តើគ្រីស្ទបរិស័ទគួរបញ្ចេញមតិយោបល់លើបណ្ដាញសង្គមដោយរបៀបណា?

១៩ ឧសភា ២០២៤អានរយៈពេល ១១ នាទី

មើល៣១៧ដង

តើគ្រីស្ទបរិស័ទគួរបញ្ចេញមតិយោបល់លើបណ្ដាញសង្គមដោយរបៀបណា?

ការអានមតិយោបល់លើបណ្ដាញសង្គមគឺជាអ្វីមួយដែលពេញទៅដោយចំណាប់អារម្មណ៍ ហើយពេលខ្លះគឺជាការសិក្សាដែលពេញដោយសេចក្ដីអំពល់កង្វល់អំពីលក្ខណៈរបស់មនុស្សយើង។ ហើយការអានការបញ្ចេញមតិយោបល់របស់អស់អ្នកដែលអះអាងថាខ្លួនជាអ្នកជឿ នៅលើគេហទំព័រគ្រីស្ទបរិស័ទ (ក៏ដូចជានៅលើផេកមួយចំនួនក្នុងហ្វេសប៊ុក) អាចជាការបាក់ទឹកចិត្តដល់យើងក្នុងការសិក្សាលើរបៀបអនុវត្តទេវវិទ្យា។

ជាទូទៅ ការបញ្ចេញមតិយោបល់ភ្លាមៗនៅលើគេហទំព័រ ឬក៏តាមបណ្ដាញសង្គមមិនមែនជាអ្វីដែលជួយដល់អ្នកអាននោះទេ ហើយក៏អាចនាំឲ្យមានការបាក់បែកគ្នាដែរ។ មនុស្សភាគច្រើនបានបញ្ចេញមតិយោបល់ដោយមិនបានគិតជាមុន។ នេះជាមូលហេតុដែលយើងត្រូវស្ដាប់តាមការព្រមានរបស់ព្រះយេស៊ូវ៖ «ហើយខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា នៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ នោះមនុស្សលោកនឹងត្រូវរៀបរាប់ប្រាប់ពីអស់ទាំងហេតុនៃពាក្យឥតប្រយោជន៍ ដែលគេបាននិយាយ» (ម៉ាថាយ ១២:៣៦)។ ការដាស់តឿននេះបង្ហាញថា ការបញ្ចេញមតិយោបល់គឺជាអ្វីដែលហ្មត់ចត់ចំពោះព្រះជាម្ចាស់។

តើយើងគួរបញ្ចេញមតិយោបល់ដោយរបៀបណា?

កុំសូវបញ្ចេញ៖ «អ្នកណាដែលនិយាយច្រើន នោះមិនខាននឹងមានបាបឡើយ តែអ្នកណាដែលឃាត់ទប់បបូរមាត់វិញ នោះជាមនុស្សប្រព្រឹត្តដោយប្រាជ្ញា» (សុភាសិត ១០:១៩)។

ព្រះគម្ពីរបានផ្ដល់ជាប្រឹក្សាឲ្យយើងឃាត់ទប់បបូរមាត់របស់យើង (ដែលនៅក្នុងសតវត្សរ៍ទី២១នេះមានរួមទាំងម្រាមដៃរបស់យើង) ពីព្រោះមនុស្សល្ងីល្ងើសម្បូរពាក្យសម្ដីណាស់ (សាស្ដា ៥:៣)។ មនុស្សដែលមានប្រាជ្ញានឹងស្ដាប់ប្រឹក្សានេះ។ ហើយវាក៏ជាជំនួយដល់យើងដែរនៅក្នុងការចងចាំថា លក្ខណៈជាមនុស្សមានបាបរបស់យើងក៏ផ្តល់ដល់យើងនូវគំនិតដែលថាយើងសំខាន់បែបបំផ្លើស។ ប៉ុន្តែ ការបន្ទាបខ្លួនក្នុងដំណឹងល្អនាំឲ្យយើងចេះលើកអ្នកដទៃខ្ពស់ជាងខ្លួន (ភីលីព ២:៣)។ ទំនង គេមិនត្រូវការយោបល់របស់យើងទេ។

យឺតៗ៖ «ដូច្នេះ បងប្អូនស្ងួនភ្ងាអើយ ចូរឲ្យគ្រប់គ្នាបានឆាប់នឹងស្តាប់ ក្រនឹងនិយាយ ហើយយឺតនឹងខឹងដែរ» (យ៉ាកុប ១:១៩)។

ប្រសិនបើឯកសារ ឬក៏ការបង្ហោះណាមួយធ្វើឲ្យយើងខឹង យើងស្ទើរតែមិនត្រូវសរសេរក្នុងភាពនៃការក្ដៅក្រហាយទេ។ ក្នុងផ្នត់គំនិតបែបនោះ វាគឺជារឿងពិបាកណាស់ក្នុងការ «ត្រូវមានចិត្តស្លូតបូត ទាំងសម្ដែងសេចក្ដីសុភាពគ្រប់យ៉ាង ដល់មនុស្សទាំងអស់ផង» (ទីតុស ៣:២)។ ការរង់ចាំ និងការអធិស្ឋានគឺជាអ្វីដែលល្អបំផុតដែលយើងគួរធ្វើ។ ប្រសិនបើយើងចាំមួយម៉ោង ឬក៏មួយថ្ងៃ នោះវាអាចនឹងងាយឲ្យយើងឆ្លើយតបដោយមានពេញដោយព្រះគុណវិញ ប្រសិនបើចាំបាច់ត្រូវមានការឆ្លើយតបនឹង។

ប្រកបដោយព្រះគុណ៖ «ចូរឲ្យពាក្យសំដីរបស់អ្នករាល់គ្នា បានប្រកបដោយព្រះគុណជានិច្ច ទាំងបង់អំបិលផង ដើម្បីឲ្យដឹងជាបែបយ៉ាងណា ដែលគួរឆ្លើយដល់មនុស្សនីមួយៗ» (កូឡូស ៤:៦)។

គ្រប់ពាក្យសម្ដីដែលមនុស្សដែលបានធ្លាក់ក្នុងអំពើបាបលើកឡើងដែលមិនមានក្នុងព្រះគម្ពីរ ជាពិសេសការសរសេរយ៉ាងរហ័សលើបណ្ដាញសង្គម ដើម្បីផ្ដល់ជាព័ត៌មានក្តៅៗ ទាំងអស់សុទ្ធតែមានកម្រិត មានភាពខ្វះខាត និងមានកំហុស។ ហើយយើងទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែអានដោយមានតម្រង់នៃបទពិសោធន៍ និងទស្សនៈរបស់ខ្លួន។ យើងទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែធ្លាប់និយាយ និងកាត់ស្រាយក្នុងរបៀបដែលមិនត្រឹមត្រូវ។ ដូច្នេះ យើងត្រូវរៀនឲ្យចេះបង្ហាញព្រះគុណ ការអត់ធ្មត់ និងព្យាយាមគិតបែបវិជ្ជមានអំពីអ្នកដទៃ។

តើយើងគួរបញ្ចេញមតិយោបល់នៅពេលណា?

ចំពោះគ្រីស្ទបរិស័ទ គោលបំណងនៃការនិយាយអ្វីមួយទៅកាន់បុគ្គលណាម្នាក់នៅពេលណាមួយ មិនថាតាមរយៈបបូរមាត់ ឬក៏ម្រាមដៃ គឺយើងធ្វើឡើង «ដើម្បីឲ្យបានផ្តល់ព្រះគុណដល់អស់អ្នកដែលស្តាប់» (អេភេសូរ ៤:២៩)។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើយើងមានការវិនិច្ឆ័យល្អត្រង់ថា យើងគួរបញ្ចេញមតិយោបល់លើការបង្ហោះរបស់បុគ្គលណាម្នាក់ នោះការជំរុញចិត្តរបស់យើងគឺគួរដើម្បីផ្ដល់ព្រះគុណដល់គាត់។ នៅពេលដែលយើងសម្រេចចិត្តថា ពេលនោះគឺជាពេលល្អដែលយើងគួរបញ្ចេញមតិយោបល់ ខាងក្រោមនេះគឺជារបៀបមួយចំនួននៃការបង្ហាញព្រះគុណ៖

អរគុណ៖ ទំនង ការអរគុណគឺជាមូលហេតុដ៏ល្អបំផុត ដែលយើងគួរលើកឡើងនៅពេលដែលយើងបញ្ចេញមតិយោបល់។ ប្រសិនបើអ្នកបង្ហោះបានចម្រើនចំណេះដឹងរបស់យើង លើកទឹកចិត្តដល់ព្រលឹងយើង ដាស់តឿនយើងក្នុងរបៀបដ៏ល្អ ឬក៏បានព្រមានយើងអំពីអ្វីមួយ នោះការអរគុណដល់គាត់គឺជារបៀបដ៏សមរម្យដែលយើងអាចប្រាប់គាត់ ដោយសារវាក៏នឹងលើកទឹកចិត្តដល់គាត់ផងដែរ។ អ្វីដែលគាត់បង្ហោះមិនចាំបាច់ជាចំណុចដែលល្អឥតខ្ចោះនោះទេ។ ប្រសិនបើគាត់បានជួយយើង នោះយើងគួរអរគុណគាត់។ ប្រសិនបើគាត់មិនបានជួយយើង នោះយើងមិនចាំបាច់បញ្ចេញមតិយោបល់អ្វីទេ។

លើកទឹកចិត្ត៖ មនុស្សយើងមានទម្លាប់ងាយស្រួលណាស់ក្នុងការរិះគន់គ្នាទៅវិញទៅមក ជាជាងលើកទឹកចិត្តគ្នា។ ជាទូទៅ ការឆ្លើយតបបែបនេះគឺអំនួតនៃអំពើបាបដែលកំពុងតែជះឥទ្ធិពលលើជំនាញនៃតក្កនៃការគិតរបស់យើង។ ទំនង សមាមាត្រគឺមានមនុស្ស១០០នាក់ដែលរិះគន់សម្រាប់មនុស្សម្នាក់ដែលលើកទឹកចិត្ត។ ក្នុងនាមជាមនុស្សដែលជឿលើដំណឹងល្អ ដែលព្យាយាមផ្ដល់ព្រះគុណ នោះគ្រីស្ទបរិស័ទអាចប្រើប្រាស់ការបញ្ចេញមតិយោបល់ ដើម្បីលើកទឹកចិត្ត ស្អាងអ្នកបង្ហោះ និងអ្នកអាន (១ថែស្សាឡូនិច្ច ៥:១១)។ សូមស្វែងរក និងកត់ចំណាំលើព្រះគុណក្នុងឯកសារ ឬក៏ការបង្ហោះណាមួយ។

បញ្ជាក់ឲ្យច្បាស់លាស់៖ ប្រសិនបើយើងឃើញថា ការបង្ហោះណាមួយហាក់បីដូចជាមានការភាន់ច្រឡំ ឬក៏ខុសឆ្គង នោះជាដំបូងការផ្ដល់ព្រះគុណគឺការសួរនាំ ដើម្បីបញ្ជាក់ឲ្យបានច្បាស់លាស់សិន ជាជាងធ្វើសេចក្ដីសន្និដ្ឋានភ្លាមៗ។ ការសួរនាំដេញដោលដែលកើតចេញពីការមានចិត្តល្អ និងការយល់ដឹងជ្រៅជ្រះអាចទំនងនឹងបង្ហាញឲ្យឃើញកំហុសរបស់អ្នកសរសេរ ឬក៏ការយល់ដឹងមិនត្រឹមត្រូវរបស់អ្នកអាន។

កែតម្រង់ដោយមានការថ្នម៖ យើងកុំសូវកែតម្រង់ច្រើនពេក។ ជាទូទៅ ខ្ញុំគិតថា មានការចំណាយពេលខ្ជះខ្ជាយច្រើនណាស់ក្នុងការសរសេរការរិះគន់ក្នុងការបញ្ចេញមតិយោបល់ ហើយបន្ទាប់មកការចំណាយពេលការពារការរិះគន់នោះពីអ្នកបញ្ចេញមតិយោបល់ជំទាស់។ ប៉ុន្តែ ម្ដងម្កាល យើងក៏គួរបង្ហាញសេចក្ដីពិត ឬក៏គោលលទ្ធិខុសឆ្គងផងដែរក្នុងការព្រមាន។ នៅក្នុងករណីព្រមាន ដាច់ខាតយើងត្រូវតែចងចាំការណែនាំរបស់សាវ័ក ប៉ុល៖

«ក៏មិនគួរឲ្យបាវបម្រើនៃព្រះអម្ចាស់ឈ្លោះប្រកែកគ្នាឡើយ គួរឲ្យបានចិត្តសុភាពរាបសាដល់មនុស្សទាំងអស់វិញ ត្រូវប្រសប់ក្នុងការបង្រៀន ទាំងមានចិត្តអត់ធ្មត់ផង ត្រូវប្រដៅដំរង់មនុស្សដែលទទឹងទទែង ដោយមានចិត្តសុភាព ក្រែងព្រះទ្រង់នឹងបណ្ដាលឲ្យគេប្រែចិត្ត ឲ្យបានស្គាល់សេចក្ដីពិតវិញ» (២ធីម៉ូថេ ២:២៤-២៥)។

ការបន្ទាបខ្លួនពិតនៅក្នុងចិត្ត និងនៅក្នុងសំណេរបញ្ចេញរបស់យើងគឺជាការសំខាន់ណាស់។ សូមរង់ចាំ ហើយអធិស្ឋានរហូតទាល់តែលោកអ្នកអាចបញ្ចេញមតិយោបល់ក្នុងរបៀបដែលមានភាពស៊ីគ្នាទៅនឹងការលើកទឹកចិត្តរបស់សាវ័ក ប៉ុល។ ហើយក៏កុំចំណាយពេលច្រើនក្នុង «ពាក្យសម្ដីឡេះឡោះឥតប្រយោជន៍» ជាមួយនឹងអ្នកបញ្ចេញមតិយោបល់ផ្សេងទៀតដែរ (២ធីម៉ូថេ ២:១៦)។ សូមទុកការបញ្ចេញមតិយោបល់ចោលដោយមានជំនឿ ហើយកុំអន់ចិត្តប្រសិនបើមិនមានគេទទួលការឆ្លើយតប។ ប្រសិនបើលោកអ្នកស្គាល់អ្នកនិពន្ធផ្ទាល់ សូមចៀសចេញពីការកែតម្រូវគាត់តាមរយៈការបញ្ចេញមតិយោបល់សាធារណៈ។ សូមទាក់ទងគាត់ផ្ទាល់វិញ។

កុំចាប់ផ្តើមភ្លើង

ក្នុងការបញ្ចប់ យើងចងចាំពាក្យសម្ដីដ៏ម៉ឺងម៉ាត់របស់លោក យ៉ាកុប៖

«ហើយអណ្ដាតក៏ជាភ្លើងដែរ គឺជាលោកីយ៍ដ៏ពេញដោយសេចក្ដីទុច្ចរិត ជាគ្រឿងរាប់បញ្ចូលជា១នឹងអវយវៈឯទៀតរបស់យើង ជារបស់ដែលធ្វើឲ្យរូបកាយទាំងមូលស្មោកគ្រោក ក៏បញ្ឆេះទាំងផ្លូវជីវិតផង ហើយភ្លើងឆេះនោះមកពីស្ថាននរកដែរ» (យ៉ាកុប ៣:៦)។

លោក យ៉ាកុប បានសរសេរការព្រមាននេះទៅកាន់គ្រីស្ទបរិស័ទ។ ភាគច្រើន គ្រីស្ទបរិស័ទគឺជាអ្នកចាប់ផ្ដើមដុតភ្លើង ក្នុងការបញ្ចេញមតិយោបល់។ ចូរយើងកុំចាប់ផ្ដើមដុតភ្លើង តាមរយៈពាក្យពេចន៍ឡេះឡោះ ដែលយើងនឹងត្រូវឆ្លើយទៅកាន់ព្រះអង្គឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ចូរយើងទប់មាត់/ម្រាមដៃយើង ហើយនៅពេលដែលយើងនិយាយ ចូរនិយាយតែក្នុងករណីដែលនឹងផ្ដល់ព្រះគុណដល់អ្នកស្ដាប់ចុះ។

និពន្ធដោយ៖ Jon Bloom
បកប្រែដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ឯក ធីម៉ូថេ, លោក សឹម រក្សា, និងលោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

៤១៩៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៩ មេសា ២០២៥

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រោសព្រះគ្រីស្ទឲ្យបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះដំណឹងល្អរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ជំនឿរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ដែលនេះមានន័យថា យើងកំពុងតែប្រកាសដំណឹងក្លែងក្លាយ។ បើដូច្នោះមែន នោះយើងគួរតែស៊ីផឹក ហើយអរសប្បាយចុះ ដ្បិតថ្ងៃស្អែកយើងនឹងស្លាប់។

អានបន្ថែម

អត្ថបទលេខ១៥–តើស្ត្រីអាចធ្វើជាគ្រូគង្វាលបានទេ ប្រសិនបើពួកគេទទួលបានការអប់រំដូចពេលបច្ចុប្បន្ននេះ?

២១០៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៨ មករា ២០២៥

អត្ថបទលេខ១៥–តើស្ត្រីអាចធ្វើជាគ្រូគង្វាលបានទេ ប្រសិនបើពួកគេទទួលបានការអប់រំដូចពេលបច្ចុប្បន្ននេះ?

មូលហេតុ គឺមិនមែនជាការខ្វះការអប់រំនោះទេ ប៉ុន្តែជាសេចក្ដីបង្គាប់នៃការបង្កើតរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

អានបន្ថែម

ខ្ញុំអស់កម្លាំង ហើយរវល់ តើរកពេលឯណាអានព្រះគម្ពីរ?

១២១

ពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២១ មករា ២០២៥

អត្ថបទលេខ១៤–តើមានសាវ័កជាស្ត្រីឈ្មោះ យូនាស ដែលបានលើកឡើងនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១៦ ដែរឬទេ?

តើនាង យូនា(ស) ជាសាវ័កម្នាក់មែនទេ?

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

៤

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៨ កញ្ញា ២០២៦

ការតយុទ្ធនឹងសេចក្តីច្រណែនឈ្នានីស

ប្អូនស្រី ដាលីស បានសរសេរមកយើង ដើម្បីសួរថា«លោកគ្រូ តើនាង ខ្ញុំត្រូវដោះស្រាយយ៉ាងណាចំពោះការច្រណែនឈ្នានីស និងការប្រច័ណ្ឌ ដែលកំពុងលេបត្របាក់នាងខ្ញុំទៅហើយនោះ…

អានបន្ថែម