ព្រះវិញ្ញាណបង្កើតភាពរីករាយ

ខណៈពេលដែលយើងអាននៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី យើងឃើញមានការភ្ជាប់គ្នាយ៉ាងពិសេសមួយរវាងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ និងអំណរ។…

២ កក្កដា ២០២៣អានរយៈពេល ១៦ នាទី

មើល២០៧ដង

ខណៈពេលដែលយើងអាននៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី យើងឃើញមានការភ្ជាប់គ្នាយ៉ាងពិសេសមួយរវាងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ និងអំណរ។ ខ្ញុំនឹងលើកឧទាហរណ៍មួយចំនួនសម្រាប់លោកអ្នក។ លោក លូកា ប្រាប់យើងពីរបៀបដែលនៅពេលមួយព្រះយេស៊ូវ «រីករាយដោយព្រះវិញ្ញាណ» (លូកា ១០:២១) ហើយសាវ័ក ប៉ុល បានប្រាប់យើងពីរបៀបដែលគ្រីស្ទបរិស័ទនៅទីក្រុងថែស្សាឡូនីច «បានទទួលព្រះបន្ទូល ដោយសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ក្នុងកាលដែលកំពុងតែកើតទុក្ខលំបាកជាខ្លាំងផង»។ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីររ៉ូមសាវ័ក ប៉ុល ណែនាំយើងថា «ដ្បិតនគរព្រះមិនសម្រេចនឹងការស៊ី ឬផឹកនោះទេ គឺស្រេចនឹងសេចក្ដីសុចរិត សេចក្ដីមេត្រី នឹងសេចក្ដីអំណរ ដោយនូវព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធវិញទេតើ» (រ៉ូម ១៤:១៧)។

ខ្ញុំហៅការនេះថាជាការភ្ជាប់គ្នាយ៉ាងពិសេស និងស័ក្ដិសមក្នុងការឆ្លុះបញ្ចាំងបន្ថែមទៀត ដោយសារតែនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីបានដាក់សេចក្ដីអំណរ និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធជាគូ ដែលមិនបានចូលរួមជាមួយនឹងសេចក្ដីស្រឡាញ់ផ្សេងទៀតសោះ។ ឧទាហរណ៍៖ យើងមិនបានអានប៉ះចំមនុស្សដែលមានបទពិសោធន៍ក្នុងការមាន «ទុក្ខព្រួយនៃ [ឬក្នុង] ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ» ឬក៏ «ការមានកំហឹងនៃ [ឬក្នុង] ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ» នោះទេ ទោះបីជាវាមានការបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ដែលថាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធអាចព្រួយព្រះទ័យ (អេភេសូរ ៤:៣០) ហើយក៏ចេះក្រោធផងដែរ (រ៉ូម ១:១៨)។

ដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីភ្ជាប់សេចក្ដីអំណរ និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដោយឡែកបែបនេះ? ដើម្បីស្វែងយល់លើសំណួរមួយនេះ យើងនឹងមើលដោយសង្ខេបថា តើនរណា (និងអ្វី) ជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ តើមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេចសម្រាប់យើងក្នុងការមានបទពិសោធន៍ទទួលបានសេចក្ដីអំណរដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានផ្ដល់អំណាចឲ្យមាន និងតើវាមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្ដេចនៅក្នុងជីវិតគ្រីស្ទបរិស័ទ។

ព្រះវិញ្ញាណនៃសេចក្ដីអំណរ
មុនពេលដែលខ្ញុំព្យាយាមពន្យល់ឲ្យបានក្បោះក្បាយទៀត ខ្ញុំចង់លើកឡើងនូវលក្ខខណ្ឌពីរយ៉ាងសិន។ ទីមួយ មានពាក្យពីរបីឃ្លាដែលខ្ញុំចង់ចែកចាយអំពីធម្មជាតិនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលខ្ញុំជឿថាជាមូលដ្ឋានដ៏មានប្រយោជន៍ក្នុងការយល់ដឹងអំពីសេចក្ដីអំណរដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបង្កើតឲ្យមាននៅក្នុងយើង។

ទីពីរ វាជាការមានប្រយោជន៍ក្នុងការចងចាំនៅក្នុងចិត្តគំនិតថា នៅពេលដែលបទគម្ពីរពណ៌នាអំពីបុគ្គលិកលក្ខណៈនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដ៏ជាព្រះដាច់ដោយឡែកពីព្រះវរបិតា និងព្រះរាជបុត្រា (យ៉ូហាន ១៥:២៦) ព្រះគម្ពីរក៏បានពណ៌នាទ្រង់ថាជាព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះវរបិតា (ម៉ាថាយ ១០:២០) និងជាព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះរាជបុត្រាផងដែរ (១ពេត្រុស ១:១១)។ មានកន្លែងមួយ សាវ័ក ប៉ុល សំដៅទៅលើព្រះវិញ្ញាណតាមរបៀបព្រះត្រៃឯកទាំងបីនៅក្នុងខគម្ពីរចំនួនបីខ (រ៉ូម ៨:៩-១១)។ ដូចដែលយើងបាននិយាយអំពីសេចក្ដីអំណរនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ យើងត្រូវចាំអំពីភាពតែមួយរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

ឥឡូវនេះ ចូរយើងពិនិត្យមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅអំពីលក្ខណៈនៃព្រះត្រៃឯកក្នុងការមានទំនាក់ទំនងជាមួយអំណរ។ ការលើកឡើងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីដូចជានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១យ៉ូហាន ៤:១៦—«ព្រះទ្រង់ជាតួសេចក្ដីស្រឡាញ់ ឯអ្នកណាដែលនៅជាប់ក្នុងសេចក្ដីស្រឡាញ់ នោះក៏បាននៅជាប់ក្នុងព្រះ ហើយព្រះទ្រង់គង់នៅក្នុងអ្នកនោះដែរ»—មានទេវវិទូជាច្រើនអ្នកចាប់តាំងពីលោកគ្រូ អហ្គស្ទីន បានយល់ពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធថាជាសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏រស់ ជាតួសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលបានហូរចុះមករវាងព្រះវរបិតា និងព្រះរាជបុត្រា (យ៉ូហាន ១៧:២៦)។ លោកគ្រូ ចន ផាបភ័រ (John Piper) បានលើកឡើងនៅក្នុងរបៀបនេះ—ហើយបានកត់ចំណាំនូវការភ្ជាប់គ្នារវាងសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់ និងអំណររបស់ព្រះអង្គ។

ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដ៏ជាព្រះគឺជាបុគ្គលិកលក្ខណៈនៃព្រះដែល «កើតមក» តាំងពីអស់កល្បជានិច្ចពីព្រះវរបិតា និងព្រះរាជបុត្រានៅក្នុងការស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមករបស់ទ្រង់។ ហើយសេចក្ដីស្រឡាញ់នេះមិនមែនជាសេចក្ដីស្រឡាញ់ «មេត្តាករុណា» ហាក់បីដូចជាថាព្រះអង្គត្រូវការការអាណិតអាសូរនោះទេ។ វាជាសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏គួរឲ្យកោតសរសើរ ពេញចិត្ត និងរីករាយ។ វាគឺជាអំណរ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគឺជាសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងព្រះអង្គ។ ដើម្បីឲ្យកាន់តែច្បាស់ ព្រះអង្គមានពេញទៅដោយអ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះវរបិតា និងព្រះរាជបុត្រាមាន ហើយថាព្រះអង្គមានបុគ្គលិកលក្ខណៈនៃភាពជាព្រះរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់។ ប៉ុន្តែ នោះមានន័យថា ព្រះអង្គមានភាពច្រើនជាង មិនមែនតិចជាងអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ។

លោកគ្រូ ផាបភ័រ ក៏បានបន្តផងដែរថា «នេះមានន័យថា សេចក្ដីអំណរគឺជាចំណុចស្នូល។ ព្រះជាម្ចាស់ជាតួនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ ដែលក្នុងអត្ថន័យដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុតគឺថា ព្រះជាម្ចាស់គឺជាសេចក្ដីអំណរនៅក្នុងព្រះ»។ ប្រសិនបើទិដ្ឋភាពនៃផ្នែកដ៏សំខាន់មួយអំពីលក្ខណៈនៃព្រះវិញ្ញាណត្រង់ថា «ព្រះអង្គជាសេចក្ដីអំណរនៅក្នុងព្រះ» ដែលត្រូវបានបើកសម្ដែងមក ការនោះនឹងជួយឲ្យយើងយល់អំពីចំណុចដែលបង្កើតឲ្យមានអំណរ ដែលទ្រង់បង្កើតឲ្យមាននៅក្នុងយើង ជាអំណរខុសប្លែកពីអំណរផ្សេងៗទៀត។

សេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងយើង
នៅពេលដែលយើងមានបទពិសោធន៍ជាមួយសេចក្ដីអំណរនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ នោះយើងភ្លក់សេចក្ដីអំណរដែលជាចំណុចស្នូលនៃការពិតចុងក្រោយ។ ដ្បិតនៅពេលដែលយើងបានកើតជាថ្មីម្ដងទៀតដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ (យ៉ូហាន ៣:៦-៧) នោះយើងទទួលបានអំណោយដ៏ហួសប្រមាណ អស្ចារ្យ ការផ្ដល់អំណាច និងជាកាដូ និងអំណោយដ៏មិនអាចកាត់ថ្លៃបាននៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលគង់នៅក្នុងយើង ដូចដែលព្រះយេស៊ូវបានសន្យាថា៖

«នោះខ្ញុំនឹងទូលសូមដល់ព្រះវរបិតា ហើយទ្រង់នឹងប្រទានព្រះដ៏ជាជំនួយ១អង្គទៀត មកអ្នករាល់គ្នា ឲ្យបានគង់នៅជាមួយ នៅអស់កល្បរៀងទៅ គឺជាព្រះវិញ្ញាណនៃសេចក្ដីពិត ដែលលោកីយ៍ទទួលពុំបាន ព្រោះមិនឃើញ ហើយមិនស្គាល់ទ្រង់សោះ តែអ្នករាល់គ្នាស្គាល់ទ្រង់ ដ្បិតទ្រង់គង់ជាមួយ ក៏នឹងសណ្ឋិតនៅក្នុងអ្នករាល់គ្នាដែរ» (យ៉ូហាន ១៤:១៦-១៧)។

ហើយនៅពេលដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគង់នៅក្នុងយើង នោះព្រះវរបិតា និងព្រះរាជបុត្រាក៏គង់ក្នុងយើងដែរ—ហើយយើងក៏នៅក្នុងទ្រង់ (យ៉ូហាន ១៧:២០-២១)៖

«បើអ្នកណាស្រឡាញ់ខ្ញុំ អ្នកនោះនឹងកាន់តាមពាក្យខ្ញុំ នោះព្រះវរបិតាខ្ញុំនឹងស្រឡាញ់អ្នកនោះ ហើយយើងនឹងមកឯអ្នកនោះ ក៏នឹងតាំងទីលំនៅនៅជាមួយដែរ» (យ៉ូហាន ១៤:២៣)។

ដោយសារព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលគ្រប់ទាំងអស់អំពីព្រះវិញ្ញាណនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរយ៉ូហាន១៤-១៦ ឥឡូវយើងដឹងថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានក្លាយជាកត្តាយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងអ្វីដែលព្រះអង្គចង់មានន័យនៅពេលដែលព្រះអង្គបានមានបន្ទូល៖

«ខ្ញុំបាននិយាយសេចក្ដីទាំងនេះ ប្រាប់ដល់អ្នករាល់គ្នា ដើម្បីឲ្យសេចក្ដីអំណររបស់ខ្ញុំ បាននៅជាប់ក្នុងអ្នករាល់គ្នា ហើយឲ្យសេចក្ដីអំណររបស់អ្នករាល់គ្នាបានពោរពេញផង» (យ៉ូហាន ១៥:១១)។

តាមរយៈអ្នកជំនួយដ៏ជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលគង់នៅក្នុងយើង នោះគឺជាផ្លូវតែមួយគត់ដែលយើងអាចនៅជាប់ក្នុងព្រះរាជបុត្រា (យ៉ូហាន ១៥:៤-៥) ជាផ្លូវតែមួយគត់ដែលព្រះរាជបុត្រា និងព្រះវរបិតាអាចជាប់ក្នុងយើងបាន (យ៉ូហាន ១៤:២៣) ជាផ្លូវតែមួយគត់ដែលព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះរាជបុត្រាពិតជាអាចនៅក្នុងយើងបាន (យ៉ូហាន ១៥:១៧) ហើយរបៀបតែមួយគត់ដែលសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះរាជបុត្រានៅក្នុងព្រះវរបិតា និងសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះវរបិតានៅក្នុងព្រះរាជបុត្រាអាចមាននៅក្នុងយើងបាន។

នេះគឺជាមូលហេតុដែលព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះបន្ទូលថា ការមានបទពិសោធន៍របស់យើងជាមួយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធប្រៀបដូចជាការមាន «ទន្លេទឹករស់» នៅក្នុងយើងដែរ (យ៉ូហាន ៧:៣៨-៩៣)។ ព្រះវិញ្ញាណមាននៅក្នុងប្រភពនៃក្ដីអំណរក្នុងព្រះជាម្ចាស់ដែលយើងមានបទពិសោធន៍ «រស់នៅដោយសេចក្ដីជំនឿក្នុងព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់» (កាឡាទី ២:២០)។

សេចក្ដីអំណរនៃការមានជំនឿ
ការនេះនាំយើងមកដល់បទពិសោធន៍យ៉ាងពិសេសមួយនៃសេចក្ដីអំណរដែលគ្រីស្ទបរិស័ទម្នាក់មានបទពិសោធន៍ដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនៅក្នុងយុគសម័យនេះ។ យើងឃើញមានពាសពេញនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ប៉ុន្តែសាវ័ក ប៉ុល បានក្ដោបអត្ថន័យបានយ៉ាងល្អនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១៥:១៣៖

«ឥឡូវនេះ សូមព្រះនៃសេចក្ដីសង្ឃឹមប្រទានឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានគ្រប់អស់ទាំងសេចក្ដីអំណរ នឹងសេចក្ដីសុខសាន្តដ៏ពោរពេញ ដោយសារសេចក្ដីជំនឿ ប្រយោជន៍ឲ្យបានសេចក្ដីសង្ឃឹមជាបរិបូរ ដោយព្រះចេស្ដានៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ»។

សាវ័ក ប៉ុល បានពណ៌នាពីមូលហេតុដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានប្រទានអំណាច សេចក្ដីអំណរដែលបង្កើតឲ្យមានសេចក្ដីសង្ឃឹមនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីររ៉ូម៥៖

ដោយសារយើងបានរាប់ជាសុចរិតតាមរយៈសេចក្ដីជំនឿ នោះយើងមានសន្តិភាពជាមួយព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទនៃយើង។ តាមរយៈព្រះអង្គយើងទទួលបានសិទ្ធ ដោយសេចក្ដីជំនឿ ក្នុងការចូលទៅកាន់ព្រះគុណនេះដែលយើងមាន ហើយយើងមានភាពអរសប្បាយនៅក្នុងសេចក្ដីសង្ឃឹមនៃសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់....ហើយសេចក្ដីសង្ឃឹមមិនធ្វើឲ្យយើងខ្មាសឡើយ ពីព្រោះព្រះអង្គបានចាក់សេចក្ដីស្រឡាញ់ចូលក្នុងដួងចិត្តរបស់យើង តាមរយៈព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលទ្រង់បានប្រទានមកកាន់យើង (រ៉ូម ៥:១-២, ៥)។

ហើយសាវ័ក ពេត្រុស បានពណ៌នាអំពីសេចក្ដីអំណរដែលបានកើតចេញពីសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលយើងមានជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលយើងមិនទាន់មើលឃើញនៅឡើយ៖

«ដែលអ្នករាល់គ្នាមិនបានឃើញទ្រង់ទេ តែបានស្រឡាញ់ទ្រង់ ហើយទោះបើនៅជាន់ឥឡូវនេះ អ្នករាល់គ្នានៅតែមិនឃើញទ្រង់ទៀត គង់តែមានចិត្តជឿដែរ ហើយក៏ត្រេកអរសាទរក្នុងទ្រង់ ដោយសេចក្ដីអំណរដ៏ប្រសើរ ដែលរកថ្លែងមិនបាន ដោយបានទទួលចុងបំផុតនៃសេចក្ដីជំនឿរបស់អ្នករាល់គ្នា គឺជាសេចក្ដីសង្គ្រោះដល់ព្រលឹង» (១ពេត្រុស ១:៨-៩)។

នេះគឺជារបៀបដែលព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីបានពណ៌នាអំពីអំណរដែលយើងទទួលបានពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ៖ សេចក្ដីសង្ឃឹមនៅក្នុងសិរីល្អនៃព្រះគុណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលយើងទទួលបានដោយសេចក្ដីជំនឿ បំពេញយើងដោយអំណរយ៉ាងជ្រាលជ្រៅនៅក្នុងព្រះវិញ្ញាណ។

ព្រះអង្គកំពុងទតមើលព្រះវរបិតា ដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់ សម្ដែងដំណឹងល្អនៃនគរស្ថានសួគ៌ទៅកាន់ «កូនក្មេង» ហើយបំពេញពួកគេជាមួយសេចក្ដីសង្ឃឹមនៅក្នុងសិរីល្អនៃព្រះគុណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅកាន់ពួកគេនៅពេលដែលពួកគេទទួលជឿ ដែលការនោះបានធ្វើឲ្យព្រះយេស៊ូវ «រីករាយដោយព្រះវិញ្ញាណ» (លូកា ១០:២១)។ វាជាសេចក្ដីសង្ឃឹមនៅក្នុងសិរីល្អនៃព្រះគុណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅកាន់ពួកគេដែលបានបំពេញសាសន៍ដទៃដែលជាសិស្ស «ដោយសេចក្ដីអំណរ ហើយនិងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ» នៅពេលដែលពួកគេបានជឿដំណឹងល្អ (កិច្ចការ ១៣:៥២)។ ហើយវាជាសេចក្ដីសង្ឃឹមនៅក្នុងសិរីល្អនៃព្រះគុណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅកាន់ពួកគេដែលបានបំពេញក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីច «អំណររបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ» នៅពេលដែលពួកគេទទួលជឿលើដំណឹងល្អ ទោះបីជាពួកគេទទួលបានការ «កើតទុក្ខលំបាកជាខ្លាំងផង» (១ថែស្សាឡូនីច ១:៦-៧)។

ការសង្វាតដេញតាមក្នុងការស្វែងរកសេចក្ដីអំណរ
ចេញពីបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួន និងការសង្កេតមើល យើងដឹងថា គ្រីស្ទបរិស័ទគ្រប់រូបមិនមែនសុទ្ធតែមានពេញដោយអំណរនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនោះទេ។ ចំណុចដែលថាព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីបានទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់យើងម្ដងហើយម្ដងទៀតចំពោះករណីជាក់លាក់នៅពេលដែលអ្នកជឿទទួលបទពិសោធន៍នៃការមានអំណរនេះបង្ហាញថា គ្រីស្ទបរិស័ទសម័យដំបូងក៏មិនមែនសុទ្ធតែមានអំណរផងដែរ។

ប៉ុន្តែ សាវ័ក ប៉ុល បានមានប្រសាសន៍ថា «សេចក្ដីអំណរនៅក្នុងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ» គឺជាផ្នែកដ៏សំខាន់នៃនគររបស់ព្រះជាម្ចាស់ (រ៉ូម ១៤:១៧)។ វាគឺជាអ្វីមួយដែលយើងបន្តស្វែងរក។ ដ្បិតសេចក្ដីអំណរជាចំណុចស្នូល ហើយប្រសិនបើព្រះវិញ្ញាណគង់នៅក្នុងយើង នោះយើងមានព្រះអង្គដែលជាសេចក្ដីអំណរដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតគង់នៅក្នុងយើងដែរ។ ដូច្នេះ ក្នុងការមានបទពិសោធន៍ជាមួយអំណររបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធក៏ជាការមានបទពិសោធន៍ជាមួយអំណរនៃការ «ចាប់យកបានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច» ដែរ (១ធីម៉ូថេ ៦:១៩)។

មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះនោះទេ ប៉ុន្តែគឺជាបទពិសោធន៍នៃអំណរដែលមិនអាចចុះចាញ់បាន។ ដ្បិតគេមិនអាចបំផ្លាញសេចក្ដីអំណរដែលបានប្រទានអំណាចដោយព្រះវិញ្ញាណនេះដោយ ការបៀតបៀន (កូឡូស ១:២៤) ការរងទុក្ខ (រ៉ូម ៥:៣-៤) សេចក្ដីល្បួងផ្សេងៗ (១ពេត្រុស ១:៦-៧) សេចក្ដីព្រួយ (២កូរិនថូស ៦:១០) ឬជាការថ្កោលទោសរហូតដល់ស្លាប់នោះទេ (ភីលីព ១:២១)។ ជាការពិតណាស់ វាជាសេចក្ដីសង្ឃឹមនៃអំណរមួយនេះដែលមាននៅមុខពួកយើងដែលជួយយើង ដូចជាព្រះយេស៊ូវ បានស៊ូទ្រាំ និងទុក្ខវេទនាគ្រប់បែបយ៉ាង ការរងទុក្ខ និងសេចក្ដីស្លាប់ដែរ (ហេព្រើរ ១២:២)។ ហើយនេះក៏ដោយសារអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់មួយគឺជាអំណរដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច—វានឹងរួចផុតពីសេចក្ដីស្លាប់ និងមានតែកើនឡើងនៅក្នុងយើងដល់អស់កល្បជានិច្ច (ទំនុកតម្កើង ១៦:១១; ម៉ាកុស ១០:២១)។ ជាការពិតណាស់ វាជាសេចក្ដីសង្ឃឹមនៃអំណរដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចដែលនៅមុខយើង ដែលយើងកាន់ដោយសេចក្ដីជំនឿ ដែលធ្វើឲ្យយើង «លើសពីអ្នកមានជ័យជម្នះ» លើគ្រប់ទាំងឧបសគ្គទាំងឡាយណាចំពោះសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ (រ៉ូម ៨:៣៥-៣៩)។

ហេតុដូច្នេះហើយ «សូមព្រះនៃសេចក្ដីសង្ឃឹមប្រទានឲ្យ [យើង] បានគ្រប់អស់ទាំងសេចក្ដីអំណរ នឹងសេចក្ដីសុខសាន្តដ៏ពោរពេញ ដោយសារសេចក្ដីជំនឿ ប្រយោជន៍ឲ្យ [យើង] បានសេចក្ដីសង្ឃឹមជាបរិបូរ ដោយព្រះចេស្ដានៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ»។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Jon Bloom
បកប្រែដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា,លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង,លោក ប៊ុន ធីម៉ូថេ,លោក ឯក សត្យានិង លោក ឯក ធីម៉ូថេ
ដកស្រង់ និងកែសម្រួលចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៨៦

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៣១០៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១២៣

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

៥១៨៤

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៨២៤២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២២០

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៥២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

ព្រះវិញ្ញាណបង្កើតភាពរីករាយ

២ កក្កដា ២០២៣អានរយៈពេល ១៦ នាទី

មើល២០៧ដង

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​៧០​អាទិត្យ ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដានីយ៉ែល​ជា​អ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

សំ​ណួរ​ដែល​បណ្តាល​ចិត្ត​៖ វិ​ធី​សាស្ត្រ​ថ្មី ​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​តូច

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​៧០​អាទិត្យ ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដានីយ៉ែល​ជា​អ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

សំ​ណួរ​ដែល​បណ្តាល​ចិត្ត​៖ វិ​ធី​សាស្ត្រ​ថ្មី ​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​តូច

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)