ចូរប្រាប់កូនៗរបស់អ្នកថា ពួកគេជាមនុស្សមានបាប!

ប្រសិនបើខ្ញុំមិនព្រមប្រាប់កូនៗខ្ញុំថា ពួកគាត់ជាមនុស្សមានបាប នោះមានន័យថា ខ្ញុំបានបោះបង់ចោលឱកាសក្នុងការបង្ហាញពីព្រះគុណនៃដំណឹងល្អហើយ។

៤ មករា ២០១៧អានរយៈពេល ១០ នាទី

មើល១៣៨៨ដង

កូ

នប្រុសខ្ញុំមានបញ្ហាម្ដងទៀតហើយ។

ដើមឡើយ នោះជាថ្ងៃមួយដ៏ល្អ ប៉ុន្តែក្រោយមកក៏មានបញ្ហាកើតឡើង។ ពេលនោះ គាត់កំពុងរត់លេងជាមួយបងស្រីរបស់គាត់នៅក្នុងផ្ទះ ប៉ុន្តែបងស្រីរបស់គាត់មិនសូវរត់លឿនដូចគាត់ទេ ហើយដោយសារបងស្រីរបស់គាត់នៅពីមុខគាត់ គាត់ក៏រត់បុកបងស្រី រួចបងស្រីក៏យំ។ ខ្ញុំបានស្រែកដាក់គាត់ ហើយដេញគាត់ឲ្យទៅក្នុងបន្ទប់របស់គាត់។

ក្រោយពីខ្ញុំដឹងខ្លួនថាបានធ្វើខុសចំពោះគាត់ ដោយការស្រែកដាក់គាត់ចេញពីកំហឹងរបស់ខ្ញុំហើយនោះ ខ្ញុំក៏ទៅរកគាត់នៅក្នុងបន្ទប់របស់គាត់។ ពេលខ្ញុំចូលទៅដល់ ខ្ញុំបានឃើញគាត់កំពុងដេកផ្កាប់មុខយំ ហើយគាត់បាននិយាយថា «ខ្ញុំពិតជាមនុស្សល្ងីល្ងើណាស់ ខ្ញុំមិនដែលសម្រេចចិត្តឲ្យបានត្រឹមត្រូវសោះ គឺខ្ញុំតែងតែធ្វើខុស។ បងស្រីរបស់ខ្ញុំតែងតែធ្វើល្អចំពោះខ្ញុំ តែខ្ញុំតែងតែធ្វើឲ្យគាត់ឈឺចាប់។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំមិនអាចជួយខ្លួនឯងបានសោះ។»

ខ្ញុំគិតថា រឿងបែបនេះមិនមែនគ្រាន់តែកើតមានឡើងនៅក្នុងគ្រួសាររបស់ខ្ញុំតែប៉ុណ្ណោះទេ។ កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំបានមើលងាយខ្លួនឯងយ៉ាងខ្លាំង ប៉ុន្តែព្រះគុណរបស់ព្រះជាម្ចាស់មានកម្រិតខ្លាំងណាស់នៅក្នុងកាលៈទេសៈបែបនេះ។

ការចោលឱកាស

នៅពេលនោះ ខ្ញុំត្រូវតែធ្វើការសម្រេចចិត្ត។ ជម្រើសទី១ ខ្ញុំអាចប្រាប់គាត់ថា «កូនគ្រាន់តែត្រូវព្យាយាមឲ្យខ្លាំងជាងមុន នោះកូននឹងធ្វើបានយ៉ាងល្អជាមិនខាន» ឬក៏ជម្រើសទី២ គឺខ្ញុំអាចប្រាប់គាត់ថា «កូនពិតជាមិនអាចជួយខ្លួនឯងបានឡើយ»។

ក្នុងនាមជាគ្រីស្ទបរិស័ទ យើងជឿថា យើងមានបាបតាំងពីកំណើតមកម៉្លេះ គឺបាបដែលជាមរតកពីជីដូនជីតារបស់យើង។ និស្ស័យបាបរបស់យើងបានបង្ខូចភាពដូចជារូបអង្គនៃព្រះ ប៉ុន្តែមិនបានបំផ្លាញទាំងស្រុងឡើយ។ យើងតែងតែចង់បានសិរីល្អ ជាជាងថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះ ហើយយើងតែងតែចង់ធ្វើជាអ្នកគ្រប់គ្រង ជាជាងធ្វើជាអ្នកបម្រើ។ យើងតែងតែចង់បានភាពអរសប្បាយ ជាជាងលះបង់[ដើម្បីប្រយោជន៍អ្នកដទៃ] ហើយយើងក៏តែងតែស្ដាប់ខ្លួនឯង ជាជាងស្ដាប់តាមព្រះដែរ។

កាលៈទេសៈដែលកូនខ្ញុំ និងខ្ញុំកំពុងជួបប្រទះ គឺជាឱកាសមួយដែលខ្ញុំអាចបង្រៀនកូនខ្ញុំថា គាត់ជាមនុស្សមានបាប។ គាត់បានធ្វើបាបទាស់នឹងបងស្រីរបស់គាត់ ព្រោះគាត់បានរត់បុកបងស្រីរបស់គាត់ឲ្យដួល។ គាត់បានធ្វើបាបទាស់នឹងឪពុកម្ដាយ ព្រោះមិនបានស្ដាប់តាមការណែនាំដែលឪពុកម្ដាយបានប្រាប់ថា កុំឲ្យរត់លេងលឿនៗពេក។ គាត់បានធ្វើបាបទាស់នឹងព្រះជាម្ចាស់ ព្រោះគាត់បានគិតពីខ្លួនឯងជាមុន ជាជាងគិតអំពីព្រះ។

អ្វីៗដែលបានកើតឡើងនៅថ្ងៃនេះ មិនមែនជារឿងខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរអ្វីនោះទេ ព្រោះទោះបីជាគាត់បានរត់បុកធ្វើឲ្យបងស្រីរបស់គាត់ដួលក៏ដោយ ក៏បងស្រីរបស់គាត់មិនមានគ្រោះថ្នាក់អ្វីដែរ។ ប៉ុន្តែ នោះមិនមែនជាចំណុចសំខាន់ដែលខ្ញុំចង់និយាយទេ។ ចំណុចសំខាន់នោះគឺ និស្ស័យបាបតែងតែទាមទារឲ្យយើងគិតពី «ខ្លួនឯងជាមុន»។ ហើយនោះឯងជាអ្វីដែលគាត់បានធ្វើ។

នៅពេលដែលយើងកំពុងនិយាយអំពីអំពើបាបរបស់គាត់ ខ្ញុំបានរំឭកគាត់អំពីដំណឹងល្អដែលថា ព្រះជាម្ចាស់បានចាត់ព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ឲ្យមកសុគតលើឈើឆ្កាង ដើម្បីឲ្យយើងអាចទទួលបានការអត់ទោស។ ដោយសារយើងបានទទួលការអត់ទោស ដូច្នេះយើងគួរតែរស់នៅឲ្យខុសពីមុន ប៉ុន្តែមិនមែនរស់នៅសម្រាប់ឲ្យទ្រង់ទទួលយកយើងនោះទេ គឺរស់នៅដោយសារទ្រង់បានទទួលយកយើងវិញ។ យើងបដិសេធខ្លួនឯង ហើយទទួលយកព្រះជាម្ចាស់ ព្រោះទ្រង់ស្រឡាញ់យើង និងកំពុងធ្វើឲ្យយើងកាន់តែមានលក្ខណៈដូចជារូបអង្គនៃទ្រង់ ហើយនៅពេលដែលយើងកាន់តែមានលក្ខណៈដូចជារូបអង្គនៃព្រះគ្រីស្ទ នោះយើង និងផែនដីនេះគឺគ្រាន់តែបង្ហាញពីការអស្ចារ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់តែប៉ុណ្ណោះ។

និស្ស័យទាស់នឹងព្រះគុណ

ក្នុងនាមជាគ្រូគង្វាលសម្រាប់ក្រុមមនុស្សវ័យក្មេង ក្ដីបារម្ភមួយរបស់ខ្ញុំគឺអំពីសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ពួកគេ ដែលចូលព្រះវិហារតាំងពីខ្លួននៅតូច ព្រោះពួកគេជាច្រើនមាននិស្ស័យទាស់នឹងដំណឹងល្អ ដោយសារហេតុផលពីរយ៉ាង៖ ១) ភាពយុត្តិធម៌របស់ខ្លួន ២) ការដែលពួកគេស្គាល់ព្រះគម្ពីរ។ នៅពេលដែលយើងគិតថា យើងមិនចាំបាច់លន់តួបាប និងប្រែចិត្តដោយផ្ទាល់ ដោយសារគិតថាខ្លួនមិនមែនជាមនុស្សមានបាប នោះមានន័យថាយើងបានបោះបង់សេចក្ដីល្អនៃដំណឹងល្អចោល និងបានគិតថាដំណឹងល្អគឺសម្រាប់តែអ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។

ក្នុងនាមជាឪពុកម្ដាយ យើងមិនអាចសាងសង់នៅលើមូលដ្ឋានដែលគ្មានគ្រឹះបានឡើយ។ នៅពេលដែលយើងលន់តួបាបរបស់ខ្លួនចំពោះកូនៗ នោះមានន័យថា យើងកំពុងទទួលស្គាល់ថា កូនៗរបស់យើងដឹងនូវអ្វីដែលពួកគេដឹង នោះគឺ៖ ឪពុកម្ដាយយើងជាអ្នកមានបាប ហើយពួកគាត់ត្រូវការព្រះយេស៊ូវយ៉ាងខ្លាំង។ ប្រសិនបើឪពុកម្ដាយមិនព្រមធ្វើជាគំរូក្នុងការលន់តួបាបទេ នោះមានន័យថាយើងកំពុងតែធ្វើជាគំរូដល់ពួកគេថា ខ្លួនយើងជាមនុស្សយុត្តិធម៌ហើយ ក៏បង្ហាញថាយើងពឹងលើការល្អរបស់ខ្លួនដោយមិនឲ្យកិត្តិយសដល់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដ៏ជាព្រះដែលបានញែកយើងជាបរិសុទ្ធដែរ។

នៅពេលដែលយើងមិនបង្រៀនកូនៗរបស់យើងអំពីអំពើបាប នោះមានន័យថាយើងកំពុងតែធ្វើឲ្យពួកគាត់មានការពិបាកក្នុងការក្លាយជាគ្រីស្ទបរិស័ទហើយ។ ប្រសិនបើពួកគេមិនដឹងពីពិរុទ្ធភាពរបស់ខ្លួនទេ នោះពួកគេនឹងមិនលន់តួបាបរបស់ខ្លួន ឬក៏ប្រកាសថាខ្លួនជាអ្នកជឿឡើយ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលយើងបង្រៀនពួកគេអំពីនិស្ស័យបាបរបស់ពួកគេ នោះពួកគេនឹងមានការត្រៀមខ្លួនក្នុងការអធិស្ឋានសូមព្រះជាម្ចាស់ឲ្យប្រទានកម្លាំងដល់ពួកគេក្នុងការតយុទ្ធនឹងសេចក្ដីល្បួង។

ចូរបង្រៀនអំពីដំណឹងល្អដល់ពួកគេ

ប្រសិនបើយើងចង់ឲ្យកូនៗរបស់យើងស្គាល់ព្រះគ្រីស្ទ និងស្រឡាញ់ទ្រង់ ដាច់ខាតគឺយើងត្រូវតែប្រាប់ពួកគេអំពីសេចក្ដីពិតដែលទាក់ទងនឹងពួកគេ។ ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតពួកគេមកឲ្យមានលក្ខណៈដូចជារូបអង្គនៃទ្រង់ ប៉ុន្តែអំពើបាបបានឃុំឃាំងពួកគេ។ ចូរចាំថា៖ ដំណឹងល្អនៅក្នុងព្រះគម្ពីរពិតជាដំណឹងដ៏ល្អមែន។ ចូរប្រកាសអំពីអំណាចរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះសេចក្ដីសង្គ្រោះ។ ចូរបង្ហាញពួកគេឲ្យឃើញពីសេចក្ដីសង្ឃឹម ដែលចេញមកពីការប្រែចិត្ត និងជំនឿ ទាំងក្នុងក្ដីសង្គ្រោះ និងការញែកជាបរិស័ទផង។

នៅពេលដែលខ្ញុំនិយាយអំពីរឿងនេះជាមួយឪពុកម្ដាយដទៃទៀត ពួកគាត់តែងតែបង្ហាញទឹកមុខរបស់គាត់ដល់ខ្ញុំថា ខ្ញុំហាក់បីដូចជាមនុស្សហួសហេតុពេកហើយ បើទោះជាពួកគាត់មានភាពពេញវ័យខាងឯសេចក្ដីជំនឿក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំអធិស្ឋានទូលសូមដល់ព្រះកុំឲ្យពួកគាត់គិតបែបនេះ ដ្បិតនោះគួរតែជាមូលដ្ឋានគ្រឹះសំខាន់សម្រាប់ឪពុកម្ដាយដែលយកដំណឹងល្អជាគោលក្នុងការចិញ្ចឹមកូន។

តើនេះមានន័យថា យើងត្រូវចាប់ផ្ដើមចង្អុលរាល់អំពើបាបដែលកូនៗយើងបានធ្វើ ហើយស្រែកដាក់ពួកគេថា ពួកគេជាមនុស្សមានបាប? មិនដូច្នោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ យើងត្រូវស្វែងរកដោយពឹងលើសេចក្ដីអធិស្ឋាន ដើម្បីឲ្យមានកម្លាំងចិត្ត និងប្រាជ្ញាក្នុងការបង្រៀនពីសេចក្ដីពិតនៃដំណឹងល្អដល់ជីវិតរបស់ពួកគេ នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានឱកាសដល់យើង។ ការធ្វើបែបនេះ គឺតម្រូវឲ្យយើងប្រាប់ពួកគេថា ពួកគេជាមនុស្សមានបាប ហើយយើងក៏ត្រូវតែប្រាប់ពួកគេថា ព្រះស្រឡាញ់មនុស្សមានបាប និងប្រាប់ពួកគេពីរបៀបដែលព្រះជាម្ចាស់សង្គ្រោះមនុស្សមានបាបដែរ។

ប្រសិនបើគ្មានដំណឹងអាក្រក់ទេ នោះយើងក៏មិនចាំបាច់ត្រូវការដំណឹងល្អដែរ។ ដូច្នេះ យើងត្រូវតែប្រាប់កូនៗរបស់យើងអំពីដំណឹងទាំងពីរនេះ។

ចំណាំ៖ យើងបានទទួលការអនុញ្ញាតឲ្យកែសម្រួលលើឯកសារដើមរបស់អ្នកនិពន្ធ។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Mike McGarry

បកប្រែដោយ និងកែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា, លោក ជួប ប៊ុនហាក់ និងលោក អ៊ុន ជ័យរិទ្ធ

ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.thegospelcoalition.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៨៣៧៥

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១៣៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

១១២០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១១ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

ស្ត្រីណាដែលទទួលយកតួនាទីដែលព្រះជាម្ចាស់បានតែងតាំងក្នុងខណៈដែលពួកនាងកំពុងបន្ត «សេចក្ដីជំនឿ សេចក្ដីស្រឡាញ់ នឹងសេចក្ដីបរិសុទ្ធ ទាំងមានគំនិតមារយាទ» ក្នុងគុណធម៌គ្រីស្ទបរិស័ទ នោះនាងនឹងរកឃើញថា ខ្លួននឹងបានសង្គ្រោះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។

អានបន្ថែម