តើយើងខ្ញុំជាអ្នកណា?

ប្រសិនបើជីវិតលោកអ្នកមានលក្ខណៈដូចជាមនុស្សដទៃជាច្រើនទៀត នោះជីវិតលោកអ្នកក៏មានពេញទៅដោយការផ្លាស់ប្ដូរជាមិនខាន។

៥ មីនា ២០១៨អានរយៈពេល ១៣ នាទី

មើល១៤៧៨ដង

ថ្មី

ៗនេះ យើងខ្ញុំបានសញ្ជឹងគិតពីជីវិតរបស់យើងខ្ញុំ កាលពីដប់ពីរឆ្នាំមុនរហូតមកដល់ឥឡូវនេះ។ យើងខ្ញុំគិតពីកាលហ្នឹងរហូតដល់ឥឡូវ ហើយមើលទៅជីវិតរបស់យើងខ្ញុំមានការផ្លាស់ប្ដូរច្រើនណាស់។ យើងខ្ញុំបានចាកចេញពីភាពនៅលីវឆ្ពោះទៅកាន់ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ ហើយបានចេញពីបន្ទុកគ្រួសារឆ្ពោះទៅកាន់ភាពជាឪពុកគេវិញ ហើយចាកចេញពីវ័យសិក្សាឆ្ពោះទៅមានការងារធ្វើវិញ ក្រោយមកទៅកាន់ក្រុមជំនុំ ចេញពីការធ្លាប់មានលុយកាក់តិចតួចទៅកាន់ការមានលុយកាក់ច្រើន (ហើយពី «ការមានច្រើន» ទៅជាមានតិចវិញ) ហើយក៏ចេញពីការលេងកីឡាក្នុងលំដាប់ខ្ពស់នៅមហាវិទ្យាល័យហើយមកធ្វើជាឪពុកដែលមើលកូនលេងកីឡានៃចំណាត់ថ្នាក់ទាបវិញ។

យើងខ្ញុំមានការផ្លាស់ប្ដូរជាច្រើនដូចជា៖ ប្ដូរទីលំនៅប្រាំបីដង ប្ដូរព្រះវិហារប្រាំដងដែលមាននិកាយខុសៗគ្នាបួនដង ប្ដូរការងារបួនដងដែលមានទីក្រុងបួនខុសៗគ្នា ហើយទីក្រុងនោះមានតំបន់ខុសៗគ្នាបីកន្លែងក្នុងប្រទេស។ យើងខ្ញុំក៏បានប្ដូរពីការគ្មានកូនសោះទៅជាមានកូនរហូតដល់ប្រាំមួយនាក់ ហើយក៏ធ្លាប់រលូតកូនមួយផងដែរ។

អ្វីដែលយើងខ្ញុំបានរៀបរាប់នៅខាងលើ គឺជាការពន្យល់ពីការប្ដូរពីនេះទៅនោះ ពីនោះទៅនេះក្នុងជីវិតរបស់យើងខ្ញុំ។ យើងមានការពិបាកណាស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងជីវិតយើងពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ ខណៈពេលដែលពិភពលោកនេះមានការផ្លាស់ប្ដូរយ៉ាងខ្លាំងពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ។

ការប្ដូរពីនេះទៅនោះពីនោះទៅនេះ

ព្រះគម្ពីរមានពេញទៅដោយការរៀបរាប់ពីការផ្លាស់ប្ដូរជាច្រើន។ មានរៀបរាប់ពីមនុស្សពីរនាក់ក្នុងសួនច្បារទៅជាមានមនុស្សច្រើននៅទីក្រុងជាច្រើន ចេញពីបុរសម្នាក់ (លោក អ័ប្រាហាំ) រហូតដល់មានជាតិសាសន៍ ពីការគ្រប់គ្រងលើពូជអំបូរឲ្យទៅជាមានស្ដេចដ៏ខ្លាំងៗជាច្រើន ពីការចម្រុងចម្រើនដ៏ងាយស្រួលទៅកាន់ភាពក្រីក្រដ៏លំបាកលំបិន។ល។ រាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានផ្លាស់ប្ដូរចេញពីការប្រើប្រាស់អាសនាដូចជំនាន់ពួកឰយុកោទៅប្រើរោងឧបោសថដែលអាចរុះរើបាន ហើយការមានព្រះវិហារនៅមួយកន្លែង បន្ទាប់មកដល់វាំងននត្រូវបានហែកជាពីរភាគ។

ព្រះគម្ពីរក៏មានរៀបរាប់ពីការផ្លាស់ប្ដូរដោយផ្ដោតលើបុគ្គលផងដែរ។ លោក អ័ប្រាហាំ បានចាកចេញពីគ្រួសាររបស់គាត់។ លោក ដាវីឌ បានឈប់ធ្វើជាអ្នកគង្វាលហើយបានក្លាយជាស្ដេច។ ពួកសាវ័កបានចេញពីមុខរបររកស៊ីជាអ្នកនេសាទត្រី ហើយក្លាយជាអ្នកដឹកនាំក្រុមជំនុំ ក៏ដូចជាបានរៀបរាប់ជាច្រើនពីមនុស្សមានបាបដែលបានក្លាយជាពួកបរិសុទ្ធដែរ។ សូមពិចារណាពីជីវិតលោក ម៉ូសេ ដែលមានការផ្លាស់ប្ដូរដូចព្យុះចំនួនបីដង៖ ពីការរស់នៅជាមួយស្ដេចសាសន៍ដទៃ ទៅជាអ្នកគង្វាលដែលគ្មានគោលដៅក្នុងជីវិត ហើយក្រោយមកក្លាយជាមេដឹកនាំសាសន៍ហេប្រឺ។ លោក ម៉ូសេ ក៏ស្គាល់ពីអត្ថន័យនៃការវិលវល់ទាក់ទងនឹងការផ្លាស់ប្ដូរក្នុងជីវិតដែរ (និក្ខមនំ ៣:១១)។

ឥឡូវនេះ តើយើងខ្ញុំជាអ្នកណា?

ប្រសិនបើជីវិតលោកអ្នកមានលក្ខណៈដូចជាមនុស្សដទៃជាច្រើនទៀត នោះជីវិតលោកអ្នកក៏មានពេញទៅដោយការផ្លាស់ប្ដូរជាមិនខាន។ ទំនងវានឹងមិនស្មើនឹងការផ្លាស់ប្ដូរធំៗដូចលោក ម៉ូសេ ទេ ឬក៏មានការញឹកញាប់ដូចនឹងជីវិតយើងខ្ញុំប្រមាណដប់ឆ្នាំមុននេះនោះដែរ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏លោកអ្នកនឹងប្រទះការផ្លាស់ប្ដូរក្នុងជីវិតរស់នៅជាមិនខាន។ ពេលដែលលោកអ្នកប្រទះនឹងការផ្លាស់ប្ដូរ នោះលោកអ្នកក៏នឹងប្រឈមមុខនឹងសំណួរជាច្រើនមានដូចជា៖

តើយើងខ្ញុំមានការឆេះឆួលចំពោះអ្វី?
ឥឡូវនេះ តើយើងខ្ញុំជាអ្នកណា?
តើយើងខ្ញុំចង់ក្លាយជាបុគ្គលបែបណានាពេលអនាគត?
តើយើងខ្ញុំចង់ឲ្យអ្នកដទៃនិយាយបែបណាពីយើងខ្ញុំ ក្រោយពេលដែលយើងខ្ញុំស្លាប់បាត់ទៅ?

ចម្លើយទាំងប៉ុន្មានរបស់លោកអ្នកលើសំណួរទាំងនេះនឹងបណ្ដាលឲ្យលោកអ្នកមានជម្រើសពីរយ៉ាង ដែលជម្រើសទាំងពីរនោះវាផ្ទុយពីគ្នាទាំងស្រុង។ ចម្លើយមួយបែបគឺ លោកអ្នកនឹង «បង្កើតខ្លួនឯងសារជាថ្មី»។ នៅក្នុងយុគសម័យរបស់យើងសព្វថ្ងៃនេះ ភាគច្រើនការបង្កើតខ្លួនឯងសារជាថ្មីទាក់ទងនឹងការយកខ្លួនឯងដាក់ជាចំណុចកណ្តាល ក៏ដូចជាការធ្វើអ្វីមួយដោយគ្មានព្រះ។ ទាក់ទងនឹងចំណុច «គ្មានព្រះ» យើងខ្ញុំមិនមែនចង់មានន័យថា គ្រប់ចំណុចគឺអាក្រក់ទាំងស្រុងនោះទេ តែត្រង់នេះយើងខ្ញុំចង់មានន័យដ៏សាមញ្ញមួយថា នៅក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរក្នុងជីវិតរបស់លោកអ្នក លោកអ្នកមិនបានគិតថា តើព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យ ឬក៏មិនសព្វព្រះហឫទ័យឲ្យលោកអ្នកធ្វើ ឬក៏មិនឲ្យធ្វើនោះទេ។ តែនេះមានន័យថា លោកអ្នកមើលតែក្នុងខ្លួនឯង៖ តើយើងខ្ញុំជាអ្នកណា? ហើយក៏មើលខាងក្រៅខ្លួន៖ យើងខ្ញុំចង់មានលក្ខណៈដូចមនុស្សនេះ ឬក៏មិនចង់មានលក្ខណៈដូចមនុស្សនោះ។

ក្នុងផ្នត់គំនិតនៃការសន្មតទាក់ទងនឹងការបង្កើតខ្លួនឯងសារជាថ្មីមានដូចតទៅ៖ ផលកម្មនៃជីវិតមានច្រើនផ្នត់ដែលរាប់មិនអស់ ហើយបើយើងខ្ញុំព្យាយាមឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់ នោះយើងខ្ញុំក៏អាចធ្វើនូវអ្វីដែលយើងខ្ញុំចង់ធ្វើបានដែរ។ ជាថ្មីម្ដងទៀត ក្នុងផ្នត់គំនិតបែបនេះ យើងឃើញថា ពួកគាត់មិនបានផ្ដោតលើព្រះជាម្ចាស់សោះដោយពួកគាត់សម្លឹងមើលទៅផ្នែកខាងលើ ខាងក្នុង និងខាងក្រៅខ្លួនឯងតែប៉ុណ្ណោះ។

ជីវិតរស់នៅរបស់លោកអ្នកសព្វថ្ងៃនេះ

ចំពោះគ្រីស្ទបរិស័ទវិញ មានជម្រើសមួយផ្សេងទៀតដែលល្អប្រសើរជាងជម្រើសខាងលើនេះ។ គ្រីស្ទបរិស័ទមិនគួរប្រើការផ្លាស់ប្ដូរទុកជាឱកាស ដើម្បីបង្កើតខ្លួនឯងសារជាថ្មីទេ ប៉ុន្តែគ្រីស្ទបរិស័ទគួរប្រើការផ្លាស់ប្ដូរទុកជាឱកាស ដើម្បី «សម្គាល់ពីអត្តសញ្ញាណថ្មី» របស់ខ្លួនក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ ការផ្លាស់ប្ដូរពីនេះទៅនោះឬក៏ពីនោះទៅនេះ គឺជាពេលវេលានៃការអះអាងជាថ្មីថា អត្ថន័យដ៏ពិតនៃជីវិតរបស់យើងខ្ញុំ គឺមិនពឹងផ្អែកលើថា តើយើងខ្ញុំនៅលីវ ឬក៏រៀបការរួចហើយ មិនពឹងលើទីតាំងនៃគេហដ្ឋាន មិនពឹងលើកូនចៅយើងខ្ញុំ ប្រាក់ខែ ការងារ យើងខ្ញុំស្អាតឬមិនស្អាត រៀនបានប៉ុណ្ណា ឬក៏មានឬមិនមានប្រជាប្រិយភាពនោះទេ ប៉ុន្តែការផ្លាស់ប្ដូរគឺជាឱកាស ដើម្បីសម្គាល់ជាថ្មីពីអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្លួនក្នុងព្រះគ្រីស្ទ៖ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទស្រឡាញ់យើងខ្ញុំ ហើយក៏បានលះបង់ជីវិតព្រះអង្គជំនួសយើងខ្ញុំដែល។

សាវ័ក ប៉ុល ក៏បានគិតបែបនេះថា៖ «យើងខ្ញុំបានជាប់ឆ្កាងជាមួយព្រះគ្រីស្ទ ដូច្នេះ មិនមែនយើងខ្ញុំទៀតទេដែលរស់នៅ គឺព្រះគ្រីស្ទវិញទេតើដែលរស់នៅក្នុងយើងខ្ញុំ ហើយដែលយើងខ្ញុំរស់ក្នុងសាច់ឈាមឥឡូវនេះ គឺយើងខ្ញុំរស់ដោយជំនឿដល់ព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះដែលទ្រង់ស្រឡាញ់យើងខ្ញុំ ហើយបានប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់សម្រាប់យើងខ្ញុំ» (កាឡាទី ២:២០ គកស)។ សាវ័ក ប៉ុល មានប្រសាសន៍ថា ជីវិតដែលគាត់កំពុង «រស់ក្នុងសាច់ឈាមឥឡូវនេះ» (ដែលនេះមានន័យថា៖ អ្វីៗដែលទើបតែបានកើតឡើង កំពុងតែកើតឡើង ឬក៏ថាក្រោយការផ្លាស់ប្ដូរ) គឺគាត់បានប្ដេជ្ញាថា គាត់នឹងរស់នៅក្នុងចំណេះដឹងដែលថា ព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់គាត់។ នេះឯងជាកន្លែងដែលគាត់ទម្លាក់យុថ្កានៃអត្តសញ្ញាណរបស់គាត់—ការដែលកំពុងផ្ដោតលើអត្តសញ្ញាណ និងការដែលបានផ្ដោតលើអត្តសញ្ញាណដដែលៗនោះជាថ្មីនិងម្ដងហើយម្ដងទៀត។

ព្រះយេស៊ូវក៏បានធ្វើបែបនេះក្នុងជីវិតរបស់ព្រះអង្គដែរ។ ពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានប្ដូរមុខរបរពីជាងឈើពេញម៉ោងទៅធ្វើព័ន្ធកិច្ចនៃការអធិប្បាយ ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ជាព្រះវរបិតាបានប្រកាសជាសាធារណៈពីភាពពេញចិត្តរបស់ទ្រង់លើព្រះរាជបុត្រាថា៖ «នេះជាកូនស្ងួនភ្ងារបស់យើង យើងពេញចិត្តនឹងព្រះអង្គណាស់» (ម៉ាថាយ ៣:១៧ គកស)។

សសរដ៏រឹងមាំលើដីខ្សាច់ដែលចេះតែប្រែប្រួល

បើនិយាយពីជីវប្រវត្តិរបស់យើងខ្ញុំផ្ទាល់វិញ យើងខ្ញុំមិនមានទម្លាប់ល្អក្នុងការស្វែងរកអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្លួនក្នុងព្រះគ្រីស្ទទេ។ ទាក់ទងនឹងការងារដែលយើងខ្ញុំទើបតែប្ដូរថ្មីៗនេះ យើងខ្ញុំមានចំណុចនៃការងារយើងខ្ញុំមួយចំនួនដែលត្រូវបានផ្លាស់ប្ដូរផងដែរ។ ពេលយើងខ្ញុំឈានទៅដល់ដំណាក់កាលនៃការផ្លាស់ប្ដូរ នោះជាពេលដែលយើងខ្ញុំទើបតែចាប់ផ្ដើមសម្គាល់ពីអត្តសញ្ញាណដែលថា យើងខ្ញុំពឹងលើផ្នែកមួយនៃការងាររបស់យើងខ្ញុំ៖ ការអធិប្បាយ។ បើយើងខ្ញុំអធិប្បាយបានយ៉ាងពូកែនោះមានន័យថា យើងខ្ញុំល្អ ហើយត្រូវបានគេស្រឡាញ់ និងឲ្យតម្លៃទៀតផង។ ហើយបើយើងខ្ញុំមិនបានអធិប្បាយបានយ៉ាងពូកែទេ នោះមានន័យថាយើងខ្ញុំមិនល្អទេ។ កាលពីមួយទសវត្សរ៍មុន បញ្ហាដែលយើងខ្ញុំតយុទ្ធជាមួយនោះគឺ តើយើងខ្ញុំរៀនបានពិន្ទុល្អ ឬមិនល្អ ឬក៏ថា តើកីឡាដែលយើងខ្ញុំលេងពូកែឬមិនពូកែ។ បើយើងខ្ញុំប្រឡងបានពិន្ទុខ្ពស់ នោះមានន័យថា យើងខ្ញុំពូកែ។ ហើយបើយើងខ្ញុំប្រឡងបានពិន្ទុទាប នោះមានន័យថា យើងខ្ញុំអន់។ អត្តសញ្ញាណរបស់យើងខ្ញុំ គឺពឹងលើភាពជោគជ័យនៃការសិក្សារបស់យើងខ្ញុំ។

នោះមិនមែនជាដំណឹងល្អទេ។ ក្នុងដំណឹងល្អគឺថា គ្រីស្ទបរិស័ទមានប្រភពនៃអត្តសញ្ញាណដែលមិនចេះប្រែប្រួលមួយគឺ៖ ព្រះជាម្ចាស់មានក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះយើង។ តាមរយៈការប្រែចិត្តចេញពីអំពើបាប និងការមានជំនឿលើការស្លាប់ជំនួស និងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលការនោះបណ្ដាលឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទតមកយើងដូចជាព្រះអង្គទតមើលព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ ពោលគឺទ្រង់ពេញចិត្តនឹងយើង។

បច្ចុប្បន្ននេះ យើងខ្ញុំកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពនឹងនរដ៏ជាក់លាក់ខ្លះៗ ហើយបើសម្លឹងឆ្ពោះទៅមុខ យើងខ្ញុំដូចជាមិនឃើញថា មានការផ្លាស់ប្ដូរអ្វីទេ ប៉ុន្តែយើងខ្ញុំក៏កំពុងព្យាយាមសម្គាល់ពីអត្តសញ្ញាណថ្មីរបស់ខ្លួនក្នុងព្រះគ្រីស្ទឲ្យកាន់តែជ្រាលជ្រៅជាងមុនក្នុងដំណឹងល្អ និងក្នុងការពេញចិត្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះយើងខ្ញុំក្នុងព្រះគ្រីស្ទដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់ក៏សព្វព្រះហឫទ័យឲ្យលោកអ្នកផ្ដោតចិត្តបែបនេះ ពេលដែលលោកអ្នកប្រទះនឹងការផ្លាស់ប្ដូរនៅអនាគត ព្រោះដំណឹងល្អ (ប្រទាននូវ «វាលស្មៅខៀវខ្ចី» និង «មាត់ទឹកដែលហូរគ្រឿនៗ») គឺជាប្រភពតែមួយគត់ដែលគ្មានការផ្លាស់ប្រែ ខណៈពេលដែលយើងកំពុងរស់នៅក្នុងជីវិតដែលមានពេញដោយការផ្លាស់ប្ដូរ និងក្នុងពិភពលោកដែលប្រែប្រួលមិនចេះឈប់ឈរមួយនេះ (ទំនុកតម្កើង ២៣:២)។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Benjamin Vrbicek
បកប្រែដោយ និងកែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា, លោក ទេព រ៉ូ និងកញ្ញា យ៉ុន សាឯម
ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៨៣៨៥

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១៣៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម