ហេតុអ្វីទំនាក់ទំនងមានភាពទន់ខ្សោយនៅក្នុងសម័យកាលដ៏ទំនើបនេះ?

តាមនិយមន័យអត្តសញ្ញាណរបស់យើង គឺយើងត្រូវតែរកឃើញនៅខាងក្រៅខ្លួនយើងវិញ។ ដូច្នេះ តើសហគមន៍ឌីជីថលរបស់យើងផ្តល់អ្វី—ឬមិនផ្តល់ជូនអ្វី—ដល់ទីបញ្ចប់នៃការរកឃើញថា តើយើងជានរណា...

៣ វិច្ឆិកា ២០២៤អានរយៈពេល ៩ នាទី

មើល១៥៤ដង

ហេតុអ្វីទំនាក់ទំនងមានភាពទន់ខ្សោយនៅក្នុងសម័យកាលដ៏ទំនើបនេះ?

ដូចដែលលោកគ្រូបានរៀបរាប់ពីមុនថា ការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកផ្សេងទៀតនៅក្នុងសហគមន៍គឺចាំបាច់សម្រាប់ពួកយើងណាស់ ដើម្បីយល់ថាយើងជានរណា។ តាមនិយមន័យ អត្តសញ្ញាណរបស់យើង គឺយើងត្រូវតែរកឃើញនៅខាងក្រៅខ្លួនរបស់យើងវិញ។ ដូច្នេះ តើសហគមន៍ឌីជីថលរបស់យើងផ្តល់អ្វីខ្លះ—ឬមិនផ្តល់អ្វីខ្លះ—ដល់ទីបញ្ចប់នៃការរកឃើញនេះថា តើយើងជានរណា?

ខ្ញុំគិតថា យើងនៅឆាប់បន្តិចក្នុងបដិវត្តន៍នេះ ដើម្បីឲ្យដឹងច្បាស់។ ប្រាកដណាស់ មានតម្រុយគ្រប់គ្រាន់ហើយ ដើម្បីប្រាប់យើងថា ទំនាក់ទំនងដែលគ្រាន់តែជាទំនាក់ទំនងឌីជីថលតាមអ៊ីនធឺណិតគឺមានភាពទន់ខ្សោយ និងមិនមានខ្លឹមសារ។ តាមពិតទៅ វាមិនមែនតែងតែជាករណីនេះនោះទេ។ ហើយខ្ញុំចង់ប្រយ័ត្នថា យើងមិននិយាយអ្វីដែលលើសពីនេះទេ?។

ការចង់បានច្រើនទៀត

បើនិយាយឲ្យទូលំទូលាយទៅ ចំនួនទំនាក់ទំនងដែលយើងមាន និងទទួលបានតាមរយៈការរស់នៅក្នុងយុគសម័យឌីជីថលមានន័យថា គ្មានទំនាក់ទំនងណាមួយអាចរឹងមាំខ្លាំងទេ។ គ្មានអ្នកណាម្នាក់អាចមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងស៊ីជម្រៅបានទេ។ ជាលទ្ធផលនៃសម័យកាលនេះគឺថា យើងរស់នៅលើផ្ទៃក្រៅនៃជីវិតរបស់គ្នាទៅវិញទៅមក។ ធ្លាប់មានពេលមួយក្នុងជីវិតខ្ញុំ ប្រហែលជាពី៥ទៅ៧ឆ្នាំមុន ជាពេលដែលយើងធ្លាប់បានគិតថា ហ្វេសប៊ុក (Facebook) នឹងត្រូវជំនួសដោយអ្វីផ្សេងទៀត។ អស់អ្នកដែលធំធាត់ពេញវ័យឡើងជាមួយហ្វេសប៊ុកចាប់ផ្ដើមទទួលស្គាល់ថា វាគឺជាការរស់នៅបែបបង្ហាញរូបភាព និងការចាប់អារម្មណ៍ ហើយជាលទ្ធផលគឺយើងរស់នៅដោយបង្ហាញតែពីភាពខាងក្រៅ។

អ្វីដែលចម្លែកនោះគឺថា តាមពិតទៅ វាមិនបានទៅណាទេ។ វាបានផ្លាស់ប្ដូរ និងផ្លាស់ទី។ ស្ថិតិបានបង្ហាញថា មនុស្សនៅចុងបញ្ចប់នៃដំណាក់កាលអាយុខុសៗគ្នាដំណាក់កាលជាមួយគ្នា ដំណាក់កាលជីដូនជីតា ក៏ដូចជាដំណាក់កាលក្មេងជំទង់កាន់តែមានការញៀនថែមទៀត។ ដូច្នេះ អ្វីដែលយើងទទួលស្គាល់នោះគឺថា ការរស់នៅលើផ្ទៃខាងក្រៅនៃជីវិតរបស់យើងអាចមានភាពទាក់ទាញយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះវាហាក់ដូចជាមិនចំណាយច្រើននោះទេ។ យើងពិតជាមិនចាំបាច់ឈ្លោះជាមួយរឿងរ៉ាវដែលជ្រាលជ្រៅៗនោះទេ។ ប៉ុន្តែ វាក៏មិនសូវពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំងណាស់ណាផងដែរ។

ដូច្នេះហើយបានជាយើងតែងតែរំពឹងអ្វីមួយបន្ថែមទៀត ហើយដូចជាអាយដល (idol ដែលអាចប្រែថា «ព្រះក្លែងក្លាយ ឬរូបបដិមាករ») ដែលមិនបំពេញតាមការសន្យារបស់ខ្លួន ជំនួសឲ្យការបោះបង់ចោលអាយដលរបស់យើង យើង បែរជានៅបន្តត្រឡប់ទៅវាវិញដោយសង្ឃឹមថា វានឹងផ្តល់ឲ្យយើងកាន់តែច្រើនជាងមុន។ ដូច្នេះ មានការផ្លាស់ប្ដូរដ៏សំខាន់មួយដែលកើតឡើងរវាងខ្លួនយើង និងពិភពលោកជុំវិញយើង។ យើងបន្តប្រាថ្នារំពឹងចង់ឲ្យវាប្រគល់អ្វីមួយដែលវាមិនអាចផ្តល់ឲ្យបាន ហេតុដូច្នេះជាជាងការវិលត្រឡប់ទៅរកព្រះដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅដែលជាប្រភពនៃសេចក្តីសុខ និងសុវត្ថិភាពរបស់យើង យើងក៏បន្តត្រឡប់ទៅវិញ ហើយសុំឲ្យវាធ្វើអ្វីបន្ថែមទៀតសម្រាប់យើងវិញ។
ប៉ុន្តែ ជាថ្មីម្តងទៀត ខ្ញុំចង់ឲ្យមានការប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការនិយាយថា ហ្វេសប៊ុកគឺជាអ្វីដែលអាក្រក់ ដែលស្មាតហ្វូន (smartphone) របស់យើងជាមូលដ្ឋាននៃការបំផ្លិចបំផ្លាញ។ ការប្រើប្រាស់វាដែលយើងអនុញ្ញាតឲ្យខ្លួនលេងទេ ដែលជាកង្វល់របស់ខ្ញុំ។

ការប្រៀបធៀបអត្តសញ្ញាណ

ជីវិតជាច្រើននៅលើបណ្ដាញសង្គមប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិតគឺទាក់ទងទៅនឹងការបង្កើត និងការរក្សាកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ខ្លួនឯង។ យើងផ្តល់ជូនពិភពលោករបស់យើងនូវកំណែដែលយើងបានកែសម្រួលអំពីខ្លួនឯង។ តើចំណុចនេះទាក់ទងនឹងការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ និងអត្តសញ្ញាណរបស់យើងដោយរបៀបណា?

នេះជាសំណួរដ៏ល្អ។ តើយើងបង្កើតអត្តសញ្ញាណដោយរបៀបណា? យើងភាគច្រើនដឹងអំពីភាពខ្លាំងនៃការបង្កើតចំណាប់អារម្មណ៍ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ។ យើងដឹងយ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងបរិបទវប្បធម៌របស់យើងអំពីអ្វីដែលអ្នកដទៃគិតចំពោះយើង។ យើងប្រៀបធៀបខ្លួនយើងទៅនឹងអ្នកដទៃ។ ខ្ញុំគិតថាវាតែងតែជាការពិត។ ប៉ុន្តែ ល្បឿនដែលកើតឡើងក្នុងជីវិតរបស់យើងគឺលឿនជាងពេលមុនយ៉ាងខ្លាំងទៅទៀត។

ដូច្នេះ យើងដឹងថា អត្តសញ្ញាណរបស់យើងមានភាពផុយស្រួយក្នុងកម្រិតណាមួយ ប្រសិនបើយើងកំពុងប្រៀបធៀបខ្លួនយើងឥតឈប់ឈរទៅនឹងពិភពលោកដែលកំពុងផ្លាស់ប្ដូរ និងទំនាក់ទំនងដែលកំពុងផ្លាស់ប្ដូរ—មិនមែនគ្រាន់តែជាក្រុមមិត្តភក្ដិកំណត់នោះទេ ប៉ុន្តែជាមួយអ្នកស្គាល់គ្នាស្ទើរតែគ្មានដែនកំណត់តាមរយៈប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត។ ហើយនឹងតែងតែមាននរណាម្នាក់ដែលនឹងអាចធ្វើអ្វីមួយដែលល្អប្រសើរជាងអ្វីដែលលោកអ្នកអាចធ្វើបានជាមិនខាន។ ខ្ញុំមិនខ្វល់ថា វាជាអ្វីនោះទេ តែនឹងតែងតែមាននរណាម្នាក់។ ដូច្នេះ បើនោះជាការប្រៀបធៀប នោះលោកអ្នកនឹងតែងតែមានអារម្មណ៍អសន្តិសុខជានិច្ច។

ហើយសំណួរគឺថា តើលោកអ្នកដោះស្រាយបញ្ហាអសន្តិសុខទាំងនោះដោយរបៀបណា? តើលោកអ្នកនឹងដោះស្រាយដោយរបៀបណាចំពោះសុវត្ថិភាពនោះ? ហើយខ្ញុំគិតថា វាមិនមែនជាបញ្ហានៅទីនេះនោះទេ—ទុកឲ្យខ្ញុំមើលទៅភាពទុទិដ្ឋិនិយមតាមដែលខ្ញុំអាចធ្វើបានចុះ—ដែលយើងនឹងអាចដោះស្រាយបានខណៈពេលដែលយើងកំពុងតែរស់នៅក្នុងជីវិតនេះ។ វាជាផ្នែកមួយនៃពិភពលោកដែលបានធ្លាក់ក្នុងអំពើបាប។ ប៉ុន្តែ សុទិដ្ឋិនិយមនៅទីនេះ និងជាប្រភេទនៃការឆ្ពោះទៅរកដំណឹងល្អនាពេលនេះគឺថា ព្រះគុណពិតជាបានបង្វែរការនេះឲ្យទៅជាទម្រង់ដើមវិញ ប៉ុន្តែប្រសើរជាងមុន។ ដូច្នេះ បញ្ហាប្រឈមនៃការរស់នៅក្នុងយុគសម័យអនឡាញគឺគ្រាន់តែជាភាពរហ័សរហួនប៉ុណ្ណោះ គឺចំនួនមនុស្សដ៏ច្រើនលើសលប់ដែលយើងអាចប្រៀបធៀបខ្លួនយើងទៅនឹងពួកគេ ក៏ដូចជាចំនួននៃការចាប់អារម្មណ៍នានា។

តស៊ូដល់ទីបញ្ចប់

ដូច្នេះ យើងមានទោសដូចអ្នកសង្គមវិទ្យាសម័យទាំងអស់រម្លឹកយើង នៅក្នុងពិភពលោកនៃការផ្សាយដំណឹងល្អ។ តាមពិត យើងមានជំនាញល្អនៅក្នុងពិភពផ្សាយដំណឹងល្អនៃការបង្កើតតារាល្បីៗ ការបង្កើតការចាប់អារម្មណ៍ និងការបង្កើតរូបភាពដែលឆ្នៃប្រឌិត ដែលការនោះធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់អារម្មណ៍នៃសារៈសំខាន់ និងសុវត្ថិភាពរបស់យើង។ ដូច្នេះ យើងត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្នបំផុត។ យើងដែលតម្រង់ទៅរកដំណឹងល្អ តម្រង់ទិសដើម្បីមើលឃើញព្រះថាជាព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់ នោះយើងក៏ងាយនឹងទម្រង់នៃការថ្វាយបង្គំរូបព្រះដែលយើងបង្កើតដោយខ្លួនឯងផងដែរ។

ប្រសិនបើអ្នកអានព្រះគម្ពីរ នោះលោកអ្នកនឹងឃើញថា វាមិនមែនជារឿងចម្លែកទេត្រង់ថា គឺរាស្ដ្ររបស់ព្រះដែលតែងតែស្ថិតនៅក្រោមការចោទប្រកាន់ដ៏មុតស្រួចនៃការថ្វាយបង្គំរូបព្រះក្លែងក្លាយ។ ដូច្នេះ យើងក៏ត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្នត្រង់ចំណុចថា ចំណាប់អារម្មណ៍ដែលយើងផ្តល់ឲ្យអ្នកដទៃថាប្រសិនបើពួកគាត់មករកព្រះយេស៊ូវ ប្រសិនបើពួកគាត់ដោះស្រាយភាពខ្ទេចខ្ទាំរបស់ខ្លួន នោះវានឹងបញ្ចប់នូវភាពស្វាហាប់នៃការថ្វាយបង្គំរូបព្រះក្លែងក្លាយនេះ។ វាមិនមែនដូចនេះនោះទេ។ វាប្រាកដជារម្លឹកយើងថា ព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើងគឺមិនមែនជាខ្លួនយើងនោះទេ។ គឺនៅពីខាងក្រៅយើងវិញ។

និពន្ធដោយ៖ Richard Lints
បកប្រែដោយ៖ លោក ពេជ្រ ប៊ុនណា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា,
លោក ហុង សម្ភស, លោក សឹម រក្សា, លោក ង៉ែត វិទូ និងលោក ឈាង បូរ៉ា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

៤១៩០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៩ មេសា ២០២៥

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រោសព្រះគ្រីស្ទឲ្យបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះដំណឹងល្អរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ជំនឿរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ដែលនេះមានន័យថា យើងកំពុងតែប្រកាសដំណឹងក្លែងក្លាយ។ បើដូច្នោះមែន នោះយើងគួរតែស៊ីផឹក ហើយអរសប្បាយចុះ ដ្បិតថ្ងៃស្អែកយើងនឹងស្លាប់។

អានបន្ថែម

អត្ថបទលេខ១៥–តើស្ត្រីអាចធ្វើជាគ្រូគង្វាលបានទេ ប្រសិនបើពួកគេទទួលបានការអប់រំដូចពេលបច្ចុប្បន្ននេះ?

២១០៤

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៨ មករា ២០២៥

អត្ថបទលេខ១៥–តើស្ត្រីអាចធ្វើជាគ្រូគង្វាលបានទេ ប្រសិនបើពួកគេទទួលបានការអប់រំដូចពេលបច្ចុប្បន្ននេះ?

មូលហេតុ គឺមិនមែនជាការខ្វះការអប់រំនោះទេ ប៉ុន្តែជាសេចក្ដីបង្គាប់នៃការបង្កើតរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

អានបន្ថែម

ខ្ញុំអស់កម្លាំង ហើយរវល់ តើរកពេលឯណាអានព្រះគម្ពីរ?

១២០

ពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២១ មករា ២០២៥

អត្ថបទលេខ១៤–តើមានសាវ័កជាស្ត្រីឈ្មោះ យូនាស ដែលបានលើកឡើងនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១៦ ដែរឬទេ?

តើនាង យូនា(ស) ជាសាវ័កម្នាក់មែនទេ?

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

៣២៤

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២៨៥

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៦៣៣៦

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

១០២៧៣

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម