ហេតុអ្វីបានជាព្រះគម្ពីរសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើអំណាចនៃព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ?

ជាការពិតណាស់ យើងចង់ធ្វើបែបនេះ ហើយវាគឺជាលំនាំដែលយើងឃើញនៅពាសពេញព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីទាំងមូលតែម្ដង ជាពិសេសនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ កិច្ចការ (២:៣៨; ៣:៦; ៣:១៦; ៤:១០, ១៨; ៥:៤០-៤១; ៨:១២; ៩:២៧; ១០:៤៨; ១៦:១៨; ១៩:១៣; ២៦:៩) និងនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ សំបុត្រសាវ័ក ប៉ុល (១កូរិនថូស ១:២; ភីលីព ២:១០)។ ក្នុងការសួរក្នុងរបៀបមួយផ្សេងទៀត៖ តើហេតុអ្វីបានមានអំណាចក្នុងព្រះនាមព្រះគ្រីស្ទច្រើនជាង ការនិយាយថា មានអំណាចក្នុងអង្គព្រះយេស៊ូវ?»

៤ សីហា ២០២៤អានរយៈពេល ១៧ នាទី

មើល១៨៧ដង

ហេតុអ្វីបានជា ព្រះគម្ពីរសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើអំណាចនៃព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ? នេះជាសំណួរមួយមកពីប្រិយមិត្តអ្នកស្ដាប់ម្នាក់ឈ្មោះ ដានីញ៉ែល។ «ជម្រាបសួរ លោកគ្រូ! ខ្ញុំបាទមានសំណួរមួយសម្រាប់លោកគ្រូ ជាសំណួរដែលខ្ញុំ និងភរិយាខ្ញុំមានចម្ងល់អំពីវាអស់មួយរយៈហើយ។ ហេតុអ្វីបានជា ព្រះគម្ពីរសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើការសរសើរតម្កើងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ? ហើយនឹងការអធិស្ឋានក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ? ជាការពិតណាស់ យើងចង់ធ្វើបែបនេះ ហើយវាគឺជាលំនាំដែលយើងឃើញនៅពាសពេញព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីទាំងមូលតែម្ដង ជាពិសេសនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ កិច្ចការ (២:៣៨; ៣:៦; ៣:១៦; ៤:១០, ១៨; ៥:៤០-៤១; ៨:១២; ៩:២៧; ១០:៤៨; ១៦:១៨; ១៩:១៣; ២៦:៩) និងនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ សំបុត្រសាវ័ក ប៉ុល (១កូរិនថូស ១:២; ភីលីព ២:១០)។ ក្នុងការសួរក្នុងរបៀបមួយផ្សេងទៀត៖ តើហេតុអ្វីបានមានអំណាចក្នុងព្រះនាមព្រះគ្រីស្ទច្រើនជាង ការនិយាយថា មានអំណាចក្នុងអង្គព្រះយេស៊ូវ?» តើលោកគ្រូនឹងឆ្លើយយ៉ាងណាទៅកាន់ប្អូនប្រុសដានីញ៉ែល និងភរិយារបស់គាត់?

ចម្លើយសម្រាប់សំណួរចុងក្រោយគឺងាយទេ៖ មិនមាននោះទេ។ គឺមិនមានអំណាចក្នុងព្រះនាមព្រះគ្រីស្ទ ច្រើនជាងការនិយាយថាមានអំណាចក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ទទេ។ មានអំណាចក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ ពីព្រោះមានអំណាចក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ទផ្ទាល់។ ប៉ុន្តែ ប្អូនប្រុស ដានីញ៉ែល ចូរដឹងថា វាគ្រាន់តែជាពាក្យចម្លែកតែប៉ុណ្ណោះ។

អ្វីដែលគាត់ពិតជាចង់ដឹង ខ្ញុំគិតថា គឺជាអ្វីដែលគាត់បាននិយាយកាលពីដំបូង៖ ហេតុអ្វីបានជា យើងឃើញមានការសង្កត់ធ្ងន់ទៅការសរសើរតម្កើងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ និងការអធិស្ឋានក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ ការធ្វើគ្រប់កិច្ចការទាំងអស់ក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ? តើអ្វីទៅជាការផ្ដោតសំខាន់ទៅលើព្រះនាមទ្រង់ ដែលបានសបញ្ជាក់ឲ្យយើងឃើញនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី? ដូច្នេះ សូមឲ្យខ្ញុំសាកព្យាយាមឆ្លើយនូវសំណួរនោះជាបីចំណុច។

តើមានអ្វីនៅក្នុងឈ្មោះ?

ការពិតនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតឲ្យរបៀបមួយ ដើម្បីឲ្យមានទំនាក់ទំនងរវាងឈ្មោះដែលព្រះបានប្រទានឲ្យបុគ្គលម្នាក់ និងរឿងដ៏សំខាន់ចាំបាច់អំពីបុគ្គលម្នាក់នោះថាមានសារៈសំខាន់។ ឧទាហរណ៍៖ នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ លោកុប្បត្ដិ ១៧:៥ លោក អាប់រ៉ាម បានប្ដូរឈ្មោះទៅជា អ័ប្រាហាំវិញ «ឈ្មោះឯងមិនត្រូវហៅថា អាប់រ៉ាមទៀតទេ គឺត្រូវហៅថា អ័ប្រាហាំវិញ ដ្បិតអញបានតាំងឯងឲ្យធ្វើជាឪពុកនៃសាសន៍ជាច្រើន»។ ឬនាង សារ៉ាយ បានប្ដូរមកជា សារ៉ាវិញ «ឯសារ៉ាយជាប្រពន្ធឯង នោះឯងមិនត្រូវហៅថា សារ៉ាយទៀតទេ គឺត្រូវហៅថា សារ៉ាវិញ អញនឹងឲ្យពរដល់នាង ហើយនឹងឲ្យឯងមានកូនពីនាងដែរ អញនឹងឲ្យពរដល់នាងជាពិត នាងនឹងធ្វើជាម្តាយនៃនគរផ្សេងៗ ហើយនឹងមានស្តេចនៃសាសន៍ជាច្រើនចេញពីនាងមក» (លោកុប្បត្ដិ ១៧:១៥-១៦)។ ហើយព្រះជាម្ចាស់បានប្ដូរឈ្មោះលោក យ៉ាកុប ទៅជាលោក អ៊ីស្រាអែល នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា «ឈ្មោះឯងមិនត្រូវហៅថា យ៉ាកុបទៀតទេ គឺត្រូវហៅថា អ៊ីស្រាអែលវិញ ពីព្រោះឯងមានអំណាចចំពោះព្រះហើយនឹងមនុស្ស ក៏បានឈ្នះផង» (លោកុប្បត្ដិ ៣២:២៨)។

ហើយការដែលសំខាន់បំផុត គឺព្រះនាមរបស់ព្រះផ្ទាល់តែម្ដង។ ព្រះអង្គបានប្រទានព្រះនាមឲ្យទ្រង់ផ្ទាល់។ នេះជាអត្ថបទមួយមានសារៈសំខាន់បំផុតនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ បើតាមខ្ញុំគិត។ នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ និក្ខមនំ ៣:១៣-១៤៖

«ម៉ូសេក៏ទូលទៅព្រះថា "មើល កាលណាទូលបង្គំទៅប្រាប់ពួកកូនចៅអ៊ីស្រាអែលថា 'ព្រះនៃឰយុកោអ្នករាល់គ្នាទ្រង់បានចាត់ខ្ញុំឲ្យមកឯអ្នករាល់គ្នា' ហើយគេសួរទូលបង្គំថា 'តើព្រះទ្រង់ព្រះនាមជាអ្វី' 'នោះតើត្រូវឲ្យទូលបង្គំប្រាប់គេថាដូចម្តេច' ព្រះទ្រង់មានបន្ទូលទៅម៉ូសេថា 'អញជាព្រះដ៏ជាព្រះ' រួចទ្រង់មានបន្ទូលទៀតថា 'ឯងត្រូវឆ្លើយប្រាប់ដល់ពួកកូនចៅអ៊ីស្រាអែលដូច្នេះថា ព្រះដ៏ជាព្រះទ្រង់បានចាត់ឲ្យខ្ញុំមកឯអ្នករាល់គ្នា'"»។

ដូច្នេះ យេហូវ៉ា ជានាមដែលព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់បានប្រើប្រាស់ជាង៦ពាន់ដងសម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់—ក្នុងភាសាខ្មែរយើងបានបកថា ព្រះអម្ចាស់—ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងឃ្លា៖ «អញជាព្រះដ៏ជាព្រះ»។ យើងអាចនិយាយម៉្យាងទៀតថា គ្រប់ពេលយើងអានព្រះនាមនៃព្រះ គឺព្រះនាមអសាធារណ៍របស់ព្រះយេហូវ៉ា ទ្រង់ចង់ឲ្យយើងចងចាំពីភាពសំខាន់របស់ទ្រង់។ នេះគឺជាចំណុចសំខាន់។ «នៅពេលឯងនិយាយអំពីព្រះនាមរបស់យើង ចូរចងចាំភាពសំខាន់របស់យើង។ យើងគឺពិតជាយើងមែន។ ហេតុដូច្នេះ ទើបបានយើងបានដាក់ព្រះនាមមួយឲ្យខ្លួនឯងដែលមានអត្ថន័យមួយ។ គ្មានដើមដំបូង គ្មានទីបញ្ចប់ គ្មានការក្លាយជា និងគ្មានការប្រែប្រួល។ យើងគឺពិតជាយើងមែន។ យើងជាម្នាក់សេចក្ដីពិត។ ខ្ញុំជាម្នាក់អាចទុកចិត្តបាន»។ គ្រប់ពេលលោកអ្នកនិយាយថា ព្រះអម្ចាស់ គឺលោកអ្នកកំពុងសំដៅទៅដល់ព្រះនាម ព្រះយេហូវ៉ា សូមចងចាំពាក្យនោះ។ នេះហើយគឺជាការសង្កេតមើលទី១។

ការតំណាងឲ្យសេចក្ដីពិត

ការសង្កេតទី២ នៅពេលព្រះរាជបុត្រានៃព្រះបានយាងចុះមកផែនដីនេះ ក្នុងនាមជាអ្នកតំណាងនៃព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ ហើយទទួលព្រះនាមថា៖ យេស៊ូវ។ ហើយអ្នកត្រូវថ្វាយព្រះនាមថា «យេស៊ូវ» ព្រោះបុត្រនោះនឹងជួយសង្គ្រោះរាស្ត្រទ្រង់ ឲ្យរួចពីបាប (ម៉ាថាយ ១:២១)។ «យេស៊ូវ» មានន័យថា អ្នកសង្គ្រោះ។ ទ្រង់ជាម្នាក់ដែលចម្រើនឡើង ហើយទ្រង់ក៏មិនបានថមថយចុះវិញដែរ។ «ហើយព្រះនាមបុត្រនោះត្រូវហៅថា អេម៉ាញូអែល» ដែលប្រែថា ព្រះអង្គទ្រង់គង់ជាមួយនឹងយើងខ្ញុំ (ម៉ាថាយ ១:២៣)។ យើងគួរតែហៅព្រះនាមទ្រង់ថា ព្រះគ្រីស្ទ ពីព្រោះទ្រង់ជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់។ កណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាថាយ ១៦:១៦ បានចែងថា «ទ្រង់ជាព្រះគ្រីស្ទ ជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់»។

កណ្ឌគម្ពីរ ភីលីព ២:១០ បានចែងថា ព្រះយេស៊ូវបានជំនួសឲ្យគ្រប់ទាំងព្រះនាមនៃព្រះយេហូវ៉ា ដែលនេះមានការបន្ទរដូចគ្នា នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ ៤៥:២៣។ នៅពេលគាត់បានដកស្រង់សម្ដីនៅក្នុងអត្ថបទនោះ សាវ័ក ប៉ុល បានជំនួសព្រះនាម ព្រះយេស៊ូវនៅក្នុងនេះ «ដើម្បីកាលណាឮព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ នោះឲ្យគ្រប់ទាំងជង្គង់នៅស្ថានសួគ៌ នៅផែនដី ហើយនៅក្រោមផែនដីត្រូវលុតចុះ»។ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់បានចែងថា គ្រប់ទាំងជង្គង់នឹងត្រូវលុតចុះចំពោះព្រះយេហូវ៉ា។ ដូច្នេះ សាវ័កប៉ុលនិយាយដោយសេចក្ដីក្លាហានថា ព្រះយេស៊ូវ គឺជាព្រះយេហូវ៉ា ហើយអ្វីក៏ដោយជាការពិតដោយនូវព្រះនាមនោះ គឺឥឡូវនឹងក្លាយជាការពិតដោយនូវព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ។

អញ្ចឹង ដូចដែលប្អូនប្រុស ដានីញ៉ែល បានលើកឡើងនៅក្នុងសំណួររបស់គាត់កាលពីដំបូង ឈ្មោះ សំដៅទៅលើភាពសំខាន់ ជាការកំណត់ភាពពិតរបស់បុគ្គលណាម្នាក់។ ហើយលោកអ្នកនឹងឃើញវាដដែលៗថា ពាក្យឈរនៅត្រង់ចំណុចនៃការកំណត់លក្ខណៈណាមួយរបស់បុគ្គលណាម្នាក់ជាមិនខាន។ លោកអ្នកនឹងឃើញវាម្ដងហើយម្ដងទៀតថា មានកន្លែងដែលឈ្មោះ និងបុគ្គលអាចជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកបាន។

ឧទាហរណ៍៖ នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ កូឡូស ៣:១៧ បានចែងថា «ហើយក្នុងគ្រប់ទាំងអស់ ទោះបើការអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នានឹងធ្វើ ដោយពាក្យសម្ដី ឬកិរិយាក៏ដោយ ចូរធ្វើទាំងអស់ ដោយព្រះនាមនៃព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ»។ បន្ទាប់មក ខគម្ពីរនោះបានបន្តយ៉ាងដូចនេះថា «ទាំងអរព្រះគុណដល់ព្រះដ៏ជាព្រះវរបិតា ដោយសារទ្រង់ផង»។ ជំនួសដោយការនិយាយព្រះនាមព្រះយេស៊ូវម្ដងទៀត គាត់បាននិយាយថា «ដោយសារទ្រង់ផង»។ ដូច្នេះ ចូរធ្វើគ្រប់កិច្ចការទាំងអស់នៅក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ ទាំងអរព្រះគុណតាមរយៈទ្រង់ផង ពីព្រោះទ្រង់ និងព្រះនាមនៃព្រះយេស៊ូវអាចប្រើជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកបាននៅក្នុងខគម្ពីរនោះ។ នោះហើយគឺជាការសង្កេតមើលទី២។

ផែនដីមួយដែលគ្មានងារ

អ្វីដែលប្អូនប្រុស ដានីញ៉ែល កំពុងតែចង់សួរ ក៏ដូចជាសំណួរដែលខ្ញុំចង់សួរដែរ៖ តើហេតុអ្វី? យើងរាល់គ្នាបានឃើញការទាំងអស់នេះនៅក្នុងព្រះគម្ពីរថា ឈ្មោះពិតជាសំខាន់ណាស់ ហើយឈ្មោះពិតជាតំណាងឲ្យភាពសំខាន់។ យើងបានសម្រួលភាសារបស់យើងទៅនឹងការនោះ។ យើងមិនទាំងហ៊ានព្រិចភ្នែកផង នៅពេលយើងអធិស្ឋាននៅក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ ឬធ្វើការអ្វីមួយនៅក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ។ ប៉ុន្តែហេតុអ្វីការយោងនេះជាញឹកញាប់មានលក្ខណៈគួរឲ្យកត់សំគាល់ទៅនឹងឈ្មោះ? ហើយនេះជាការខិតខំប្រឹងរបស់ខ្ញុំក្នុងការឆ្លើយ ព្រោះព្រះគម្ពីរមិនបានបញ្ជាក់ប្រាប់ក្នុងរបៀបទេវសាស្ដ្រ ក្នុងរបៀបជាប្រព័ន្ធ ដោយនិយាយថា «នេះជាការពន្យល់អំពីមូលហេតុដែលខ្ញុំប្រើឈ្មោះជាច្រើនដង» បែបនេះ។

សូមស្រម៉ៃថានឹងមានរឿងអ្វីកើតឡើង បើជាមិនមានឈ្មោះនោះទេ។ មិនមានការសំគាល់ មិនមានសូម្បីតែលេខ។ លោកអ្នកមិនមានលេខសូម្បីតែតួលេខសោះ។ លោកអ្នកមិនត្រូវបានសំគាល់ដោយប្រើលេខសំគាល់ខ្លួន ៧២៣៨៩។ តើយើងនឹងបាត់បង់អ្វីខ្លះ ប្រសិនបើគ្មាននរណាម្នាក់មានឈ្មោះ គ្មាននរណាម្នាក់មានលេខសំគាល់ខ្លួន ហើយគ្មាននរណាម្នាក់មានការកំណត់ជាផ្លូវការលើខ្លួននោះទេ? តើយើងនឹងត្រូវបាត់បង់អ្វីខ្លះ?

វាហាក់ដូចជាថា យើងនឹងបាត់បង់ភាពងាយស្រួលក្នុងការនិយាយទៅកាន់នរណាម្នាក់ដោយផ្ទាល់ខ្លួន។ តើលោកអ្នកអាចនឹងទទួលចំណាប់អារម្មណ៍បានដោយរបៀបណា? វាដូចជាមិនសូវជិតដិតសោះក្នុងការនិយាយទៅកាន់មនុស្សម្នាក់ថា «ហេ៎ អ្នក» ហើយវាពិបាកក្នុងការនិយាយ «ហេ៎ អ្នក» បែបនេះជាច្រើនដង។ ហើយលោកអ្នកមិនអាចធ្វើឲ្យខ្លួនឯងជាទីពេញចិត្តដល់នរណាម្នាក់បានឡើយនៅក្នុងការសន្ទនាដោយការនិយាយតែពាក្យ «ហេ៎ អ្នក» រហូតបែបនេះ ហើយមិនដែលប្រើការពាក្យសំគាល់ខ្លួនសម្រាប់សំគាល់ថាពួកគេម្នាក់ជានរណា។ដូច្នេះ នេះជាចំណុចទី១។ យើងនឹងបាត់បង់របៀបផ្ទាល់ខ្លួនក្នុងការនិយាយ។

ចំណុចទី២ យើងពិបាកក្នុងការនិយាយពីនរណាម្នាក់ ប្រសិនបើយើងចង់ពិភាក្សាអំពីពួកគេ។ ខ្ញុំមិនសំដៅទៅលើការនិយាយពីពួកគេក្នុងន័យនិយាយដើមគេនោះទេ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់សំដៅទៅលើការនិយាយលេងក្នុងរបៀបមួយវិជ្ជមានអំពីនរណាម្នាក់។ សូម្បីតែឈ្មោះពួកគេក៏យើងមិនយើងមិនស្គាល់ដែរ។ តើយើងអាចដឹងថា យើងកំពុងនិយាយពីនរណាម្នាក់ដោយរបៀបណា ប្រសិនបើយើងមិនស្គាល់ឈ្មោះរបស់គេផងនោះ? យើងមិនអាចសូម្បីតែនិយាយអំពីពួកគេផង ឲ្យយើងអាចនឹងសរសើរគេបានយ៉ាងម៉េចទៅ។

ចំណុចទី៣ យើងពិបាកក្នុងការច្រៀងចម្រៀងសរសើរដល់នរណាម្នាក់ ប្រសិនបើយើងមិនទាំងស្គាល់ឈ្មោះគេផង។ ដូច្នេះ បើមិនមានឈ្មោះទេ គ្រប់ទាំងអស់នឹងត្រូវដួលរលំ—គ្រប់រាល់ទំនាក់ទំនងដែលជាប់ទាក់ទងគ្នានឹងត្រូវកាត់ផ្ដាច់។ ព្រះជាម្ចាស់បានជ្រាបអំពីរឿងនេះជាមុន បានជាទ្រង់បានចាប់ផ្ដើមពិភពលោកនេះដោយការដាក់ឈ្មោះឲ្យរបស់សព្វសារពើ។ ក្រោយពីព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានឈ្មោះឲ្យរបស់សព្វសារពើហើយ លោក អ័ដាម ក៏បានដាក់ឈ្មោះឲ្យរបស់សព្វសារពើបន្តពីទ្រង់ គាត់បានដាក់ឈ្មោះដល់គ្រប់ទាំងសត្វ ហើយគាត់ក៏បានដាក់ឈ្មោះមួយឲ្យប្រពន្ធរបស់គាត់ផងដែរ។ ហើយការនោះធ្វើឲ្យមានទំនាក់ទំនងអាចកើតឡើងបាន។ ក្រោយមកទៀត ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានឈ្មោះត្រូវគ្នាទៅនឹងអ្វីដែលសំខាន់ដែលមនុស្សណាម្នាក់មាន ឬនឹងមាន។

និយាយទៅ វាគ្រាន់តែជាផ្ដល់នូវការអត្ថាធិប្បាយបន្តិចបន្តួចនៅចំណុចនេះ ខ្ញុំគ្រាន់តែលើកទឹកចិត្តឪពុកម្ដាយឲ្យព្យាយាមគិតបន្តិច នៅពេលពួកគេដាក់ឈ្មោះឲ្យកូនៗសំណព្វចិត្តរបស់ខ្លួន ដើម្បីដាក់ឈ្មោះមួយដែលមានអត្ថន័យឲ្យពួកគេ អញ្ចឹងនៅពេលពួកគេធំឡើងគេបានប្រសើរដូចជាឈ្មោះរបស់ពួកគេ។ សូមកុំគ្រាន់តែគិតថា «អូ! ស្ដាប់ទៅឡូយណាស់»។ ប្រាកដណាស់ ជីវិតពិតគឺមានន័យលើសពីការស្ដាប់ទៅឡូយណាស់ហ្នឹងទៅទៀត។ សូមបិទវង់ក្រចកត្រឹមតែប៉ុណ្ណេះសិនចុះ។ សម្រាប់ការពន្យល់អំពីការនេះ ចាំជួបគ្នានៅពេលក្រោយទៀត។

សម្រាប់ជាកិត្តិសព្ទនៃព្រះនាមទ្រង់

ដូច្នេះ នេះជាចំណុចជាប់ទាក់ទងគ្នា៖ ការសំដៅទៅលើព្រះនាមព្រះយេស៊ូវយ៉ាងញឹកញាប់ ជារបៀបមួយនៃការនិយាយថា «មនុស្សម្នាក់នេះមិនអាចប្រព្រឹត្តនឹងគាត់ដោយស្ងាត់ៗបានទេ។ ទ្រង់មិនត្រូវបានលាក់ទុកទេ ជាការលាក់របស់សំខាន់មួយទុកនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់លោកអ្នក ឬនៅក្នុងទូរសំលៀកបំពាក់របស់លោកអ្នក។ យើងត្រូវតែបង្ហាញទ្រង់ជាសាធារណៈ សាកលលោកត្រូវតែទទួលស្គាល់ទ្រង់ ទទួលស្គាល់ថាជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានអត្តសញ្ញាណ ដែលមនុស្សទាំងឡាយត្រូវនិយាយទៅកាន់ និងមនុស្សទាំងឡាយនិយាយអំពី—នោះមនុស្សទាំងពួងនាំគ្នាច្រៀងសរសើរតម្កើងអំពីទ្រង់»។ ការសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើព្រះនាមទ្រង់ចាប់ផ្ដើមពីការផ្ដោតសំខាន់ទៅលើសាធារណភាពរបស់ទ្រង់ នៅខាងក្រៅ និងការប្រកាសជាសាកលរបស់ចំណាប់អារម្មណ៍នៃមហាជនទាំងឡាយ។

រ៉ូម ១:៥ «ដែលយើងខ្ញុំបានទទួលព្រះគុណ នឹងងារជាសាវ័ក ដោយសារទ្រង់ សម្រាប់ឲ្យមានមនុស្សចុះចូល តាមសេចក្ដីជំនឿ នៅកណ្តាលអស់ទាំងសាសន៍ ទុកជាប្រយោជន៍ដល់ព្រះនាមទ្រង់»។
រ៉ូម ៩:១៧ «ដ្បិតមានបទគម្ពីរសម្ដែងដល់ផារ៉ោនថា «អញបានតាំងឯងឡើងសម្រាប់ការនេះឯង គឺដើម្បីសម្ដែងឫទ្ធិបារមីអញក្នុងខ្លួនឯង ប្រយោជន៍ឲ្យគេប្រកាសប្រាប់ពីឈ្មោះអញទូទៅពេញលើផែនដី»»។
រ៉ូម ១៥:៩ «ហេតុនោះបានជាទូលបង្គំនឹងសរសើរតម្កើងទ្រង់ក្នុងពួកសាសន៍ដទៃ ហើយទូលបង្គំនឹងច្រៀងទំនុកបរិសុទ្ធ ថ្វាយព្រះនាមទ្រង់»។
រ៉ូម ១០:១៣ «ហើយគ្រប់គ្នា គឺអស់អ្នកណាដែលអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះអម្ចាស់ នោះនឹងបានសង្គ្រោះ»។

ដូច្នេះ របៀបមួយក្នុងការគិតអំពីការនេះ គឺព្រះនាមព្រះយេស៊ូវដើរទន្ទឹមនឹងព្រះកិត្តិសព្ទនៃព្រះយេស៊ូវ។ ខ្ញុំគិតថា ប្រហែលជាវិធីងាយស្រួលមួយក្នុងការចងចាំនូវអ្វីដែលខ្ញុំកំពុងព្យាយាមនិយាយ។ ព្រះនាមព្រះយេស៊ូវដើរទន្ទឹមនឹងព្រះកិត្តិសព្ទរបស់ព្រះយេស៊ូវ។។ ឈ្មោះ គឺជាវិធីមួយក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នា និងជាវិធីមួយក្នុងការទំនាក់ទំនងទៅកាន់ពិភពលោកទាំងមូល ដូចជាបុគ្គលដែលលោកអ្នកកំពុងតែនិយាយអំពី។ ហើយព្រះយេស៊ូវមានព្រះវត្តមាន ដើម្បីឲ្យគេបានស្គាល់ ព្រះអង្គមានព្រះជន្មដើម្បីឲ្យគេថ្លែងទៅកាន់ ព្រមទាំងសរសើរតម្កើងនៅពាសពេញពិភពលោក។ ពាក្យថា ឈ្មោះ ត្រូវបានទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ម្ដងហើយម្ដងទៀតចំពោះសាធារណជនទាំងឡាយ ដែលជាគោលដៅផ្ទាល់មាត់ចំពោះព្រះកិត្តិនាមទ្រង់។

ព្រះគម្ពីរសង្កត់ធ្ងន់ម្ដងហើយម្ដងទៀតទៅលើអំណាច និងភាពធំអស្ចារ្យនៃព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ។ ប៉ុន្តែ ហេតុអ្វីបានជាបញ្ជាក់ពីឈ្មោះទ្រង់ ហើយមិនលើភាពជាបុគ្គលទ្រង់ទៅវិញ?

និពន្ធដោយ៖ John Piper
បកប្រែដោយ៖ កញ្ញា គឹម បូព្រឹក
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ឯក ធីម៉ូថេ, លោក សឹម រក្សា និងលោកឈាង បូរ៉ា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៩៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១០៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១២៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២១៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៩២៥២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២២៩

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៥៧

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។