កុំឲ្យថ្កោលទោសគេឬ? អ្វីដែលព្រះគម្ពីរនិយាយអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ (ភាគ៣)

ហើយការថ្កោលទោសដែលសុចរិតគឺជាការរហ័សជឿលើភាពគ្មានទោសដែលពេញដោយក្តីស្រឡាញ់ យឺតប្រាប់ពីកំហុសដោយក្តីស្រឡាញ់ ធ្វើឡើងដោយក្ដីស្រឡាញ់ដែលមានគោលបំណងដើម្បីសង្គ្រោះ ហើយនៅស្ងាត់ដោយក្តីស្រឡាញ់ ប្រសិនបើអាចធ្វើទៅបាន។

២៦ មិថុនា ២០២៤អានរយៈពេល ១២ នាទី

មើល១៨៤ដង

ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា «កុំឲ្យថ្កោលទោសគេឡើយ ដើម្បីមិនឲ្យមានគេថ្កោលអ្នកវិញ ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាថ្កោលទោសគេយ៉ាងណា នោះគេនឹងថ្កោលអ្នកវិញយ៉ាងនោះដែរ ហើយគេនឹងវាល់ឲ្យអ្នករាល់គ្នា តាមរង្វាល់ដែលអ្នកវាល់ឲ្យគេផង » (ម៉ាថាយ ៧:១-២) ។

ជាទូទៅ សេចក្តីបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវខាងលើនេះ ភាគច្រើនត្រូវបានគេយល់ខុស។ ជាញឹកញាប់ យើងតែងតែឮគេនិយាយច្បិចៗថា «កុំថ្កោលទោសខ្ញុំ»។ អ្វីដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍នោះគឺថា ការនិយាយបែបនេះ គឺជាការនិយាយបញ្ច្រាសទៅនឹងមេរៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ ព្រះយេស៊ូវមិនបានមានបន្ទូលហាមគេកុំឲ្យថ្កោលទោសយើងនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញទ្រង់កំពុងមានបន្ទូលប្រាប់យើងកុំឲ្យថ្កោលទោសគេវិញទេតើ។ រឿងអ្វីដែលគេធ្វើ មិនមែនជាអ្វីដែលយើងត្រូវខ្វល់ខ្វាយជាចម្បងនោះទេ រឿងដែលត្រូវខ្វល់ខ្វាយជាចម្បង គឺរឿងយើងខ្លួនឯង។ បញ្ហាដ៏ធំបំផុតរបស់យើងគឺមិនមែនថា តើគេបានថ្កោលទោសយើងយ៉ាងម៉េចនោះទេ ប៉ុន្តែតើយើងបានថ្កោលទោសគេយ៉ាងម៉េចវិញ នោះទើបជាបញ្ហា។

ចូរប្រយ័ត្ន៖ ថ្កោលទោសដោយប្រថុយខ្លួនឯងផ្ទាល់

តាមពិតទៅ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា «កុំឲ្យថ្កោលទោសគេឡើយ» ទ្រង់មិនបានបង្គាប់ដោយហាមប្រាមមិនឲ្យថ្កោលទោសអ្នកដទៃនោះទេ តែផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់កំពុងតែព្រមានដ៏ធ្ងន់ធ្ងរថាឲ្យយើងប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការដែលយើងថ្កោលទោសអ្នកដទៃ។ យើងដឹងដូចនេះ ដោយសារតែព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលបន្តទៀតថា៖

«ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមើលឃើញកំទេច ដែលនៅក្នុងភ្នែករបស់បងប្អូនអ្នក តែមិនឃើញធ្នឹម ដែលនៅក្នុងភ្នែករបស់ខ្លួនសោះដូច្នេះ ឬធ្វើដូចម្តេចឲ្យអ្នកនិយាយនឹងបងប្អូនថា “ចូរឲ្យអញយកកំទេចពីភ្នែកឯងចេញ តែមើល៍ មានធ្នឹមនៅក្នុងភ្នែកខ្លួនអ្នកវិញ អ្នកមានពុតអើយ ចូរយកធ្នឹមពីភ្នែករបស់ខ្លួនចេញជាមុនសិន នោះទើបនឹងបានឃើញច្បាស់ អាចនឹងយកកំទេចចេញពីភ្នែករបស់បងប្អូនអ្នកបានដែរ។”» (ម៉ាថាយ៧:៣-៥)

វាមិនខុសទេ ដែលយើងជួយយកកំទេចដែលធ្វើឲ្យឈឺចាប់ចេញពីភ្នែករបស់បងប្អូនយើងដោយសេចក្តីស្រឡាញ់នោះ។ តែអ្វីដែលខុស គឺការមើលឃើញកំទេចដែលនៅក្នុងភ្នែករបស់បងប្អូនយើងដោយអាងលើសេចក្តីសុចរិតផ្ទាល់ខ្លួន ហើយបែរជាមិនរវីរវល់អំពីធ្នឹមដ៏គួរឲ្យអស់សំណើច ដែលទល់ក្នុងភ្នែកខ្លួនឯងទៅវិញទេ ដោយគិតថានោះមិនមែនជារឿងធំដុំ។

នេះហាក់បីដូចជាថា ព្រះយេស៊ូវកំពុងតែបំពាក់ស្លាកសញ្ញាភ្លើងអ៊ីយូតាពណ៌ក្រហមញាក់ៗ (neon-red blinking sign) លើអ្នកដទៃដែលកំពុងប្រាប់យើងថា «ចូរប្រយ័ត្ន៖ ថ្កោលទោសដោយប្រថុយខ្លួនឯងផ្ទាល់»។ ការធ្វើដូចនេះគឺជាការទុកពេលឲ្យយើងឈប់បន្តិច ហើយពិនិត្យមើលខ្លួនឯងមុននឹងហាមាត់និយាយអ្វីមួយ។ និស្ស័យដែលបានធ្លាក់ក្នុងអំពើបាបរបស់យើង គឺអាត្មានិយមហួសល្បត់ និងមានអំនួត ហើយជារឿយៗមានពុតត្បុត ដោយថ្កោលទោសខ្លួនឯងធូររលុង ហើយបែរជាថ្កោលទោសអ្នកដទៃតឹងរ៉ឹងវិញ។ យើងរហ័សត្រង់ទាញសត្វមម៉ងចេញ តែរហ័សលេបសត្វអូដ្ឋចូល (ម៉ាថាយ ២៣:២៤) រហ័សយកដង្កៀបដាក់ក្នុងភ្នែកគេ ខណៈពេលដែលភ្នែកខ្លួនឯងត្រូវការមានឡានស្ទូចលើកទំនិញមកដកធ្នឹមយើងចេញវិញ។ កុំថ្កោលទោសបែបហ្នឹង នោះល្អជាង ព្រោះអីយើងនឹងទទួលបានការថ្កោលទោសតាមរបៀបដែលយើងថ្កោលទោសគេដូចគ្នាដែរ។

ព្រះយេស៊ូវជំនុំជម្រះ ឬក៏ថ្កោលទោសបែបហ្នឹងដោយម៉ឺងម៉ាត់ណាស់។ ទ្រង់គឺជាចៅក្រមដ៏សុចរិត (២ធីម៉ូថេ ៤:៨) ដែលពេញដោយព្រះគុណ និងសេចក្តីពិត (យ៉ូហាន ១:១៤)។ ទ្រង់មិនជំនុំជម្រះតាមលក្ខខណ្ឌមើលតែពីខាងក្រៅនោះទេ តែទ្រង់ជំនុំជម្រះតាមសេចក្តីសុចរិតវិញ (យ៉ូហាន ៧:២៤)។ រាល់ការជំនុំជម្រះដែលទ្រង់ធ្វើ គឺបង្ហាញចេញពីព្រះចិន្តាពេញដោយក្តីស្រឡាញ់ ដែលជាស្នូលរបស់ទ្រង់ (១យ៉ូហាន ៤:៨)។

ហេតុដូច្នេះហើយបានជានៅពេលដែលយើងជំនុំជម្រះ ឬក៏ថ្កោលទោស ហើយបទគម្ពីរក៏ពិតជាបានណែនាំដល់គ្រីស្ទបរិស័ទគ្រប់រូបឲ្យថ្កោលទោសដែរ (១កូរិនថូស ៥:១២) នោះយើងត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការថ្កោលទោសរបស់យើង ដូចដែលព្រះយេស៊ូវធ្វើអញ្ចឹង គឺព្រះអង្គបានធ្វើពេញដោយក្ដីស្រឡាញ់។

ចូររហ័សជឿថាគ្មានកំហុស

វិធីដំបូងមួយក្នុងការដែលយើងថ្កោលទោសដោយប្រុងប្រយ័ត្ន គឺយើងត្រូវតែមានការយឺតយ៉ាវក្នុងការប្រាប់អំពីកំហុស នៅពេលដែលភស្តុតាងមានតិចតួច គ្រាន់តែឮគេនិយាយតាមគ្នា ឬមិនច្បាស់លាស់។ ការធ្វើដូចនេះ មិនត្រឹមតែប្រឆាំងទៅនឹងនិស្ស័យដែលធ្លាក់ក្នុងអំពើបាបរបស់មនុស្សយើងប៉ុណ្ណោះទេ តែវាថែមទាំងប្រឆាំងទៅនឹងវប្បធម៌និយាយតៗគ្នាពីម្នាក់ទៅម្នាក់ ដែលលើកទឹកចិត្តដល់ការថ្កោលទោសដូចភ្លើងចំបើងទៀតផង។ វាជាការឆ្លាតវៃប្រសិនបើគ្រប់គ្នាប្រាប់ត្រាប់តាមអ្វីដែលបានចងក្រងក្នុងប្រព័ន្ធតុលាការរបស់យើងរួចហើយដែរ។

ឧទាហរណ៍ នៅសហរដ្ឋអាមេរិក នៅពេលដែលមនុស្សណាម្នាក់ត្រូវបានគេចោទប្រកាន់អំពីបទបំពានផ្លូវច្បាប់ តែគេមិនមានភស្តុតាងដែលប្រឆាំងនឹងគាត់គ្រប់គ្រាន់ នោះយុទ្ធសាស្ត្រតម្រូវឲ្យយើងសន្មតពីភាពគ្មានទោសកំហុសរបស់គាត់សិន ទាល់តែមានភស្តុតាងគ្រប់គ្រាន់ដែលអាចបង្ហាញពីកំហុសជំទាស់លើភាពសង្ស័យដែលមិនអាចមើលរំលងបានរបស់គាត់។ ជាធម្មតា ការបង្ហាញបែបនេះមិនកើតឡើងរហ័ស ឬងាយស្រួលនោះទេ។

សូមមានការហ្មត់ចត់មុននឹងប្រកាសអំពីកំហុស

ភស្តុតាងដែលសម្អាងលើអង្គហេតុ មិនត្រូវបានដាក់នៅមុខចៅក្រមថា «ត្រឹមត្រូវ» ដែលជាអ្នកប្រកាសសាលក្រមដោយផ្អែកទៅលើការបកស្រាយទូទៅរបស់តុលាការនោះទេ។ សហស្សវត្សរ៍នៃប្រវត្តិសាស្ត្រមនុស្សជាតិបានបង្រៀនយើងថា លក្ខណៈខាងក្រៅអាចបោកបញ្ឆោតយើងបាន ហើយសូម្បីតែមនុស្ស «ត្រឹមត្រូវ» ក៏នៅមានភាពលម្អៀងទាំងដឹងខ្លួន និងមិនដឹងខ្លួន ដែលពួកគេបកស្រាយភស្តុតាងយ៉ាងម៉េចក៏បាន។

ដូច្នេះ តុលាការតម្រូវឲ្យមានដំណើរការវាយតម្លៃភស្តុតាងយ៉ាងហ្មត់ចត់ ដើម្បីធ្វើយ៉ាងណាឲ្យប្រាកដថាលក្ខណៈខាងក្រៅដែលអាចបោកបញ្ឆោតបាន ហើយមានភាពលម្អៀងនឹងមិនបំផ្លើសសេចក្តីពិតឡើយ។ ដំណើរការបែបនេះទាមទារការព្យាយាម ការអត់ធ្មត់ និងការដាក់កំហិតលើខ្លួនឯង។ ហើយខណៈពេលដែលនៅមានការសង្ស័យអំពីភស្តុតាងដ៏ជាក់លាក់ទាក់ទងនឹងកំហុសរបស់បុគ្គលណាម្នាក់ នោះយើងក៏ត្រូវតែនៅព្រមជឿថា—យ៉ាងហោចណាស់ក្នុងន័យផ្លូវច្បាប់—បុគ្គលនោះមិនមានកំហុសទេ។ យើងព្រមទទួលថា «គាត់គ្មានកំហុស»។

នៅពេលដែលសាវ័ក ប៉ុល បានសរសេរថា «សេចក្តីស្រឡាញ់ជឿទាំងអស់» (១កូរិនថូស ១៣:៧) គឺគាត់កំពុងតែនិយាយ អំពីការថ្កោលទោសដោយមានក្ដីស្រឡាញ់ដូចនេះឯង។ ព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅឲ្យគ្រីស្ទបរិស័ទគ្រប់រូបជឿទុកចិត្តចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក រហូតទាល់តែមានភស្តុតាងគ្រប់គ្រាន់មកបញ្ជាក់ប្រឆាំងនឹងភាពសង្ស័យ ដែលមិនអាចលាក់បាំងបានចំពោះអំពើរំលងច្បាប់បានកើតឡើង។

ចូរមានបំណង ដើម្បីស្ដារឡើងវិញ

នៅពេលដែលភស្តុតាងបង្ហាញបញ្ជាក់ថា ការរំលងបានពិតជាកើតមានឡើងមែន វិធីទីពីរក្នុងការដែលយើងថ្កោលទោសដោយប្រុងប្រយ័ត្នគឺ «មានបំណង ដើម្បីស្ដារឡើងវិញ» (២កូរិនថូស ១៣:១១) ។

ប្រសិនបើយើងពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់នៅក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ គោលដៅរបស់យើងក្នុងការប្រឈមមុខនឹងនរណាម្នាក់ដែលធ្លាក់ក្នុងអំពើបាប ឬប្រសិនបើចាំបាច់ផ្ដួចផ្ដើមគំនិតនូវដំណើរការនៃការដាក់វិន័យពីក្រុមជំនុំគឺ គឺយើងធ្វើឡើងដើម្បីឲ្យបងប្អូនប្រុសស្រីរបស់យើងកែប្រែចិត្តចេញពីអំពើបាបតែប៉ុណ្ណោះ (ម៉ាថាយ ១៨:១៥)។ គោលដៅរបស់យើង មិនមែនជាការដាក់ទណ្ឌកម្មនោះទេ ប៉ុន្តែជាការសង្គ្រោះមកវិញ។ យើងត្រូវធ្វើឡើងដោយប្រុងប្រយ័ត្ន «[មាន] ចិត្តសប្បុរសនឹងគ្នាទៅវិញទៅមក ព្រមទាំងមានចិត្តទន់សន្តោស ហើយអត់ទោសគ្នា ដូចជាព្រះទ្រង់បានអត់ទោសឲ្យអ្នករាល់គ្នាដោយព្រះគ្រីស្ទដែរ» (អេភេសូរ ៤:៣២)។ ទោះបើជាមនុស្សដែលមានកំហុសមិនបានប្រែចិត្ត ហើយការប្រកបគ្នានឹងត្រូវកាត់ផ្តាច់ក៏ដោយ ក៏គោលបំណងនៅតែ ដើម្បីសង្គ្រោះគាត់មកវិញ នេះសម្រាប់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តិខុស (១កូរិនថូស ៥:៥) និងសម្រាប់ក្រុមជំនុំ (១កូរិនថូស ៥:៦)។

ប្រសិនបើអាច សូមនៅស្ងៀមចុះ

បើយើងមិនពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ ឬនៅដោយប្រយោលក្តី ក៏យើងនៅតែអាចមានគោលដៅសម្រាប់ការស្ដារឡើងវិញរបស់គេដដែលហ្នឹង ដោយកុំនិយាយអ្វីទាំងអស់ ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន។ គោលការណ៍ដ៏ឆ្លាតវៃមួយគឺថា៖ បើនៅកាន់តែឆ្ងាយ នោះយើងក៏មិនសូវដឹងកាន់តែច្បាស់ដែរ។ ហើយការបញ្ចេញមតិយោបល់ដែលមិនសូវដឹងច្បាស់អំពីមនុស្សណាម្នាក់ ឬក៏ស្ថានភាពណាមួយ គឺមិនសូវជាជួយបានច្រើនទេ ហើយផ្ទុយទៅវិញវាគ្មានអ្វីក្រៅពីដូចជាការនិយាយដើម ឬបង្កាច់បង្ខូចគេ ដែលនោះជាអ្វីព្រះយេស៊ូវហៅថាជាការអាក្រក់នោះ (ម៉ាថាយ ១៥:១៩)។

យើងត្រូវតែចងចាំថា សតិរបស់យើងងាយគិតខុសណាស់ និងមានភាពលម្អៀងដែលងាយនឹងបង្ខូចការថ្កោលទោសគេ។ យើងច្រើនតែគិតថា យើងយល់អំពីអ្វីដែលកំពុងកើតឡើង តែតាមពិតយើងមិនសូវដឹងអ្វីទាំងអស់ទេ។ ពីចម្ងាយ ការបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលគ្របបាំងអំពើបាបជាអនេកអនន្ត (១ពេត្រុស ៤:៨) គឺយើងមិននិយាយដដែលៗអំពីការនោះទេ (សុភាសិត ១៧:៩)។

ចូរថ្កោលទោសដោយយុត្តិធម៌

របៀបដែលយើងថ្កោលទោសអ្នកដទៃឆ្លុះបញ្ចាំងខ្លួនយើងច្រើនជាងការដែលអ្នកដទៃថ្កោលទោសយើងទៅទៀត។ នេះគឺជាមូលហេតុដែលព្រះជាម្ចាស់នឹងជំនុំជម្រះ ឬក៏ថ្កោលទោសយើងដូចទៅនឹងអ្វីដែលយើងបានថ្កោលទោសអ្នកដទៃដែរ គឺមិនមែនដូចទៅនឹងអ្វីដែលអ្នកដទៃបានថ្កោលទោសយើងនោះទេ។ ហេតុដូចនេះហើយបានជាយើងត្រូវតែថ្កោលទោសដោយយុត្តិធម៌ ឬក៏សុចរិត (យ៉ូហាន ៧:២៤)។ ហើយការថ្កោលទោសដែលសុចរិតគឺជាការរហ័សជឿលើភាពគ្មានទោសដែលពេញដោយក្តីស្រឡាញ់ យឺតយ៉ាវក្នុងការប្រាប់ពីកំហុសដោយក្តីស្រឡាញ់ ធ្វើឡើងដោយក្ដីស្រឡាញ់ដែលមានគោលបំណងដើម្បីសង្គ្រោះ ហើយនៅស្ងាត់ដោយក្តីស្រឡាញ់ ប្រសិនបើអាចធ្វើទៅបាន។

ហើយនៅពេលដែលមិនច្បាស់លាស់ «កុំឲ្យថ្កោលទោសគេឡើយ»។

និពន្ធដោយ៖ Jon Bloom
បកប្រែដោយ៖ លោក ថៃ វណ្ណៈ
ជំនួយការបកប្រែ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ស៊ូ ទិត្យ, លោក ទេព រ៉ូ,
លោក ឯក សត្យា, លោក ហុង សម្ភស, លោក ឡង់ គីមឡុង, លោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី៤៖ អ្នកលូទែរនិយមដ៏ទន់ភ្លន់

កាលពីប្រាំរយឆ្នាំមុន សកម្មភាពដ៏ក្លាហានរបស់លោក ម៉ធិន លូសើរ បានបង្កើតឲ្យមានចលនាកំណែទម្រង់ខាងឯជំនឿ…

អានបន្ថែម

៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី៣៖ អ្នកត្រួសត្រាយផ្លូវនៃទីក្រុងផ្លរិន

អានបន្ថែម

១៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ កញ្ញា ២០២៦

ថ្ងៃទី១៖ អ្នករំញ័រដំបូងបង្អស់

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

២៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៩ កញ្ញា ២០២៦

ផ្កាយព្រឹកនៃចលនាកែទម្រង់

អានបន្ថែម

៣០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៨ កញ្ញា ២០២៦

យើងឈរលើគ្រឹះមាំនេះ៖ ដំណើររយៈពេល៣១ថ្ងៃជាមួយអ្នកកំណែទម្រង់

កាលពីប្រាំរយឆ្នាំមុន លោកសង្ឃជនជាតិអាល្លឺម៉ង់ដ៏តូចទាបម្នាក់បានដើរទៅកាន់ទ្វារក្រុមជំនុំក្នុងក្រុង…

អានបន្ថែម

២២០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៥ កញ្ញា ២០២៦

តើអ្វីទៅជាការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ?

អានបន្ថែម

៥៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៨ កញ្ញា ២០២៦

ការតយុទ្ធនឹងសេចក្តីច្រណែនឈ្នានីស

ប្អូនស្រី ដាលីស បានសរសេរមកយើង ដើម្បីសួរថា«លោកគ្រូ តើនាង ខ្ញុំត្រូវដោះស្រាយយ៉ាងណាចំពោះការច្រណែនឈ្នានីស និងការប្រច័ណ្ឌ ដែលកំពុងលេបត្របាក់នាងខ្ញុំទៅហើយនោះ…

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

កុំឲ្យថ្កោលទោសគេឬ? អ្វីដែលព្រះគម្ពីរនិយាយអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ (ភាគ៣)

២៦ មិថុនា ២០២៤អានរយៈពេល ១២ នាទី

មើល១៨៤ដង

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ថ្ងៃទី៤៖ អ្នក​លូទែរ​និយម​ដ៏​ទន់ភ្លន់

ថ្ងៃទី៣៖ អ្នក​ត្រួសត្រាយ​ផ្លូវ​នៃ​ទីក្រុង​ផ្លរិន

ថ្ងៃទី១៖ អ្នក​រំញ័រ​ដំបូង​បង្អស់

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ផ្កាយ​ព្រឹក​នៃ​ចលនា​កែ​ទម្រង់

យើងឈរលើគ្រឹះមាំនេះ៖ ដំណើររយៈពេល៣១ថ្ងៃជាមួយអ្នកកំណែទម្រង់

តើ​អ្វី​ទៅ​ជា​ការ​ថ្វាយ​បង្គំ​រូប​ព្រះ?

ការតយុទ្ធនឹងសេចក្តីច្រណែនឈ្នានីស

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ថ្ងៃទី៤៖ អ្នក​លូទែរ​និយម​ដ៏​ទន់ភ្លន់

ថ្ងៃទី៣៖ អ្នក​ត្រួសត្រាយ​ផ្លូវ​នៃ​ទីក្រុង​ផ្លរិន

ថ្ងៃទី១៖ អ្នក​រំញ័រ​ដំបូង​បង្អស់

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ផ្កាយ​ព្រឹក​នៃ​ចលនា​កែ​ទម្រង់

យើងឈរលើគ្រឹះមាំនេះ៖ ដំណើររយៈពេល៣១ថ្ងៃជាមួយអ្នកកំណែទម្រង់

តើ​អ្វី​ទៅ​ជា​ការ​ថ្វាយ​បង្គំ​រូប​ព្រះ?

ការតយុទ្ធនឹងសេចក្តីច្រណែនឈ្នានីស

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

ថ្ងៃទី៤៖ អ្នកលូទែរនិយមដ៏ទន់ភ្លន់

ថ្ងៃទី៣៖ អ្នកត្រួសត្រាយផ្លូវនៃទីក្រុងផ្លរិន

ថ្ងៃទី១៖ អ្នករំញ័រដំបូងបង្អស់

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ផ្កាយព្រឹកនៃចលនាកែទម្រង់

តើអ្វីទៅជាការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ?

ថ្ងៃទី៤៖ អ្នកលូទែរនិយមដ៏ទន់ភ្លន់

ថ្ងៃទី៣៖ អ្នកត្រួសត្រាយផ្លូវនៃទីក្រុងផ្លរិន

ថ្ងៃទី១៖ អ្នករំញ័រដំបូងបង្អស់

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ផ្កាយព្រឹកនៃចលនាកែទម្រង់

តើអ្វីទៅជាការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ?