ការងាររបស់លោកអ្នកមិនមែនឥតប្រយោជន៍ទេ

នៅពេលដែលយើងទទួលស្គាល់ថា ជ័យជម្នះខាងលោកីយ៍នេះជាការឥតប្រយោជន៍ នោះហើយជាពេលដែលយើងមានសេចក្ដីសង្ឃឹមនៅក្នុង «មរតក [របស់យើង] ដែលមិនចេះពុករលួយ ក៏ឥតសៅហ្មង ហើយមិនដែលស្រពោនឡើយ ជាមរដកដែលបម្រុងទុកឲ្យយើងរាល់គ្នា នៅស្ថានសួគ៌» (១ពេត្រុស ១:៤)។

១១ កក្កដា ២០១៧អានរយៈពេល ១៥ នាទី

មើល៦៨៧ដង

តើ

លោកអ្នកធ្វើអ្វីនៅពេលដែលលោកអ្នកជួបប្រទះបទពិសោធន៍ដែលបង្ហាញថា ការងាររបស់លោកអ្នកមិនមានផលផ្លែសោះ ឬក៏វាបរាជ័យតែម្ដង? តើលោកអ្នកឆ្លើយតបយ៉ាងដូចម៉េចនៅពេលដែលលោកអ្នកឃើញថា ការដែលលោកអ្នកខំប្រឹងធ្វើការបង្កើតផលល្អបានត្រឹមតិចតួចប៉ុណ្ណោះ?

មិនថាលោកអ្នកជាគ្រូគង្វាលដ៏ស្មោះត្រង់ដែលកំពុងធ្វើការជាមួយក្រុមជំនុំដែលកំពុងមានបញ្ហា ឬក៏ជាសិស្សនៅវិទ្យាល័យដែលកំពុងទទួលបានពិន្ទុមិនសូវល្អ ឬក៏ជាឪពុកម្ដាយដែលកំពុងជួយកូនដែលកំពុងពាលានោះទេ គឺយើងទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែធ្លាប់ជួបការមិនសប្បាយចិត្ត ព្រោះការងាររបស់យើងមិនមានផលផ្លែល្អ។ ពេលខ្លះ យើងមានអារម្មណ៍ថា ចំណុចនេះមិនស័ក្ដិសមទេ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណា ក៏ធាតុពិតនៅតែដដែល៖ ការខំប្រឹងធ្វើការមិនធានាថារមែងបង្កើតឲ្យមានផលផ្លែល្អទេ។ ពេលខ្លះគម្រោងការរបស់យើងបរាជ័យ ឬក៏យើងមិនបានធ្វើអ្វីទាន់ម៉ោង ទោះបើយើងខំប្រឹងប៉ុណ្ណាក៏ដោយ។

យើងរស់នៅក្នុងយុគសម័យដែលផ្ដោតខ្លាំងទៅលើការខំប្រឹងធ្វើការ ដូច្នេះការដែលយើងពិបាកនឹងទទួលយកនោះគឺការមិនទទួលបានផលផ្លែ ជាពិសេសចំពោះមនុស្សដែលតែងតែខំប្រឹងធ្វើការ។ យើងតែងតែរំពឹងចង់បានផលផ្លែភ្លាមៗ ហើយយើងងាយនឹងបាក់ទឹកចិត្តនៅពេលដែលក្ដីរំពឹងរបស់យើងមិនបានដូចបំណង។

នៅពេលដែលខ្ញុំជួបប្រទះពេលវេលាដែលយើងមិនទទួលបានផលផ្លែ នោះខ្ញុំងាយនឹងប្រឈមមុខជាមួយការល្បួងដោយឆ្លុះបញ្ចាំងនៅក្នុងជីវិតខ្លួនឯងតាមរបៀបមិនល្អ ឬក៏បន្ទោសអ្នកដទៃចំពោះបរាជ័យរបស់ខ្ញុំ។ នៅក្នុងពេលវេលាដ៏លំបាករបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំក៏ធ្លាប់មានមន្ទិលសង្ស័យពីរបៀបដែលព្រះជាម្ចាស់សម្លឹងមើលមកខ្ញុំដែរ ដោយសួរទ្រង់ថា ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់មិនប្រទានពរចំពោះកិច្ចការដែលខ្ញុំធ្វើ។ ជារឿយៗ នៅពេលដែលខ្ញុំសួរបែបនេះ ខ្ញុំតែងតែភ្លេចពីពេលវេលាដែលទ្រង់ធ្លាប់ប្រទានពរដល់ខ្ញុំ។

ការរំឭក៤យ៉ាងនៅពេលដែលយើងជួបប្រទះពេលវេលាដែលយើងមិនទទួលបានផលផ្លែ

នៅពេលដែលខ្ញុំប្រឈមមុខជាមួយពេលវេលាមិនមានផលផ្លែ រឿងនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ យ៉ូហាន ២១ តែងតែជួយដល់ខ្ញុំ។ ពួកសិស្សបានចេញទៅរកត្រីពេញមួយយប់ តែ «គេចាប់មិនបានអ្វីសោះ» (យ៉ូហាន ២១:៣)។ នៅពេលព្រះអាទិត្យជិតនឹងរះ ព្រះយេស៊ូវបានសួរថា តើពួកគេចាប់បានត្រីឬអត់។ ពួកគេចាប់មិនបានត្រីទេ។ បន្ទាប់មក ព្រះយេស៊ូវក៏បានប្រាប់ពួកគេថា «ចូរទម្លាក់អួនទៅខាងស្ដាំទូក» (យ៉ូហាន ២១:៥-៦)។ លទ្ធផលគឺពិតជាអស្ចារ្យណាស់! ក្រោយពីបានបរាជ័យពេញមួយយប់ អួនបានជាប់ត្រីយ៉ាងច្រើន រហូតដល់វាចាប់ផ្ដើមរហែក។

រឿងនេះមានការរំឭក៤យ៉ាងក្នុងការលើកទឹកចិត្តយើង នៅពេលដែលយើងប្រឈមមុខជាមួយពេលវេលាដែលមិនមានផលផ្លែ។

១.

ការមិនទទួលបានផលផ្លែគឺជាបទពិសោធន៍ធម្មតា

យើងអាចដោះសារចំពោះពួកសិស្សបាន ប្រសិនបើពួកគាត់ចេញទៅរកត្រីដោយរំពឹងថា ខ្លួននឹងចាប់បានត្រីច្រើន។ យើងដឹងហើយថា ពួកគាត់បានប្ដូរផ្ដាច់ជីវិតពួកគាត់ជាមួយព្រះគ្រីស្ទ បានចាកចេញពីគ្រួសារខ្លួន ពីផ្ទះ និងការងាររបស់ខ្លួន ដើម្បីដើរតាមទ្រង់។ ពួកសិស្សខ្លះ មានអាជីពជាអ្នកនេសាទត្រី។ មើលទៅពួកគាត់កំពុងតែរស់នៅក្នុងរបៀបដ៏ត្រឹមត្រូវហើយ៖ គឺជាអ្នកដើរតាមព្រះគ្រីស្ទដ៏ប្ដូរផ្ដាច់ ហើយក៏ជាអ្នកខំប្រឹងធ្វើការ។ ប៉ុន្តែ ក៏ការខំប្រឹងរបស់ពួកគាត់នៅតែបរាជ័យ។

យើងប្រហែលជាមិនយល់ពីមូលហេតុដែលការខំប្រឹងរបស់យើងបរាជ័យទេ ហើយយើងក៏ប្រហែលជាងាយមានចិត្តក្រេវក្រោធដែរ។ ប៉ុន្តែ យើងត្រូវតែចងចាំថា ក្នុងនាមជាគ្រីស្ទបរិស័ទ ព្រះអង្គមិនបានសន្យាថា ការងាររបស់យើងនឹងមានជ័យជម្នះឡើយ។ ក្នុងប្រាជ្ញារបស់ទ្រង់ ព្រះអង្គ «ធ្វើឲ្យថ្ងៃរបស់ទ្រង់រះឡើង បំភ្លឺទាំងមនុស្សអាក្រក់នឹងមនុស្សល្អ» (ម៉ាថាយ ៥:៤៥)។ ការដែលយើងជួបប្រទះនឹងពេលវេលាដែលយើងមិនទទួលបានផល គឺគ្រាន់តែជាផ្នែកកមួយនៃការរស់នៅក្នុងពិភពលោកដែលត្រូវបណ្ដាសាដោយសារការធ្លាក់ចុះក្នុងអំពើបាបប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ការងាររបស់យើងនៅលើពិភពលោកនេះ គឺស្ថិតក្រោម «បន្លា ហើយនិងអញ្ចាញ» ដែលនាំឲ្យមានការយឺតយ៉ាវ និងមិនសូវមានផលផ្លែ (លោកុប្បត្តិ ៣:១៨)។

នៅពេលយើងមើលទៅថា មិនអាចទទួលបានជ័យជម្នះ ឬក៏នៅពេលដែលយើងជួបប្រទះការមិនទទួលបានផលផ្លែ ចូរយើងចងចាំថា មនុស្សគ្រប់ៗរូបតែងតែជួបប្រទះរឿងបែបនេះ។ ការដែលយើងជួបប្រទះរឿងបែបនេះ មិនមែនមានន័យថា ព្រះជាម្ចាស់មិនសព្វព្រះហឫទ័យនឹងយើងទេ ប៉ុន្តែជាការរំឭកយើងថា ផែនដីដែលយើងកំពុងរស់នៅ កំពុងរង់ចាំការស្ដារឡើងវិញជាថ្មីពីព្រះជាម្ចាស់ (រ៉ូម ៨:២០-២១)។

២.

ព្រះយេស៊ូវនឹងជួបយើងនៅពេលដែលយើងបរាជ័យ

នៅពេលដែលយើងជួបប្រទះការដែលយើងមិនទទួលបានផលផ្លែសោះ នោះយើងនឹងងាយមានគំនិតថា ព្រះជាម្ចាស់មិនបាននៅជិតយើងទេ។ យើងងាយនឹងធ្លាក់ក្នុងការល្បងថា ព្រះយេស៊ូវមិនខ្វល់ពីកាលៈទេសៈរបស់យើង ឬពីផលផ្លែដែលយើងគិតថា វាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់យើង។ ឧទាហរណ៍៖ ការបរាជ័យក្នុងគម្រោងការ ឬក៏មុខរបរណាមួយ។

ក្នុងកាលៈទេសៈបែបនោះ យើងត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្នឲ្យខ្លាំង ដោយមិនត្រូវគិតថា ព្រះយេស៊ូវបានចាកចេញ ឬក៏លែងមានចិត្តរវីរវល់ចំពោះយើង ឬតម្រូវការរបស់យើងឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ដូចដែលកណ្ឌគម្ពីរ ហេព្រើរ ៤:១៥ បានលើកឡើងហើយថា «សំដេចសង្ឃនៃយើង ទ្រង់មិនមែនមិនអាចនឹងអាណិតអាសូរ ដល់សេចក្ដីកម្សោយរបស់យើងរាល់គ្នានោះទេ ព្រោះទ្រង់បានត្រូវសេចក្ដីល្បួងគ្រប់យ៉ាង ដូចជាយើងរាល់គ្នាដែរ តែឥតធ្វើបាបឡើយ»។ ចូរចាំថា ព្រះយេស៊ូវក៏ស្គាល់ ហើយធ្លាប់មានបទពិសោធន៍អំពីដែនកំណត់នៃការធ្វើការនៅក្នុងផែនដីដែលធ្លាក់ចុះក្នុងអំពើបាបដែរ ហេតុដូច្នេះទ្រង់ក៏យល់ពីអារម្មណ៍នៃការជួបប្រទះពេលវេលាដែលមិនទទួលបានផលផ្លែដែរ។ តែចំណុចដ៏ធំបំផុតដែលយើងត្រូវចាំនោះគឺ ទ្រង់នៅតែគិត ហើយយកចិត្តទុកដាក់នឹងយើងជាដរាប។

នៅក្នុងរឿងនេះ យើងអាចមើលឃើញពីភស្តុតាងនៃការដែលព្រះយេស៊ូវយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ តាមរយៈសម្ដីរបស់ទ្រង់ទៅកាន់ពួកគេថា៖ «កូនរាល់គ្នាអើយ តើមានអ្វីបរិភោគឬទេ» (យ៉ូហាន ២១:៥)។ បន្ទាប់ពីពួកសិស្សខំប្រឹងរកត្រីអស់មួយយប់ ព្រះយេស៊ូវបានជួបពួកគេនៅពេលដែលពួកគេមានតម្រូវការយ៉ាងខ្លាំង ហើយក៏ខ្សោយយ៉ាងខ្លាំងដែរ។

នេះហើយជាព្រះសង្គ្រោះ ដែលមកកៀកបង្កើយនឹងយើងនៅពេលដែលយើងមានបញ្ហាខ្លាំង។ ទ្រង់បានចំណាយពេលវេលាគិតពីចំណុចដ៏សាមញ្ញ (ការរកត្រី និងការទំលាក់អួន) ដើម្បីធ្វើការអស្ចារ្យសម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់កូនៗរបស់ព្រះអង្គ។ នៅពេលដែលយើងបាក់ទឹកចិត្តដោយសារការបរាជ័យរបស់យើង នោះចូរឲ្យយើងបែរទៅរកព្រះគ្រីស្ទដោយមានទំនុកចិត្តថា ទ្រង់យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះការតយុទ្ធរបស់យើង។

៣.

ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ជួយនៅពេលដែលយើងត្រូវការទ្រង់

ជារឿយៗ ខ្ញុំមិនទៅស្វែងរកព្រះជាម្ចាស់ទេនៅពេលដែលខ្ញុំជួបទុក្ខលំបាក ឬក៏ការមិនទទួលបានផលផ្លែ។ តែផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំបែរជា «ពឹង» លើសមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំ ហើយភ្លេចមើលទៅព្រះជាម្ចាស់។ តាមពិតទៅ ខ្ញុំឃើញថា ការដែលខ្ញុំអស់សង្ឃឹមនៅពេលដែលខ្ញុំមិនទទួលបានផលផ្លែ គឺកើតឡើយពីការដែលខ្ញុំមិនទទួលបានជោគជ័យដោយខ្លួនឯង។

ការដែលពួកសាវ័កមិនចាប់បានអ្វីសោះ គឺជាការរំឭកដល់យើងអំពីកិច្ចការដែលព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ធ្វើ ជាការដែលលើសពីសមត្ថភាព និងធនធានរបស់យើង។ បទពិសោធន៍ផ្ទាល់របស់ពួកសាវ័ក និងសមត្ថភាពដែលគាត់ធ្វើបាន គឺមិនគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការបង្កើតឲ្យមានផលផ្លែទេ។ ការអស្ចារ្យដែលព្រះផ្គត់ផ្គង់មនុស្សប្រមាណ៥.០០០នាក់ គឺដើម្បីបង្ហាញពីដែនកំណត់របស់មនុស្ស ហើយក៏សម្រាប់បង្ហាញពីអំណាចដ៏គ្មានព្រំដែនរបស់ព្រះយេស៊ូវក្នុងការបំពេញតម្រូវការរបស់មនុស្សដែរ។

នៅពេលដែលយើងជួបប្រទះបញ្ហាដែលកម្លាំង និងសមត្ថភាពរបស់យើងមិនអាចដោះស្រាយបាន នោះចូរយើងកុំភ្លេចពីសមត្ថភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលទ្រង់អាចជួយយើងបានតាមរយៈការគ្រោងទុករបស់ទ្រង់ ក៏ដូចជាការអស្ចារ្យរបស់ទ្រង់ដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យក្នុងការបង្ហាញសិរីល្អរបស់ទ្រង់ឲ្យយើងឃើញ និងក្នុងការបំពេញតម្រូវការរបស់យើង។ ចូរយើងពឹងលើទ្រង់ ដើម្បីឲ្យទ្រង់ជួយយើង។

៤.

ព្រះយេស៊ូវជារង្វាន់ដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់ការងាររបស់យើង

«នោះសិស្ស១ដែលព្រះយេស៊ូវស្រឡាញ់ គាត់និយាយនឹងពេត្រុសថា នេះគឺជាព្រះអម្ចាស់ហើយ កាលស៊ីម៉ូន-ពេត្រុសបានឮថា ជាព្រះអម្ចាស់នោះគាត់ពាក់អាវក្រវាត់ខ្លួន ព្រោះគាត់នៅខ្លួនទទេ ក៏លោតចុះទៅក្នុងទឹក។» (យ៉ូហាន ២១:៧)

តើលោកអ្នកពេញចិត្តចំពោះការឆ្លើយតបរបស់សាវ័ក ពេត្រុស ដែរឬទេ? នៅពេលដែលគាត់ឃើញអ្នកដែលកំពុងឈរលើឆ្នេរសមុទ្រ គាត់ក៏លោតចុះពីទូក ហើយហែលទៅរកទ្រង់។ ចំពោះសាវ័ក ពេត្រុស ការអស់កម្លាំង គឺមកពីការខំប្រឹងធ្វើការពេញមួយយប់តែមិនបានទទួលផលផ្លែ ប៉ុន្តែវាមិនសំខាន់អ្វីទេ ហើយការដែលចាប់ត្រីបានច្រើននៅពេលក្រោយក៏ដូច្នោះដែរ។ ការចំណាយពេលវេលាជាមួយព្រះសង្គ្រោះរបស់គាត់ មានប្រយោជន៍ជាងការដែលចាប់បានត្រីច្រើនរហូតដល់រហែកអួនទៅទៀត។

បើយើងមានទស្សនៈដូចសាវ័ក ពេត្រុស នៅពេលដែលការងាររបស់យើងបរាជ័យ នោះពិតជាអស្ចារ្យណាស់! ចូរកុំឲ្យការខំប្រឹងធ្វើការរបស់យើង ដើម្បីឲ្យបានផលល្អ មកបាំងយើងមិនឲ្យមើលឃើញរង្វាន់ដ៏ពិតនៃការងាររបស់យើងឡើយ៖ ដើម្បីបានស្គាល់ គឺយើងយកព្រះគ្រីស្ទទុកជារង្វាន់។ តាមពិតទៅ ជារឿយៗ នៅពេលដែលយើងជួបទុក្ខលំបាក នោះហើយជាពេលដែលយើងមានពិសោធន៍ពីវត្តមានរបស់ព្រះសង្គ្រោះនៃយើង គឺមិនមែននៅពេលដែលយើងមានជ័យជម្នះទេ។

នៅពេលដែលយើងមកដល់ចំណុចដែលបង្ហាញថា កម្លាំងរបស់យើងមិនអាចធ្វើអ្វីបាន នោះហើយជាពេលដែលយើងនឹងរកឃើញថា «គុណរបស់ [ទ្រង់] ល្មមដល់ឯងហើយ» ហើយ «កម្លាំង [ទ្រង់] បានពេញខ្នាតដោយសេចក្ដីកម្សោយ» (២កូរិនថូស ១២:៩)។

មានតែក្រោយពេលដែលយើងបាក់ទឹកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ដោយសារយើងមិនទទួលបានផលផ្លែអ្វីសោះប៉ុណ្ណោះ ដែលយើងអាចទទួលយកអំណរដ៏លើសលប់របស់ព្រះជាម្ចាស់ដាក់ក្នុងព្រលឹងរបស់យើងបាន៖ «ទ្រង់បានប្រោសឲ្យចិត្តទូលបង្គំមានសេចក្ដីអំណរលើសជាងពួកទាំងនោះ ក្នុងកាលដែលស្រូវ និងទឹកទំពាំងបាយជូរ របស់គេបានសម្បូរផង» (ទំនុកតម្កើង ៤:៧)។

ជាទូទៅ ការប្រឈមមុខជាមួយទុក្ខលំបាក នឹងជួយបំភ្លឺនិមិត្តរបស់យើង ក៏ដូចជាផ្ដល់កម្លាំងជាថ្មីដល់យើងក្នុងការឲ្យតម្លៃលើអ្វីៗដែលនៅស្ថិតស្ថេរ ជាជាងអ្វីដែលមិននៅស្ថិតស្ថេរ។ ជារឿយៗ ទុក្ខលំបាកនាំឲ្យយើងមានជ័យជម្នះ ព្រោះវាជួយយើងឲ្យដាក់សេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់យើងលើព្រះគ្រីស្ទ ក៏ដូចជាទទួលយកអត្តសញ្ញាណរបស់ទ្រង់ ជាជាងលើអ្វីៗដែលយើងបានសម្រេច។

រង្វាន់ដ៏ធំបំផុតនៃការងាររបស់យើង គឺមិនមែនការដែលយើងទទួលបានជ័យជម្នះខាងការងារផ្ទាល់របស់យើងទេ ប៉ុន្តែជាការដែលយើងមើលឃើញ ហើយទទួលយកព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងការខំប្រឹងធ្វើការរបស់យើង។ ចំណុចនេះនៅតែជាការពិតទាំងក្នុងពេលយើងទទួលបានជ័យជម្នះ និងពេលដែលយើងបរាជ័យ ក៏ដូចជាពេលដែលយើងទទួលបានផលផ្លែ និងពេលដែលយើងមិនទទួលបានផលផ្លែដែរ។

មិនថាអួនរបស់លោកអ្នកចាប់ត្រីមិនបាន ឬក៏ចាប់បានរហូតដល់អួនចាប់ផ្ដើមរហែកនោះទេ ប្រសិនបើលោកអ្នកមានសេចក្ដីសង្ឃឹមលើព្រះគ្រីស្ទ នោះមានន័យថា ការងាររបស់លោកអ្នកមិនមែនឥតប្រយោជន៍ឡើយ (១កូរិនថូស ១៥:៥៨)។

ចំណាំ៖ យើងបានទទួលការអនុញ្ញាតឲ្យកែសម្រួលលើឯកសារដើមរបស់អ្នកនិពន្ធ។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Andre Yee
បកប្រែដោយ និងកែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា, លោក ជួប ប៊ុនហាក់ និងលោក អ៊ុន ជ័យរិទ្ធ
ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៨៣៧៧

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១៣៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម