សូមកុំបោះបង់ទុក្ខលំបាករបស់បងប្អូនចោល!

អរគុណព្រះអង្គ ជំនួយដែលយើងត្រូវការអាចរកឃើញនៅក្នុងដំណឹងល្អបាន គឺជាដំណឹងល្អអំពីអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើសម្រាប់ប្រជារាស្ដ្ររបស់ទ្រង់ តាមរយៈជីវិត ការសុគត និងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ខណៈដែលដំណឹងល្អជាអ្វីដែលព្រះគ្រីស្ទបានសម្រេចទាក់ទងទៅនឹងការប្រោសលោះ ក៏ដំណឹងល្អនៅមានអត្ថន័យដ៏ទូលំទូលាយសម្រាប់ជីវិតនេះ—អត្ថន័យដែលអាចជួយយើងឲ្យចេះស៊ូទ្រាំឆ្លងកាត់ទុក្ខលំបាកបាន។

២៨ តុលា ២០២៥អានរយៈពេល ១៥ នាទី

មើល៧៨ដង

មានរឿងមួយដែលខ្ញុំចូលចិត្តបំផុតពីការធ្វើជាឪពុក គឺការមើលកូនៗរបស់ខ្ញុំលេង។ ដូចជាក្មេងៗភាគច្រើនដែរ កូនៗរបស់ខ្ញុំចូលចិត្តប្រើការស្រមៃរបស់គាត់ ហើយខ្ញុំបានរីករាយក្នុងការមើលឃើញគំនិតច្នៃប្រឌិតដែលគាត់មាន។

កាលពីថ្ងៃមុន កូនប្រុសខ្ញុំបានចាប់ដៃខ្ញុំ នៅពេលដែលខ្ញុំហៀបនឹងបោះបំពង់ដាក់ក្រដាសអនាម័យទទេមួយដែលប្រើអស់ហើយ និងប្រអប់ក្រដាសកាតុងចោល។ ក្នុងពេលដែលគាត់បានទាញវាចេញពីដៃរបស់ខ្ញុំ មុននឹងយកកន្ត្រៃ និងស្កុតចេញមក គាត់បាននិយាយថា៖ «៖ប៉ា! កុំបោះវាចោលអី! ខ្ញុំអាចប្រើវាសម្រាប់ធ្វើសម្លៀកបំពាក់លេងចាប់ខ្មោចបាន»។ ៣០នាទីក្រោយមក គាត់បានត្រឡប់មកបន្ទប់វិញ ដោយមានវ៉ែនតា ដែលគាត់បានធ្វើដោយខ្លួនឯង ហើយត្រៀមខ្លួនជាស្រេច ដើម្បីតាមដាន និងចាប់ខ្មោចដែលលាក់ខ្លួននៅក្នុងផ្ទះយើង។

ខណៈពេលដែលខ្ញុំអង្គុយនៅក្នុងផ្ទះបាយដោយមានអារម្មណ៍រំភើបចំពោះភាពវាងវៃរបស់កូនប្រុសខ្ញុំ មានគំនិតមួយបានចូលមកក្នុងចិត្តខ្ញុំថា យើងតែងតែចាត់ទុកទុក្ខលំបាករបស់យើងដូចជាបំពង់ដាក់ក្រដាសទទេនោះ។ គឺយើងបោះបង់វាចោល។

សូមកុំបោះបង់ទុក្ខលំបាករបស់បងប្អូនចោល

ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំបានចំណាយពេលវេលាច្រើនក្នុងការឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីរឿងនេះ ដោយសារគ្រួសាររបស់ខ្ញុំបានជួបប្រទះទុក្ខលំបាកជាច្រើនក្នុងរយៈពេលប្រាំឆ្នាំមុននេះ។ កន្លះទសវត្សរ៍ដំបូងនេះ គ្រួសារខ្ញុំមិនមានស្ថានភាពល្អនោះទេ។

ក្នុងរយៈពេលប្រាំឆ្នាំចុងក្រោយ គ្រួសារខ្ញុំបានទ្រាំទ្រជាមួយនឹងការល្បងលផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្ររាប់មិនអស់ ចាប់ផ្ដើមពីឆ្នាំដែលមានការចុកពោះយ៉ាងខ្លាំង ការចាល់ជាតិទឹក និងកូនៗរបស់យើងមានប្រតិកម្មផ្សេងៗ រហូតឈានទៅដល់ការវះកាត់ ការមានបញ្ហាបេះដូង និងការដាច់សរសៃកែវភ្នែកក្នុងនាមជាឪពុកម្តាយ។ បន្ទាប់ពីខ្ញុំបានប្រាប់រឿងរ៉ាវទាំងនេះដល់ក្រុមជំនុំ គ្រូគង្វាលចូលនិវត្តន៍ម្នាក់បានមករកខ្ញុំ ហើយបានសួរអំពីរបៀបដែលពួកយើងអាចឆ្លងកាត់បញ្ហាទាំងអស់នេះបាន។ វាគឺជាការលំបាកដល់ថ្នាក់គេអាចសួរដូច្នេះបាន។

ខ្ញុំទទួលស្គាល់ថា រយៈពេលប្រាំឆ្នាំនេះ យើងមានទុក្ខលំបាកច្រើន ហើយខ្ញុំមិនមានការឆ្លើយតបបានល្អឡើយក្នុងរយៈពេលដំបូង។ ប៉ុន្តែ យូរៗទៅ ខ្ញុំបានជឿថា ទុក្ខលំបាកប្រៀបដូចជាលុយដែលយើងអាចចាយវាយដោយខ្ជះខ្ជាយ ឬក៏យើងអាចវិនិយោគវាបាន។ យើងបោះបង់ទុក្ខលំបាកចោល នៅពេលដែលយើងអនុញ្ញាតឲ្យវាបំផ្លាញចរិតរបស់យើង ហើយធ្វើឲ្យខូចសេចក្តីជំនឿរបស់យើង។ យើងវិនិយោគទុក្ខលំបាកនោះ នៅពេលដែលយើងអនុញ្ញាតឲ្យវាក្លាយទៅជាឧបករណ៍មួយនៃភាពជាសិស្ស និងការលះបង់របស់យើងចំពោះព្រះគ្រីស្ទ។

សំណួរចំនួនប្រាំដែលត្រូវសួរ នៅពេលជីវិតជួបទុក្ខលំបាក

ខាងក្រោមនេះគឺជាសំណួរចំនួនប្រាំដែលខ្ញុំបានរៀនសួរ នៅពេលដែលខ្ញុំជួបទុក្ខលំបាក។ សំណួរទាំងប្រាំនេះនឹងមិនធ្វើឲ្យទុក្ខលំបាករបស់បងប្អូនបាត់ទៅវិញទេ ប៉ុន្តែវាអាចប្រែក្លាយទុក្ខលំបាកទាំងនេះទៅជាឱកាសនៃការប្រោសលោះ ដើម្បីរីកចម្រើននៅក្នុងព្រះគុណ និងចំណេះដឹងអំពីព្រះជាម្ចាស់។

១. តើមានអ្វី (នៅតែ) ជាការពិតអំពីព្រះជាម្ចាស់?

ទុក្ខលំបាកមានវិធីមួយធ្វើឲ្យមនុស្សមើលឃើញខ្លី ហើយបើទុក្ខលំបាករបស់យើងកាន់តែខ្លាំង នោះវានឹងធ្វើឲ្យទស្សនៈរបស់យើងកាន់តែថយចុះ។ ការឈឺចាប់ និងការច្របូកច្របល់ដែលជាប់ទាក់ទងទៅនឹងគ្រប់ការទាំងអស់របស់យើងអាចក្លាយទៅជាការប្រើប្រាស់មួយដែលធ្វើឲ្យយើងចាប់ផ្ដើមបាត់បង់ការមើលឃើញជារូបភាពធំចោល ជាពិសេសនៅក្នុងពេលដែលយើងមានការពិបាកក្នុងការយល់អំពីអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងចំពោះយើង។

ក្នុងអំឡុងពេលជួបទុក្ខលំបាកទាំងនោះ វាគឺជាការសំខាន់ដែលយើងចងចាំថា ព្រះជាម្ចាស់មិនបានយាងទៅទីកន្លែងណាផ្សេងឡើយ។ ទ្រង់នៅតែមានអធិបតេយ្យភាព ទ្រង់នៅតែល្អ ហើយទ្រង់នៅតែមានព្រះវត្តមាន ទោះបីជាយើងមិនដឹងពីការទាំងនេះក៏ដោយ។ ការឆ្លៀតពេល ដើម្បីសញ្ជឹងគិតអំពីលក្ខណសម្បត្តិរបស់ព្រះជាម្ចាស់អាចធ្វើឲ្យយើងឃើញនូវការល្អ និងព្រះគុណរបស់ទ្រង់វិញ នៅពេលដែលជីវិតមានភាពងងឹត និងលំបាក។

មានស្លាកសញ្ញាមួយព្យួរនៅក្នុងផ្ទះបាយរបស់ម្ដាយខ្ញុំ ដែលបានសរសេរថា «សូមកុំវិនិច្ឆ័យលក្ខណសម្បត្តិរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅតាមស្ថានភាពទាំងអស់របស់បងប្អូនឡើយ តែត្រូវវិនិច្ឆ័យគ្រប់ស្ថានភាពទាំងអស់របស់បងប្អូនទៅតាមលក្ខណសម្បត្តិរបស់ព្រះជាម្ចាស់វិញ»។ ការវាស់វែងទុក្ខលំបាករបស់បងប្អូនក្នុងរបៀបនេះអាចនាំឲ្យមានការយល់ឃើញមួយបែបទាំងស្រុង។

២. ឥឡូវនេះ តើខ្ញុំអាចអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់អំពីអ្វី?

កណ្ឌគម្ពីរ ១ថែស្សាឡូនិច ៥:១៨ បានប្រាប់យើងថា «ចូរអរព្រះគុណក្នុងគ្រប់ការទាំងអស់»។ ខ្ញុំធ្លាប់បានគិតថា ការនេះមិនទំនងទាល់តែសោះ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ ខ្ញុំគិតថាវាជាការត្រឹមត្រូវ។ ការសិក្សាបានបង្ហាញ¹ថា ការដឹងគុណអាចបង្កើនអារម្មណ៍ល្អដល់បងប្អូន ហើយអ្នកដែលអរគុណជាប្រចាំ ជាទូទៅមានសុភមង្គលជាងអ្នកដែលមិនបានអរគុណ។ ក្នុងពេលខ្លះ វិធីដ៏ល្អបំផុត ដើម្បីស្វែងរកអំណរបន្តិចបន្តួច គឺគ្រាន់តែអរគុណចំពោះអ្វីដែលបងប្អូនអាចធ្វើបាន។ នោះជាហេតុផលមួយដែលព្រះជាម្ចាស់ចង់ឲ្យយើងអរព្រះគុណទ្រង់ ពេលយើងជួបទុក្ខលំបាក។ ទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យឲ្យយើងមានអំណរ។

៣. តើមានសេចក្ដីពិតនៃដំណឹងល្អអ្វីខ្លះ ដែលអាចជួយខ្ញុំឲ្យស៊ូទ្រាំឆ្លងកាត់ពេលវេលាដ៏លំបាកនេះបាន?

បច្ចុប្បន្ននេះ មានសៀវភៅជាច្រើនដែលនិយាយអំពីការជួយខ្លួនឯងបាន ដែលនិយាយថាបងប្អូនអាចជំនះឧបសគ្គនៅក្នុងជីវិតបាន—មិនថាធំប៉ុណ្ណា ឬមិនអាចទៅរួចបានក៏ដោយ—ជាមួយនឹងផ្នត់គំនិតដែលមានការរីកចម្រើន អ្វីដែលបងប្អូនត្រូវធ្វើគឺមើលទៅខាងក្នុងខ្លួនឯង។

មានព្រះគុណជាទូទៅខ្លះដែលកើតឡើងជាពិតប្រាកដបានក្នុងការគិតបែបនោះ ប៉ុន្តែការពិតនៃរឿងនេះគឺថា វាមានកម្រិតចំពោះអ្វីដែលបងប្អូនអាចធ្វើបាន ដោយខ្លួនឯងផ្ទាល់។ ផ្នត់គំនិតរីកចម្រើន និងការតាំងចិត្តផ្ទាល់ខ្លួន ជាធម្មតានឹងមិនអាចធ្វើឲ្យសោកនាដកម្មក្លាយទៅជាមានទំហំតូចបានទេ មិនអាចធ្វើឲ្យការរងទុក្ខក្លាយទៅជាមានការឈឺចាប់តិចបានទេ ហើយក៏មិនអាចធ្វើឲ្យពិភពលោកក្លាយទៅជាលែងមានការបែកបាក់នោះដែរ។ បងប្អូនជាមនុស្សដែលមានដែនកំណត់ ហើយសមត្ថភាពក៏មានកម្រិត បងប្អូនមិនអាចចេះតែខំមមុលទៅមុខក្នុងជីវិតនេះបានទេ។ បងប្អូនត្រូវការការជួយ។

ឧទាហរណ៍៖ ការយាងមកប្រសូតបានពង្រឹងការតាំងចិត្តរបស់យើងឲ្យដឹងថា ព្រះនៃយើងបានស៊ូទ្រាំនឹងបទពិសោធន៍ដ៏ពេញលេញនៃភាពជាមនុស្ស។ ការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទនាំឲ្យយើងមានសង្ឃឹមដោយដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់នៃយើងបានយកឈ្នះលើភាពខ្ទេចខ្ទាំ និងភាពសោកសៅនៃពិភពលោកដែលធ្លាក់ទៅក្នុងអំពើបាបរបស់យើង ហើយការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទនឹងនាំយើងឲ្យឆ្ពោះទៅរកថ្ងៃដ៏រុងរឿងនោះ នៅពេលដែលអ្វីៗទាំងអស់នឹងត្រូវបានបង្កើតឡើងជាថ្មី ហើយការរងទុក្ខលំបាកនឹងលែងមានទៀតហើយ។

វាជាការពិបាកក្នុងការនិយាយពន្លើសថា តើការអះអាង និងការពង្រឹងការពិតទាំងនេះកើតឡើងចំពោះខ្ញុំក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំនេះបានដោយរបៀបណា។ ព្រះជាម្ចាស់នៃយើងអាចយល់អំពីភាពកម្សោយរបស់យើង ហើយទ្រង់ក៏បានយកឈ្នះលើសេចក្តីស្លាប់ដែរ។ តើមានអ្វីដែលអាចផ្តល់នូវការលួងលោមចិត្ត និងក្ដីសង្ឃឹមបន្ថែមទៀតបាន?

៤. តើខ្ញុំកំពុងរៀនអ្វីអំពីខ្លួនឯង?

នៅក្នុងអត្ថបទមួយស្តីពី «ការនាំផ្លូវមកពីព្រះជាម្ចាស់» ("On Providence”) ពីសៀវភៅ «ការជជែកគ្នាតិចតួច» (The Minor Dialogues) លោក សេណេកា (Seneca) ជាទស្សនវិទូ និងជារដ្ឋបុរសជនជាតិរ៉ូម៉ាំងម្នាក់បានសង្កេតឃើញថា «មនុស្សដែលគ្មានការសាកល្បង នោះនឹងមិនអាចស្គាល់អំពីខ្លួនឯងបានឡើយ»។ គោលបំណងរបស់លោកគឺ ដើម្បីឲ្យអ្នកអានបានយល់អំពីទុក្ខលំបាកសាជាថ្មី ក្នុងលក្ខណៈមួយដែលពួកគេនឹងមិនស្វែងរកមូលហេតុនៃជោគវាសនារបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែដើម្បីឲ្យពួកគាត់នឹងឃើញថាទុក្ខវេទនាជាឱកាសក្នុងការសិក្សា និងរីកចម្រើនវិញ។ អ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរសុភាសិតបានយល់ស្របទៅនឹងគំនិតនេះ ដូចដែលបានចែងទុកក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ សុភាសិត ១៧:៣ ថា «មនុស្សប្រើបាវដីសម្រាប់សំរងប្រាក់ ហើយឡសម្រាប់មាស តែគឺព្រះយេហូវ៉ាដែលទ្រង់លមើលចិត្តវិញ»។

មានរឿងមួយចំនួនដែលអាចបង្ហាញអំពីចរិតលក្ខណៈរបស់យើង ការសាកល្បងសេចក្តីជំនឿរបស់យើង និងការបង្ហាញអំពីភាពទន់ខ្សោយរបស់យើង៖ ទុក្ខលំបាក។ ទុក្ខលំបាកធ្វើឲ្យយើងមើលឃើញចិត្តគំនិតរបស់យើងថាមានជំហរនៅត្រង់ណា មានភាពទន់ជ្រាយ និងមានភាពមិនជឿជាក់ ដែលការនោះនឹងជួយយើងឲ្យទទួលបានព្រះគុណរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរបៀបពិត និងតាមរបៀបផ្ទាល់ខ្លួន។ សូមប្រើប្រាស់ការល្បងលរបស់បងប្អូនឲ្យក្លាយទៅជាការហ្វឹកហាត់ឲ្យស្គាល់ខ្លួនឯង ដោយការមើលឃើញភាពទន់ជ្រាយ និងភាពមិនជឿជាក់របស់យើងថាជាឱកាស ដើម្បីរៀនពីខ្លួនឯង និងបង្កើនការពឹងផ្អែករបស់បងប្អូនទៅលើព្រះជាម្ចាស់។ ធ្វើបែបនេះនឹងមិនមែនធ្វើឲ្យទុក្ខលំបាករបស់បងប្អូនមានភាពងាយស្រួលនោះទេ ប៉ុន្តែវាអាចធ្វើឲ្យទុក្ខលំបាកនោះកាន់តែមានន័យថែមទៀត។

៥. តើព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យចង់ឲ្យខ្ញុំក្លាយទៅជាមនុស្សបែបណា តាមរយៈទុក្ខលំបាកនេះ?

បងប្អូនគឺជាលទ្ធផលនៃកិច្ចការពីរ ក្នុងលក្ខណៈជាច្រើន នោះគឺ៖ បទពិសោធន៍ជីវិតរបស់បងប្អូន និងរបៀបដែលបងប្អូនជ្រើសរើសឆ្លើយតបចំពោះបទពិសោធន៍ទាំងនោះ។

ឧទាហរណ៍៖ សូមគិតអំពីការពិតដ៏សាមញ្ញមួយដែលមនុស្សពីរនាក់ផ្សេងគ្នាអាចជួបនឹងការលំបាកស្រដៀងៗគ្នា ដូចជាការបាត់បង់ការងារ គ្រោះថ្នាក់ចរាចរ ឬការសង្គ្រោះបន្ទាន់ផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រ ប៉ុន្តែត្រូវបានរងការប៉ះពាល់ក្នុងរបៀបផ្សេងៗគ្នា។ ម្នាក់មានចិត្តកាន់តែជូរចត់ និងធ្លាក់ទឹកចិត្ត រីឯម្នាក់ទៀតបែរជាមានចិត្តមេត្តាករុណា និងរឹងមាំវិញ។ ហេតុអ្វីបានជាដូច្នោះ? ដោយសារតែយើងត្រូវបានរចនាឡើងទៅតាមការឆ្លើយតបរបស់យើង ចំពោះស្ថានភាពជីវិត ក៏ដូចជាទៅតាមស្ថានភាពរបស់ខ្លួនយើងផ្ទាល់ដែរ។

បងប្អូនគឺជាមនុស្សដែលត្រូវបានរចនាឡើងដោយរឿងរ៉ាវផ្សេងៗ ហើយស្ថានភាពរបស់បងប្អូនគឺជារឿងដែលបើកបង្ហាញដោយព្រះជាម្ចាស់ដែលទ្រង់សព្វព្រះទ័យ ដើម្បីរចនាព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងបងប្អូនដែរ។ នោះហើយជាហេតុផលដែលលោក យ៉ាកុប អាចប្រាប់យើងឲ្យ «កាលណា [យើង] មានសេចក្ដីល្បួងផ្សេងៗ នោះ [យើង] ត្រូវរាប់ជាសេចក្ដីអំណរសព្វគ្រប់វិញ...[ដើម្បីឲ្យ] បានធ្វើការឲ្យសម្រេចពេញលេញចុះ ដើម្បីឲ្យ [យើង] បានគ្រប់លក្ខណ៍ ហើយពេញខ្នាតឥតខ្វះអ្វីឡើយ» (យ៉ាកុប ១:២, ៤)។ ប៉ុន្តែ ដើម្បីឲ្យភាពចាស់ទុំបែបនេះអាចកើតឡើងក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូនបាន នោះបងប្អូនត្រូវតែជ្រើសរើសរាប់ស្ថានភាពរបស់ខ្លួនជាការល្អប្រសើរ ជំនួសឲ្យការជូរចត់វិញ។ ជម្រើសគឺជាភាពខុសគ្នារវាងស្ថានភាពទាំងពីរនេះ។

តើទុក្ខលំបាករបស់បងប្អូនអាចក្លាយទៅជាឧបករណ៍របស់ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីជួយឲ្យបងប្អូនមានការរីកចម្រើន និងមានភាពចាស់ទុំក្នុងនាមជាបុគ្គល និងជាសិស្សតាមវិធីណាបានខ្លះ? តើការសម្រេចចិត្តរបស់បងប្អូនអាចបង្ហាញថា បងប្អូននឹងក្លាយទៅជាមនុស្សបែបណាតាមរយៈការល្បងល និងការល្បួងក្នុងជីវិតនេះដោយរបៀបណា?

គ្មាននរណាម្នាក់ចង់ជួបទុក្ខលំបាកឡើយ ប៉ុន្តែទុក្ខលំបាកគឺជាការពិតមួយដែលកើតឡើងនៅក្នុងជីវិតយើង។ យើងអាចប្រកែកចំពោះទុក្ខលំបាកនេះ ហើយយើងអាចសោកសៅចំពោះវាបាន ប៉ុន្តែយើងមិនអាចរត់គេចចេញពីវាបានឡើយ។ ប៉ុន្តែ នោះក៏មិនមែនមានន័យថា យើងត្រូវតែបោះបង់វាចោលដែរ។

សូមឲ្យទុក្ខលំបាករបស់បងប្អូនមានប្រសិទ្ធភាព ដោយសួរនូវសំណួរទាំងប្រាំនេះ។ នោះបងប្អូនប្រហែលជានឹងភ្ញាក់ផ្អើលអំពីរបៀបដែលបងប្អូនយល់ និងមានបទពិសោធន៍ចំពោះទុក្ខលំបាកផ្សេងៗ ក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូនខុសពីមុនជាមិនខាន។

និពន្ធដោយ៖ Trevor Nashleanas
បកប្រែដោយ៖ កែវ សិរីរុឌ្ឍី
ជំនួយការបកប្រែ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ហុង សម្ភស, លោក ស៊ូ ទិត្យ, លោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី gospelrelevance.com ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥៣២១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១២៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

១១១០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១១ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

ស្ត្រីណាដែលទទួលយកតួនាទីដែលព្រះជាម្ចាស់បានតែងតាំងក្នុងខណៈដែលពួកនាងកំពុងបន្ត «សេចក្ដីជំនឿ សេចក្ដីស្រឡាញ់ នឹងសេចក្ដីបរិសុទ្ធ ទាំងមានគំនិតមារយាទ» ក្នុងគុណធម៌គ្រីស្ទបរិស័ទ នោះនាងនឹងរកឃើញថា ខ្លួននឹងបានសង្គ្រោះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

១៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២៦៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

១០២៦១

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម