<strong>តើខ្ញុំយកគំនិតខ្ញុំឲ្យចុះចូលដោយរបៀបណា?</strong>

ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់ទុកយើងចោល នោះយើងមិនអាចវែកញែក ឬក៏ដកចំណុចខុសឆ្គងរបស់យើងបានដែរ។ ប៉ុន្តែ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធស្ដារឲ្យចិត្តគំនិតរបស់យើងថ្មីឡើងវិញបាន។

១២ មករា ២០២០អានរយៈពេល ១១ នាទី

មើល៥៦៨ដង

«ព្រោះគ្រឿងសស្ត្រាវុធពិជ័យសង្គ្រាមរបស់យើងខ្ញុំ មិនមែនជារបស់ខាងសាច់ឈាមទេ គឺជាឥទ្ធិឫទ្ធិដែលមកពីព្រះ សម្រាប់នឹងរំលំទីមាំមួនវិញ ដែលអាចនឹងរម្លាយអស់ទាំងគំនិតដែលគេរិះគិត នឹងគ្រប់ទាំងសេចក្ដីយ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់ ដែលលើកខ្លួនឡើងទាស់នឹងចំណេះនៃព្រះ ព្រមទាំងនាំអស់ទាំងគំនិតឲ្យចុះចូលស្ដាប់បង្គាប់ព្រះគ្រីស្ទវិញ។» (២កូរិនថូស ១០:៤-៥)

អាវុធខាងឯវិញ្ញាណ

ជាដំបូង យើងត្រូវតែចងចាំថា អាវុធសង្គ្រាមរបស់យើងគឺជាអាវុធខាងឯវិញ្ញាណ មិនមែនជាអាវុធខាងឯសាច់ឈាមទេ ហើយក៏ជាឥទ្ធិឫទ្ធិដែលមកពីព្រះជាម្ចាស់ដែរ។

បានលើកឡើង ប៉ុន្តែមិនមែនជាបង្គាប់

ចំណុចដំបូងដែលយើងខ្ញុំគិតថាយើងត្រូវតែលើកឡើងនៅពេលដែលយើងយកខគម្ពីរមួយនេះមកអនុវត្តន៍ផ្ទាល់ខ្លួន គឺយើងត្រូវតែប្រាកដឲ្យច្បាស់ថា យើងកំពុងតែយល់អត្ថន័យខគម្ពីរនេះយ៉ាងត្រឹមត្រូវជាមុនសិន។ នៅពេលដែលសាវ័ក ប៉ុល លើកឡើងជាដំបូងថា គាត់រម្លាយអស់ទាំងគំនិតដែលគេរិះគិតទាស់ប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ ហើយបន្ទាប់មកថាគាត់នាំអស់ទាំងគំនិតឲ្យចុះចូលស្ដាប់បង្គាប់ព្រះគ្រីស្ទវិញ អ្វីដែលយើងត្រូវចងចាំនោះគឺថាវាសំដៅទៅលើការគិតគូរ និងចិត្តរបស់អ្នកដទៃ។

និយាយម្យ៉ាងវិញទៀត វាហាក់បីដូចជាសាវ័ក ប៉ុល កំពុងតែមានប្រសាសន៍ថា «ខ្ញុំនឹងទៅសួរសុខទុក្ខពួកមានកលល្បិចខ្ពស់ទាំងនោះនៅក្រុងកូរិនថូស ដែលកំពុងតែមានអំនួតអះអាងអំពីភាពប៉ិនប្រសប់ខាងឯផ្នែកទស្សនវិជ្ជារបស់ខ្លួន ហើយខ្ញុំនឹងបំផ្លាញពួកគេចោល មិនមែនដោយប្រើប្រាស់ចំណុចទស្សនៈវិជ្ជាណាផ្សេងទៀតមកប្រឆាំងនោះទេ ប៉ុន្តែប្រើប្រាស់អំណាចពីព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់វិញ។ ខ្ញុំនឹងបង្ហាញអំណាចឲ្យពួកគេឃើញ ហើយគំនិតរបស់ពួកគេនឹងត្រូវដួលរលំចុះក្នុងការគិតគូររបស់គេជាមិនខាន។ ហើយបន្ទាប់មកខ្ញុំនឹងនាំអស់ទាំងគំនិតរបស់ពួកគេឲ្យចុះចូលស្ដាប់បង្គាប់ព្រះគ្រីស្ទវិញ។»

សរុបសេចក្ដីទៅសាវ័ក ប៉ុល គឺជាអ្នកចម្បាំង ហើយខ្មាំងសត្រូវគឺជាអស់អ្នកដែលមានគំនិត និងការរិះគិតដែលពេញទៅដោយអំនួត ហើយលើកខ្លួនឡើងទាស់នឹងព្រះជាម្ចាស់។ នៅពេលដែលសាវ័ក ប៉ុល បានយកឈ្នះលើគំនិត និងការរិះគន់ទាំងនោះដោយអំណាចរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ នោះការគិតគូរ និងគំនិតរិះគន់របស់គេនឹងត្រូវបាននាំឲ្យមានការចុះចូលស្ដាប់បង្គាប់ ហើយពួកគេនឹងក្លាយជាមនុស្សដែលមានការគិតគូរដូចព្រះគ្រីស្ទ ឬក៏ថាជាមនុស្សដែលស្ដាប់បង្គាប់ព្រះគ្រីស្ទវិញ។

ខគម្ពីរមួយនេះមិនបានបង្គាប់យើងឲ្យនាំអស់ទាំងគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនឲ្យចុះចូលស្ដាប់បង្គាប់ព្រះគ្រីស្ទវិញនោះទេ ប៉ុន្តែជាប្រយោគស្របអំពីអ្វីដែលសាវ័ក ប៉ុល កំពុងតែធ្វើទៅកាន់អស់អ្នកដែលទោសប្រឆាំងនឹងគាត់។ គាត់កំពុងតែបំផ្លាញទស្សនវិជ្ជារបស់ពួកគេ ហើយនាំយកការគិតដែលចាញ់របស់ពួកគេឲ្យចុះចូលចំពោះព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចក្លាយទៅជាអ្នកមានគំនិតត្រឹមត្រូវបាន ពោលគឺមានការស្ដាប់បង្គាប់ក្នុងរបៀបដែលគេគួរគិតគូរអំពីព្រះគ្រីស្ទ។

របៀបនាំអស់ទាំងគំនិតឲ្យចេះចុះចូលស្ដាប់បង្គាប់

កណ្ឌគម្ពីរ ២កូរិនថូស ១០:៥ មិនមែនជាការបង្គាប់ឲ្យយើងធ្វើការនេះដោយខ្លួនឯងនោះទេ ប៉ុន្តែនៅមានរបៀបដែលយើងអាចអនុវត្តខគម្ពីរនេះបាន។ ចូរប្រាកដឲ្យច្បាស់ថា លោកអ្នកកំពុងតែស្ថិតនៅក្នុងភាគីមួយណា—ហើយថា តើភាគីដែលយើងកំពុងស្ថិតនៅនោះត្រូវ ឬក៏មិនត្រូវ?—កន្លែងដែលយើងគួរនឹងនៅគឺក្នុងក្រុមមនុស្សដែលមានការគិតគូរដូចដែលពេលសាវ័ក ប៉ុល កំពុងព្យាយាមបំផ្លាញចោលគំនិត។ នោះឯងគឺជាភាគីដែលយើងត្រូវចូលរួម។ បន្ទាប់មកទើបយើងអាចបំផ្លាញការរិះគន់ និងការគិតគូដែលលើកខ្លួនទាស់ប្រឆាំងនឹងចំណេះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយទើបយើងអាចនាំអស់ទាំងគំនិតឲ្យចេះចុះចូលស្ដាប់បង្គាប់បាន។

ដូច្នេះ នៅពេលដែលយើងអានខគម្ពីរនេះ យើងគួរតែគិតថា «ខ្ញុំកំពុងនៅកន្លែងនេះ។ សូមបំផ្លាញខ្ញុំចោលចុះ។ សូមនាំអស់ទាំងគំនិតគិតគូររបស់ខ្ញុំឲ្យស្ដាប់បង្គាប់។ សូមបំផ្លាញអស់ទាំងគំនិតមិនត្រឹមត្រូវ ឬក៏អំនួតដែលខ្ញុំមានអំពីព្រះជាម្ចាស់ចោលចុះ។» ការនេះមានអត្ថន័យពីរយ៉ាងដែលយើងជាគ្រីស្ទបរិស័ទគួរធ្វើ៖

១) ចូរពិនិត្យពិច័យរាល់គំនិតទាំងអស់ពេលចុះចូល

យើងគួរស្ដាប់សាវ័ក ប៉ុល ហើយចុះចូលនូវរាល់គំនិត ការគិត និងអារម្មណ៍របស់យើងអំពីព្រះជាម្ចាស់ និងអំពីជីវិតចំពោះសេចក្ដីបង្រៀនរបស់សាវ័ក ប៉ុល (ក្នុងនាមជាសាវ័ករបស់ព្រះជាម្ចាស់) ដើម្បីពិនិត្យពិច័យ ហើយប្រសិនបើមានចំណុចណាមួយដែលមិនស៊ីគ្នាជាមួយនឹងសេចក្ដីបង្រៀនរបស់គាត់ នោះយើងត្រូវតែបំផ្លាញវាចោល។

យើងខ្ញុំធ្លាប់មានបទពិសោធន៍ដ៏ឈឺចាប់បែបនេះផ្ទាល់។ ប្រសិនបើលោកអ្នកពិតជាប្រៀបធៀបចិត្តគំនិតរបស់លោកអ្នកទៅកាន់សេចក្ដីបង្រៀនរបស់ពួកសាវ័កដោយល្បងលវាមែន ហើយនិយាយថា «ប្រសិនបើមានការគិតគូរក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំដែលខ្ញុំត្រូវតែបំផ្លាញចោល សូមបំផ្លាញវាចោលចុះ!» ការនេះនឹងបង្វែរជីវិតលោកអ្នកចេញជាមិនខានដោយមានការផ្លាស់ប្រែដ៏អស្ចារ្យកើតឡើង។ ក្នុងឆាកជីវិតនេះ មានពេលដែលយើងខ្ញុំធ្លាប់យំក្រសោបយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់ដកចេញនូវអ្វីៗដែលយើងខ្ញុំគិតថា វាសំខាន់នៅក្នុងជីវិតរបស់យើងខ្ញុំចេញ។

ដូច្នេះ យើងខ្ញុំគិតថា នោះជាចំណុចដំបូងដែលយើងត្រូវធ្វើឡើង។ យើងស្ដាប់សាវ័ក ប៉ុល។ យើងនាំយកនូវរាល់អ្វីៗដែលយើងគិត (រាល់គំនិត រាល់ទស្សនៈ និងទស្សនវិជ្ជា) ឲ្យចុះចូលនឹងព្រះជាម្ចាស់ ហើយយើងប្រកាសថា «ប្រសិនបើចាំបាច់ សូមឲ្យព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គដកវាចេញទៅ»។

២) ទូលសូមឲ្យព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើការ

នេះជាចំណុចទីពីរនៃអត្ថន័យនេះ។ យើងគួរទូលសូមឲ្យព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើការ ពីព្រោះសាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើងថា យើងមិនមែនច្បាំងជាមួយនឹងមនុស្សខាងឯសាច់ឈាមក្នុងការរិះគន់នោះទេ។ ព័ន្ធកិច្ចរបស់យើងមានអំណាច ដូច្នេះហើយយើងគួរតែប្រើប្រាស់អំណាចដែលយើងមាន។

សាវ័ក ប៉ុល បានមានប្រសាសន៍ថា «ព្រោះគ្រឿងសស្ត្រាវុធពិជ័យសង្គ្រាមរបស់យើងខ្ញុំ មិនមែនជារបស់ខាងសាច់ឈាមទេ គឺជាឥទ្ធិឫទ្ធិដែលមកពីព្រះ សម្រាប់នឹងរម្លាយទីមាំមួនវិញ» (២កូរិនថូស ១០:៤)។ យើងអាចនិយាយម្យ៉ាងទៀតថា គាត់កំពុងតែបំផ្លាញចោលការរិះគន់ និងគំនិតដែលបន្ទាបបន្ថោកព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែគាត់មិនបានធ្វើការនោះដោយប្រើប្រាស់ទស្សនវិជ្ជាក្នុងការវែកញែកនោះទេ។

នៅពេលដែលយើងអានព្រះគម្ពីរ យើងក៏ត្រូវតែព្យាយាមសិក្សាឲ្យបានច្រើនដែរ។ យើងខ្ញុំចូលចិត្តសិក្សាខ្លាំងណាស់ យើងខ្ញុំក៏ស្រឡាញ់ការវែកញែកទស្សនវិជ្ជា ដើម្បីឲ្យយល់វាផងដែរ។ ប៉ុន្តែ យើងខ្ញុំក៏គួរតែស្រែកយំបែបនេះ «ឱ! ព្រះអម្ចាស់អើយ! ទូលបង្គំដឹងហើយថា តក្កនៃលក្ខណៈគិតគូររបស់ទូលបង្គំគឺមិនល្មមគ្រប់គ្រាន់ឡើយក្នុងការបំផ្លាញចោលនូវគំនិតគិតគូររបស់ទូលបង្គំដែលបានចាក់ឫសក្នុងសេចក្ដីខុសឆ្គងយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាទូលបង្គំសូមជំនួយពីព្រះអង្គ។ ទូលបង្គំទូលសូមឲ្យព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធជួយទូលបង្គំ ហើយទូលបង្គំក៏ចង់ឃើញព្រះភក្ត្រព្រះអង្គផងដែរ។»

សាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើងនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១៥:១៨ ដូចតទៅ «ខ្ញុំមិនហ៊ាននិយាយពីការអ្វី លើកតែពីការដែលព្រះគ្រីស្ទបានធ្វើដោយសារខ្ញុំប៉ុណ្ណោះទេ គឺជាការនាំសាសន៍ដទៃឲ្យស្ដាប់បង្គាប់»។ ការស្ដាប់បង្គាប់មួយនោះក៏ដូចជាការស្ដាប់បង្គាប់នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២កូរិនថូស ១០:៤-៥ ផងដែរ នៅពេលដែលយើងនាំចិត្តគំនិតរបស់យើងឲ្យចុះចូលស្ដាប់បង្គាប់ព្រះគ្រីស្ទ។

ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១៥:១៨ សាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើងថា «ខ្ញុំមិនហ៊ាននិយាយពីការអ្វី លើកតែពីការដែលព្រះគ្រីស្ទបានធ្វើ»។ ហើយនេះឯងគឺជាអ្វីដែលយើងខ្ញុំចង់សង្កត់ន័យលើ នៅពេលដែលយើងខ្ញុំលើកឡើងអំពីការសូមជំនួយពីព្រះជាម្ចាស់។ ចូរថ្វាយខ្លួនដល់ព្រះគ្រីស្ទដែលកំពុងមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ—តាមរយៈអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដោយប្រសាសន៍របស់សាវ័ក ប៉ុល—ដើម្បីឲ្យព្រះអង្គអាចដកចេញនូវរាល់អ្វីៗទាំងអស់ចោលបាន។ នោះឯងទើបលោកអ្នកអាចនាំការត្រិះរិះពិចារណា ចិត្តគំនិតឲ្យចុះចូលស្ដាប់បង្គាប់ និងរាល់គ្រប់អ្វីៗទាំងអស់អាចត្រាប់តាមព្រះគ្រីស្ទបាន។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ John Piper
បកប្រែដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង, កញ្ញា អឿង ដាលីន, លោកគ្រូ លូកា ស្មិត និងអ្នកគ្រូ សេង សុខា
ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

៤៤០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៨៣៦៥

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

១៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៨ កញ្ញា ២០២៦

ការតយុទ្ធនឹងសេចក្តីច្រណែនឈ្នានីស

ប្អូនស្រី ដាលីស បានសរសេរមកយើង ដើម្បីសួរថា«លោកគ្រូ តើនាង ខ្ញុំត្រូវដោះស្រាយយ៉ាងណាចំពោះការច្រណែនឈ្នានីស និងការប្រច័ណ្ឌ ដែលកំពុងលេបត្របាក់នាងខ្ញុំទៅហើយនោះ…

អានបន្ថែម