លោកអ្នកអាចអានព្រះគម្ពីរបាន៖ ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី១

ព្រះយេស៊ូវផ្ទាល់ក៏បានសន្មតថា ការអានព្រះគម្ពីរគឺគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីឲ្យយល់ព្រះបន្ទូលទ្រង់បាន ដោយទ្រង់មានបន្ទូលប្រាំមួយដងថា៖ «តើអ្នករាល់គ្នាមិនដែលមើលរឿង» ឬជួនកាលថា៖ «អ្នករាល់គ្នាមិនបានមើលក្នុងក្រឹត្យវិន័យទេឬអី» (ម៉ាថាយ ១២:៣, ១២:៥, ១៩:៤, ២១:១៦, ២១:៤២, ២២:៣១...

២៦ មីនា ២០២៤អានរយៈពេល ១៨ នាទី

មើល១៩៨ដង

«លោកអ្នកប្រហែលជាមិនអាចយល់នូវអ្វីដែលព្រះគម្ពីរចង់មានន័យបាននោះទេ ដ្បិតមាននិកាយច្រើនណាស់ ហើយពួកគេទាំងអស់កាត់ស្រាយព្រះបន្ទូលខុសៗគ្នា»។

«ចុះចំណែកឯការបកប្រែទាំងអស់នោះវិញ? តើអ្នកណាអាចដឹងបានថា មួយណាត្រឹមត្រូវបាន?»

«តើអ្នកជានរណាដែលហ៊ានសម្រេចថា តើអត្ថបទមួយក្នុងព្រះគម្ពីរមានន័យយ៉ាងណានោះបាន? ខ្ញុំសុខចិត្តរក្សាចិត្តឲ្យទូលាយប្រសើរជាង»។

«នោះគឺគ្រាន់តែជាការកាត់ស្រាយរបស់អ្នកតែប៉ុណ្ណោះ»។

នៅពេលដែលមួយភាគបីនៃក្រុមដំណឹងល្អនិយាយថា «មិនមានសេចក្ដីពិតខាងសាសនានោះទេ» ហើយនៅពេលដែលការសន្ទនាអំពីការពិតដ៏អស់កល្បជានិច្ច ត្រូវជួបជាមួយនឹងលេសដែលប្រកបដោយគតិបណ្ឌិតជាច្រើន និងការបន្ទាបខ្លួនក្លែងក្លាយជាច្រើន នោះក្រុមជំនុំត្រូវតែអះអាងនូវការជឿជាក់ តាំងពីបុរាណរបស់ខ្លួនថា៖ «ព្រះគម្ពីរគឺមានភាពច្បាស់លាស់ណាស់»។

ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរបានមានវត្តមានជាយូរលង់ណាស់មកហើយ ដូចជាគោលលទ្ធិនៃក្រុមជំនុំដែរ ដែលកម្រនឹងមានការទាមទារ ឲ្យមានការបកស្រាយយ៉ាងច្បាស់លាស់នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ខ្លួននោះឡើយ។ នៅក្នុងរយៈពេលហាសិបឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ការកើនឡើងនៃគំនិតដែលថា «សេចក្ដីពិតរបស់អ្នក» បានអំពាវនាវឲ្យមានការការពារជាថ្មីលើសម្បត្តិដ៏សំខាន់នៃព្រះបន្ទូល ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងបញ្ហាប្រឈមនេះ។ និកាយមួយចំនួនបានបែកចេញពីគ្នា ដោយសារតែការបដិសេធទៅលើភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរ។ គ្រួសារមួយចំនួនក៏បានរង្គោះរង្គើ ដោយសារការប្រើប្រាស់មិនត្រឹមត្រូវ។ សីលធម៌ត្រូវបានបំផ្លាញ និងអូសបន្លាយដល់ចំណុចរហែកដោយសារថាព្រះគម្ពីរមិនមានភាពច្បាស់លាស់ ហើយជំនាន់មួយក៏បានរសាត់អណ្ដែតដោយសារតែការគិតបែបនេះ។

ដំណោះស្រាយចំពោះភាពច្របូកច្របល់នៃការកាត់ស្រាយដ៏ធំនេះគឺ ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរ។

ដើម្បីបញ្ជាក់ឡើងវិញនូវគោលលទ្ធិដ៏សំខាន់នៃព្រះគម្ពីរនេះ នោះយើងនឹងពិនិត្យមើលអត្ថបទគម្ពីរមួយចំនួននៅក្នុងអត្ថបទជាបន្តបន្ទាប់ទៅនេះ ដើម្បីមើលអំពីរបៀបដែលព្រះគម្ពីរបានផ្ដល់ហេតុផលសម្រាប់ភាពច្បាស់លាស់របស់ខ្លួនផ្ទាល់។ ដោយព្រោះតែយើងក៏ជឿលើសិទ្ធិអំណាចកំពូលនៃព្រះគម្ពីរ នោះយើងទទួលបានចំណេះដឹងដ៏ត្រឹមត្រូវនៃព្រះគម្ពីរចេញមកពីព្រះគម្ពីរផ្ទាល់ផងដែរ។ ដូចពីមុនមក ព្រះគម្ពីរជាអ្នកការពារដ៏ល្អបំផុតរបស់ព្រះគម្ពីរផ្ទាល់។ ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរត្រូវបានគេមើលឃើញយ៉ាងល្អបំផុតតាមរយៈភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរផ្ទាល់។

ជាដំបូង យើងគួរផ្តល់និយមន័យសង្ខេបអំពីភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរសិន។ លោកគ្រូ ម៉ាក ថមសុន (Mark Thompson) បានឲ្យនិយមន័យយ៉ាងច្បាស់ អំពីភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរថាជា «គុណភាពនៃអត្ថបទព្រះគម្ពីរ ដែលធានានូវអត្ថន័យដែលមនុស្សយើងអាចចូលប្រើបាន សម្រាប់អស់អ្នកដែលចូលមកដោយជំនឿ ដូចជាសកម្មភាពមួយនៃការមានទំនាក់ទំនងរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។¹ សូមកត់សម្គាល់ធាតុពិតសំខាន់ៗចំនួនបីយ៉ាងនៅក្នុងនិយមន័យនេះ៖ វាជាគុណសម្បត្តិនៃអត្ថបទ (មិនមែនជាការធានានូវភាពត្រឹមត្រូវនៃការកាត់ស្រាយរបស់យើងទេ) កម្លាំងសំខាន់គឺភាពងាយស្រួលយល់លើព្រះគម្ពីរចំពោះអ្នកអាន ឬអ្នកស្តាប់ (ភាពវៃឆ្លាត ភាពអាចយល់បាន ភាពច្បាស់លាស់) ហើយព្រះគម្ពីរគឺសម្រាប់តែអ្នកដែលចូលទៅដោយជំនឿប៉ុណ្ណោះ (ចុះចូលនឹងខ្លឹមសារនៃព្រះគម្ពីរ និងអ្នកនិពន្ធតាមលក្ខខណ្ឌ)។

បើនិយាយឲ្យចំៗទៅ ការនិយាយថាព្រះគម្ពីរមានភាពច្បាស់លាស់ គឺនិយាយថា លោកអ្នកអាចយល់ព្រះគម្ពីរបាន។ ព្រះគម្ពីរមិនមានលក្ខណៈពិសេស អាថ៌កំបាំង ជាប់លេខកូដ ឬមិនច្បាស់លាស់នៅក្នុងការបង្ហាញឲ្យឃើញ ឬការអះអាងរបស់ខ្លួននោះទេ។ ព្រះជាម្ចាស់ចង់មានន័យនូវអ្វីដែលទ្រង់មានបន្ទូលជាពាក្យធម្មតាដែលលោកអ្នកអាចអានបានយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ និយមន័យនៃភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរនេះ ក៏ទាមទារនូវលក្ខណសម្បត្តិមួយចំនួន ដើម្បីចៀសវាងការយល់ច្រឡំផងដែរ។ គោលលទ្ធិនៃភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរ៖

នេះមិនមែនមានន័យថា មិនមានអត្ថបទនៅក្នុងព្រះគម្ពីរខ្លះ ដែលពិបាកសម្រាប់យើងក្នុងការកាត់ស្រាយឲ្យបានត្រឹមត្រូវនោះទេ (២ពេត្រុស ៣:១៦)។
នេះមិនបានដកចេញនូវតម្រូវការសម្រាប់ការខិតខំក្នុងការជីកពន្យល់ព្រះគម្ពីរដ៏ត្រឹមត្រូវនោះទេ (២ធីម៉ូថេ ២:១៥)។
នេះមិនបំផ្លាញតួនាទីរបស់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់ក្រុមជំនុំតាមតំបន់ក្នុងការជួយដល់ការកាត់ស្រាយនោះទេ (១ធីម៉ូថេ ៤:១១-១៦)។
នេះមិនមែនមានន័យថា ព្រះគម្ពីរនឹងឆ្លើយរាល់សំណួរដែលយើងអាចមានអំពីសេចក្តីថ្លែងដ៏ពិតនោះទេ (ម៉ាថាយ ២៤:៣៦)។

យើងនឹងដោះស្រាយការជំទាស់ទាំងនេះ និងការជំទាស់បន្ថែមទៀតចំពោះភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរនៅក្នុងមេរៀនមួយចំនួនទៀតនាពេលអនាគត។ សម្រាប់ពេលនេះ វាគ្រប់គ្រាន់ហើយក្នុងការកត់សម្គាល់ថា ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរគឺជាគោលលទ្ធិដ៏ស្មុគស្មាញ ដែលរាប់បញ្ចូលនូវបាតុភូតផ្សេងៗដែលយើងឃើញមាននៅក្នុងព្រះគម្ពីរ និងការឆ្លើយតបខុសៗគ្នារបស់មនុស្សផ្សេងគ្នាចំពោះព្រះគម្ពីរដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលយ៉ាងច្បាស់ក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ទោះបើយើងពិបាកស្តាប់ឲ្យបានយល់ច្បាស់ក៏ដោយ។

យោងទៅលើនិយមន័យនេះ តើព្រះគម្ពីរបានអះអាងថា ព្រះគម្ពីរច្បាស់លាស់ឬទេ? ពិតមែនហើយ ព្រះជាម្ចាស់បានអះអាងលើភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ដោយប្រចក្សច្បាស់ និងដោយប្រយោលនៅក្នុងទំព័រជាច្រើននៃព្រះគម្ពីរ។

លោក ម៉ូសេ បានអះអាងថា អ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលតាមរយៈគាត់ គឺប្រជាជនអ៊‌ីស្រាអែល អាចចូលទៅដល់បានទាំងស្រុង៖

«ដ្បិតសេចក្ដីបញ្ញត្តដែលអញបង្គាប់មកឯងនៅថ្ងៃនេះ មិនមែនហួសកំឡាំងឯងទេ ក៏មិនមែននៅឆ្ងាយដែរ គឺមិនមែននៅលើស្ថានសួគ៌ ឲ្យឯងបានថា តើអ្នកណានឹងឡើងទៅស្ថានសួគ៌ នាំយកព្រះបន្ទូលមកប្រាប់យើងខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យយើងខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តតាមនោះទេ ក៏មិនមែននៅត្រើយសមុទ្រខាងនាយ ឲ្យឯងបានថា តើអ្នកណានឹងឆ្លងសមុទ្រ ទៅនាំយកព្រះបន្ទូលមកប្រាប់យើងខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យយើងខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តតាមនោះដែរ គឺព្រះបន្ទូលនេះនៅជិតឯងណាស់ ក៏នៅក្នុងមាត់ឯង នឹងក្នុងចិត្តឯងផង ដើម្បីឲ្យឯងអាចប្រព្រឹត្តតាមបាន» (ចោទិយកថា ៣០:១១-១៤)។

ស្ដេច ដាវីឌ ក៏បានអះអាងដូចគ្នានេះដែរអំពីភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរ ដោយការពន្យល់អំពីរបៀបដែលព្រះបន្ទូលធ្វើការក្នុងជីវិតរបស់អ្នកដែលបានឮ និងយល់អំពីវា៖

«ឯក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះយេហូវ៉ានោះគ្រប់លក្ខណ៍ ក៏កែព្រលឹងឡើងវិញ។
សេចក្ដីបន្ទាល់នៃព្រះយេហូវ៉ាជាពិត ក៏ធ្វើឲ្យមនុស្សខ្លៅល្ងង់មានប្រាជ្ញា។
សេចក្ដីបញ្ញត្តរបស់ព្រះយេហូវ៉ាសុទ្ធតែទៀងត្រង់ ក៏បណ្ដាលឲ្យចិត្តរីករាយសប្បាយ។
ក្រឹត្យក្រមនៃព្រះយេហូវ៉ាជាសុទ្ធសាធ ក៏បំភ្លឺភ្នែក។
សេចក្ដីកោតខ្លាចដល់ព្រះយេហូវ៉ា នោះជាបរិសុទ្ធ ក៏នៅជាប់ជារៀងរាបដរាប។
អស់ទាំងខច្បាប់របស់ព្រះយេហូវ៉ាសុទ្ធតែពិតត្រង់ ហើយសុចរិតគ្រប់ជំពូក»។
(ទំនុកតម្កើង ១៩:៧-៩)

សូមកត់ចំណាំពីឥទ្ធិពលនៃភាពបរិសុទ្ធនៃព្រះគម្ពីរ ត្រង់ថាព្រះគម្ពីរ «បំភ្លឺភ្នែក» ។ ជាញឹកញាប់ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់តែងតែប្រៀបធៀបខ្លួនទៅនឹងពន្លឺ ឬក៏ប្រភពពន្លឺ (ទំនុកតម្កើង ៣៦:៩, ១១៩:១០៥, ១១៩:១៣០; សុភាសិត ៦:២៣; ២ពេត្រុស ១:១៩) ដោយបំភ្លឺគំនិតដ៏ខ្មៅងងឹតរបស់មនុស្សឲ្យផ្តល់នូវសេចក្តីពិត និងការយល់ដឹង (ទំនុកតម្កើង ១១៩:៦៩)។

ហោរា អេសាយ បានអះអាងអំពីភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរតាមរយៈប្រសិទ្ធភាពរបស់ព្រះគម្ពីរ៖

«ពីព្រោះដែលភ្លៀងនឹងហិមៈធ្លាក់ចុះមកពីលើមេឃឥតវិលត្រឡប់ទៅលើវិញ គឺមកស្រោចដីធ្វើឲ្យកើតចេញជាពន្លកឡើង ហើយក៏ឲ្យពូជពង្រោះដល់អ្នកដែលព្រោះ នឹងអាហារដល់អ្នកដែលបរិភោគជាយ៉ាងណា នោះពាក្យអញ ដែលចេញពីមាត់អញទៅ ក៏មិនដែលវិលមកឯអញវិញ ដោយឥតកើតផលយ៉ាងដូច្នោះដែរ គឺនឹងធ្វើសម្រេចតាមសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នានៅក្នុងចិត្តអញ ហើយនឹងចម្រើនកើនឡើង ក្នុងការអ្វីដែលអញចាត់ទៅធ្វើនោះ» (អេសាយ ៥៥:១០-១១)។

ដើម្បីឲ្យព្រះបន្ទូលសម្រេចគោលបំណងនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នកជឿបាន អ្នកនោះត្រូវតែយល់ព្រះបន្ទូលឲ្យបានច្បាស់។ ការឮព្រះបន្ទូលបង្កើតឲ្យមានជំនឿ នេះហើយជាមូលហេតុដែលត្រូវចាត់បញ្ជូនឲ្យគ្រូអធិប្បាយទៅ ហើយវាអាចកើតឡើងបានលុះត្រាតែព្រះបន្ទូលដែលបានស្តាប់ឮនោះមានភាពច្បាស់លាស់ (រ៉ូម ១០:១៤-១៧)។

នៅគ្រប់ទីកន្លែងផ្សេងទៀតក្នុងព្រះគម្ពីរ ភាពច្បាស់លាស់នៃការប្រាស្រ័យទាក់ទងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះមនុស្សជាតិ គឺមិនត្រឹមតែបានបញ្ជាក់អះអាងយ៉ាងច្បាស់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ត្រូវបានគេសន្មត់ថាច្បាស់ផងដែរ។ ចាប់ពីប្រយោគដំបូងដែលជាការសន្ទនារវាងព្រះជាម្ចាស់ និងមនុស្ស (លោកុប្បត្ដិ ២:១៦-១៧) រហូតដល់ព្រះបន្ទូលចុងក្រោយរបស់ព្រះយេស៊ូវ ទៅកាន់ក្រុមជំនុំរបស់ទ្រង់ (វិវរណៈ ២២:២០) ព្រះបានរំពឹងថា មនុស្សជាតិនឹងឮសម្លេងទ្រង់ ដើម្បីឲ្យយល់អំពីចេតនារបស់ទ្រង់ និងដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់។ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរជាភាសាខ្មែរ ឃ្លាដែលថា «មានសេចក្ដីចែងទុកមកដូច្នេះ» លេចឡើង៣១ដង ហើយឃ្លា «ដូចជាបានកត់ទុកក្នុងគម្ពីរ» លេចឡើង២៧ដង និងឃ្លា «បានកត់ទុកក្នុងគម្ពីរ» លេចឡើង៩៩ដង ទូទាំងព្រះគម្ពីរជាការយោងទៅលើការបើកសម្ដែងពីមុនៗ ដោយសន្មតរាល់ពេលថា អត្ថន័យនៃអត្ថបទអាចយល់បានដោយការស្តាប់វា។ យោងតាមលោក រ៉ចជើរ នីកូល (Roger Nicole) ១០% នៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីគឺជាការយោងដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោលទៅព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ដែលគេសន្មត់ថាអាចយល់បាន។ ព្រះយេស៊ូវផ្ទាល់ក៏បានសន្មត់ថា ការអានព្រះគម្ពីរគឺគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីឲ្យយល់ព្រះបន្ទូលទ្រង់បាន ដោយទ្រង់មានបន្ទូលប្រាំមួយដងថា៖ «តើអ្នករាល់គ្នាមិនដែលមើលរឿង» ឬជួនកាលថា៖ «អ្នករាល់គ្នាមិនបានមើលក្នុងក្រឹត្យវិន័យទេឬអី» (ម៉ាថាយ ១២:៣, ១២:៥, ១៩:៤, ២១:១៦, ២១:៤២, ២២:៣១—ករណីផ្សេងៗទៀតនៅក្នុងកណ្ឌដំណឹងល្អគឺជាការនិយាយឡើងវិញនៃអ្វីដែលបានកត់ត្រានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរម៉ាថាយ)។

សូមពិចារណាផងដែរអំពីការសន្មត់នៃភាពច្បាស់លាស់ ដែលត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់នៅក្នុងការអានព្រះគម្ពីរជាសាធារណៈ។ នៅពេលដែលសាសន៍អ៊‌ីស្រាអែលបានទទួលក្រឹត្យវិន័យដំបូង លោក ម៉ូសេ បានអានវា ហើយប្រជាជនឆ្លើយតបដោយសន្យាថានឹងគោរពប្រតិបត្តិតាម (និក្ខមនំ ២៤:៧)។ បន្ទាប់មកលោក ម៉ូសេ ក៏បានបង្គាប់ពួកបណ្ដាជនឲ្យអានក្រឹត្យវិន័យឲ្យឮៗរាល់ប្រាំពីរឆ្នាំម្ដង (ចោទិយកថា ៣១:៩-១៣)។ លោក យ៉ូស្វេ បានបន្តសេចក្ដីតាំងសញ្ញាដោយអានក្រឹត្យវិន័យដល់មនុស្សទាំងអស់ (យ៉ូស្វេ ៨:៣៤-៣៥)។ ស្ដេច យ៉ូសៀស បានឮគេអានក្រឹត្យវិន័យ រួចទ្រង់អានដល់មនុស្សទាំងអស់ ហើយការធ្វើដូច្នោះក៏បានធ្វើឲ្យមានការបំផ្លាស់បំប្រែចិត្តទូទាំងប្រទេស (២ពង្សាវតារក្សត្រ ២២:៨-១៣)។ លោក អែសរ៉ា បានអានព្រះគម្ពីរឮៗដល់មនុស្សទាំងអស់ អស់រយៈពេលប្រាំមួយម៉ោង ហើយពួកគេបានចាកចេញពីថ្ងៃនោះដោយ «ហើយតាំងចិត្តអរសប្បាយឡើងជាខ្លាំង ដោយព្រោះបានយល់ន័យសេចក្ដីទាំងប៉ុន្មាន ដែលបានថ្លែងប្រាប់ដល់ខ្លួន» (នេហេមា ៨:១-១២)។ ហើយនៅក្នុងក្រុមជំនុំសាវ័ក ប៉ុល បានដាស់តឿនលោក ធីម៉ូថេ ដ៏វ័យក្មេងម្នាក់ឲ្យ «ឧស្សាហ៍មើលគម្ពីរ ហើយទូន្មាន និងបង្រៀនគេ» (១ធីម៉ូថេ ៤:១៣)។ តើអ្វីជាគោលបំណងនៃការអានព្រះគម្ពីរឮៗ រួមជាមួយអ្នកឯទៀត ដោយបើកចំហ ប្រសិនបើព្រះគម្ពីរមានភាពស្រពិចស្រពិល មិនអាចឲ្យយល់បាននោះ? សេចក្ដីបង្គាប់នៃព្រះគម្ពីរឲ្យអានព្រះគម្ពីរជាសាធារណៈគឺជាការសន្មត់អំពីភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរ។

ដូចគ្នានេះដែរសាវ័ក ប៉ុល ក៏សរសេរទៅកាន់គ្រីស្ទបរិស័ទនៅទីក្រុងរ៉ូមថា៖

«ដ្បិតអស់ទាំងសេចក្ដីដែលបានចែងទុកមកជាមុន នោះបានចែងសម្រាប់នឹងបង្រៀនដល់យើងរាល់គ្នា ដើម្បីឲ្យយើងបានសេចក្ដីសង្ឃឹម ដោយសេចក្ដីអត់ធន់ និងសេចក្ដីកម្សាន្តចិត្ត ដោយសារគម្ពីរ» (រ៉ូម ១៥:៤)។

ការអះអាងរបស់សាវ័ក ប៉ុល នៅក្នុងខនេះគឺទូលំទូលាយ។ វាអនុវត្តចំពោះ «អស់ទាំងសេចក្ដីដែលបានចែងទុកមកជាមុន» ដែលលោកមានន័យថា «ព្រះគម្ពីរ»។ ហើយតើសេចក្ដីដែលបានចែងទាំងអស់នេះអាច «បង្រៀន» ឬ «កម្សាន្តចិត្ត» ឬផ្តល់ «សេចក្តីសង្ឃឹម» បានដោយរបៀបណា ប្រសិនបើពួកគេមិនអាចយល់បាននោះ? ព្រះគម្ពីរអាចបំពេញកិច្ចការរបស់ខ្លួននៅក្នុងរាស្ដ្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់បាន ដោយព្រោះព្រះគម្ពីរមានភាពច្បាស់លាស់ (១ថែស្សា ២:១៣)។

ព្រះបន្ទូលដ៏ច្បាស់លាស់នេះបានបញ្ចប់ដោយបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូវចំពោះក្រុមជំនុំរបស់ទ្រង់៖

«មើល អញមកជាឆាប់ មានពរហើយ អ្នកណាដែលកាន់តាមសេចក្ដីទំនាយក្នុងគម្ពីរនេះ» (វិវរណៈ ២២:៧)។

ព្រះអម្ចាស់នៃយើងបានផ្ដល់កាតព្វកិច្ចដល់ប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ឲ្យរក្សាព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ពីព្រោះទ្រង់បានមានបន្ទូលដោយមានភាពច្បាស់លាស់ គ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីយល់ និងប្រតិបត្តិតាមបាន។ ចាប់តាំងពីដើមដល់ចប់ ព្រះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលយ៉ាងច្បាស់សម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់យើង ដូច្នេះយើងគួរ «យកចិត្តទុកដាក់តាម» (២ពេត្រុស ១:១៩) ហើយឆ្លើយតបដោយមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងការទុកចិត្តលើព្រះអង្គសង្គ្រោះដ៏ពេញដោយព្រះគុណរបស់យើង។

លោក ចេមស៍ កាឡាហាន (James Callahan) បានលើកឡើងអំពីព្រះគម្ពីរយ៉ាងដូច្នេះថា «យើងអាចអានព្រះគម្ពីរដោយទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ ដោយការកោតសរសើរ និងដោយការទទួលបាននូវលទ្ធផលនៃការផ្លាស់ប្រែ។ ព្រះគម្ពីរមានការបើកចំហ និងមានតម្លាភាពចំពោះអស់អ្នកអានដ៏ស្មោះត្រង់។ ព្រះគម្ពីរមានភាពងាយយល់ និងអាចយល់បានសម្រាប់អ្នកអានដែលយកចិត្តទុកដាក់។ ព្រះគម្ពីរផ្ទាល់មានភាពស៊ីសង្វាក់គ្នា និងប្រចក្សច្បាស់។ ព្រះគម្ពីរត្រូវបានសរសេរឡើងដោយនិយាយត្រង់ៗ និងមិនមានភាពស្រពិចស្រពិល ហើយអ្វីដែលបានត្រូវបានសរសេរឡើងគឺគ្រប់គ្រាន់ ព្រះគម្ពីរមានភាពច្បាស់លាស់អំពីអ្វីដែលមានចែង»។²

ដូច្នេះ បងប្អូនអ្នកជឿរាល់គ្នាអើយ បងប្អូនអាចអានព្រះគម្ពីររបស់ខ្លួនបាន ពីព្រោះព្រះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលយ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរនោះ។ ការឆ្លើយតបរបស់យើងចំពោះព្រះបន្ទូលដ៏ច្បាស់លាស់នេះត្រូវតែធ្វើតាមការណែនាំរបស់លោកគ្រូ អហ្គស្ទីន (Augustine) ដែលបានឮ ពេលគាត់ទទួលសេចក្ដីសង្គ្រោះតាមរយៈការអានព្រះគម្ពីរ៖ «យកវាឡើង ហើយអានវាចុះ!»។³

[១] Mark Thompson, A Clear and Present Word, ទំព័រ១៦៩-១៧០។

[២] James Callahan, The Clarity of Scripture, ទំព័រ៩។

[៣] លោកគ្រូ អហ្គស្ទីន «ការលួនតួ» ទំព័រ២១៧។

អានបន្ថែម ផ្នែកទី២, ផ្នែកទី៣, ផ្នែកទី៤,ផ្នែកទី៥, ផ្នែកទី៦។

និពន្ធដោយ៖ Dan Crabtree
បកប្រែដោយ៖ ជឿន ជីវិចន្ធា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ហុង សម្ភស, លោក សឹម រក្សា, លោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ និងលោក ឈាង បូរ៉ា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.thecripplegate.com ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើលោកអ្នកត្រូវ «ទទួលថ្លែងប្រាប់» ដើម្បីបានសង្គ្រោះ?

៦១៦០

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២ ធ្នូ ២០២៥

តើលោកអ្នកត្រូវ «ទទួលថ្លែងប្រាប់» ដើម្បីបានសង្គ្រោះ?

គ្រូក្លែងក្លាយនោះថា «ឃើញទេ! សេចក្ដីសង្គ្រោះមិនគ្រាន់តែអាស្រ័យទៅលើសេចក្ដីជំនឿប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងលើការប្រព្រឹត្តយ៉ាងត្រឹមត្រូវនៃសេចក្ដីជំនឿនោះ នៅក្នុងការប្រកាសជាសាធារណៈ តាមរយៈទឹកនៃពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកនោះផងដែរ»។ អ្វីដែលមើលទៅហាក់ដូចជាធម្មតា និងច្បាស់លាស់សម្រាប់មនុស្សមួយចំនួនបានបែរក្លាយទៅជាឧបសគ្គសម្រាប់អ្នកដទៃវិញ។

អានបន្ថែម

លោកអ្នកចាំបាច់ត្រូវស្គាល់ព្រះយេស៊ូវ ដើម្បីយល់ព្រះគម្ពីរ៖ ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី៥

១១០៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ សីហា ២០២៤

លោកអ្នកចាំបាច់ត្រូវស្គាល់ព្រះយេស៊ូវ ដើម្បីយល់ព្រះគម្ពីរ៖ ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី៥

ប្រសិនបើលោកអ្នកមិនអានព្រះគម្ពីរដោយមានគោលដៅចុងក្រោយនៃការមើលឃើញសិរីល្អនៃព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទេ នោះលោកអ្នកនឹងមិនយល់ព្រះគម្ពីរបានឡើយ។

អានបន្ថែម

ព្រះគម្ពីរគឺមានភាពច្បាស់លាស់ចំពោះអ្នកដែលស្ដាប់បង្គាប់៖ ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី៤

១៤៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ សីហា ២០២៤

ព្រះគម្ពីរគឺមានភាពច្បាស់លាស់ចំពោះអ្នកដែលស្ដាប់បង្គាប់៖ ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី៤

ប្រហែលជាលោកអ្នកស្គាល់អ្នកដែលសង្ស័យអំពីព្រះគម្ពីរ ឬក៏ប្រហែលជាលោកអ្នកជាអ្នកដែលសង្ស័យព្រះគម្ពីរ ដែលកំពុងអានមេរៀននេះផ្ទាល់តែម្ដង។ បើដូច្នេះមែន ចូរដឹងថាសារព្រះបន្ទូលនៅក្នុងព្រះគម្ពីរមិនមែនសម្រាប់ការជជែកវែកញែកខាងឯចំណេះដឹងបន្ថែមទៀតនោះទេ។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

៥១៨៤

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៨៦

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៨២៤២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២២០

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

លោកអ្នកអាចអានព្រះគម្ពីរបាន៖ ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី១

២៦ មីនា ២០២៤អានរយៈពេល ១៨ នាទី

មើល១៩៨ដង

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

តើ​លោក​អ្នក​ត្រូវ​ «​ទទួល​ថ្លែង​ប្រាប់» ដើម្បី​បាន​​សង្គ្រោះ​?

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

តើ​លោក​អ្នក​ត្រូវ​ «​ទទួល​ថ្លែង​ប្រាប់» ដើម្បី​បាន​​សង្គ្រោះ​?

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើលោកអ្នកត្រូវ «ទទួលថ្លែងប្រាប់» ដើម្បីបានសង្គ្រោះ?

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

តើលោកអ្នកត្រូវ «ទទួលថ្លែងប្រាប់» ដើម្បីបានសង្គ្រោះ?

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)