អត្ថបទលេខ១១–តើស្ត្រីងាយនឹងចាញ់បញ្ឆោតជាងបុរសមែនឬ? តើនោះជាសេចក្ដីបង្រៀនរបស់អត្ថបទគម្ពីរ ១ធីម៉ូថេ ២:១៤?

ទាំងបុរស និងស្ត្រី គឺងាយរងគ្រោះចំពោះកំហុស និងអំពើបាបដូចគ្នា នៅពេលដែលពួកគេបោះបង់ចោលបំណងព្រះទ័យនៃការបង្កើតសេចក្ដីបង្គាប់ដែលព្រះជាម្ចាស់មាន។

៣១ ធ្នូ ២០២៤អានរយៈពេល ៨ នាទី

មើល៩២ដង

អត្ថបទលេខ១១–តើស្ត្រីងាយនឹងចាញ់បញ្ឆោតជាងបុរសមែនឬ? តើនោះជាសេចក្ដីបង្រៀនរបស់អត្ថបទគម្ពីរ ១ធីម៉ូថេ ២:១៤?

កណ្ឌគម្ពីរ ១ធីម៉ូថេ ២:១៤ បានចែងថា៖ «ហើយមិនមែនលោក អ័ដាម ដែលចាញ់បញ្ឆោតទេ គឺជាស្ត្រីវិញទេតើ ដែលចាញ់បញ្ឆោតនោះ ព្រមទាំងរំលងច្បាប់ផង»។ សាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើងថា នេះជាមូលហេតុមួយដែលគាត់មិនអនុញ្ញាតឲ្យស្ត្រី «បង្រៀន ឬឲ្យមានអំណាចលើបុរស» (ខ១២)។ យោងតាមប្រវត្តិសាស្ត្រ ការលើកឡើងនេះជាធម្មតាគេយល់ថា ជាទូទៅស្ត្រីគឺងាយក្នុងការជឿគេ ឬអាចងាយក្នុងការចាញ់បញ្ឆោតគេជាងបុរស ដូច្នេះហើយបានជាពួកគេមិនសូវសមរម្យនៅក្នុងការមើលការខុសត្រូវលើគោលលទ្ធិរបស់ក្រុមជំនុំឡើយ។

លក្ខណៈនៃការកាត់ស្រាយត្រឹមត្រូវ (សូមមើលសំណួរទី ២៩)។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏យើងចាប់អារម្មណ៍នឹងការយល់ដឹងមួយទៀតអំពីអំណះអំណាងរបស់សាវ័ក ប៉ុល យើងគិតថា គោលដៅចម្បងរបស់សាតាំងមិនមែនជាលក្ខណៈងាយចាញ់បញ្ឆោតខុសធម្មតារបស់នាង អេវ៉ា ទេ (ប្រសិនបើវាជាលក្ខណៈរបស់នាង) ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ ជាការដឹកនាំរបស់លោក អ័ដាម ជាអ្នកដែលត្រូវបានតែងតាំងដោយព្រះជាម្ចាស់ឲ្យទទួលខុសត្រូវចំពោះគ្រប់ទាំងជីវិតនៃសួនច្បារវិញទេតើ។ ភាពប៉ិនប្រសប់របស់សាតាំងគឺថា វាដឹងពីលំដាប់លំដោយនៃការបង្កើត ដែលព្រះជាម្ចាស់បានចាត់តាំងសម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់គ្រួសារ និងសាតាំងបានបំពានដោយមានចេតនាមិនខ្វល់ចំពោះបុរស ហើយចាប់អារម្មណ៍តែនឹងការល្បងលស្ត្រីវិញ។ សាតាំងបានឲ្យនាងកាន់តំណែងជាអ្នកនាំពាក្យ អ្នកដឹកនាំ និងអ្នកការពារ។ នៅខណៈនោះ ទាំងបុរស និងស្ត្រីបានបាត់បង់ភាពស្អាតស្អំរបស់ពួកគេ ហើយបានដាក់ឲ្យខ្លួនរបស់ពួកគេធ្លាក់ទៅក្នុងគំរូនៃការទំនាក់ទំនងដែលមានហានិភ័យ ជាលទ្ធផលមានរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ ។

ប្រសិនបើនេះជាការយល់ដឹងត្រឹមត្រូវ នោះអ្វីដែលសាវ័ក ប៉ុល ចង់មានន័យនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១ធីម៉ូថេ ២:១៤ គឺ៖ «ហើយមិនមែនលោកអ័ដាម ដែលចាញ់បញ្ឆោតទេ (ពោល គឺលោកអ័ដាមមិនត្រូវបានចូលទៅជិតដោយមេបោកបញ្ឆោត ហើយមិនបានបន្តទាក់ទងដោយផ្ទាល់ជាមួយមេបោកបញ្ឆោតនោះឡើយ) គឺជាស្ត្រីវិញទេតើ ដែលចាញ់បញ្ឆោតនោះ និងបានក្លាយជាអ្នករំលងច្បាប់(នោះគឺនាងជាអ្នកដែលមានទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងមេបោកបញ្ឆោត ហើយត្រូវបានដឹកនាំតាមរយៈទំនាក់ទំនងផ្ទាល់របស់នាងជាមួយនឹងគាត់ទៅជាការបោកបញ្ឆោត និងការរំលងច្បាប់)។ នៅក្នុងករណីនេះ ចំណុចសំខាន់គឺមិនមែនថា បុរសមិនអាចនឹងចាញ់បញ្ឆោតបាន ឬថាស្ត្រីងាយចាញ់បញ្ឆោតជាងនោះទេ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលពួកគេមិនស្តាប់បង្គាប់តាមការដឹកនាំរបស់ព្រះជាម្ចាស់ វានាំមកនូវការខូចខាត និងការបំផ្លាញ។ ទាំងបុរស និងស្ត្រី គឺងាយរងគ្រោះចំពោះកំហុស និងអំពើបាបដូចគ្នា នៅពេលដែលពួកគេបោះបង់ចោលបំណងព្រះទ័យនៃការបង្កើតសេចក្ដីបង្គាប់ដែលព្រះជាម្ចាស់មាន។

នៅពេលដែលនរណាម្នាក់សួរថា តើស្ត្រីខ្សោយជាងបុរស ឆ្លាតជាងបុរស ងាយភ័យខ្លាចជាងបុរស ឬអ្វីមួយនោះ។ វិធីល្អបំផុតនៅក្នុងការឆ្លើយគឺប្រហែលជា៖ ស្ត្រីខ្សោយជាងត្រង់ចំណុចខ្លះ ហើយបុរសខ្សោយជាងនៅត្រង់ចំណុចផ្សេង។ ស្ត្រីឆ្លាតជាងបុរសនៅក្នុងចំណុចមួយចំនួន ហើយបុរសឆ្លាតជាងនៅក្នុងរបៀបផ្សេងទៀត ស្ត្រីងាយភ័យខ្លាចក្នុងកាលៈទេសៈខ្លះ ហើយបុរសងាយភ័យខ្លាចនៅក្នុងកាលៈទេសៈផ្សេងទៀត។ វាមានគ្រោះថ្នាក់ក្នុងការវាយតម្លៃលើភាពអវិជ្ជមានលើអ្វីដែលគេហៅថា ភាពទន់ខ្សោយដែលយើងម្នាក់ៗមាន។ ព្រះជាម្ចាស់មានបំណងព្រះទ័យចង់ឲ្យ «ភាពទន់ខ្សោយ» ទាំងអស់ដែលជាលក្ខណៈរបស់បុរស ដើម្បីរំលេចឡើង និងបញ្ជាក់ពីភាពខ្លាំងរបស់ស្ត្រី។ ហើយព្រះជាម្ចាស់មានបំណងព្រះទ័យចំពោះ «ភាពទន់ខ្សោយ» ទាំងអស់ដែលជាលក្ខណៈរបស់ស្ត្រី ដើម្បីរំលេចឡើង និងបញ្ជាក់ពីភាពខ្លាំងរបស់បុរស។

បើទោះជាកណ្ឌគម្ពីរ ១ធីម៉ូថេ ២:១៤ មានន័យថា នៅក្នុងកាលៈទេសៈមួយចំនួន ស្ត្រីមានលក្ខណៈងាយរងគ្រោះជាងដូចជាក្នុងការចាញ់បញ្ឆោតក៏ដោយ ក៏ការនោះនឹងមិនកំណត់ពីភាពស្មើគ្នា ឬតម្លៃនៃភាពជាបុរស និងភាពជាស្ត្រីឡើយ។ ការអួតខ្លួនចំពោះភេទណាមួយថា ពូកែជាង គឺជាភាពល្ងង់ខ្លៅ។ នៅពេលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតយើងមកជាបុរស និងស្ត្រី នោះយើងមានភាពខុសគ្នាច្រើនរាប់រយរបៀប។ ការបានបង្កើតឲ្យមានស្មើៗគ្នានៅក្នុងរូបអង្គទ្រង់យ៉ាងហោចណាស់នេះមានន័យថា៖ មែនទែនទៅ ទាំងភេទប្រុស និងភេទស្រីមាននូវចំណុចខ្លាំង និងចំណុចខ្សោយផ្សេងៗគ្នា ប៉ុន្តែគុណតម្លៃរួមនោះគឺ ទាំងពីរភេទត្រូវបានបង្កើតមកឲ្យមានតុល្យភាព ហើយឲ្យបំពេញបន្ថែមដល់គ្នា។ ហើយនៅពេលដែលលោកអ្នកយកកាឡោននៃភេទទាំងពីរហើយដាក់ពីលើគ្នា នោះហើយជាព្រះទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចង់ឲ្យពួកគេក្លាយជាការបំពេញបន្ថែមដ៏ល្អឥតខ្ចោះដល់គ្នាទៅវិញទៅមក។

យើងមិនសង់និមិត្តរបស់យើងលើការសន្មតថា ព្រះគម្ពីរបានកំណត់តួនាទីសម្រាប់ស្ត្រីៗ ដោយសារពួកគេគ្មានសមត្ថភាពខាងគោលលទ្ធិ ឬខាងសីលធម៌នោះទេ។ ភាពខុសគ្នានៃតួនាទីសម្រាប់បុរស និងស្ត្រីនៅក្នុងការបម្រើព័ន្ធកិច្ច គឺមិនមានឫសគល់ពាក់ព័ន្ធទៅនឹងសមត្ថភាពណាមួយដែលរំពឹងទុកនោះទេ ប៉ុន្តែមាននៅក្នុងសេចក្ដីបង្គាប់ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមកសម្រាប់ភាពជាបុរស និងភាពជាស្ត្រី។ ដោយសារក្មេងប្រុសតូចៗមិនផ្សារភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងនឹងគ្រូបង្រៀនស្ត្រីរបស់ពួកគេ ដូចលក្ខណៈដែលបុរសពេញវ័យមានការផ្សារភ្ជាប់នឹងស្ត្រី នោះភាពជាអ្នកដឹកនាំដែលមានលក្ខណៈរឹងមាំតែងតាំងដោយព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់មិនធ្វើឲ្យរងរបួសទេ។ (ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី កម្លាំងចលកររឹងមាំនៃការផ្សារភ្ជាប់នោះនឹងរងរបួស ប្រសិនបើគំរូនៃការដំណើរការ និងការបង្រៀននៅក្នុងក្រុមជំនុំរបស់យើងមានការបង្ហាញថា ការបង្រៀនព្រះគម្ពីរគឺជាកិច្ចការរបស់ស្ត្រីប៉ុណ្ណោះ ហើយមិនមែនជាទំនួលខុសត្រូវចម្បងរបស់ឪពុក និងបុរសខាងព្រះវិញ្ញាណនៃក្រុមជំនុំ)។

និពន្ធដោយ៖John Piper
បកប្រែដោយ៖ កញ្ញា គឹម បូព្រឹក
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ហុង សម្ភស, លោក សឹម រក្សា, លោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ, លោក ង៉ែត វិទូ, លោក ឡង់ គីមឡុង និងលោក ឈាង បូរ៉ា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពីសៀវភៅ «៥០សំណួរដ៏សំខាន់ៗ» ស្ដីអំពីភាពជាបុរស និងភាពជាស្ត្រីយោងតាមព្រះគម្ពីរ desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៨៦

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១២៣

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

១១០៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១១ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

ស្ត្រីណាដែលទទួលយកតួនាទីដែលព្រះជាម្ចាស់បានតែងតាំងក្នុងខណៈដែលពួកនាងកំពុងបន្ត «សេចក្ដីជំនឿ សេចក្ដីស្រឡាញ់ នឹងសេចក្ដីបរិសុទ្ធ ទាំងមានគំនិតមារយាទ» ក្នុងគុណធម៌គ្រីស្ទបរិស័ទ នោះនាងនឹងរកឃើញថា ខ្លួននឹងបានសង្គ្រោះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

៥១៨៣

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៨២៤២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២១៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៥២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម