ដោយសារសេចក្ដីជំនឿដល់ព្រះលោហិតទ្រង់ សម្រាប់នឹងសម្ដែងឲ្យឃើញសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះ ចំពោះការដែលទ្រង់មិនប្រកាន់អំពើបាប ដែលគេប្រព្រឹត្តពីដើម ដោយទ្រង់មានព្រះហឫទ័យអត់ធ្មត់»។

២៨ មេសា ២០២៤អានរយៈពេល ៩ នាទី

មើល២៩៨ដង

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ! ខ្ញុំធ្លាប់ឮលោកគ្រូលើកឡើងថា កណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៣:២៥ គឺជាខគម្ពីរដ៏សំខាន់បំផុតនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។ ហេតុអ្វីបានជាលោកគ្រូគិតដូច្នេះ?»

ជាដំបូង ខ្ញុំចង់បញ្ជាក់ថា គ្រប់ខគម្ពីរទាំងអស់សុទ្ធតែសំខាន់។ ខ្ញុំលើកឡើងថា កណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៣:២៥ ជាខគម្ពីរដែលសំខាន់ជាងគេបំផុត ក្នុងករណីដែលថា ប្រសិនបើមានគេយកកាំភ្លើងមកភ្ជង់ក្បាលខ្ញុំ ហើយសួរថាតើខមួយណាសំខាន់ជាងគេ នោះខ្ញុំនឹងយកខនេះជាមិនខាន។ កណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៣:២៥ មានចែងថា «ដែលព្រះបានតាំងទ្រង់ [ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ] ទុកជាទីសន្តោសប្រោស ដោយសារសេចក្ដីជំនឿដល់ព្រះលោហិតទ្រង់ សម្រាប់នឹងសម្ដែងឲ្យឃើញសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះ ចំពោះការដែលទ្រង់មិនប្រកាន់អំពើបាប ដែលគេប្រព្រឹត្តពីដើម ដោយទ្រង់មានព្រះហឫទ័យអត់ធ្មត់»។

បញ្ហាដ៏ធំពីរ និងដំណោះស្រាយដ៏ល្អឥតខ្ចោះពីរ

ខ្ញុំគិតថា ខគម្ពីរនេះគឺជាខគម្ពីរដ៏សំខាន់ជាងគេបំផុតនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។ ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំលើកឡើងដូច្នេះ? មូលហេតុគឺដោយសារខគម្ពីរនេះបានលើកឡើងនូវដំណោះស្រាយដ៏អស្ចារ្យពីរយ៉ាង ទាក់ទងទៅនឹងបញ្ហាដ៏អាក្រក់បំផុតពីរយ៉ាងនៃមនុស្សលោកយើងក្នុងចក្រវាលនេះ។ ប្រសិនបើលោកអ្នកសួរមតិយោបល់គេថា «តើអ្វីទៅជាបញ្ហាដ៏ធំបំផុតសម្រាប់មនុស្សយើង?» នោះនឹងមានមនុស្សតិចនាក់ណាស់ដែលនឹងឆ្លើយថា «សេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។ ប៉ុន្តែ នោះគឺជាបញ្ហាដ៏ធំមែន។ សេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់គឺជាបញ្ហាដ៏ធំបំផុត។ ហើយខគម្ពីរនេះប្រាប់យើងអំពីរបៀបដែលព្រះជាម្ចាស់ដោះស្រាយបញ្ហានោះ។

នៅក្នុងខគម្ពីរនេះ យើងឃើញថាមាន «ព្រះ» [ជាម្ចាស់] និង «ទ្រង់» ដែលនេះសំដៅទៅលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ព្រះជាម្ចាស់ «បានតាំង»—ដែលនេះសំដៅទៅលើការយាងមកយកកំណើតជាមនុស្ស។ យើងឃើញថាមាន «ព្រះលោហិត»—ដែលនេះសំដៅទៅលើការប្រោសលោះ។ យើងឃើញថាមាន «សន្តោសប្រោស»—ដែលនេះសំដៅទៅលើចំណុចស្នូលនៃអ្វីដែលកើតឡើងក្នុងការប្រោសលោះ ខណៈពេលដែលព្រះជាម្ចាស់ដកសេចក្ដីក្រោធរបស់ទ្រង់ចេញ ហើយព្រះយេស៊ូវទទួលយកសេចក្ដីក្រោធនោះ។ យើងឃើញថាមាន «ដោយសារសេចក្ដីជំនឿ» ដែលនេះគឺជាដំណឹងដ៏ល្អបំផុតនៅលើផែនដីនេះ ពីព្រោះមិនសំដៅលើទង្វើដែលយើងប្រព្រឹត្តទេ។ យើងឃើញថាមាន «សម្រាប់នឹងសម្ដែងឲ្យឃើញសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះ» ដែលនេះមានន័យថា ការទាមទារដ៏យុត្តិធម៌របស់ទ្រង់ ទាក់ទងទៅនឹងសេចក្ដីក្រោធ គឺព្រះអង្គបានដោះស្រាយហើយ។ ហើយយើងក៏មាន «ដោយសារ...ទ្រង់មិនប្រកាន់អំពើបាប ដែលគេប្រព្រឹត្តពីដើម» ដែលនេះមានន័យថា ចំណុចចម្ងល់ចុងក្រោយគឺថា ព្រះអង្គនឹងមិនរាប់អំពើបាបរបស់យើងទាស់នឹងយើងទៀតទេ។ តាមដែលខ្ញុំស្គាល់ ខ្ញុំមិនដឹងថាមានខគម្ពីរណាផ្សេងទៀត ក្រៅពីខគម្ពីរមួយនេះ ដែលមានចំណុចដ៏អស្ចារ្យជាច្រើនៗនៅក្នុងតែមួយខដែលបង្ហាញអំពីដំណោះស្រាយដ៏អាក្រក់បំផុតនៃបញ្ហាពីរយ៉ាងរបស់យើងទេ។

បញ្ហាដ៏ធំបំផុតរបស់យើង

បញ្ហាដ៏ធំបំផុតរបស់យើងនៅក្នុងចក្រវាលគឺសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់លើមនុស្សលោកទាំងអស់ ក្នុងការអនុញ្ញាតឲ្យមនុស្សយើងជាប់ក្នុងបណ្ដាសាអស់កល្បជានិច្ច (សូមអានបន្ថែមនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ យ៉ូហាន ៣:៣៦)។ ប្រសិនបើយើងមិនទទួលជឿលើព្រះយេស៊ូវ នោះយើងនឹងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបែបនោះ—ដែលនេះគឺអស់កល្បជានិច្ច—ក្រោមសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ សូមពិចារណាលើ កណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៣:៥ ដែលរៀបរាប់អំពីសេចក្ដីខ្ញាល់ និងភាពឃោរឃៅ ដែលជាមូលហេតុនាំឲ្យព្រះអង្គមានសេចក្ដីក្រោធ៖ ព្រះជាម្ចាស់មានភាពយុត្តិធម៌ក្នុងការចាក់សេចក្ដីក្រោធរបស់ទ្រង់លើយើង។ ដូច្នេះ ទាំងនោះគឺជាចំណុចទាំងពីរ៖ សេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយថាសេចក្ដីសុចរិតរបស់ទ្រង់តម្រូវឲ្យមានសេចក្ដីក្រោធ។ នេះមិនមែនគ្រាន់តែមានន័យថា ព្រះជាម្ចាស់កំពុងតែខ្ញាល់នោះទេ។ ទំនងអ្នកខ្លះគិតថា ព្រះអង្គជាអ្នកគ្រប់គ្រងដ៏ឃោរឃៅ។ ប៉ុន្តែ នោះគឺជាការគិតខុសហើយ ព្រះអង្គមិនដូច្នោះទេ។ ព្រះអង្គមានពេញទៅដោយភាពយុត្តិធម៌ និងសេចក្ដីសុចរិតក្នុងសេចក្ដីក្រោធដែលទ្រង់មានទាស់នឹងយើង។ ដូច្នេះ ចំណុចទាំងពីរនេះមាននៅក្នុងខគម្ពីរនេះ ក្រោយពាក្យ [សេចក្ដី] សន្តោសប្រោស។

ដំណោះស្រាយដ៏អស្ចារ្យ

១. ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានខ្ចាយព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ ដើម្បីទទួលយកសេចក្ដីក្រោធដ៏សុចរិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់

ដំណោះស្រាយដំបូងគឺថា ព្រះគ្រីស្ទបានខ្ចាយព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ ហើយតាមរយៈការខ្ចាយព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ នោះព្រះអង្គបានបំពេញសេចក្ដីសន្តោសប្រោសនៃសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ លោកអ្នកគ្រាន់តែត្រូវការគិតអំពីចំណុចនេះ៖ ព្រះអង្គហៀបនឹងចាក់សេចក្ដីក្រោធដែលពេញទៅដោយភាពឃោរឃៅនៃសព្វានុភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ភ្លាមនោះស្រាប់តែព្រះយេស៊ូវឈរវាងយើង និងសេចក្ដីក្រោធនោះ ហើយព្រះអង្គក៏បានទទួលយកជំនួសយើងផ្ទាល់ គឺថាព្រះអង្គបានសុគតជំនួសយើង ហើយយើងមិនស្ថិតក្រោមសេចក្ដីក្រោធនោះទៀតឡើយ។ យើងទទួលបានការរំដោះទាំងស្រុង។ ដូច្នេះ ខគម្ពីរមួយនេះដោះស្រាយបញ្ហាដ៏ធំបំផុតក្នុងចក្រវាលនេះ។

២. ព្រះជាម្ចាស់នៅតែជាព្រះដែលសុចរិត ខណៈពេលដែលព្រះអង្គកំពុងតែចាក់សេចក្ដីក្រោធដ៏យុត្តិធម៌របស់ទ្រង់លើព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះអង្គ

ដំណោះស្រាយបន្ទាប់គឺថា ព្រះជាម្ចាស់នៅតែជាព្រះដែលសុចរិតក្នុងការចាក់សេចក្ដីក្រោធរបស់ទ្រង់ ដូច្នេះតើព្រះអង្គនៅធ្វើដូច្នោះបានដោយរបៀបណា? ចម្លើយគឺថា៖ ព្រះអង្គមិនលាក់ ឬក៏មើលរំលងអំពើបាបទេ។ ព្រះអង្គបានដោះស្រាយបញ្ហានោះក្នុងព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាព្រះយេស៊ូវបង្ហាញភាពត្រឹមត្រូវនៃសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះអង្គមិនគ្រាន់តែដកចេញសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ—តែព្រះអង្គបានបង្ហាញពីភាពគ្មានទោសនៃសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់វិញ។ តាមដែលខ្ញុំដឹង ខ្ញុំមិនស្គាល់ខគម្ពីរណាផ្សេងដែលនិយាយយ៉ាងច្បាស់លាស់ដូចខគម្ពីរមួយនេះនោះទេ។ ហើយនោះគឺជាឧបសគ្គពីរដ៏ធំបំផុតដែលត្រូវមានដំណោះស្រាយ។

ហើយបន្ទាប់មក ខគម្ពីរនេះក៏បានលើកឡើងក្នុងរបៀបដ៏អស្ចារ្យថាយើងទទួលបាន «ដោយសារសេចក្ដីជំនឿ»។ ដែលនេះមានន័យថា ខ្ញុំមិនចាំបាច់ប្រព្រឹត្តទង្វើអ្វីមួយ ដើម្បីឲ្យទទួលបាននោះទេ។ ខ្ញុំមិនចាំបាច់ធ្វើអ្វីទាល់តែសោះ។ ខ្ញុំមើលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើការសង្គ្រោះដោយរូបអង្គទ្រង់ផ្ទាល់ ដោយសារព្រះអង្គស្រឡាញ់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំក៏គ្រាន់តែបានទទួលយក។ ហើយការធ្វើបែបនោះក៏ថ្វាយព្រះកិត្តិយសដល់ព្រះដែលរក្សាសេចក្ដីតាំងសញ្ញារបស់ទ្រង់ផងដែរ។

យើងអាចនៅបន្តបកស្រាយបន្ថែមទៀតបាននៅលើខគម្ពីរមួយនេះ ប៉ុន្តែទាំងនេះគឺជាចំណុចសំខាន់គោលៗដែលខ្ញុំបានលើកឡើង ដើម្បីបញ្ជាក់ថា នេះគឺជាខគម្ពីរដ៏សំខាន់បំផុតចំពោះខ្ញុំ។ បញ្ហាដ៏ធំបំផុតពីរយ៉ាងនៅក្នុងចក្រវាលនេះទទួលបានការដោះស្រាយដ៏ធំពីរយ៉ាង។ ហើយបន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានប្រទានមកកាន់យើងដោយឥតគិតថ្លៃតាមរយៈសេចក្ដីជំនឿ។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ John Piper
បកប្រែដោយ៖ លោកគ្រូ ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង, លោក ឯក សត្យា, លោក ជួប ប៊ុនហាក់, លោក សឹម រក្សា និងលោក ឯក ធីម៉ូថេ
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

២ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥៣០១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១០៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១២៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២២៣

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៩២៥៤

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២២៩

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៥៩

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម