មធ្យោបាយ ៣យ៉ាង ដើម្បីថែទាំសុខភាពព្រលឹងវិញ្ញាណ

២០ កុម្ភៈ ២០២៤អានរយៈពេល ១២ នាទី

មើល២២២ដង

នៅក្នុងរឿងខ្លីដ៏ពិសេសមួយរបស់លោក អេហ្វ ស្កត់ ហ្វ៊ីតជើរ៉ល (F. Scott Fitzgerald) ដែលមានចំណងជើងជាភាសាអង់គ្លេសថា “Curious Case of Benjamin Button” (ប្រែថា «ករណីរឿងឆ្ងល់របស់លោក បេនយ៉ាមីន បាត់ធិន») រឿងនេះផ្តល់នូវរូបរាងថ្មី គួរឲ្យព្រួយបារម្ភអំពីភាពចាស់ទុំ និងការអភិវឌ្ឍន៍ក្នុងសង្គម។ អ្វីដែលគួរឲ្យចង់ដឹងអំពីលោក បេនយ៉ាមីន គឺថាគាត់កើតមកចាស់ ហើយពេលវេលាកន្លងទៅក៏ក្លាយទៅជាក្មេង។ ប្រលោមលោកនេះគឺជាការចាប់អារម្មណ៍លើរបៀបដែលមនុស្សយល់អំពីភាពចាស់ទុំ ការស្រឡាញ់ កាធំធាត់ឡើង និងស្ថានភាពទារកដ៏គួរឲ្យអស់សំណើចរបស់មនុស្សចាស់ដែលឈឺម្នាក់នេះ។

ពេលខ្លះ នៅក្នុងក្រុមជំនុំយើងជួបប្រទះករណីចង់ដឹងចង់ឃើញរបស់អ្នកជឿ ដែលមិនទាន់ពេញវ័យនៅក្នុង ព្រះវិហារ។ ជាញឹកញយ នៅពេលដែលយើងឃើញថា នៅពេលដែលមនុស្សណាម្នាក់ជាអ្នកជឿថ្មីថ្មោង ដែលទើបនឹងរួចពីអំពើបាបរបស់ពួកគេ ជីវិតដែលធ្លាប់ខ្វះពន្លឺរបស់ពួកគេស្រាប់តែក្លាយទៅជាមនុស្សខ្លាំងមិនគួរឲ្យអាចជឿបាននៃភាពរីករាយដែលមិនអាចបំភ្លេចបាន។ ពួកគេផ្សាយដំណឹងល្អដោយខ្នះខ្នែង អធិស្ឋានឥតឈប់ឈរ អានព្រះគម្ពីរដោយលះបង់ ហើយរីករាយក្នុងការបម្រើក្នុងក្រុមជំនុំ។

ប៉ុន្តែ គួរឲ្យសោកស្ដាយ វាមិនមែនជារឿងចម្លែកទេក្នុងការឃើញថា សេចក្ដីក្លៀវក្លានេះគឺគ្រាន់តែជាការឡើងជាតិស្ករមួយភ្លែតនៃភាពជាអ្នកថ្មីថ្មោង។ ភាពវិសេសនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះចាប់ផ្ដើមក្លាយជារឿងធម្មតា ការទៅព្រះវិហារក្លាយជាទម្លាប់ ការអានគម្ពីរជាកិច្ចការ និងការអធិស្ឋានក្លាយជារឿងចៃដន្យវិញ។ សេចក្ដីអធិប្បាយដែលពួកគេធ្លាប់បានត្រេកអរចូលចិត្តស្ដាប់ ឥឡូវនេះក្លាយដូចជាចាននៃសណ្ដែកបណ្ដុះដែលគ្មានរសជាតិ។ កាលដែលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងទៅនេះ ពួកគេបានឆ្លងកាត់ចលនាខាងឯវិញ្ញាណយ៉ាងហ្មត់ចត់បែបជាកិច្ចការ ប៉ុន្តែភ្លើងបានរលត់អស់ជាច្រើនឆ្នាំកន្លងទៅហើយ។

ខ្ញុំបានជួបមនុស្សក្នុងក្រុមជំនុំដែលនិយាយថា ពួកគេបានសង្គ្រោះអស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ ប៉ុន្តែមានចរិតយ៉ាប់ រអ៊ូរទាំ និងទុទិដ្ឋិនិយម។ ពួកគេជាមនុស្សចាស់ដែលមានចរិតយ៉ាប់ខាងឯវិញ្ញាណ។

ចុះលោកអ្នកវិញ? តើលោកអ្នកមិនទាន់ពេញវ័យទេមែនឬ ទោះបើលោកអ្នកបានជឿយូរហើយ? តើលោកអ្នកបានទុកឲ្យភ្លើងនៃចំណង់ចំណូលចិត្តពីការប្រែចិត្តជឿរបស់អ្នកត្រជាក់មែនឬ? ឬក៏ថា តើលោកអ្នកបានរីកចម្រើនជាលំដាប់ក្នុងចំណេះដឹង ប្រាជ្ញា និងជាពិសេសការអនុវត្តព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះឬ?

បើមិនដូច្នោះទេ នេះជាសកម្មភាពបីយ៉ាងដែលត្រូវធ្វើ ដើម្បីបន្តរីកចម្រើនខាងឯវិញ្ញាណ៖

១.លេបអាហាររបស់លោកអ្នក

ទារកដែលទើបចេះដើរតេះតះដែលត្រូវបានម្តាយឧស្សាហ៍បញ្ចុកបាយ គាត់នឹងលូតលាស់មានសុខភាពល្អ។ ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើក្មេងនោះរក្សាសណ្ដែកទាំងនោះទុកនៅក្នុងថ្ពាល់ដែលប៉ោងរបស់គាត់ជំនួសឲ្យការលេប ឬបោះផ្សិតដែលអ្នកឲ្យទៅក្រោមតុ នោះអាហាររូបត្ថម្ភនឹងមិនអាចមានប្រសិទ្ធភាពបានទេ។ ដូចគ្នានេះដែរ មនុស្សដែលអង្គុយស្ដាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងទ្រនុងអាចមើលទៅហាក់ដូចជាថា ពួកគេកំពុងតែទទួលបានអាហារសុខភាពដោយស្ពៃ និងសណ្ដែកមួយមាត់ៗពីការអធិប្បាយ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគ្មានការអនុវត្តនៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេទេ នោះពួកគេនឹងបាត់បង់ភាពរស់រវើកក្នុងការដើរជាមួយព្រះអម្ចាស់ ហើយបន្តិចម្តងៗនឹងអន់ថយការមិនឃ្លានអាហារខាងឯវិញ្ញាណ។

តើលោកអ្នកធ្លាប់ឮមនុស្សអួតថា «ខ្ញុំអានព្រះគម្ពីររបស់ខ្ញុំជារៀងរាល់ថ្ងៃ» ប៉ុន្មានដងហើយ ប៉ុន្តែច្បាស់ជាធ្វេសប្រហែសក្នុងការអនុវត្តខគម្ពីរណាមួយនោះអំពីការអួតអំពីវាទៅវិញ? នេះជាមូលហេតុដែលគ្រូគង្វាលធ្លាក់ចូលទៅក្នុងអំពើបាបដែលពួកគេអធិប្បាយប្រឆាំងជំទាស់។ វាគឺជារបៀបដែលឪពុកម្តាយចេះធ្វើពុតជាពួកបរិសុទ្ធ ដោយពាក់ម៉ាសមុខ និងក្លែងក្លាយ។ ហើយនោះហើយជាមូលហេតុដែលក្មេងៗដែលមានលក្ខណៈដូចជាទេវតានៅក្នុងព្រះវិហារបានក្លាយជាបិសាចនៅមហាវិទ្យាល័យ។ ពួកគេទាំងអស់គ្នាជាអ្នកស្តាប់ព្រះបន្ទូល ប៉ុន្តែមិនមែនជាអ្នកប្រព្រឹត្តឡើយ (យ៉ាកុប ១:២២)។ ពួកគេប្រៀបដូចជាកូនក្រមុំដែលមើលមុខកញ្ចក់មុននឹងដើរចូលរោងការ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកភ្លេចថា នាងមើលទៅដូចជាអ្វី ហើយមិនបានធ្វើអ្វីសោះចំពោះស្បៃមុខកោង និងម៉ាស្ការ៉ាដែលប្រឡាក់។

ប្រសិនបើលោកអ្នកចង់រីកចម្រើនខាងឯវិញ្ញាណ សូមអនុវត្តអ្វីដែលលោកអ្នកបានឮ។ កត់ចំណាំអំពីសេចក្ដីអធិប្បាយ យកចំណុចមួយហើយសរសេរវានៅក្នុងកម្មវិធីផែនការថ្ងៃរបស់លោកអ្នកនៅលើទំព័រប្រចាំថ្ងៃនីមួយៗ។ ធ្វើការណាត់ជួបជាមួយព្រះ។ ហើយតាំងចិត្តអធិស្ឋាន បោះបង់អាកប្បកិរិយាខុសចោល ហើយដាក់ឥរិយាបថត្រឹមត្រូវដោយព្រះគុណរបស់ព្រះជាម្ចាស់វិញ។

២. ជៀសវាងអាហារឥតបានការ

វាមិនសំខាន់ថា លោកអ្នកញ៉ាំស្រូវសាលីប៉ុន្មាន ឬទឹកផ្លែឈើប៉ុន្មាននោះទេ ប្រសិនបើលោកអ្នកបន្តញ៉ាំអាហារមិនល្អ នោះលោកអ្នកនឹងមិនដែលស្គមបានទេ។

កុំគ្រាន់តែទទួលបានខ្លឹមសារល្អៗតាមរយៈសេចក្ដីអធិប្បាយ ការអានព្រះគម្ពីរ និងការសិក្សា។ លោកអ្នកក៏ត្រូវបង្កើតការរួមផ្សំគ្នានៅពេលទទួលទាន ជៀសវាងខ្លាញ់សត្វខាងឯវិញ្ញាណដែរ។ (ហេព្រើរ ១២:១) «ត្រូវឲ្យយើងចោលអស់ទាំងបន្ទុកនឹងអំពើបាប ដែលរុំយើងជុំវិញជាងាយម្ល៉េះនោះចេញ ហើយត្រូវរត់ក្នុងទីប្រណាំង ដែលនៅមុខយើង។»

សម្រាប់លោកអ្នក នេះប្រហែលជាការតមអាហារថេររបស់លោកអ្នកនៃរឿងល្ខោនដែលធ្វើឲ្យអ្នកគិតថា វាជារឿងធម្មតាទេក្នុងការរស់នៅដោយនិយាយដើមគេ រឿងល្ខោនសងសឹក និងសន្លប់។ ប្រហែលសម្រាប់លោកអ្នក វាជាការជក់ចិត្តនឹងកីឡាដែលធ្វើឲ្យអ្នកនៅឆ្ងាយពីការចំណាយពេលវេលាជាមួយគ្រួសារ។ ប្រហែលជាវាជាការមើលប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម ការញ៉ាំច្រើនពេក ការជក់បារី ឬការមានទំនាក់ទំនងមិនល្អ។ លោកអ្នកដឹងហើយថា ខ្លួនត្រូវកាត់មហារីកណាចេញ។ ត្រូវការកាត់ចេញ (ម៉ាថាយ ៥:២៩)។

៣.លំហាត់ប្រាណខាងវិញ្ញាណ

លោក ម៉ាលខុម គ្លែតវែល (Malcolm Gladwell) បានសរសេរអំពីច្បាប់ ១០.០០០ ម៉ោង ដើម្បីក្លាយជាអ្នកជំនាញ។ លោក ប៊ីល ហ្គេត (Bill Gates) និងការសរសេរកម្មវិធីរបស់គាត់ ក្រុមតន្ត្រី Beatles និងវគ្គហាត់នៅអាល្លឺម៉ង់របស់ពួកគេ លោក យូ-យូ មា (Yo-Yo Ma) និងការលេងវីយូឡុងរបស់គាត់ និងសូម្បីតែលោក គ្លែតវែល ខ្លួនឯង និងការនិពន្ធរបស់គាត់។ គ្មាននរណាម្នាក់រំពឹងថា ខ្លួននឹងទទួលបានអ្វីល្អដោយគ្មានពេលវេលា ការប្រឹងប្រែង និងការតស៊ូនោះឡើយ។ ត្រូវមានច្រើន។ ហេតុអ្វីបានជាគ្រីស្ទបរិស័ទខ្លះមានអារម្មណ៍ដូចជាថា ពួកគេនឹងទទួលបានការរីកចម្រើនជាលំដាប់ក្នុងភាពដូចព្រះគ្រីស្ទ ប្រសិនបើពួកគេគ្រាន់តែ «លះបង់ចោល ហើយថ្វាយទៅព្រះ»?

វាគឺជាគោលដៅរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទគ្រប់រូប ដើម្បីក្លាយជាអ្នកជំនាញក្នុងការលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់។ យើងគួរតែរំពឹងថា នឹងបាត់បង់ញើសខ្លះៗនៅក្នុងដំណើរការនេះ។ ខ្ញុំមិននិយាយអំពីការញែកជាបរិសុទ្ធរួមដែលរឹងរូសនោះទេ ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់មានន័យថា ចូរយើងអនុវត្តកណ្ឌគម្ពីរ (ភីលីព ២:១២) «ចូរបង្ហើយសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់អ្នករាល់គ្នា ដោយកោតខ្លាច ហើយញាប់ញ័រចុះ ដូចជាបានស្ដាប់បង្គាប់ខ្ញុំជាដរាបរៀងមកដែរ មិនមែនតែកាលខ្ញុំនៅជាមួយប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីឥឡូវនេះដែលខ្ញុំមិននៅជាមួយ នោះក៏ចូរខំប្រឹងឲ្យលើសទៅទៀតផង»។

សូមប្រើប្រាស់វិន័យខាងឯវិញ្ញាណ។ លោក ដូណល វីតនី (Donald Whitney) បានកំណត់ការប្រៀនប្រដៅខាងឯវិញ្ញាណថា ជាអ្វីដែលដាក់លោកអ្នកក្នុងផ្លូវនៃព្រះគុណ។

ឧទាហរណ៍៖ មិនមែនផែនការនៃការអានព្រះគម្ពីររបស់លោកអ្នកទេដែលនឹងញែកអ្នកជាបរិសុទ្ធ គឺព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទេដែលធ្វើការនោះ។ ប៉ុន្តែ ការខំរបស់លោកអ្នកធ្វើឲ្យលោកអ្នកដើរក្នុងផ្លូវនៃពរជ័យផ្ទាល់ ដូចដើមឧទុម្ពរដែលដាក់លោក សាខេ ក្នុងផ្លូវនៃព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់គាត់។

សូមចងចាំកណ្ឌគម្ពីរ (១ធីម៉ូថេ ៤:៧)៖ «ចូរបង្ហាត់ខ្លួនខាងឯសេចក្ដីគោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះ»? លោកអ្នកធ្លាប់បានឮគ្រូអធិប្បាយនិយាយយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញអំពីពាក្យ «ចុមនាត់សូ» (gymnadzō) ក្នុងការដឹងថា នេះជាពាក្យដែលបែកញើស។ ការចេះគោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះតម្រូវឲ្យមានពេលវេលា ការប្រឹងប្រែង និងការតស៊ូ។ តើវាធ្វើយ៉ាងមិចហើយចំពោះលោកអ្នក? ឬក៏ថា លោកអ្នកជាគ្រីស្ទបរិស័ទបែបមិនមានការខំប្រឹង?

ទាំងនេះមិនមែនជាមធ្យោបាយបីតែមួយគត់នៅក្នុងមធ្យោបាយដ៏ទូលំទូលាយទៀតរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេសម្រាប់ការញែកជាបរិសុទ្ធនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាមធ្យោបាយបីយ៉ាងដែលលោកអ្នកអាចមានចេតនាធ្វើតាមយ៉ាងពិតប្រាកដ ។

កំណត់យោង៖ ការអនុវត្តជាក់ស្ដែង និងមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតគឺការសាកល្បង ប៉ុន្តែត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងល្អបំផុតដោយអ្នកជំនាញ។ ការសាកល្បងដោយខ្លួនឯងអាចប្រឆាំងផលិតកម្មដូចដែលចលនាពួកសង្ឃបានបង្ហាញ។

ការអនុវត្តពាក្យ ការជៀសវាងការជាប់គាំង និងការប្រើវិន័យខាងឯវិញ្ញាណគឺជាការចាប់ផ្ដើមដ៏ល្អក្នុងដំណើរនៃសុខុមាលភាពខាងឯវិញ្ញាណ។

និពន្ធដោយ៖ Clint Archer
បកប្រែដោយ៖ លោក ពេជ្រ ប៊ុនណា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ឯក ធីម៉ូថេ, លោក សឹម រក្សា, កញ្ញា ហុង រស្មី និងលោក ឈាង បូរ៉ា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.thecripplegate.com ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីព្រះយេស៊ូវសុគត? ដង្វាយធួននឹងបាប និងសេចក្ដីក្រោធនៃព្រះ?

១២៨០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ មេសា ២០២៤

ហេតុអ្វីព្រះយេស៊ូវសុគត? ដង្វាយធួននឹងបាប និងសេចក្ដីក្រោធនៃព្រះ?

ព្រះយេស៊ូវបានបំពេញសេចក្ដីសុចរិតដ៏ល្អឥតខ្ចោះជំនួសយើង ហើយបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង ដោយទម្ងន់ទាំងអស់នៃសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់យើង...

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់មានបន្ទូលយ៉ាងច្បាស់? ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី២

១១១០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២ មេសា ២០២៤

ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់មានបន្ទូលយ៉ាងច្បាស់? ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី២

ហើយនៅពេលក្រោយ បើមាននរណាម្នាក់សួរថា តើអ្នកពិតជាអាចយល់ព្រះគម្ពីរបានឬក៏អត់ នោះសូមសួរពួកគេនូវសំណួរដ៏សាមញ្ញនេះវិញថា៖ តើព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ល្អដែរឬទេ? ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ល្អមែន នោះមានន័យថា ព្រះបន្ទូលទ្រង់មុខជាច្បាស់លាស់ហើយ...

អានបន្ថែម